प्रेम

आय हेट अमुकतमुक खाद्यपदार्थ !

Submitted by ऋन्मेऽऽष on 30 December, 2020 - 18:59

ईथे आपल्या नावडत्या खाद्यपदार्थांची लिस्ट बिलकुल लिहायची नाहीये. त्यासाठी तुम्ही आय हेट टिंब टिंब खाद्यपदार्थ म्हणून एक वेगळा धागा काढू शकता.

या धाग्यात मी माझ्या परीने लोकांना अमुकतमुक खाद्यपदार्थांचा तिटकारा का वाटतो हे जाणून घ्यायचा प्रयत्न केला आहे. तुम्ही आपली मते मांडू शकता.

म्हणजे बघा एखादा पदार्थ नावडता असणे वेगळे. पण त्याचा तिटकारा असणे वेगळे. नावडते पदार्थ कैक असतात. पण तिटकारा असा एखाद्या पदार्थाचाच वाटतो. काय कारणे असावीत...

विषय: 

मैत्रीण आणि प्रेम

Submitted by Happyanand on 11 November, 2020 - 13:17

आठवणींच्या कपाटात तुझी प्रत्येक आठवण
मी फार जपून ठेवलीय
तु नाहीस च रमली माझ्यात कधी पण माझी मात्र
प्रत्येक आठवण तुझ्यापासून च बनलीय..
आज ही डोळे मिटताच तुझी तस्वीर रुंजी घालू लागते
आवाज पडतात तुझे कानी नी आठवण च संवाद साधू लागते..
आठवत आहेत मला ती मोग्ऱ्याची फुले ज्याचा गंध तु श्वासात भरून घेतला होता
आयुष्यात पहिल्यांदा च माझ्या मनात खोल कुठतरी प्रेमाचा वणवा पेटला होता..
माझ्या या प्रेमाला तू किती छान पण मैत्री च नाव दिलेस
नाकारले नाहीच तू माझ्या प्रेमाला फक्त प्रियकरा ऐवजी मित्र केलेस ..

शब्दखुणा: 

खरं प्रेम....

Submitted by माझी लेखणी.... on 22 September, 2020 - 16:08

“मी जास्त कमावतो तुझ्यापेक्षा मग घरातील कामे खरंतर तूच करायला हवी सर्व तरीही मी भांडी घासायला मदत करतो तुला“ संचितच्या या वाक्याने वृंदाला खूप वाईट वाटलं.टचकन डोळ्यांत पाणी आलं तिच्या.मनात विचारांचं वादळ फेर धरू लागलं.”घर दोघांचे आहे मग घरातील कामेही दोघांची आहेत इथे कोणी कोणाला मदत करण्याचा प्रश्न येतोचं कुठे.पण कधी कळेल ह्याला.मी जास्त कमावतो म्हणे,परी अजून लहान आहे म्हणून मला पार्टटाईम नोकरी करावी लागतेय ना तिच्याकडेही लक्ष देता येतं.हे असं हल्ली नेहमी बोलतो हा म्हणुन फुलटाईम नोकरी शोधायची ठरवलं मी पण मधेच हा लॉकडाऊन आला आणि सगळं प्लानिंग,बोंबललं.पण संचित इतका कसा बदलला?लग्न ठरताना मी जे

विषय: 
शब्दखुणा: 

स्वप्न

Submitted by तो मी नव्हेच on 10 August, 2020 - 06:18

काचेवरच्या दवबिंदूंचे स्वप्न पाहिले कुणी
अन् काचेवरच्या दवबिंदूंवर स्वप्न रेखिले कुणी

कोणी जगती गत काळातच, बघती स्वप्ने जुनी
लढती काही मार लढाया, तर प्रेम सजवते कुणी

कोणी जगती स्वप्नीच नुसती, कोणी त्या मारती
अन् कुणाच्या स्वप्नांनाही वाहवा मिळते जनी

स्वप्न रंगते ज्याचे त्याचे, नसते सीमा जरी
जो तो पाही स्वप्ने जितकी उर्मी वसते मनी

मी ही जपतो माझी स्वप्ने, अलवार माऊली परि
मीच असतो तिथला ईश्वर, नव सृष्टि घडते मनी

- रोहन

शब्दखुणा: 

कथा: अधांतरी त्रिकोण

Submitted by पाषाणभेद on 19 July, 2020 - 04:55

विषय मराठी युवकभारती (प्रथम भाषा), इयत्ता: बारावी

महाराष्ट्रीय राज्य पाठ्यपुस्तक अवलोकन व टिप्पणी संशोधीत खाजगी मंडळ, पुणे-१२
अशासन निर्णय क्रमांक - नअभ्यास-१२१३/ (प्रअ ८६२) एएसडीएफ/४ दिनांक ३१/०४/२० अन्वये विस्थापन करण्यात आलेल्या समितीच्या दिनांक ३०/०२/२० रोजीच्या बैठकीत हा पाठ या अशैक्षणीक (कोरोना काळ) वर्षापासून निर्धारीत करण्यात येत आहे.

विद्यार्थी तसेच शिक्षकांसाठी सुचना: सदर पाठ आपल्या स्मार्ट फोनमधील दक्षशिक्ष या अ‍ॅपद्वारे पाठावरील क्यू. आर. स्कॅनरद्वारे स्कॅन केल्यास अध्यापनास उपलब्ध आहे.

गायछाप चुनापुडी

Submitted by ध्येयवेडा on 14 July, 2020 - 04:18

बेल वाजली.
तो बेडरूम मधून गडबडीत बाहेर आला आणि त्यानं दार उघडलं.
समोर जित्या उभा होता.
"आधी हे तुझं जॅकेट घे बाबा. खूप दिवस झाले नेलं होतं, त्यावरून तुझ्या वहिनीनं माझं किती डोकं खाल्लं सांगू.." - जित्या हसत म्हणाला.
"अरे आत तर ये.. बाबा आहेत आतमध्ये..थांब बोलावतो"
"हम्म.. तुमची स्वारी कुठे?"
"असंच बाहेर चाललोय जरा.." - जित्याला उत्तर देणं टाळत तो आवरण्यासाठी आतमध्ये निघून गेला.

विषय: 
शब्दखुणा: 

रंग, धागे आणि तो

Submitted by अनामिका आणि स्वप्ने on 5 July, 2020 - 01:32

तो आहे निळ्या रंगासारखा,
आणि लाल माझा रंग..
माझी चाल थोडी वेगळी,
आणि त्याचा फारच वेगळा ढंग..

पण काहीतरी आहे त्यात,
दुसर्यांपेक्षा फार वेगळं..
त्याच्या निळ्या रंगांच्या धाग्यांनी,
माझं अंतरंग व्यापलय सगळं..

त्याला कदाचित माहितीही नसेल,
माझ्या लाल धाग्याचं जग..
एकाच प्रश्न सतावतोय फक्त,
त्याने हे लाल धागे पहिलेच नसले मग..

लाल माझ्या पडद्यावरती,
निळी नक्षी बहरतेय..
पण त्याचे निळे पडदे मात्र,
अजूनही निळेशारच दिसतायत...

कॉफी विथ अनामिका

Submitted by ध्येयवेडा on 26 June, 2020 - 05:22

एक काळ होता तेव्हा मी "मनोगत" वर पडीक असायचो. आयटी मधील नवी नोकरी आणि इंटरनेटची सुविधा. ऑनलाईन वाचन हि संकल्पना माझ्यासाठी नवीन होती. मला मजा यायची ऑनलाईन वाचायला. सतत काही छान वाचायला मिळतंय का ते बघायचं.
छान म्हणज, जे मला छान वाटतं ते.

असंच एकदा चाळत असताना तुझी 'कॉफी' दिसली. म्हटलं बघूया कशी वाटतीये !
कॉफी हा प्रकारच वेगळा आहे. कॉफी म्हंटलं कि येतं प्रेम आणि सोबतच विरह सुद्धा !
कॉफीचा कडवटपणा जितका जास्ती, तितकी तिची नशा जास्ती !
तुझी 'कॉफी' वाचताना अगदी असंच काहीसं वाटलं.

शब्दखुणा: 

बंध

Submitted by ध्येयवेडा on 22 June, 2020 - 08:53

दार वाजलं म्हणून काकूनं दार उघडलं. समोर सत्तर पंच्याहत्तर वय असणारी एक व्यक्ती उभी होती.
"ओळखलंस का मालती काकू? " तो हसून म्हणाला.
कापऱ्या हातानं काकूनं चष्मा लावला. पाठीचा कणा वाकल्यामुळे तिला त्याच्या उंच देहाकडे नीट बघतासुद्धा येत नव्हतं. तिनी नकारार्थी मान हालवली.
"काकू, मी शरद.. शरद सगरे, साताऱ्यात होतो तुमच्याकडे तीन वर्ष.. आता तरी आठवतंय का काही? "
काकूच्या डोक्यातल्या आठवणींची धावपळ सुरू झाली.
'शरद सगरे' हे नाव आज खूप वर्षांनी कानावर पडलं होतं. फक्त नाव नव्हे तर साक्षात ती व्यक्ती समोर उभी होती.

पाऊस प्रवास प्रेम

Submitted by मी अनोळखी on 11 June, 2020 - 15:36

खूप काही अनाउन्समेंट कानावर पडतायत...
त्यात फेरीवाल्यांचे आवाज वेगळेच...
ट्रेनचा डबा तसा फारसा भरला नाहीये पण नजरेला कोणी भावत नाहीये ...खिडकीतून पाऊस दिसतोय .. ofcourse मला विंडो सिट यासाठी तर आवडते ...खूप दिवसांनी गावाला जातेय ..एक्साईटमेंट होती ..पण आता कमी होत चालली आहे कारण ट्रेन अर्धा तास झाला आहे तिथेच आहे ....
स्टेशन फारसं ओळखीचं नाहीये म्हणून खिडकीतून जमेल तेवढा जमेल तसा पाऊस जमा करतेय मग तो ओंजळीतून निसटताना चा असो की डोळ्यात भरून घेतानाचा ....
घडी बघून बघून डोळे थकले होते .. त्याचे काटे पुढे सरकत होते पण माझी ट्रेन नाही...

तेवढ्यात....

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - प्रेम