कविता

न वाटे कधी मनातून रात्र ही सरावी

Submitted by प्रशांत तिवारी on 19 November, 2017 - 01:11

न वाटे कधी मनातून रात्र ही सरावी
विवंचनेतून मात्र साऱ्या गात्र ही स्थिरावी
न वाटे...

रुक्ष क्षणातुनी मनास फुंकर ही मिळावी
वेदनेची वाट त्या परिघास छेदून ही यावी
न वाटे...

शल्य या शब्दास मनी परी जागा ही न उरावी
वाटे आयुष्याची दुखरी तान कधी न आळवावी
न वाटे...

अलवार होणाऱ्या जाणिवांची गर्दी ही विसवावी
आगंतुक येणाऱ्या भावनांना वाट मोकळी असावी
न वाटे...

अकल्पित प्रश्नांना वार्धक्याची सावली गवसावी
उत्तरांच्या या गर्दीत आनंदाची लहर ही उमलावी
न वाटे...

जीव भुलला

Submitted by ओबामा on 9 November, 2017 - 02:38

प्रथम तुज पाहता क्षणी
काळजाचा ठोका चुकला
प्रीतीच्या रंगात रंगूनी
जीव माझा भुलला
न दिसता तू
जीव होई कासावीस
दिसता क्षणी तू
फिरे अंगावरी मोरपीस
टाकावा तू प्रेमळ कटाक्ष
लाभावा तुझा सहवास
रहावीस तू मजसमीप
हीच या मनीची आस
जवळी असता तुला
एकटक पहावस वाटत
डोळ्यात माझ्या तुला
साठवून घ्यावस वाटत
मोहक तुझ्या हास्यान

काव्यांजली

Submitted by santosh bongale on 8 November, 2017 - 01:15

***************************
*काव्यांजली
*विषय - अवकाळी*
*********************
घामाच्या धारांनी
फुलविले शेत हिरवेगार
पाऊस मुसळधार
अवकाळी

मातीमोल झाले
स्वप्न उद्याचे पाहिलेले
रक्त आटलेले
कष्टात

कर्जाचा डोंगर
वाढत गेला डोईवर
कोसळे भुईवर
शेतकरी

कालवली माती
भरल्या ताटात साऱ्या
हाती शेतकऱ्यां
धत्तूराच

शब्दखुणा: 

महाविद्यालयीन इश्क

Submitted by प्रशांत तिवारी on 25 October, 2017 - 14:41

couple.jpg
कॉलेजातील मस्ती नि यारों की फुलवारी
नव्हतीच ती स्वस्ती तरी पण फुलवली भारी
कट्टा नि कटिंग चाय भी होता था शेरिंग
नडला आम्हाला की झालाच साऱ्यांना बोरिंग

नुसत्या एका नजरेने आंखोसे मार डालना
कुठूनस मनात धकधक तर हार्टबीट बढना
इशारो इशारो में ही पुरा पिरेड ऑफ जाना
घायाळ होतांना लाईफ के ख्वाबो में खो जाना

प्रांत/गाव: 

संधी

Submitted by अतुलअस्मिता on 20 October, 2017 - 11:38

मावळतीचा गंध त्यात
प्रकाशाचा अंधुक दिवा
जगणे जीवन समग्र हे
सावरून साऱ्या जीवा

उगवतीचे रंग सुन्न
त्यात कोळशाची छटा
टिपूसाची झाली वाफ
सावरून साऱ्या बटा

आडोशाचा काजवा मंद
नभोनिळे आवाहन मग
बुबुळी तरंगे उत्कर्ष की
सावरून जळे हीमनग

श्वेत बोचरी केतकी
थांबे शिवालयाच्या पायथी
सुगंधावा जीव सारा
सावरून संसार माथी

मुन्नी

Submitted by अतुलअस्मिता on 14 October, 2017 - 21:48

कविता: मुन्नी

माणसाच्या मनातून निघणा-या ज्वालामुखीचा तिरस्कारमय लोळ
तुला अजून स्पर्शायचाय, मुन्नी!

शुभ्र सूर्यप्रकाशाप्रमाणे जीवनात सरपटताना भेटणारी सगळीच
जेव्हा ओकत होती विश्वासघाताची नागेरी गरळ

आणि

माझ्या श्रद्धेच्या समुद्राला रक्तरंजित करणारा कालवा
फसवणुकीच्या तीव्र आसुडांमुळे जेव्हा ओसंडून जात होता

तेव्हा रखरखत्या उन्हात अनवाणी जळालेल्या तळव्यांना
दुधाच्या सायीइतक्या मऊ बर्फाचा थंडावा
मुन्नी, तू कुठून बरे आणलास?

गद्दारीच्या भीषण डंखानी करपण्याची भिती वाटत नाही का ग?

भरू बांगड्या सयांनो

Submitted by आदित्य साठे on 7 October, 2017 - 12:31

आला श्रावण संख्यांनो,
चला जाऊ बाजाराला,
साज शृंगार करूया,
मास सणांचा हा आला.

भरू बांगड्या सयांनो,
गर्द हिरव्या रंगात,
सौभाग्याचे हे लक्षण,
किणकिणते हातात.

बांधू कंकण मोतीये,
मन खुलेलं क्षणात.
वाटे आकाश चांदणे,
मी बांधले हातात.

या बांगड्या लाखेच्या,
मज घेऊ वाटतात,
फुलतील इंद्रज्योती,
तिच्या साऱ्या आरश्यांत.

रिवाज

Submitted by कुणी दिवाणा on 25 September, 2017 - 13:14

भळभळणार्या जखमांची फिर्याद आज होती
टोकरणारी नखे कुणाची दगाबाज होती

फुलाफुलांचे पलंग सजले इथेच तारुण्याचे
चितेतली लाकडे कुठे ती घरंदाज होती

आम्हांस अंधारात ठेवले म्हणणार्या माझ्यांनो
व्यथा नागडी तिजला सार्यांचीच लाज होती

कधी न माझ्यावरी बरसल्या श्रावणधारा जरी
तहानूली आसवेच माझा ऋतुराज होती

उठ आता तु 'प्रविण' बाकी बरेच अंतर आहे
गळुन गेली नयनांमधुनी ती रिवाज होती

शब्दखुणा: 

नसेल ठाउक तुला

Submitted by कुणी दिवाणा on 23 September, 2017 - 12:22

मुकेपणाचा जरी जन्मभर आव घेत होतो
नसेल ठाउक तुला,तुझे मी नाव घेत होतो

वळणांवळणांवर विश्रांती उगा बहाने
नसेल ठाउक तुला, पुन्ह्यांदा डाव घेत होतो

कूठे जायचे पुसणार्या वाटांनी वेडे केले
नसेल ठाउक तुला, दिशांचा ठाव घेत होतो

मढ्यापूढे रडणार्यांच्या थव्यात सामिल झालो
नसेल ठाउक तुला, प्रितीचा भाव घेत होतो

बघुन बिंब ओंजळीत माझे असा हरवलेलो नसेल ठाउक तुला,तुझा पेहराव घेत होतो

बाजारु भावाने र्हदये विकणार्या प्रेमाचे
नसेल ठाउक तुला, विकत ते गाव घेत होतो

शब्दखुणा: 

एक उठाव करायला काय लागतं?

Submitted by नानाकळा on 20 September, 2017 - 10:00

एक उठाव करायला काय लागतं?

एक उठाव करायला
किती माणसं लागतात?
एक हजार, दहा हजार
पंचवीस की एक लाख?
पंधरा-वीस किंवा दोन चार माणसंही
उठाव करु शकतात ना?

एक उठाव करायला
किती बंदुका लागतील..?
आणि काडतुसं किती पुरतील?
दारुगोळा कसा मोजायचा, पण
हिशोब ठेवायचा का उठावाचा?

धमन्यांतले रक्त किती घट्ट लागेल,
एक उठाव करायला किती वक्त लागेल?
चिडून पेटून करायचा की
शांतपणे तंबाखू मळत करायचा...?
एक उठाव करायचा असेल तर कसा करायचा?

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - कविता