लेखन

आयुष्य

Submitted by Santosh zond on 8 August, 2020 - 08:41

आयुष्य हे नेहमीच कुणालाही सहज जमेल तस जगता आलेलच नाहीये ते नेहमी प्रत्येक वळणावर आपल्याला अस्तित्ववा विषयी विचारत असत कधी समाजाच्या रुपात तर कधी नातेवाईकांच्या ,कधी ते आपल्याला काटयांच्या मार्गामधुन जायला सांगतात तर कधी फुले असलेला मार्ग दाखवतात , पण आपल्याला स्वत:ला ओळखता यायला हव, स्वत:चा मार्ग खुद्द स्वत निवडता यायला हवा, आपण काय करायला पाहिजे म्हणजे आपण आनंदी किंवा दुःखी होत असतो ते ओळखता यायला हवी, अशी कोणतीही गोष्ट जी आपण मनापासून करतो ती करताना आपण कोण आहोत हे विसरतो आणी पुर्ण त्या गोष्टीत हरवतो आणि ती गोष्ट आवडीने करतो ती करायलाच पाहीजे तेव्हा तुम्हाला तुमच्या मधल्या त्या ' मी कोण '

हम तो है देस मे परदेश मे निकला होगा चांद

Submitted by रेव्यु on 7 August, 2020 - 05:19

हम तो है परदेस मे ... देस मे निकला होगा चांद
जसजीतच्या या ओळी मला अनेक दशकांपूर्वी महाराष्ट्राबाहेर-- दूरवर हिमाचल अन उत्तरांचल तसेच विदेशी----म्हणजे अमेरिकेत कामावर असतांना अस्वस्थ करून जायच्या.. खूप गतकालविव्हल म्हणजे नॉस्टॅल्जिक होत असे.

ऑपेरा मेट्रिडेट, रे डी पोंटो - मोझार्ट

Submitted by बिथोवन on 6 August, 2020 - 06:00

(बिथोवन आणि मोझार्ट भाग चार आणि भाग पाच यामध्ये ही कथा विभागून लिहिण्यात आलेली आहे. परंतु माबोच्या रसिक वाचकांना ह्या ऑपराची कथा सलग वाचायला मिळावी म्हणून ही पूर्ण कथा एकाच लेखात लिहिली आहे. धन्यवाद)

चौदाव्या वर्षी मोझार्टने लिहिलेला ऑपेरा मेट्रिडेट, रे डी पोंटो. २६ डिसेंबर १७७० ला मिलान कार्निवल मध्ये या ऑपेराचं तीएत्रो रेजिओ ड्युकल इथे उद्घाटन झालं. सोप्रानो, अल्टो आणि टेनर अशा आवाजाचा उपयोग करून मोझार्टने आपली सातवी सिंफनी अशी पेश केली की त्या सिंफनीने इटलीतल्या लोकांना वेड लावलं!.

(अंक पहिला)

कोल्ह्याचे बळी

Submitted by अविनाश कोल्हे on 5 August, 2020 - 12:50

कोल्ह्याचे बळी

सदर लेख मी दोन वर्षांपूर्वीच लिहिणार होतो, पण "lockdown" सारखा (अ)शुभमुहूर्त मिळत नसल्याने प्रलंबित राहिला.

तन्मय, आमचा एकुलता एक मुलगा. तसा तो खूप हुशार (सगळ्याच आई वडिलांना असंच वाटत ).

पण, शांत बसणं काय असत ? त्याला ठाऊक नाही. सतत खोड्या करणार...धडपडणार. हातापायावर एक जागा नसेल, जिथे लागल्याची खूण नाही.

तुझं नसणं

Submitted by namra on 5 August, 2020 - 07:44

तुझ्या असण्याने ही जर पोकळी भरली नाही,
तर आता तुझ्या नसण्याने ही फरक पडत नाही.

पाहिलेल स्वप्न मी माझं आपलंसं कोणीतरी असावं,
पण आता कुणाच्या नसल्यानं मनंही हळहळत नाही.

प्रेम तर खूप केलं जिवापाड तुझ्यावर,
पण कुठं चुकलं तेच कळत नाही.

नकळत संपत गेला जिव्हाळा,
ते प्रेम आता कुठेच नजरेत भरत नाही.

तुझं येणं म्हणजेही एक अनोळखी भिती दाटते,
आता माझं मनही तुला ओळख दाखवत नाही.

खुश आहेस माझ्याशिवाय तूझे डोळे बोलून जातात,
पण आता मी जगावं की मरावं तेच कळत नाही.

शब्दखुणा: 

पेटलेल्या ह्दयाचे गाणे

Submitted by Santosh zond on 4 August, 2020 - 19:49

पेटलेल्या ह्रदयाचे गाणे !

डोळ्यात अश्रूंची धार घेऊन
कुणी तरी धावत आलं
जीव होता घरट्यात माझा
सांगून हकीकत चालतं झाल!!

पिलं सगळी ओरडत असणार
ऐकुन डोळ्यात पाणी आलं
उंच उडणाऱ्या स्वप्नांवर माझ्या
कुर्‍हाड कुणी चालवुन गेल!!

निसर्गाची हाडे आमची
संघर्ष करून थकून गेली
घर असणार्‍या तुमच्यासाठी
अजून जागा मोकळी झाली!!

माणुसकीचा अंत झाला
रडून पाने गळून पडली
पिलांना ईवलुशा चोचीत धरून
चिऊताई दुर उडून गेली!!

शब्दखुणा: 

एक नाते -dear friends

Submitted by Santosh zond on 2 August, 2020 - 13:34

एक नाते
Dear Friends
सगळे जन कॉलेज कॅन्टीन ला बसलेले असतात तेवढ्यात ओर्डर येते किती चहा? कुणाला माहित असत की आज बळी का बकरा कोण बनणार आहे ते, तेवढ्यात जो बळी का बकरा बनणार असतो तो सांगतो "आम्ही सगळे ऐवढे आहोत तर एवढया चहा लागतील "मग कुठ चहा येतो...
चहा घेऊन झाल्यावर सगळे तिथुन निघुन जातात तेवढयात चहावाला पैसे?
सगळे ओर्डर घेणार्याकड बघुन हसतात आणि निघुन जातात.......
अस कुणीतरी रोजच ठरलेलच असायच बकरा बनवण्यासाठी.पण आता सोबत ते चहा बिस्कीट तर आहे पण ते मित्र नाही ज्यांच्यासोबत खरी चहा पिण्याची काही वेगळीच मज्जा असायची.......

शब्दखुणा: 

नवे शब्द

Submitted by नितीनचंद्र on 2 August, 2020 - 11:21

काय करतो आहेस ? बायकोने विचारले.

नेटतोय मी एका शब्दात उत्तर दिले.

बायको ला काही समजले नाही. तिचा प्रश्नार्थक चेहेरा पाहून मी इंटरनेट वर काहीतरी करतोय अस सांगीतल. हा काळ २००९ ते २०११ जेव्हा हाॕल मधे बसुन लॕन केबल लॕप टाॕपला जोडून नेटायचा जमाना होता.

ववी, पुलेशु, धन्स असे एका मागुन एक बाॕऊन्सर पडायला लागल्यावर बायकोने ही डिक्शनरी कुठली याची चौकशी केली.

मायबोलीवर मी पडीक असायचो हे बायकोला फारसे रूचत नव्हते.

त्यात विबासं ह्या शब्दाची भर पडली. कुणाचा तरी मला वि करून पहायच आहे हा विनोदी लेख वाचुन इकडे विबास सर्रास होते की काय असा तीचा समज झाला.

Pages

Subscribe to RSS - लेखन