गझल

स्वतःस जाळत गेलो..... - महेश मोरे (स्वच्छंदी)

Submitted by महेश मोरे स्वच्छंदी on 7 May, 2022 - 07:05

कातरवेळी चुरगळलेली पाने वाचत गेलो
तिची आठवण काढत गेलो, स्वतःस जाळत गेलो

लाटांसोबत लढत राहिलो...जोवर सोबत होतो
तिला मिळाला काठ नदीचा अन् मी वाहत गेलो

गैरसमज झाला थोडा अन् दूर जशी ती झाली
दूर राहिलो....विरहामधली धग सांभाळत गेलो

लिहायच्या नसतातच गोष्टी सगळ्या गझलेमध्ये
म्हणून फुरसत मिळेल तेव्हा स्वतःस सांगत गेलो

खोटे बोलत गेले ते ते खूप दूरवर गेले
अन् मी होतो तिथे राहिलो..खरेच बोलत गेलो

शब्दखुणा: 

वाद होता पेरला दोघात मित्रांनी

Submitted by महेश मोरे स्वच्छंदी on 3 May, 2022 - 03:15

घेतली जाणून माझी जात मित्रांनी
काढली नंतर उभ्या चौकात मित्रांनी

चल गळा कापू म्हणाले दुश्मनाचा अन्
कापला माझाच अंधारात मित्रांनी

फक्त इतक्यानेच सौख्याचे धनी झाले
दोन अश्रू ढाळले दुःखात मित्रांनी

यार ! दगडाच्या तळाशी ठेवला माझा
काढला अपुला खुबीने हात मित्रांनी

नेमका आला समोरच भोवरा माझ्या
अन् मला सोडुन दिले पाण्यात मित्रांनी

दुश्मनांनी शर्थ केली ना तरी मिटला
वाद होता पेरला दोघात मित्रांनी

©® - महेश मोरे (स्वच्छंदी)

शब्दखुणा: 

गझल - तोवर माझे शब्द संपले होते

Submitted by महेश मोरे स्वच्छंदी on 10 April, 2022 - 11:49

तोवर माझे शब्द संपले होते
- महेश मोरे (स्वच्छंदी)

ज्या रस्त्याने दुःख चालले होते
घर माझे मी तिथे बांधले होते

मी काट्याला बोट लावले नाही
या बोटाला फूल टोचले होते

तुला मजेने म्हणून गेलो "वेडी"
वेड मला तर तुझे लागले होते

या हृदयाने फितुरी केली कारण
या डोळ्यांनी तुला पाहिले होते

गुलाब चुंबुन फसली आहे रे ती
त्याहुन माझे ओठ चांगले होते

सुखे राहिली म्हणून शाबुत माझी
सुखाभोवती दुःख पेरले होते

हसता हसता पुसून गेली डोळे
हसून मीही दुःख सोसले होते

शब्दखुणा: 

गझल

Submitted by JPrathamesh on 30 January, 2022 - 16:16

शोधतो मी ज्या सुखाला ते मिळाले आजला
भोवती अंधार होता तोच आता संपला

पावसाळी या नभाच्या ओथंबल्या भावना
चातकाला या मनाच्या तो सुगावा लागला

दूर होती ती तरी प्रेमात नाही अंतरे
माळलेल्या त्या फुलाला गंध त्याचा भोवला

मोरपंखी केश होते गोड होता चेहरा
लाजताना त्या कळीने डाव थोडा साधला

..... प्रथमेश प्र. जोशी

शब्दखुणा: 

परिमाण

Submitted by आर्त on 22 May, 2021 - 11:14

काळीज माझे फक्त का? हा प्राण तू घेऊन जा,
हे प्रेम म्हणजे काय ते परिमाण तू घेऊन जा.

आयुष्य सारे शाप मी खाऊन अंगी काढले,
'करणार नाही कौतुके', ही आण तू घेऊन जा.

झाले पुरे मज रेटणे, हे एकदाचे संपवू,
ही आणलेली प्रेरणा अन त्राण तू घेऊन जा.

होती अगोदर जीवनी शांती किती, सांगू तुला,
जी भावनांची खोदली ती खाण तू घेऊन जा.

आहे म्हणाली प्रेम पण तू प्रेम ना केले कधी,
खोटेच शब्दांचे तुझे हे बाण तू घेऊन जा.

मज शोक करण्या पाहिजे अंधार आणिक आसवे,
या चांदण्यांची नाटकी ही घाण तू घेऊन जा.

विषय: 

खरे बोलता आले नाही...स्वच्छंदी

Submitted by महेश मोरे स्वच्छंदी on 25 April, 2021 - 10:20

खरे बोलता आले नाही
©® - महेश मोरे (स्वच्छंदी), सातारा

नाव तुझे ओठांवर होते तरी सांगता आले नाही
असून इच्छा मला जगाशी खरे बोलता आले नाही

आठवणींतच जेव्हा केव्हा श्वास संपले, मिटले डोळे
उरात उरले शल्य हेच की तुला पाहता आले नाही

प्रेमावरचे धडे घ्यावया लाख पुस्तके वाचत गेलो
नशीब माझे असे कडू की तुला चाळता आले नाही

शब्द दिलेला तुला म्हणूनच जमेल तितकी कोशिश केली
बघता बघता मला विसरलो, तुला विसरता आले नाही

दोघांमध्ये जे होते ते मनात होते मनी राहिले
मला सांगता आले नाही..तुला जाणता आले नाही

शब्दखुणा: 

संवेदना होती नवी... (गझल) (देवप्रिया/कालगंगा)

Submitted by गणक on 21 April, 2021 - 01:25

गझलेत काही कमतरता , चुका असल्यास
नक्की सांगा. त्यांचे स्वागतच असेल .
<
संवेदना होती नवी....

वृत्त : देवप्रिया / कालगंगा
गालगागा गालगागा गालगागा गालगा

याचकाची भंगलेली साधना होती नवी !
घाव तो होता जुना अन् वेदना होती नवी !

मी तुझी नाही सखी पण छान माझा मित्र हो,
त्याच दुःखाला भुलाया सांत्वना होती नवी !

ते विषारी बोलती मी मुंगुसासम धाडसी,
पण मनाला दंशण्याची कल्पना होती नवी !

सागराने त्या उन्हाशी सापळा रचला जरी,
श्रावणाला धाडण्याची प्रेरणा होती नवी !

बाकी अजून होते कित्येक श्वास माझे (गझल)

Submitted by गणक on 18 April, 2021 - 05:17

मी पहिल्यांदा एखादी गजल वृत्तात लिहिण्याचा प्रयत्न केला आहे. काही चुका असल्यास नक्की सांगा.
वृत्त : आनंद ( गा गा ल गा ल गा गा )

बाकी अजून होते कित्येक श्वास माझे !

वाऱ्यात दरवळू द्या आता सुवास माझे
ठेवून जात आहे खोटे सुहास माझे !

गावून गीत माझे शाबासकी तुम्हाला
माझेच ओठ बोले गाणे उदास माझे !

मांडून स्तूत खोटे "चेले" उदंड जगली
घटवून घेतले मी आयुष्य "मास" माझे !

वैऱ्यास ठार केले वाटे कुणी न बाकी
त्यांनीच घात केला जे आसपास माझे !

आशेत आदराच्या शाई लयास गेली
दरसाल फक्त झाले काव्य झकास माझे !

गझल...चेहऱ्यावर मुखवटे ठेवा

Submitted by महेश मोरे स्वच्छंदी on 23 March, 2021 - 12:05

चेहऱ्यावर मुखवटे ठेवा
©® स्वच्छंदी

शक्य तितके हासरे ठेवा
चेहऱ्यावर मुखवटे ठेवा

फार मित्रांची नको गर्दी
चार ठेवा... चांगले ठेवा

पेटवा आम्हां बिचाऱ्यांची
आपली शाबुत घरे ठेवा

आत काटे राहुद्या बेशक
वर सुगंधी मोगरे ठेवा

गंध नाही ज्यांस जगण्याचा
पुस्तकातच ते धडे ठेवा

प्रेम प्रेमासारखे राहिल
स्वप्न स्वप्नासारखे ठेवा

ही गझल होइल मुकर्रर बस्
दुःख शब्दांच्या पुढे ठेवा

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गझल