व्यक्तिमत्व

कधी कधी गाणं रेकॉर्ड करायची हुक्की येते.
मन शांत असतं तेव्हां आपणच गायलेलं ऐकताना त्यातल्या चुका ठळक दिसतात. पण जेव्हां आत खूप गोंगाट असतो तेव्हां आपल्याला आपलाच फिरून येणारा आवाज ऐकू येईनासा होतो. काही समजेनासं होतं.

हा गोंगाट का असतो याच्याशी बाह्य जगाला काहीही घेणं देणं नसतं, पण त्या गोंगाटाची कारणं खरी असतात. आतला आवाज मोठा मोठा होत जातो, तो दाबता येईनासा होतो..
एखाद्या सुप्त ज्वालामुखी सारखं आतलं रसायन उफाळत राहतं.

पंतप्रधान नरेंद्र मोदीजी भारताला लाभलेले एक अनमोल रत्न आहेत. ते भारताचे चौदावे पंतप्रधान आहेत.
दोनच दिवसांपूर्वी जगात मोदीजींचा कसा जलवा आहे ते पहायला मिळालं. बड्या राष्ट्रांचे प्रमुख एकाच वेळी देशात, असं यापूर्वी कधी जनतेने अनुभवलं नव्हतं.

मला तुझ्याशी थोडं बोलायचं आहे
ती आज म्हणाली.
बोल की आता वेळ आहे मला.
तसं नाही शांतपणे बसून बोलायचं आहे.
संध्याकाळी कॉफी शॉप मधे बोलुया.
बरं म्हणालो मी.
तुमच्याशी रोज बोलणारी,
सतत जिच्याशी बोलणे गप्पा होतच असतात ती;
जेव्हा थोडंसं बोलायचं आहे,
असं म्हणते.
तेव्हा घाबरावं!
ते बोलणं सोपं नसतं.
मी पण घाबरलो.
घाबरतंच कॉफी शॉप मधे पोचलो.
तिचा चेहरा गंभीर.
माझ्या काळजावर पीळ.
काय बोलायचं आहे?
"आमच्या मेडिया कंपनीमधे
माझ्या कानावर रोज बातम्या येत असतात रे.
की आज काय बलात्कार झाला,

समाजसेवा आणि देशसेवेच्या प्रेरणेने तसेच खाकी वर्दीच्या आकर्षणाने अनेक धाडसी तरुण पोलीस दलात आणि सैन्यात दाखल होत असतात. महाराष्ट्रातून अनेक शूरवीर तरुण पोलीस आणि सैन्यदलात भरती होऊन विशेष उल्लेखनीय सेवा देत असतात. त्यातील काहींनी भारतमातेच्या संरक्षणासाठी प्राणार्पणही केले आहे. यातीलच एक विशेष नाव म्हणजे ‘मेजर प्रदीप रामचंद्र ताथवडे’.

(पूर्वप्रसिद्धी - 'जनमंगल' दिवाळी अंक - २०२४ )

(पूर्वप्रसिद्धी - 'अग्रलेख' दिवाळी अंक-२०२४)

“शूर आम्ही सरदार आम्हाला काय कुणाची भीती? देव, देश अन् धर्मापायी प्राणं घेतलं हाती” हे शांता शेळके लिखित मराठी मनाला वर्षानुवर्षे स्फूर्ती देणारे वीररसयुक्त गीत. हे गाणं केवळ सुश्राव्य स्फूर्तिदायी गीत म्हणून ऐकून सोडून न देता, ते प्रत्यक्ष आयुष्यात जगणारा शूर मराठी सरदार म्हणजे इंदूरचा सुपुत्र ‘वैभव भागवत’. देशासाठी सर्वस्व देणाऱ्या ‘शौर्य चक्र’ विजेत्या ‘पायलट ऑफिसर’ वैभवची कहाणी युवा पिढी आणि समस्त नागरिकांसाठी अत्यंत प्रेरणादायी अशीच.