प्रेम

ती मी ती मी

Submitted by स्वेन on 7 June, 2021 - 02:35

- अहो, बघा ना.... माझ्या चेहेऱ्यावर सुरकुत्या वाढायला लागलेत... म्हातारी झाले मी आता....

मी - अगं असू दे . छान दिसतेस .... अनुभवाची निशाणी म्हणजे सुरकुत्या. ! मला तर मस्त वाटतायत. आठवतंय तुला? मी बऱ्याचदा निराश व्हायचो, हताश व्हायचो, तेंव्हां तू खळखळून हसायचीस आणि मनावरचे मळभ क्षणात दूर करायचीस. काही वेळा तर तू मला बरं वाटावं म्हणून माझ्या शिळ्या आणि त्याच त्याच विनोदांवर मनापासून हसायचीस. म्हणून त्या सुरकुत्या पडल्यायत. मला अशीच आवडतेस तू.

परिमाण

Submitted by आर्त on 22 May, 2021 - 11:14

काळीज माझे फक्त का? हा प्राण तू घेऊन जा,
हे प्रेम म्हणजे काय ते परिमाण तू घेऊन जा.

आयुष्य सारे शाप मी खाऊन अंगी काढले,
'करणार नाही कौतुके', ही आण तू घेऊन जा.

झाले पुरे मज रेटणे, हे एकदाचे संपवू,
ही आणलेली प्रेरणा अन त्राण तू घेऊन जा.

होती अगोदर जीवनी शांती किती, सांगू तुला,
जी भावनांची खोदली ती खाण तू घेऊन जा.

आहे म्हणाली प्रेम पण तू प्रेम ना केले कधी,
खोटेच शब्दांचे तुझे हे बाण तू घेऊन जा.

मज शोक करण्या पाहिजे अंधार आणिक आसवे,
या चांदण्यांची नाटकी ही घाण तू घेऊन जा.

विषय: 

नजरेतील अव्यक्त प्रेम...

Submitted by देवभुबाबा on 23 April, 2021 - 04:37

पाहता क्षणीच भुललो...
अन मागे मागे फिरलो...

ति तिथं मी असा प्रवास रंगला...
अन नजरानजरीचा खेळ खूप दंगला...

आमच्यातील प्रितबंध मित्रांनी हेरले...
येता जाता शब्दांनी दोघांनाही घेरले...

नजरेतील बाण आता समोर येऊन थाटले...
शब्दसुमांच्या प्रीतफुलांची गोडी ओठी दाटले...

नेत्रसुखांच्या हिरवाईतून गाली खळी खुळे...
अबोल प्रीतीचे मनोमनी इंद्रधनुष्य फुले...

दिवसागणिक दिवस सरले...
शब्द न ओठांवरती फिरले...

प्रेम नजरेतून व्यक्त झालेले...
कधी शब्दांनी ना स्पष्ट केले...

विषय: 

कित्येकदा

Submitted by आर्त on 8 March, 2021 - 08:47

कित्येकदा वाटलं, सत्वर निघून माझं प्रेम व्यक्त करावं
कित्येकदा वाटसरू होऊनही दारावरून मी परतावं.

कित्येकदा वाटलं, तु नाही येणार, फार उशीर झाला आता,
कित्येकदा वाट एकाकी बघता मम अंतरंग अमृत व्हावं.

कित्येकदा वाटलं हिशोब करावा, उरले मोजकेच तुकडे,
कित्येकदा वाटलेल्या मर्माचं तु मूल्य चुकतं करावं.

कित्येकदा वाटलं, पुन्हा नको तो चौक आपल्या नात्यात,
जिथून वाटांनी भिन्न दिशा धरण्यास अगतिक व्हावं.

कित्येकदा वाटलं अनैसर्गिक आहे, नित्याचे भांडणे,
कित्येकदा वाटघाट म्हणून तु शिळ्या प्रपंचानामी खपवावं

विषय: 

आय हेट अमुकतमुक खाद्यपदार्थ !

Submitted by ऋन्मेऽऽष on 30 December, 2020 - 18:59

ईथे आपल्या नावडत्या खाद्यपदार्थांची लिस्ट बिलकुल लिहायची नाहीये. त्यासाठी तुम्ही आय हेट टिंब टिंब खाद्यपदार्थ म्हणून एक वेगळा धागा काढू शकता.

या धाग्यात मी माझ्या परीने लोकांना अमुकतमुक खाद्यपदार्थांचा तिटकारा का वाटतो हे जाणून घ्यायचा प्रयत्न केला आहे. तुम्ही आपली मते मांडू शकता.

म्हणजे बघा एखादा पदार्थ नावडता असणे वेगळे. पण त्याचा तिटकारा असणे वेगळे. नावडते पदार्थ कैक असतात. पण तिटकारा असा एखाद्या पदार्थाचाच वाटतो. काय कारणे असावीत...

विषय: 

मैत्रीण आणि प्रेम

Submitted by Happyanand on 11 November, 2020 - 13:17

आठवणींच्या कपाटात तुझी प्रत्येक आठवण
मी फार जपून ठेवलीय
तु नाहीस च रमली माझ्यात कधी पण माझी मात्र
प्रत्येक आठवण तुझ्यापासून च बनलीय..
आज ही डोळे मिटताच तुझी तस्वीर रुंजी घालू लागते
आवाज पडतात तुझे कानी नी आठवण च संवाद साधू लागते..
आठवत आहेत मला ती मोग्ऱ्याची फुले ज्याचा गंध तु श्वासात भरून घेतला होता
आयुष्यात पहिल्यांदा च माझ्या मनात खोल कुठतरी प्रेमाचा वणवा पेटला होता..
माझ्या या प्रेमाला तू किती छान पण मैत्री च नाव दिलेस
नाकारले नाहीच तू माझ्या प्रेमाला फक्त प्रियकरा ऐवजी मित्र केलेस ..

शब्दखुणा: 

खरं प्रेम....

Submitted by माझी लेखणी.... on 22 September, 2020 - 16:08

“मी जास्त कमावतो तुझ्यापेक्षा मग घरातील कामे खरंतर तूच करायला हवी सर्व तरीही मी भांडी घासायला मदत करतो तुला“ संचितच्या या वाक्याने वृंदाला खूप वाईट वाटलं.टचकन डोळ्यांत पाणी आलं तिच्या.मनात विचारांचं वादळ फेर धरू लागलं.”घर दोघांचे आहे मग घरातील कामेही दोघांची आहेत इथे कोणी कोणाला मदत करण्याचा प्रश्न येतोचं कुठे.पण कधी कळेल ह्याला.मी जास्त कमावतो म्हणे,परी अजून लहान आहे म्हणून मला पार्टटाईम नोकरी करावी लागतेय ना तिच्याकडेही लक्ष देता येतं.हे असं हल्ली नेहमी बोलतो हा म्हणुन फुलटाईम नोकरी शोधायची ठरवलं मी पण मधेच हा लॉकडाऊन आला आणि सगळं प्लानिंग,बोंबललं.पण संचित इतका कसा बदलला?लग्न ठरताना मी जे

विषय: 
शब्दखुणा: 

स्वप्न

Submitted by तो मी नव्हेच on 10 August, 2020 - 06:18

काचेवरच्या दवबिंदूंचे स्वप्न पाहिले कुणी
अन् काचेवरच्या दवबिंदूंवर स्वप्न रेखिले कुणी

कोणी जगती गत काळातच, बघती स्वप्ने जुनी
लढती काही मार लढाया, तर प्रेम सजवते कुणी

कोणी जगती स्वप्नीच नुसती, कोणी त्या मारती
अन् कुणाच्या स्वप्नांनाही वाहवा मिळते जनी

स्वप्न रंगते ज्याचे त्याचे, नसते सीमा जरी
जो तो पाही स्वप्ने जितकी उर्मी वसते मनी

मी ही जपतो माझी स्वप्ने, अलवार माऊली परि
मीच असतो तिथला ईश्वर, नव सृष्टि घडते मनी

- रोहन

शब्दखुणा: 

कथा: अधांतरी त्रिकोण

Submitted by पाषाणभेद on 19 July, 2020 - 04:55

विषय मराठी युवकभारती (प्रथम भाषा), इयत्ता: बारावी

महाराष्ट्रीय राज्य पाठ्यपुस्तक अवलोकन व टिप्पणी संशोधीत खाजगी मंडळ, पुणे-१२
अशासन निर्णय क्रमांक - नअभ्यास-१२१३/ (प्रअ ८६२) एएसडीएफ/४ दिनांक ३१/०४/२० अन्वये विस्थापन करण्यात आलेल्या समितीच्या दिनांक ३०/०२/२० रोजीच्या बैठकीत हा पाठ या अशैक्षणीक (कोरोना काळ) वर्षापासून निर्धारीत करण्यात येत आहे.

विद्यार्थी तसेच शिक्षकांसाठी सुचना: सदर पाठ आपल्या स्मार्ट फोनमधील दक्षशिक्ष या अ‍ॅपद्वारे पाठावरील क्यू. आर. स्कॅनरद्वारे स्कॅन केल्यास अध्यापनास उपलब्ध आहे.

गायछाप चुनापुडी

Submitted by ध्येयवेडा on 14 July, 2020 - 04:18

बेल वाजली.
तो बेडरूम मधून गडबडीत बाहेर आला आणि त्यानं दार उघडलं.
समोर जित्या उभा होता.
"आधी हे तुझं जॅकेट घे बाबा. खूप दिवस झाले नेलं होतं, त्यावरून तुझ्या वहिनीनं माझं किती डोकं खाल्लं सांगू.." - जित्या हसत म्हणाला.
"अरे आत तर ये.. बाबा आहेत आतमध्ये..थांब बोलावतो"
"हम्म.. तुमची स्वारी कुठे?"
"असंच बाहेर चाललोय जरा.." - जित्याला उत्तर देणं टाळत तो आवरण्यासाठी आतमध्ये निघून गेला.

विषय: 
शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - प्रेम