कविता

कातर क्षण

Submitted by भागवत on 26 October, 2018 - 02:58

ओथंबलेले क्षण का स्मरतात
स्मृती उगाचच गर्दी करतात
जुन्या आठवणी कुरतडतात
हळुवार क्षणी मात्र डोकावतात

आठवणी आल्या चोर पावलांनी
हृदयाचा ठोका चुकला क्षणांनी
दगा दिला डोळ्यातील आसवांनी
दूर तरी बांधलो प्रेमाच्या नात्यांनी

हाक दिली हृदयस्थ भावनांना
प्रतिसाद नाही आला शब्दांना
विझावतो आतल्या तीव्र उद्रेकांना
साद घालतो आपल्याच लोकांना

शब्दखुणा: 

चक्र

Submitted by शिवोऽहम् on 10 October, 2018 - 15:08

शून्य असे मी ओढुनताणुन
नुसता पोकळ रिक्ताकार
पोकळीत कण भरण्यासाठी
कुर‌त‌ड‌तो अंत‌री विचार‌

रिक्त भासते परी तिथे मग
राजस तामस तगमग नूतन
कशास पुनरपि रेटा द्यावा
नव्या दमाने प्राणच ओतुन?

शून्य म्हणुनी का व्यर्थ जगावे
का शून्यातच विरूनि जावे
शून्यभावनें राख कुडीची
व्योमाकाशी विखरत जावे?

पण..

क्षुद्र तृणावर सावरलेला
दवबिंदू जणु प्रकाशयात्री
अस्तित्वाचे अगम्य उत्तर
नित्य वसतसे त्याच्या गात्री

विषय: 
शब्दखुणा: 

तप

Submitted by शिवोऽहम् on 8 October, 2018 - 09:31

शांत स्वरांची सात्विक वृत्ती
कधी ऐकतो अंधारातील
कधी झोंबतो पहाटवारा
शाल तोकडी घेता वत्सल

मनी कुणाच्या बीज रुजवितो
बीजातुन कधी स्वये उगवतो
खडकाची मुळी तमा न धरता
मातीतुनी पालवी घडवितो

वनवासी सोयरे नसो, पण
रत विश्वाचे भान असे मज
थेंब टपोरे सरसर येता
होऊन कोळी जाळे विणतो

नदी वाहता निर्मळ झुळझुळ
मान-पाठ करुनिया धनुकली
पलाशपानी द्रोण घेऊनी
प्रवाहातले कृमी तारतो

वृक्षांच्या अंतरिचे रूदन
बनुनी पिंगळा स्तब्धसाक्षीने
अपुल्या हृदयी अर्कवून मग
भोवताली कर्कशा घुमवितो

शब्दखुणा: 

पूर्वीची मी ..... आताची मी

Submitted by किल्ली on 25 September, 2018 - 06:44

पूर्वीची मी साधा विनोद ऐकला तरी फिदीफिदी हसत असे
उंचावरून कोसळणाऱ्या धबधब्याप्रमाणे खळाळून वाहत असे ।
आता अख्खी विनोदी गोष्ट वाचली तरी हसू येत नाही
कुणी खिंकाळून हसलं तर आवडतही नाही ।।

पूर्वीची मी भुक्कड अशी खादाडी करत हिंडत असे
बिनधास्तपणे रस्त्यावर भैयाकडची पाणीपुरी हाणत असे ।
आताशा चटपटीत चाट हायजिनिक वाटत नाही
कुणी खात असेल तर आवडतही नाही ।।

पूर्वीची मी कुठलाही विषय घेऊन अखंड बडबड करत असे
अनंतकाळ वाहणाऱ्या वाऱ्याप्रमाणे वाचा यज्ञ करत असे ।
आता चुकूनही जास्त बोलायला आवडत नाही
कुणी बडबडत असेल तर आवडतही नाही ।।

विषय: 
शब्दखुणा: 

काहूर

Submitted by अतुलअस्मिता on 5 August, 2018 - 01:49

DON'T CRITICIZE WHAT YOU CAN'T UNDERSTAND!

समुद्र खोली आकाश ऊंची,
मोजणार तरी कशी;
श्वास कस्तुरी अदृश्य कुसुमी
ओवणार तरी कशी?

घुंगुरनाद तारकांची किणकिण,
ऐकणार तरी कशी;
कॅनव्हासवरील धूसर चित्रे
रंगवणार तरी कशी?

नेत्रवार हुंकारांची जखम,
वाळणार तरी कशी;
विराट भावप्रतिमा हृदयात
मावणार तरी कशी?

स्वरझंकारी छेडली तार
उमजणार तरी कशी
सूरसशक्त नादप्रवाह
झेलणार तरी कशी

मुकीसुकी हाक कंठी,
मांडणार तरी कशी;
प्रारंभातच शेवट तिथे; कविता-
कळणार तरी कशी?

©अतुल चौधरी.

अपूर्ण कविता

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 28 July, 2018 - 03:46

अपूर्ण कविता

माझ्या कवितेच्या वहीत
काही पाने उगाच फडफडतात
अपूर्ण कवितेची

कथा सांगतात
भरल्या ताटावरुन उठलेल्या
माणसाची

शब्द सुरेख असतात
पानं भळाळतात
खंत
अर्धवट अनुभूतीची

उगाच म्हणायचं जगलो
परीपूर्ण
समज काढायची वेड्या
मनाची

© दत्तात्रय साळुंके

शब्दखुणा: 

वास्तव

Submitted by कविता क्षीरसागर on 26 July, 2018 - 04:07

वास्तव

एखाद्या सुंंदर , हव्याहव्याशा
स्वप्नातून अचानक जाग येते ...

तेव्हा सामोऱ्या येणाऱ्या
वास्तवाचा हात हातात घ्यायला
आपण बिलकुल तयार नसतो

मग अंगावर येणारे हे सत्य नाकारुन
आपण ओढून घेतो पुन्हा
त्या हव्याहव्याशा स्वप्नांची
उबदार चादर ...

या अशाच
स्वप्नं आणि वास्तवाच्या मध्यसीमेवर
अडकून पडलेय आयुष्य ...

मी कवटाळू पहातेय स्वप्नांना
आणि वास्तव मला ...

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

भीती वाटते

Submitted by कविता क्षीरसागर on 12 July, 2018 - 05:59

भिती वाटते ..

जगण्याचीही भिती वाटते
मरण्याचीही भिती वाटते
पांढरपेशी मनास माझ्या
कसलीही पण भिती वाटते

आवडते जरि हवा मोकळी
लावुन घेते दारे खिडक्या
क्षुल्लकसे वाटती परंतू
डासांचीही भिती वाटते

मनि शब्दांच्या मोजत मात्रा
दुसऱ्यांचे मोजतेय पैसे
जीव रमेना नोकरीत पण
सोडायाची भिती वाटते

एकेकाचे दुःख पाहुनी
कातर कातर मनात होते
पोकळ पण ह्या वांझ भावना
त्यांचीही मग भिती वाटते

शब्दखुणा: 

कविते !

Submitted by कविता क्षीरसागर on 12 July, 2018 - 05:54

एकदा कधीतरी
भावनेच्या आवेगात
आसवेच
झाली होती शाई
कविता लिहिताना ...

आता जणू
तुला त्याची
चटकच लागलीय
कविते ..

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

मैत्री

Submitted by भागवत on 1 July, 2018 - 05:11

शब्दा पलीकडची नि:शब्द निखळ मैत्री
दुधाच्या सायी सारखी घट्ट असते मैत्री

नदी पात्रातील प्रवाही पाण्यासारखी दोस्ती
अवगुणात चांगले गुण शोधणारी असते दोस्ती

अवखळ, अल्लड, दिलदाराची यारी
यार साठी मार खायची सुद्धा असते त-यारी

दु:खातील काटे बाजूला काढणारा सखा
स्वत:चा घासातील घास भरवणारा असतो सखा

आयुष्याचा खेळ सावरत असतो सवंगडी
बेरंग अस्तिवातही रंग भरवत असतो सवंगडी

नात्याच्या पलीकडे संगत करतो सोबती
आनंद बेफिकीरीने वाटत असतो सोबती

Pages

Subscribe to RSS - कविता