आधार

परदेशात मुल असणाऱ्या भारतात एकटे राहणाऱ्या आई वडिलांविषयी

Submitted by mimarathi on 22 June, 2018 - 08:51

नमस्कार,

माझी ७५ वर्षांची आई पुण्या जवळ तळेगाव येथे राहते. इथे अमेरिकेत ती ६ महिन्यांपेक्षा जास्त राहू शकत नाही. तसेच तिला इथे अजिबात आवडत नाही, कंटाळा येतो. ती एकटी राहते त्यामुळे मला सतत काळजी वाटत राहते. वृद्धाश्रमाचा विचार मनात आला तरी खूप अपराध्यासारखा वाटतं. सध्या तरी एखादे वर्ष ताबडतोब भारतात परत जाण शक्य नाहीये . माझ्या सारखेच अशा परिस्थितीतून गेलेले काही जण नक्की असतील, तरी कृपया मला काही तरी मार्ग सुचवा.

धन्यवाद.

अरेंज्ड मॅरेज मध्ये प्रेमात कसे पडावे?

Submitted by बन्या on 26 March, 2018 - 23:55

अरेंज्ड मॅरेज मध्ये प्रेमात कसे पडावे? म्हटला तर बाळबोध पण तेवढाच महत्वाचा प्रश्न
सध्या माझ्यासमोर हाच प्रश्न पडलाय राव. आम्ही दोघेही पुण्यातले वय ३५ च्या आसपास, नकार द्यायला काही कारण नाही, पण अँटेचमेंट होत नाहीये.

सावज

Submitted by अभिगंधशाली on 18 February, 2018 - 20:27

एक कुटुंब अनेक वर्षे राहत असलेले घर सोडून नव्या जागी रहायला गेले. सानिका त्यांचे एकुतले एक अपत्य. ना धड लहान ना खूप मोठी त्यामुळे इतरांपेक्षा लवकर नव्या जागी रमली.

नव्याने तयार होणारी वसाहत त्यामुळे फार थोडे लोक रहायला आलेले. सानिकाच्या घरासमोर त्याचे घर. नाव मोहित. तिच्यापेक्षा वयाने चार वर्षे मोठा त्यामुळे साहजिकच दादा म्हणून ओळख झाली.

ओळख कोणत्याही नात्यात न अडकता हळूहळू मैत्रीत मुरत गेली. त्यांच्या गप्पांना ना कोणते विषय लागायचे ना कोणती वेळ. दंगामस्ती तर अशी रंगायची की पाहणाऱ्याला हेवा वाटायचा.

शब्दखुणा: 

री-युनियन -भाग ४ (अंतिम भाग)

Submitted by विद्या भुतकर on 6 February, 2018 - 20:27

रिक्षा तुळशीबागेजवळ थांबली आणि प्रज्ञाचा चेहरा लहान मुलांसारखा खुलला. दोघीही मग तिच्या खरेदीत गुंतल्या. सकाळची वेळ असल्याने गर्दी जास्त नव्हतीच. तिच्या क्लिप, साडीपीन, मुलीला केसांचे बेल्ट, रंगीत बेल्ट, आवडतील त्या सर्व प्रकारच्या चप्पल-सॅन्डल घेऊन झाल्या. गार्गी तिला एकेक गोष्ट आठवण करुन देत होती.

"ए तुला आठवतंय तू अशीच मला सोडून अजयबरोबर आली होतीस एकदा? हे असले झुमके घेतले होते दोघींसाठी?", प्रज्ञाने विचारलं.

"हो तुला किती राग आला होता. घेतलेच नाहीस ते. चल, घे आता एक. मी पैसे देते. ", गार्गी हसून म्हणाली.

...एक व्यथा !

Submitted by अंबज्ञ on 3 February, 2018 - 21:00

.

.

मी ईथे कोण आहे ?
कुठे आलोय मी ...
ह्या अनोळखी जगात !
अज्ञात मी अजुन स्वत:लाच
.... का आलो तरीही !

प्रश्न ..
निव्वळ प्रश्न ..
निरुत्तरित प्रश्न !
ह्या प्रश्नांना उत्तर मिळणे
खरंच गरजेचे आहे का ? ...

माझ्या विशिष्ट शरीराची
मलाच भीती वाटू लागली आहे;
इतक्या वर्षानंतर प्रथमच जाणीव होतेय
माझ्या अस्तित्वाची अन्
काहीच नसल्याचीही !

माझी पाठदुखी ३

Submitted by विद्या भुतकर on 28 January, 2018 - 18:19

मागच्या भागात ( https://www.maayboli.com/node/65119 ) मी पाठदुखीबद्दल थोडी माहिती दिली होती. पुढे जाऊन मला गेल्या तीन महिन्यांत जाणवलेल्या काही गोष्टी, काही अनुभव लिहायचे होते. ते असे.

विषय: 

सेपरेटेड पालकान्नी मुलान्चे सन्गोपन कसे करावे?

Submitted by अननस on 1 January, 2018 - 00:57

मी आणि माझी पत्नी आम्ही एकत्र राहील्यास भाण्डणे होतात म्हणून वेगळे राहातो. आमच्या मुलाचे सन्गोपन चान्गले व्हावे यासाठी आम्ही काय करावे? या परीस्थीतीतून गेलेल्या लोकान्चे किन्वा समपदेशकान्चे अनुभव काय आहेत ?

शब्दखुणा: 

कहानी पूरी फ़िल्मी है

Submitted by विद्या भुतकर on 4 December, 2017 - 23:13

२०१० मध्ये ही पोस्ट लिहिली होती महिला दिनाच्या आसपास. एक स्त्री म्हणून अनेक ठिकाणी झगडावं लागलं होतं, त्यातली ही एक. आज पुन्हा एकदा आठवण झाली मोहनाची कथा वाचून म्हणून पोस्ट करत आहे.

स्वप्नपूर्ती

Submitted by विद्या भुतकर on 26 November, 2017 - 18:46

हा वीकेंड मध्ये अमेरिकेतील खरेदीचा मोठा इव्हेन्ट म्हणजे 'ब्लॅक फ्रायडे' होता. तो खरंतर इथल्या 'थँक्स गिव्हिंग' या सणाच्या (गुरुवारच्या) दुसऱ्या दिवशी असतो(अर्थातच फ्रायडे कम्स आफ्टर थर्सडे !). पण झालंय काय, इथल्या मोठं मोठ्या रीटेल दुकानांच्या सेलच्या जाहिरातींमुळे मुळात खास घरातील जवळच्या माणसांबद्दल असलेला हा सण गर्दी, पैसे आणि खरेदीसाठी असलेल्या लांबलचक रांगांमध्ये हरवून गेलाय. गुरुवारी खरंतर अनेक लोक आपल्या घरी/गावी परत जातात, मोठाली पंगत होते, जे कोणी आदरातिथ्य करत आहे ती व्यक्ती सर्व जेवण बनवते, वगैरे.

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - आधार