पत्र

पत्र १

Submitted by विजय देशमुख on 25 April, 2019 - 12:09

प्रिय आई व बाबा,

खरं तर आजकाल पत्र कोणी लिहित नाही, पण मला त्याशिवाय दुसरा पर्याय दिसत नाही, म्हणुन लिहितोय. तुम्ही दोघही कृपया गैरसमज करुन घेउ नका.
तसं पाहिलं तर मी मागच्याच आठवड्यात लग्नाला आलो होतो, पण कुठुन दुर्बुद्धी झाली अन लग्नाला आलो असं वाटु लागलय. नाही नाही... प्रियाच्या लग्नात माझ्या लग्नाबद्दल गोष्टी चालु होत्या, त्याबद्दल मी अजिबात नाराज नाही. पण...

शब्दखुणा: 

वडिलांचे उत्तर

Submitted by अननस on 1 January, 2019 - 02:48

माझ्या प्रिय पिल्ला,

आम्ही काही दिवसांपूर्वी फेसबुक वरचे तुझे पत्र वाचले. अमेरिकेमध्ये स्थायिक होण्याचा तुझा निर्णय कसा योग्य आणि सर्व पिढीतील पालक घेतात त्याप्रमाणे आपल्या पुढच्या पिढीच्या हितासाठी आहे हे वाचले आणि वाचून आनंद वाटला. तुला अनेक दिवस लिहायचे मनामध्ये होते पण लिहिणे होत नव्हते. आज थोडी सर्दी आणि कसकस होती त्यामुळे घरकामातून मोकळीक होती.. विश्रांती घेताना मन मागच्या आठवणींमध्ये जात होते हीच योग्य वेळ साधून लिहीत आहे.

मुलीच्या चौथ्या वाढदिवसानिमित्त लिहिलेलं पत्र: गोष्ट आणि फगड्या

Submitted by मार्गी on 19 September, 2018 - 10:43

लव यू ज़िन्दगी: अदूचा तिसरा वाढदिवस!!!!

Submitted by मार्गी on 17 September, 2017 - 14:59

आज तू चक्क तीन वर्षांची झालीस! वाढदिवशी तू घातलेल्या पंखाप्रमाणे तुला आता खरोखर पंख फुटले आहेत! तुझा वाढदिवस तू खूप खूप एंजॉय केलास! दिवसभर 'हॅपी बर्थडे टू यू' म्हणत होतीस! गेल्या एका वर्षामध्ये तुझी झेप थक्क करणारी आहे! अलीकडे तर तू मोठ्या माणसांप्रमाणे बोलतेस! जवळ जवळ ऐकलेला प्रत्येक शब्द तुला लक्षात राहतो आणि नंतर तू अचानक तो शब्द असलेलं वाक्य बोलतेस! तुला इतके बारीक सारीक संदर्भ लक्षात राहतात! माणसं चांगले लक्षात राहतात!

विषय: 

मी लिहिलेली पत्रे -१

Submitted by संतोष वाटपाडे on 18 July, 2016 - 07:31

प्रिय मनू,

रागावली आहेस का गं खरंच? माझ्या मागच्याही पत्राला तू उत्तर नाही दिलेस...मी लाडाने जाडे म्हणालो होतो गं तुला...प्लीज न...अशी रागावू नकोस माझ्यावर..इतका कसला राग आला तुला की तीन महिन्यात एकदाही पत्र लिहावे वाटले नाही मला..

सद्ध्या पुन्हा चौकी लागलीय मला...चीन बॉर्डरवर आहोत आम्ही...इथल्या कडाक्याच्या थंडीत खुप आठवण येतेय गं मनू...तुझा आवाज ऐकण्यासाठी,तुझे शब्द वाचण्यासाठी जीव अगदी व्याकूळ होतोय... तापही आला होता थोडा...सगळे मित्र हसत होते मला...आपला एकनाथ आवारे माझ्याच बटालियनमधे आहे...त्याने मेडिसिन आणुन दिले होते...काळजी करु नकोस वेडुबाई....मी ठीक आहे आता...

शब्दखुणा: 

करशील का माझ्याशी लग्न ?

Submitted by 'घरटे हरविलेला ... on 14 August, 2014 - 05:18

नेहा,

कुठून आणि कशी सुरवात करू हे कळत नाही. पण विखुरलेला एक एक मोती जसा उचलून हातातल्या धाग्यात अलगदपणे गुंफून माळ तयार करावी तस-काहीस करणार आहे. काही वर्षांपूर्वी (२००५-६ असावे बहुधा) मी तुला खगोल मंडळाच्या कार्यक्रमात प्रथम पहिले तेंव्हाच तुझी हुशारी आणि निरागस हास्य मला आवडले होते. तशी आहेसच तू सुंदर ! कोणालाही आवडशील अशी. पण स्वतःच्या मनाची चलबिचल थांबवण्यसाठी एखद्या निस्तब्ध पाण्यात खडा टाकून ते पाणी ढवळून काढावे असे मला कधीच वाटले नाही. याउलट तिन्ही ऋतूत बहरणाऱ्या रंगीबेरंगी गुलमोहराप्रमाणे तू सदैव बहरत रहावेस अगदी तसाच आदर तुझ्याविषयी नेहमी वाटत राहीला.

शब्दखुणा: 

प्रिय.....

Submitted by बागेश्री on 25 June, 2013 - 08:19

प्रिय सखे,

हे पत्र नाही, एक आवेग आहे... तो ओसरला की सारं शांत होईल... पूर्वीप्रमाणे, शांत!
फक्त हा आवेग सांभाळून घे, समजून घे.... पेलून घे...

दोन दिवस.. दोन दिवस झाले प्रचंड घूसमटते आहे.. प्रचंड!

दोन दिवसांपूर्वी तुला फोन केला... खूप आनंदात.. माझ्याकडची आनंदाची बातमी तुला न देता तो आनंद साजरा होईलच कसा...?आपली सवयच ना... लहान लहानग्या इच्छा पूर्ण झाल्या की कर फोन ...आणि फोनवरच्या शब्दांतच सिलीब्रेशन, खरं तर तेच खरं आनंदानं न्हाऊन जाणं!

शब्दखुणा: 

कर्ट कोबेनचे मित्रास पत्र

Submitted by अमा on 13 June, 2013 - 04:33

निर्वाण, ह्या ग्रंज रॉक गृपचा लीड गिटारिस्ट, कवि आणि गायक असलेला कर्ट कोबेन ह्याने वयाच्या सत्ताविसाव्या वर्षी आत्महत्या केली. तो सात वर्षाचा असताना त्याच्या आईवडिलांचा घटस्फोट झाला होता व त्याच्या मनावर ह्या घटनेचा परिणाम झाला होता. त्यानंतरचे कौटुंबिक अस्थैर्य, कुणाचाच फारसा भावनिक आधार नसणे ह्यामुळे त्याची मानसिक अवस्था कायमच नाजुक होती. प्रसिद्धी, क्रिएटिव सॅटिस्फॅक्षन इत्यादी मिळूनही तो आतून प्रचंड अस्वस्थ असे आणि त्यातूनच शेवटी आत्महत्येचे पाउल उचलले गेले. बॉडा ह्या आपल्या काल्पनिक मित्राला त्याने हे शेवटचे पत्र लिहीले आहे. पितृदिनाच्या निमित्ताने त्याचा मराठी अनुवाद केला आहे.

विषय: 

एक पत्र!

Submitted by चिखलु on 20 June, 2012 - 12:09

नमस्कार,

नक्की माहित नाही, तुला हे माहित कि नाही. माहिती असेल तरीही वाच एकदा. आपल्याला थोड्या थोड्या गोष्टींचा त्रास होतो. सहन होत नाही. दुसऱ्याच ऐकायचा नसता. असा वाटतं सगळं जग खायला उठला आहे. आणि आपण अजूनच खचून जातो. असा वाटतं सगळं दुखः देवाने आपल्यालाच दिले आहे. आणि मग निराशेचा खेळ चालू होतो.

गुलमोहर: 

तिने काय करावं?

Submitted by मोहना on 26 November, 2011 - 19:06

कोणे एके काळी ती त्याला गाडीत भेटली. तो त्याच्या गावी गेला होता. ती मैत्रिणीबरोबर परत येत होती. तिच्या हातात डायरी. दोघी कविता वाचनात मग्न. तो अधुनमधुन डोकावत असला डायरीत, तरी तिला त्याची कल्पना नव्हती. त्या दोघींचं जगच निराळं होतं. एकदम त्याने डायरीच मागितली वाचायला. नाही कसं म्हणणार?
"डायरी आहे."
"हो, तीच मागतोय." त्याने धीटपणे म्हटलं.
"कविता आहेत. बाकी विशेष काही नाही."
"त्याच वाचायच्या आहेत."
"आवडतात?" असं म्हणत तिने त्याच्या हातात डायरी सुपूर्द केली. तो वाचत राहिला. त्या गप्पांमध्ये रंगून गेल्या.

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - पत्र