मुंबई

©माझ्या नजरेतून भाग २

खरंतर ही पोस्ट लिहायला वेळच झाला. असो. नवरात्रीचे नऊ दिवस आपले जीवन कलरफुल करून टाकतात. अशाच एका अत्यंत चांगल्या घटनेचा माझ्या जीवन प्रवासात मला साक्षीदार होता आले. माझ्या मते प्रत्येक माणूस कोणत्या ना कोणत्या माणसापासून प्रेरणा घेत असतो. मग त्या बऱ्या असतील किंवा वाईट असतील. आपण सध्या चांगल्याच प्रेरणांचा विचार करू.

शिवाजीपार्कसमोर असलेली वनिता समाजची गिरणी/ Flour Mill बंदच दिसतेय. कायमची बंद झाली का? तिथे पिठं वगैरे मिळायची ती आता वनितासमाजमध्ये मिळतात का? कोणाला माहित असेल तर सांगा प्लीज. धन्यवाद!

नमस्कार मायबोलीकर मंडळी,
मी बरीच वर्षे मायबोलीवर आहे परंतु लिखाण करण्यापेक्षा वाचण्यातच रमते. आज अंधांच्या आशियाई बुद्धिबळ स्पर्धेत भारताला सुवर्ण रौप्य आणि कांस्य पदकं मिळाली. त्या निमित्त चारुदत्त जाधव या व्यक्तिमत्वाचा परिचय माझे पती श्री उदय ठाकूरदेसाई यांनी त्यांच्या वेबसाइट वर लिहिला आहे. तो मायबोलीकरांपुढे ठेवत आहे. प्रतिक्रियांच्या प्रतीक्षेत !
कमल
----------------------------------------------------------------------

इवलीशी होतीस माझ्या पोटातून बाहेर आलीस तेव्हा;
तुला जवळ घेतल्यावर डोळ्यांची तळी तुडुंब भरली होती तेव्हा..

जन्मल्या दिवसापासून तुझ्यात गुंतून गेलं माझं जग;
तुला जिवापाड जपताना काळजाची अजूनही होते तगमग..

मनीमाऊच्या पिल्लासारखी घट्ट बिलगतेस तेव्हा आनंदाच्या लहरी उसळतात मनात;
'आई,आज काय झालं माहितेय' हा तुझा पुकारा असतो प्रत्येक क्षणी माझ्या कानात..

तुझं सर्वस्व असणाऱ्या बाबाची तू परी असलीस, तरी आईचं स्वतंत्र विश्व आहेस तू;
तुझ्या निरागस हास्यापायी कितीही खाचखळगे पार करणाऱ्या हिरकणीची ताकद आहेस तू..

द हिंदु चा लेख वाचला न मनात आल कि, आपले विचार मांडु. म्हणुच थोड कळु बोलतोय...... परंतु सत्य..........
३/२/२०१७ द हिंदु वरुन सुचल........
आपल्या भारताला गरज आहे. सत्य व निर्मळ निसर्गाची. नविन नविन पक्षि येतात न सुंदर असे आपल मन मोहक रुप आपल्या दर्शनाला घेवुन येतात. कोणताहि कर मागत नाहि कि, वाद करत नाहि. असे आकाशात एका ठिकानाहुन दुसरि कडे भ्रमन सतत सुरुच.....
भारतात 'चिमणि' हा पक्षि सुद्धा तसाच.....
परंतु कुठे हरवला आहे तेच समजत नाहिये.
त्याचि चिवचिव कणावर पडलि, का मन कस तृप्त झाल्या सारखच वाटत. सध्या हा आवाज नाहिसा होत आहे. नाहि का?

मि आजच प्रथम एक अभंग share करत आहे
निसर्गाने दिलेली एक सुंदर अशि वास्तु किंवा सौंदर्य.
जणु समुद्राला हि हेवा वाटावा अस आपल जिवन.
त्याला काहि नविन माझे मित्र- मैत्रिनि व्यसन अंगि कारुन स्वत:ला आगेत झोकुन देत आहेत.
आपल शरिर म्हणजे काय exchange offer वाटली काय....
म्हणुन एका अभंगातुन तुम्हाला नविन सुंदर अश्या जगात घेउन जात आहे. जणु रायगडाच्या पाय्थ्याला जसा झुरु झुरु वाहणारा वारा, थंडित शरिराला गरम उब देनारी, मायच्या साडिची गोधडिच. असच वाटेल हि शरिराला मुक्ति देनारा अभंग.......

निसर्गाचि देन अभंग "शरिर"
हात करि कृत्य, पाय करि वाटचाल
ज्याच्या त्याच्या हाती आहे, कर्तवव्याचे माफ!
हात जाइ पुढे पुढे

या राजाचे आगमन, त्या राजाचे आगमन... एक कळेना... देव मोठा की राजा...? अरे प्रेम येतंय ना दाटून? मग प्रेमाने बाप्पा हाक मारा की ... त्यालाही आवडेल ... स्पर्धेत न उतरवल्याचं समाधान त्या वक्रतुंडाच्या चेहऱ्यावरही झळकेल...

बाकी शहाण्याला शब्दांचा मार...

देव हा भावाचा भुकेला... आता त्याचा 'भाव' नका करू ओ...

बघता बघता श्रावण महिना येईल आणि व्रतवैकल्य चालू होतील. मंगळागौर ही त्यातील एक. ही माझी पहिलीच मंगळागौर असल्यामुळे अर्थातच थाटामाटात होणार आणि उखाणे घ्यावेच लागणार. मला मंगळागौरी साठी उखाणे सुचवावेत.

खूप वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे. शाळा-कॉलेजच्या वर्षात आम्ही बिल्डींग मधली पोरं गच्चीवर क्रिकेट खेळायचो. त्या वेळेस चे पनवेल म्हणजे उंच इमारती नसलेलं आणि विशेष रहदारी नसलेलं देखील. कमी लोकांकडे गाड्या असल्यामुळे सबंध अवकाशात होर्नचा कोलाहल नसलेलं पनवेल. संध्याकाळी किंवा रात्री तीन मजल्यांच्या इमारतीच्या गच्चीवर देखील वरून जाणाऱ्या विमानाचा स्वछ आवाज ऐकू येणारे पनवेल! त्या वेळेस संध्याकाळी ६:३० च्या सुमारास घरापासून साधारण २० मिनिटे अंतरावर असलेल्या मशिदीतून अझान सुरु होयची.