श्वास एक मरताना घेता आला नाही
सोबतीस पाचोळा घेता आला नाही
त्याच्या पायाखाली काटा आला ज्याला
तळहातावर काटा घेता आला नाही
तुझा फायदा फारच मोठा झाला असता
तुला फायदा माझा घेता आला नाही
याचमुळे मी स्वतःवरी नाराज राहिलो
मला स्वतःचा बदला घेता आला नाही
विकत तुझ्या हृदयाचे कप्पे घेता आले
विकत तुझा ओलावा घेता आला नाही
: स्वच्छंदी
कुणाशीही कधी जमलेच नाही
मला माझे कुणी दिसलेच नाही
तिच्या रागातही आधार होता
मनाला हे कधी कळलेच नाही
मला धार्मिक साहित्यात कोठे
सुखाचे सूत्र सापडलेच नाही
कळत होते मला सारे परंतु
कधी वेळेवरी वळलेच नाही
कधी ते लोभ-निद्रेतील स्वप्न
मला जागेपणी पडलेच नाही
खरेदीदार तर होते परंतु.....
स्वतःला मी कधी विकलेच नाही
विज्ञानाचे शोध लागण्या आधी आसपासच्या गोष्टींचा मानवाने जमेल तसा तार्किक अर्थ लावून ते काय आहे आणि कसे चालत असेल याचा अंदाज आणि ठोकताळा घेतला आणि त्यावेळेस जे तर्काला पटेल आणि उपलब्ध माहितीवरून अधिक बरोबर वाटेल अशी उत्तरे तयार केली.
.
बरेचदा ही उत्तरे ज्यांना सुचली त्यांना ती कशी सुचली सांगता आले नसेल तेव्हा ती मला स्फुरली, किंवा मला स्वप्नात दिसली, किंवा सरळ मला देवाने सांगितली असे सांगणे सर्वात सोपे असेल म्हणून तसे सांगितले गेले. काही ग्रंथांमध्ये देखील ते लिहिले गेले. तेच मग सिद्धांत्त म्हणून सांगतिले जाऊ लागले शिकवले जाऊ लागले असे आपल्याला दिसते.
.
माझ्यासाठी तुझे ते गाणे असू दे
सांगायास काही गाऱ्हाणे असू दे
तुझ्यासारखे कैक वेडे इथे रे
मज सारखे काही शहाणे असू दे
नवे यमक काही सुचलेच नाही
जुळलेले शब्द जुने पुराणे असू दे
विरहाचे क्षण आहे मनी पण
आठवणीत चोरून पाहणे असू दे
खरे सुख आहे तुझे तुज पाशी
जरा दुःख गोजिरवाणे असू दे
जीवनास या अर्थ नसेल तरीही
जगायास थोडे बहाणे असू दे
इथे काय सारेच कविवर्य नाही
दोन चार श्रोते दिवाणे असू दे
- अमेय
7387674171
माझ्यासाठी तुझे ते गाणे असू दे
सांगायास काही गाऱ्हाणे असू दे
तुझ्यासारखे कैक वेडे इथे रे
मज सारखे काही शहाणे असू दे
नवे यमक काही सुचलेच नाही
जुळलेले शब्द जुने पुराणे असू दे
विरहाचे क्षण आहे मनी पण
आठवणीत चोरून पाहणे असू दे
खरे सुख आहे तुझे तुज पाशी
जरा दुःख गोजिरवाणे असू दे
जीवनास या अर्थ नसेल तरीही
जगायास थोडे बहाणे असू दे
इथे काय सारेच कविवर्य नाही
दोन चार श्रोते दिवाणे असू दे
- अमेय
7387674171
तोलले मोजले जवळच्यांनी
लांब मज ठेवले जवळच्यांनी
जोडलेल्या नवीन नात्यांना
साफ नाकारले जवळच्यांनी
संस्कृती आड स्वाभिमानाला
छान संभाळले जवळच्यांनी!
रोज माझ्या नव्या विचारांना
पार धुडकावले जवळच्यांनी
खोल माझ्या मनातले प्रश्न
सारखे टाळले जवळच्यांनी
पान माझ्या कठोर गझलेचे
फाडुनी टाकले जवळच्यांनी
स्पर्धकांनी बसू दिले नाही
निंदकांनी हसू दिले नाही
मज कधीही सुखी समाधानी
जीवनाने असू दिले नाही
या समाजात गाव संतांचे
माणसाने वसू दिले नाही
माणसाच्या मनात देवाला
धार्मिकांनी घुसू दिले नाही
भावनांनी मला तुझ्यावरती
एकदाही रुसू दिले नाही
दुखणे जखमेचे खूप होते पण
मी कधी ठसठसू दिले नाही
मूल जेथे हसू शकत नाही
ते कुटुंब असू शकत नाही
पुण्य हे एक कर्मफळ आहे
पुण्य हेतू असू शकत नाही
कार्यशक्ती वेडेपणामधली
शाहण्याला दिसू शकत नाही
राहिला जर कृतीत रावण तर
राम हृदयी वसू शकत नाही
आसवांना तरी पुसा, कारण
आठवण तर पुसू शकत नाही
खूप ठरवून शेवटी कळलें
मी तुझ्यावर रुसू शकत नाही
