कविता

'इर्शाद'च्या निमित्ताने...

Posted
1 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
1 वर्ष ago

irshaad.jpeg

मला आठवतं त्यानुसार शाळकरी वयात कधीतरी विंदा करंदीकर, मंगेश पाडगांवकर आणि वसंत बापट या तिघांचा एकत्र काव्यवाचनाचा कार्यक्रम पाहिला होता. कवितेकडे, शब्दांकडे माझा ओढा होताच, पण कविता आपण वाचणं / गुणगुणणं आणि ती खुद्द कवीने त्याचं हृद्गत उलगडल्यासारखी समोर मांडणं यात किती जमीनअस्मानाचा फरक पडतो हे त्या दिवशी जाणवलं. त्या वयात खूप काही कळलं असेल असं नाही, पण हा अनुभव लक्षात राहिला.

प्रकार: 

पैस ...

Submitted by कविता क्षीरसागर on 18 March, 2017 - 23:37

केवढा हा भव्य
अनुपम्य सारा
विश्वाचा पसारा
मांडे कोण ?

सृष्टीचे नवल
घालोनिया जन्मा
स्वतः तो अजन्मा
आहे कोठे ?

नजरे पल्याड
किती तरी गोष्टी
क्षीण वाटे दृष्टी
विज्ञानाची

शोध चालू आहे
ज्ञानियांचा नित्य
आदीमाचे सत्य
गूढ तरी ..

ज्ञानाने विस्तारे
पैस अज्ञाताचा
थांग अनंताचा
लागेच ना

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

मराठी कविता - Marathi Poetry

Submitted by webmaster on 19 February, 2017 - 01:17

मराठी कवितांचं फक्त मराठी साहित्यातच नाही पण मराठी संस्कृतीमधे एक वेगळं स्थान आहे. मायबोलीवर मराठी कविता, काव्यसंग्रह याबद्दलचे अनेक विभाग आहे. या पानावर त्या सगळ्या विभागांची एकत्र माहिती देण्याचा प्रयत्न आहे.

शब्दखुणा: 

क्षणभर...!

Submitted by चैतन्य दीक्षित on 23 January, 2017 - 05:51

जरि जन्मांतरिचे नाते ।
आपुली चुकामुक होते ।
तुज कळते अन् मज कळते ।
अंतर अपुले हळहळते ।।

जरि वसती देही एका ।
मारतोच नेमे हाका ।
ऐकू दोघां नच येते ।
प्रतिसाद कुणी नच देते ।।

जरि भेट-बोलणे नाही ।
तरि चिरपरिचितसे काही ।
अंतरात ग्वाही देते ।
आशेला अन् पालवते ।।

जरि ऐल पैल वा तीर ।
मधुनी वाहे मन-नीर ।
क्षणि ते दर्पणसे होते ।
मज माझे दर्शन होते...क्षणभर !

-चैतन्य

दर्शन...!

Submitted by चैतन्य दीक्षित on 17 January, 2017 - 05:12

हे दार,
त्याच्या मागचं दार,
आणि त्या दाराच्याही मागचं दार...
अशी आत आत असलेली सगळी दारं
एक एक करत बंद करून
मी कालची एक पायरी चढून
'आत्ता'त आलेय!
हुश्श!
"आता ना, मला फक्त पुढचं पहायचंय"
असं म्हणून मागं वळते, तोच...
तिथे तुम्ही हजर,
तुमच्याही 'आत्ता'च्या दारात.
पण तुमचं दार,
त्याच्या मागचं दार,
आणि त्या दाराच्याही मागचं दार मात्र
पारदर्शक काचेचं...!

~ चैतन्य

आतले जनावर ...

Submitted by कविता क्षीरसागर on 6 January, 2017 - 13:06

आतले जनावर ..

एखाद्या बेसावध क्षणी
अचानक बाहेर पडते

आतले जनावर

कायम डांबून ठेवलेले
विवेकाच्या पिंजऱ्यात ...

तेव्हा आपणच जातो घाबरून
आणि अस्वस्थ होतो
आपलाच असा
क्रूर , भेसूर चेहरा पाहून ...

त्याला परत ओढत आणून
लगाम घालेपर्यंत
बरीचशी नासधूस
झालेली असते

आपल्यासोबतच
कित्येक मनांची ...

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

रानदिवा

Submitted by जया ए म on 27 December, 2016 - 13:33

श्वास मंदावता
कसे चपापून
पापणीचे वन
होय जागे

झोपेतच कुणी
उसवले प्राण
झाले देहावीण
सैल धागे

आसक्त होऊन
दूर गेला मेघ
काजळाची रेघ
उरे मागे

डोळे पांघरता
एकमेकांवरी
अंधाराच्या घरी
दिवा लागे

शब्दखुणा: 

आतला माणूस जो आहे फरारी

Posted
2 वर्ष ago
शेवटचा प्रतिसाद
2 वर्ष ago

आसमंती घ्यायची आहे भरारी?
फेड आधी या धरेची मग उधारी

शोधतो दाहीदिशांना काय जाणे?
आतला माणूस जो आहे फरारी

मागण्या आधी मिळाले सर्व काही
हात माझे छाटले मी; खबरदारी !

कागदी नावेस का माहीत नाही?
दीपस्तंभ एकही नाही किनारी

वाहवत जातो कुणी नेईल तेथे
आपल्याला आपली मग ये शिसारी

- परागकण

प्रकार: 

सांगून झाले सर्वच काही

Submitted by टण्या on 17 October, 2016 - 01:56

सांगायाचे होते जे जे
सांगून झाले सर्वच काही
एकच कोडे उलगडले की
तुझे नी माझे जमणे नाही

शांत तळ्यासम निर्मळ जीवन
त्यात टाकता बाधित काडी
डुचमळले जे गढूळले जे
पुन्हा कधी लखलखणे नाही

इथे अपेक्षा तिथे उपेक्षा
मेळ न लागे दोघांनाही
बोचकारणे चिडचिड करणे
हे आता बघ शमणे नाही

नवलाईचा नवाच रस्ता
शोधूनी तू गेलास दूरवर
ओळखीच्या वाटेवर माझ्या
उगी तुला परतवणे नाही!

विषय: 
शब्दखुणा: 

पाऊस

Submitted by Godeya on 7 September, 2016 - 07:42

सर सर शिवार
हिरवं रान

भिजली जमिन
रानोमाळ

गंध पसरे
चोहिकडे

फिरत राही
काही वेडे

उनाड वारा
भरभरारा

कुठं राहिला
गांव माझा...!

गोदेय १६

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - कविता