कविता

नजरानजर अचानक

Submitted by विदेश on 18 March, 2016 - 10:34

समजावले मनाला
माझ्या कितीतरी मी
हे पाहणे तुजकडे
नाही बरे रे नेहमी..

का ऐकते न मन हे
सांगीतले जरी मी
वळुनी पुन्हापुन्हा का
बघते तुलाच नेहमी..

गर्दी बघून तिकडे
रुसतो मनी इथे मी
एकांत पाहुनीया
हसतो खुषीत नेहमी..

नजरानजर अचानक
होतोच बावरा मी
त्रेधा उडे कशी मग
अवघड स्थितीत नेहमी..
.

शब्दखुणा: 

झिरपत गेलेली कविता घेऊन

Submitted by आनंद संजय जलताडे on 12 March, 2016 - 08:39

झिरपत गेलेली कविता घेऊन
मी चालतो माझीच वाट
ओली-कोरडी, वेडी वाकडी

तिची सुरुवात एका क्षणांत होते
आणि अंत होत नाही
चेहऱ्यावर सुरकुत्या येतात, डोळे खोल जातात..
पण आत ती नवजातच असते

तिच्या चिरंतनत्वाचा ध्यास
माझ्या लेखणीतून झरतो.
कागदावर ती स्वतःचं अस्तित्वच
जणू कोरत जाते.....कायमचं

कुंचल्यांचे फटकारे जसे
ध्रुवासारखे स्थिरावतात
शिल्पातले आकार जसे
अचलासारखे उभरतात
तिचीही धडपड तशीच असते

तप्त कोरड्या जमिनीवर
ती बरसून झिरपू पाहते
स्वतःला रुजवू पाहते
कधी तिचा वृक्ष होतो
कधी मृदगंध होऊन उडून जाते

तिच्या अस्तित्वाला मात्र कधीच बाधा येत नाही

शब्दखुणा: 

पत्रं

Submitted by मिल्या on 4 March, 2016 - 04:14

पूर्वी तू मला खूप पत्रं पाठवायचीस

मी ही तासनतास उताणा पडून छातीवर पत्रं ठेवून, डोळे बंद करून ती वाचत असे.

हो हो डोळे बंद करून... कारण तुझी पत्रं वाचायला मला डोळ्यांची गरजच नसे.

अजूनही तू मला खूप पत्रं पाठवतेस...

पण काही केल्या ती मला वाचता येत नाहीत.

एकतर तुझे अक्षर बदललेयं आणि...

माझेही डोळे आता उघडलेत.

- मिलिंद छत्रे

शब्दखुणा: 

आमचे आजोबा

Submitted by विदेश on 3 March, 2016 - 13:11

दोन पाय अन आधार काठी
तीन पायांचे आमचे आजोबा..

पाठ ताठ खांदेही ताठ
ना दुखतो एकही खुबा..

दृष्टी शाबूत दातही मजबूत
हास्याचा तर नित्य धबधबा..

धाक दरारा अजून वाटतो
गल्लीत साऱ्या त्यांचा दबदबा..

गिरणीत जाती घेऊन हाती
दहा किलोचा दळण डबा..

चौरस आहार सतत विहार
आरोग्याचा मंत्र अजूबा..

नव्वदीतला तरुण जणू हा
पार शंभरी करणे मनसुबा ..

................ विजयकुमार देशपांडे
.
.

शब्दखुणा: 

बसते बिचारी एकटी आजी -

Submitted by विदेश on 1 March, 2016 - 00:45

बसते बिचारी एकटी आजी
देवापुढती वाती वळत
असते मुखात नामस्मरण
कधी तिचे ना कंटाळत..

गत आयुष्याचा पाढा
असते स्वत:शीच उगाळत
गालावर एखादा अश्रू
नकळत येई ओघळत..

सोसले जे आयुष्यभरात
जाईे डोळ्यासमोर तरळत
वेग वाती वळण्याचाही
जाई वाढत तसाच नकळत..

सखा जीवनातुन का गेला
सोडून अर्ध्यावरुनी पळत
आसवात का भिजती वाती
जिणे रोजचे राहीे छळत..

........ विजयकुमार देशपांडे
.

शब्दखुणा: 

चित्र हे विचित्र -

Submitted by विदेश on 15 February, 2016 - 23:09

फोर बीएचके फ्ल्याट आहे त्यांचा
चौघांना उपयोग चार दिशांचा

रूममधे एका बायको रिमोटवर
दुसऱ्या रूममधे तो फेसबुकवर

तिसरीत रमतो मुलगा कार्टूनवर
मुलगी चौथ्या रुमात व्हाटसपवर

धुण्याला बाई भांड्याला बाई
स्वैपाकाला बाई वाढायला बाई

कुणाला नाही कसलीच घाई
बसल्या रूममधे जेवण येई

प्रपंच चालू असा जोरात घरात
जो तो मग्न आपल्याच थेरात

कुणा न कुणाचा आहे अडथळा
स्वकर्माचा ज्यालात्याला लळा

येणाऱ्याजाणाऱ्यांना माहित आहे
सगळीकडे "चित्र हे विचित्र" आहे

कुणी कुणाकडे जातयेत नाही
फ्ल्याटचे दार कधी उघडत नाही

"आपण सुखी.. तर सर्व सुखी"
- हीच घोषणा हल्ली सर्वामुखी ..

शब्दखुणा: 

माझी एखादी कविता

Submitted by pkarandikar50 on 14 February, 2016 - 22:27

माझी एखादी कविता

आलो होतो मी कुठे,
सांगायला तुम्हाला की
मी लिहितो, तुमच्यासाठी?
पण भेटलोच आहोत तर,
थांबा की जराशी, वाचून पहा,
माझी एखादी कविता?

नका बसू लावत अर्थ तिचे
अशानेच होतात अनर्थ अर्थांचे.
निरर्थक प्रवासाची जुजबी टिपणे,
तेव्हढ्याच निरर्थक अव्याहताची.
अथांग, अनंत पसरट रेतीवरची,
बडेजावी पाऊले, एका हव्यासाची…

करून तिरपी सुरई चांगली,
घ्याल भरून प्याला काठोकाठी,
हाता-तोंडाशी लावण्या खारे चणे,
जोडीला तशाच माझ्या रुबाया-गज़ला.

जाईल चढत घेऊन ती वरवर,
जशी विस्मृतीच्या हल्लक ढगांवर
तरंगाल, तुम्ही जेंव्हा, किंवा
इरसाल ती बया उतरेल,बघता बघता,

माझ्या जीवनाच्या इस्पितळात -

Submitted by विदेश on 9 February, 2016 - 04:35

माझ्या
जीवनाच्या
अनमोल
इस्पितळात -

गोळ्या-
तुझ्या आठवणींच्या
नेहमीच
चघळत बसतो ..

सलाईन-
तुझ्या सहवासाचे
अधूनमधून
लावत असतो ..

इंजेक्शन-
तुझ्या स्पर्शाचे
येताजाता
टोचत हसतो ..

डोस-
तुझ्या आसवांचे
कधीतरी
पीत राहतो ..

मलम-
तुझ्या उपदेशाचे
अचूक वेळी
लावत बसतो ..

टॉनिक-
तुझ्या हास्याचे
सदोदित
प्राशन करतो ..

ऑक्सिजन-
तुझ्या अस्तित्वाचा
जन्मभर लावून
हिंडत असतो ..
.

शब्दखुणा: 

गझल -

Submitted by विदेश on 5 February, 2016 - 12:16

गेलो सांभाळत माझा म्हणुनी मी ज्याला त्याला
सोबत माझ्या अन्य कुणी कुत्रा सोडुन ना आला

काळ भिण्यातच वैऱ्याला का आयुष्याचा गेला
वार कसा मम मित्राचा सहजच पाठीवर झाला

असते माया अपुल्याजवळी तोवर सच्ची नाती
दिसती पक्षी सोडुन जाता वठलेल्या वृक्षाला

परगावाहुन परताया करता थोडा आळस मी
अश्रू पाझर तव नयनी अवकाळी वर्षावाला

पाहुन दु:खा पाझरती ढग माझ्या डोळ्यामधले
दुष्काळाला बघुन दया वाटावी आकाशाला ..
.

शब्दखुणा: 

टोचत होते झोप अनावर का स्वप्नांचे भाले..

Submitted by विदेश on 3 February, 2016 - 14:08

टोचत होते झोप अनावर का स्वप्नांचे भाले
शरणागत मी अंथरुणावर जागे होणे झाले

गप्प बसा म्हटले मी होते माझ्या जरि शब्दांना
मौनातुनही बोलत अश्रू नयनातून निघाले

मंत्र तंत्र नवसातुनही पदरी नाही काही
बाबाची होताच कृपा ती जन्मास जुळे आले

एकी दाखवता दु:खांनी कवटाळत मज देही
घाबरुनी का माझ्यापासुन सुख ते दूर पळाले

झाल्या भरुनी झोळ्या त्यांच्या माझ्याही दानाने
मागितल्यावर दान कधी मी चक्क नकार मिळाले ..
.

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - कविता