गद्यलेखन

टॕटू

Submitted by रंगिला on 16 May, 2022 - 19:08

तिच्या हातावर काढलेल्या टॕटू मुळे ती फारच आकर्षक वाटत होती. माझी तिची फक्त तोंड ओळख. तिच वय साधारण ३५ . अविवाहीत अशी तिची ओळख.

एका समारंभात ती भेटली आणि मी मनापासून या टॕटू प्रकाराची चौकशी तिच्या जवळ केली.

खुप दुखल असेल नाही ? असे परमनंट टॕटू करून घेताना ? ती मंद हसली.

त्या हसण्यात मला " झक मारली" असा अर्थ तिच्याकडे पहाण्यात ध्वनित होताना दिसला.

सांगना, मी जरा सलगी वाढवत तिला पुन्हा बोलायला भाग पाडले.

शब्दखुणा: 

पहिल्लं वहिल्ल्लं काय पण !!

Submitted by गारंबीचा शारूक on 16 May, 2022 - 12:23

माणूस पहिलं पहिलं पण काही विसरत नाही.
जसं कि पैली शाळा, पैल्या टीचर, कॉलेजचा पैला दिवस, पैला क्रश
पैला पिक्चर, पैली डेट, पैला पैला प्यार.
पैली नोकरी, पैला पगार, पैल्या पगारात केलेली मज्जा
पैली बायको, पैलं मूल
पैला सोशल मीडीया, पैला ड्युआयडी, पैला धागा, पैला प्रतिसाद. पैला लाईक.
पैलं गटग, पैला ववि अजून काय काय.

हे जे पहिलं पहिलं असतं ते झोपेतून उठवून विचारलं तरी मी सांगू शकतो. तुमचं असं काही आहे का ? पहिलं वहिलं ?
येऊ द्या मग.

शब्दखुणा: 

दडलेला प्राणी

Submitted by सामो on 15 May, 2022 - 08:36

केट पेरीच्या दंडावरती एक सुंदर वाक्य गोंदवलेले आहे - अनुगच्छतु प्रवाहं. अर्थात गो विथ द फ्लो. किती मस्त आहे ना अर्थ. हे लोक म्हणजे - चंचल प्रवाहामध्ये मासोळीसारखे सुळसुळ पोहणारे. फारसा लोड घेत नाहीत की विरोध करत नाहीत. जे समोर येइल ते आपलेसे करत, स्वीकारत एक प्रवाही जीवन जगणारे.
तर काही लोक सरड्यासारखे असतात वेळोवेळी रंग बदलून स्वतःला काटेकोरपणे गर्दीत लपवुन छपवुन टाकणारे. कधीच उठुन न दिसणारे. कोणत्याही एका मतावर ठाम रहाणे जमतच नसेल यांना. जिकडे पारडे जड तिकडे झुकणारे.

वेगळा भाग - ९

Submitted by निशा राकेश on 13 May, 2022 - 23:18

भाग -९

लग्नाचं विचारून आपण खूप मोठी चूक केली अस बाबूला वाटू लागला , त्याला पुन्हा बायडा च्या सामोर जायची पण हिम्मत होईना .

पण बायडा जेव्हा केव्हा त्याच्या समोर येई ती मात्र त्याच्या कडे एकटक रोखून पाही.

अशोक ने पुन्हा बाबुला बायडाच्या बाबतीत काही विचारल नाही, बाबू चा चेहरा बघून अशोक ला देखील खूप वाईट वाटत असे , पण बाबुला कितीही समजावलं तरी तो काही त्याच्या मनातून ते काढून टाकायला तयार न्हवता...

शब्दखुणा: 

अविट

Submitted by रंगिला on 13 May, 2022 - 19:58

अनवट आणि अविट हे दोन शब्द मला फार आवडतात. अनवट शब्दाचा अर्थ मला छान पैकी माहित नाही. पण अविट शब्दाचा अर्थ मीच काय कुणीही सांगु शकेल. अनवट ही मोहमयी सुरांची मैफिल. जी कधीच संपु नये असे वाटते. पण मी त्याचा अनुभव फारसा घेतला नाही.

अविट या शब्दाची उकल करताना त्याच्या शाब्दिक खटपटीत न पडता मला दुसरा शब्द आवडतो तो म्हणजे आंबा.

आंब्याचा सिझन सुरू झाल्यापासुन संपेपर्यंत त्यांच्या अविट चवीच्या, वासच्या , रंगाच्या , स्पर्शाच्या प्रेमात पडतो.

लोक देवगड हापुसला नावाजतात कारण त्याची चव वेगळी आहे म्हणतात. मला रत्नागिरी हापुस आणि देवगड हापुस मधली चव कधीच वेगळी करता आली नाही.

शोध : एका अदृश्य शहराचा - भाग ३

Submitted by रानभुली on 13 May, 2022 - 13:07

आधीच्या भागाकडे जाण्यासाठी कृपया इथे टिचकी मारा.

"ए फटिग, अँकर नीट इन्स्टॉल कर "
" गप रे उन्मेष. कळतंय मला "
" हूक टाक. चार कॅराबिनर जोड आणि रोप सोड खाली"
" ऊं .. हूं हूं .. घे. झालं. जरा थांब आता. रोप सोडतोय"

माय नेम इज ब्लॉगर, फूड ब्लॉगर !

Submitted by अनिंद्य on 12 May, 2022 - 03:54

माय नेम इज ब्लॉगर, फूड ब्लॉगर

4BD282D1-1FD5-4AA5-8419-0D78BD3E28FC.jpeg

फोर जी फाईव्ह जी ची संपर्क क्रांती करणारी दुनिया आपल्या देशात अवतरली आणि आपल्या जालीय जीवनातही एक मोठा बदल घेऊन आली. आता स्मार्टफोन झालाय आपला नवीन तळहात आणि जालविश्व् बनलंय आपलं दुसरं घर. फेसबुक, इन्स्टा, टिकटॉक वगैरे आता घरचेच झालेत पण गेली काही वर्ष टिकटॉकर्स, स्टॅन्ड अप कॉमेडीयन्स आणि यू ट्युबर्स च्या जोडीला प्रचंड फोफावलेला एक नवा वर्ग म्हणजे फूड ब्लॉगर्स / Vloggers.

वेगळा भाग - ८

Submitted by निशा राकेश on 11 May, 2022 - 23:24

भाग – ८

आई ने त्याला बहुतेक खूप शोधल असाव , ती आल्या पासून त्याच्या कडे फक्त रागारागाने बघत होती,

सर्व झोपल्या नंतर ती त्याच्या शेजारी जाऊन बसली , बाबू ती आली हे कळताच झोपेच सोंग घेऊन निमूट पडून राहिला,

“बाबू , कुठे होतास दिवसभर “आई ने त्याच्या डोळ्यावरचा हात काढत विचारल.

“वाकड ला गेलो होतो” बाबू ने कूस वळवत आईला उत्तर दिल.

“तूला अस वाटत नाही , तू माझ्या काहीही न बोलण्याचा फायदा घेतोयस म्हणून”

“आई , अग तसं काही नाहीये” बाबू उठून बसला.

“मला सांग बाबू हे सर्व दादांना कळल तर” आई ने त्याच्याकडे एकटक पाहत विचारल.

शब्दखुणा: 

महाशिवरात्री (शशक)

Submitted by mi manasi on 10 May, 2022 - 00:01

महाशिवरात्री

देवळापुढे ५० माणसं रांगेत होती. प्रत्येकाच्या हातात दूध, फुलं. मी असं काही नेत नाही. फक्त पाणी होतं. मोठी रांग होती. उभी राहिले.

रांग सरकत होती. थोड्या अंतरावर एक कचरा वेचणारी, सगळा देह कचरा पेटीत घूसवून कचरा ढवळत 'सामान' शोधत होती. तिथे जवळच एका फटकुरावर तिचं ४/६ महिन्याचं मूल रडत होतं. इतकं की, त्याचे ओठ थरथरत होते.

कसंसच झालं. वाटलं, तिलाही झालंच असेल. पण काय करेल.

मी तिला आवाज दिला. ती बाहेर आली. विचारलं..
"ये सामानसे तुम्हे कितने पैसे मिलेंगे?"

म्हणाली.. "४०-५०"

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन