शूर आम्ही सरदार आम्हाला (विडंबन)
शूर आम्ही नवरोबा आम्हाला काय कुणाची भीती
पर्स, साडी अन् सँडलपायी कर्ज काढलं जास्ती ।।ध्रु।।
लग्नाच्या मंडपात उमगली संसाराची रीत,
अमेझॉनशी नातं जुळलं, जडली सेलशी प्रीत!
लाख टोमणे झेलून घेईल अशी पोलादी छाती!
पर्स, साडी अन् सँडलपायी कर्ज काढलं जास्ती
शूर आम्ही नवरोबा आम्हाला काय कुणाची भीती
पर्स, साडी अन् सँडलपायी कर्ज काढलं जास्ती ।।ध्रु।।
संदीप खरे व सलील कुळकर्णी यांची पुन्हा एकदा माफी मागून माझ्या अत्यंत आवडीच्या त्यांच्या एका सुंदर कवितेचे विडंबन सादर करतो आहे.
कॉलेजच्या मुलामुलींची पार्टी सुरु होती. शिमला छान तयार होऊन आली होती. राघूच्या वाढदिवसाचं निमित्त.. शिमला आधीपासून जरा बोल्ड. त्यात राघुवर डोळा आधीपासून होता तिचा. शिमला दिसायला तशी छान होती. शिमलाची आई म्हणजे जाई मॅडम तश्या फार शिस्तीच्या पण कुठे कसं वागावं ते त्यांना नीट कळायचं. कॉलेजच्या अडनिड्या वयातल्या मुलामुलींशी कसं जमवून घेत समजवायचं ह्याच भान त्यांना होतं, त्या सगळ्या विद्यार्थ्यांमध्ये कमालीच्या लोकप्रिय होत्या.. म्हणूनच कि काय आजदेखील ह्या मुलांनी त्यांना पार्टीतही इन्व्हाईट केलं होतं.
आज वाड्यातल्या गप्पांमध्ये फिटनेस साठी किती पावलं कोण चालते ह्यावर चर्चा सुरु असताना सुचलेले.
दत्ता पाटील यांनी लिहलेल्या, मधुकर पाठक यांनी स्वरबद्ध केलेल्या आणि प्रल्हाद शिंदे यांनी गायलेल्या 'पाऊले चालती पंढरीची वाट' ह्या अजरामर गीताचा आधार घेऊन रचलेले विडंबन.
शब्द तितकेसे जमले नसतील पण लिहले. 
पाऊले चालती फिटनेसची वाट |
साखर झोपेची तोडूनिया गाठ ||
प्रेरणा: https://www.maayboli.com/node/74700 (अजय चव्हाण)
समीप तंबाखूत माझ्या चुना होऊन जा..
तुझ्याविना अपूर्ण इडा माझा, पूर्ण तू होऊन जा..
संपलेली गायछाप माझी, थोडी तुझी देऊन जा..
नाही जमलं तुला तर, चूनापुडी सोडून जा..
कधी एकाएकी तलफ आली, तर हातावर हात मारून जा...
नसलीस चघळणार तरीही, बारीक नाकाने ओढून जा..
सकाळी सकाळी कधी आडवेळी, कामाला मात्र ठेवून जा..
गायछाप पळवताना माझे हाल, कळा, अश्रू, आठवून जा..
घेतले तू उधार पैसे
आता देत नसशील
करण्यास ते वसूल
मी पुन्हा येईन
जात असले मी माहेरी
करू नका तुमची थेरं
पाहण्या ते सारं
मी पुन्हा येईन
नाही लिहीता येत पेपर
कॉपी जरी करशील
काय ते तपासण्यास
मी पुन्हा येईन
मला न दाखवता
व्हाटस अप मेसेज पाहता
काय ते पाहता ते पाहण्यास
मी पुन्हा येईन
लेख वगैरे लिहीता येथे भारी
पण या कवीतेला
प्रतिक्रीया देतात की नाही ते पाहण्या
मी पुन्हा येईन
- पाषाणभेद
११/११/२०१९
या अगोदरची कविता पोस्ट केल्यावर आलेल्या काही प्रतिसादांमुळे ही समस्त सासरे मंडळींसाठी केली होती…
(कृपया विनोदाने घ्यावे)
पोटी आल्या कन्येचा योगे। पिता ही ग्रहदशा भोगे l
जामाताशी उपसर्गही न पोहचे l तो तर दशमग्रह ll
घेणं नास्ति, देणं नास्ति l त्या नाम जामात असती l
अहोरात्र एकच ही पुस्ती l गिरवीत जावी ll
समय प्रसंग ओळखावा l राग निपटून सांडावा l
आला तरी कळो न द्यावा l जामाताशी ll
गर्दभासामोरी टांगावी गाजरे l मग तो चालो लागे साजरे l
काम करून घ्यावे गोजरे। संयमाने ll
खुप वर्षांपुर्वी मित्राचे लग्न ठरले असताना त्याला पाठवलेले हे पत्र आहे. विनोदाने घ्यावे.
(हे माझे शेवटचे लेखन आहे जे मी दुसऱ्या आयडीने पोस्ट केले होते. 'शाली' या आयडीवर सगळे लेखन एकत्र असावे म्हणून पुनःप्रकाशित करत आहे.)
काव्य शक्तीची कराया जोखणी | कैक दिसांनी स्पर्शली लेखणी |
मित्र लज्जेची मात्र राखणी | हेतु इतुकाची असे ||
नृपाविन जैसा प्रदेशू | यौवनाविन आवेशू|
पात्रता नसता उपदेशू | तैसाची जान ||
हा विषयू अवघा अगम्य | बाष्फळ तरीही सुरम्य |
गर्दभापुढील गीतेशी साम्य | उपदेशाचे तुम्हाप्रती ||
http://www.misalpav.com/node/44082
हे दामोदरच्या सुता तुला कमळाचं वरदान
एकमुखाने बोला बोला नमो जयजयगान //
दिव्य तुझी संघभक्ती धन्य दाढी काया
बालपणी गेलासी तू शाखेसी धराया
हादरली ती जननी, थरथरले घरचे जन//
भाजपास येई मुर्छा लागे इलेक्शन
अडवानीच्या रथावरती तुझे कलाकाम
मंदिर प्रश्न उठवला, मिळे कमळा पंचप्राण//
मेक इंडियाच्या नावे रोम कधी लंका
कुठे पिप्पाणी वाजवी, ड्रम कधी डंका
सेल्फीची भरवी जत्रा अन हसती सर्व जन//
