गद्यलेखन

भाग २: भीमताल ते चौकोरी

Submitted by मंजूताई on 18 August, 2019 - 06:24

भाग २ - भीमताल ते चौकोरी

पहिला स्टाॅप होता तो भीमताल!

वनवासाच्या दरम्यान द्रौपदी तहानेने व्याकुळ झाली होती. भीमाने गदा मारून ज्या ठिकाणी पाणी काढलं तो हा तलाव म्हणजे भीमतालेश्वर! टीक मार्क करत पुढे निघालो.

IMG-20190815-WA0022.jpeg

दुसराही स्पाॅट होता तो ही टीक मार्कवालाच. नौकुचिया ताल म्हणजे नऊ कोन असलेला तलाव. तलावाला प्रदक्षिणा मारत पुढे निघालो.

परीची दुनिया (भाग ३)

Submitted by nimita on 18 August, 2019 - 03:07

पोटोबा तुडुंब भरल्यावर साहजिकच परी पुन्हा झोपेच्या अधीन झाली. त्यानंतर चे दोन तीन दिवस तिचं हेच रुटीन झालं होतं...भूक लागली की टँsss...दुपटं ओलं झालं की टँsss.... कधी अचानक आईची आठवण आली की टँsss.... शोनू नी म्हटल्याप्रमाणे 'खरंच आई आल्यावर सगळं काही ठीक होऊन जातं' हे आता परीला पटलं होतं.

वैशालीतला उपमा आणि सुदाम्याचे पोहे

Submitted by मित्रहो on 18 August, 2019 - 00:57

शनिवारवाडा, सिंहगड, म्हात्रे पूल, बिडकरची मिसळ या प्रमाणेच वैशाली हे पुणेकरांचे एक अत्यंत आदरांचे स्थान आहे. वैशालीतला उपमा खात आणि फर्ग्युसन वर नजर ठेवीत कित्येकांनी तारुण्यात बहार आणली. अशांनी वैशालीच्या उपम्याचा अभिमान दाखविणे स्वाभाविक आहे पण एका तीन वर्षाच्या मुलाने वैशालीच्या उपम्याचा अभिमान दाखविणे जरा जास्तच होते. दादरला माझ्या मैत्रीणीच्या बहिणीचे लग्न होते. मुलाकडली मंडळी पुण्यातली होती. सकाळी नाष्टा सुरु होता. एक साधारण तीन वर्षाचा मुलगा रडत होता. मी त्या मुलाच्या आईला विचारले
"मुलगा का रडतो आहे?"
"भूक लागली त्याला."
"उपमा तयार आहे द्या त्याला"

चमचा !

Submitted by झुलेलाल on 17 August, 2019 - 04:12

चमचा!
आपण पुनर्जन्म वगैरे मानत असू किंवा नसू. पण एक प्रश्न मात्र आपल्याला खूप आवडतो. तो म्हणजे, ‘पुढच्या जन्मी तुला कोण व्हायला आवडेल?’… कारण, या प्रश्नाचं उत्तर एका मानसशास्त्राशी जोडलं गेलेलं असतं. बऱ्याचदा, या जन्मात न जमलेली किंवा राहून गेलेली एखादी गोष्ट जमविणे किंवा पूर्ण होणे हे आपल्या पुढच्या जन्माचं ध्येय असलं पाहिजे, असंच अनेकांना वाटतं. ‘पुनर्जन्म असलाच, तर पुढच्या जन्मी मला अमुक व्हायला आवडेल’, असं या प्रश्नावरचं उत्तर मिळतं, ते त्यामुळेच...

राजर्षी भीष्म

Submitted by अमर ९९ on 16 August, 2019 - 11:55

राजर्षि भीष्म हे महाभारतकालीन योद्ध्यांमधील सर्वश्रेष्ठ धनुर्धर होते." हातात शस्त्र घेणार नाही " ही श्रीकृष्णाची प्रतिज्ञा त्यांनी दोनवेळा मोडावयास लावली. " मला सेनापति कर, मी त्यांना रथाखाली आणतो " असे श्रीकृष्णाला युधिष्ठिराला सांगावे लागले. परशुरामाशी त्यांनी तेविस दिवस युद्ध केले व त्याला पराभूतही केले. काशीराजाच्या राजधानीत त्यांनी एकट्याने सर्व राजमंडळाशी युद्ध करून त्यांना पराभूत केले व तीन राजकन्या जिंकून आणल्या. पण हा एक पैलू झाला.

माझी सैन्यगाथा (भाग २६)

Submitted by nimita on 16 August, 2019 - 11:26

ठरल्याप्रमाणे ११ ऑगस्टला पुण्याहून माझी बहिण आणि १३ ऑगस्टला राजौरीहून नितीन - जम्मूला आले. ऐश्वर्या तर खूपच खुश होती. गेले दोन अडीच महिने शांत असलेलं आमचं घर एकदम गजबजून गेलं. पुढच्या काही दिवसांतच आमच्या घरात नवीन छोट्या पाहुण्याचं आगमन झालं... आमची दुसरी मुलगी- सृष्टी!

ऐश्वर्याला तर खूपच आनंद झाला; कारण देवानी तिची इच्छा पूर्ण केली होती ना...माझ्या प्रेग्नन्सी मधे ती रोज देवाची प्रार्थना करायची - "मला बहीण हवी..म्हणजे ती माझ्याबरोबर घर घर खेळेल. जर भाऊ असला तर तो बाहेर जाऊन क्रिकेट खेळेल.. मग माझ्याशी कोण खेळणार? म्हणून बहीण is a must."

माझ्या भारत देशा

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 16 August, 2019 - 05:05

तुझी आठवण येतेच रे....
तुझ्या अंगाखांद्यावर खेळत मोठी झाले. तुझ्या मातीत कित्येकदा धडपडले असेन. फुटलेल्या गुढघ्यांनी आणि रडून लाल झालेल्या डोळ्यांनीही तरी परत तुझ्याच कुशीत खेळायची धाव घेतली होती.
शाळेत गेल्यावर शिकलेली आणि पहिली पाठ झालेली गोष्ट. प्रतिज्ञा.
“भारत” माझा देश आहे.
त्यातलं ते सर्वात प्रथम येणारं तुझं नाव.
भारत.
ते अजूनही तसच येतं तोंडात.
या सुट्टीत ईंडियाला जाणार? ला उत्तर आपसूक येतं, हो भारतात जाणार आहोत.
मी आज इथे तुझ्यापासून हजारो मैल दूर.
का? मग तुझ्याजवळच राहू शकत होते कि वगैरे प्रश्न वेगळेच आहेत.

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन