प्रेम

दिवस प्रेमाचा

Submitted by चाऊ on 14 February, 2014 - 04:19

आज राणी आठव कधी प्रेम केलं होतं
खुळ्या झुल्यावर मन उंच गेलं होतं
काही दिसेना जगात, फक्त दोन उरलं होतं
गुलाबी धुक्यात मन गुलाबी झालं होतं

डोळे पाहती तुलाच, बाकी काहीच दिसेना
तुझ्या आठवणीविना दिनरातही सरेना
जप तुझ्याच नावाचा, घुमे सदा अंतरात
फक्त तुच आणि तुच, दुजं काहीच सुचेना

वेडा वाराही आणतो तुझाच धुंद गंध
स्पर्शाच्या कळ्यांना जाणवे तुझाच अनुबंध
भाषा तेवढीच उरे, तुझे नाव, एक शब्द
पहाया प्रेमाचा उत्सव, सारे जग झाले स्तब्ध

शब्दखुणा: 

झोकून देऊन प्रेम करावं !

Submitted by मी मी on 4 February, 2014 - 13:43

झोकून देऊन प्रेम बीम पुस्तकी भाषा वाटते नाही. पण प्रत्येकाच्या मनात हि असीम प्रेमाची अढी असतेच कुठेतरी. प्रेम हवंच असतं कुणाचतरी. आपल्यावरही अगदी कुणी झोकून देऊन प्रेम करावं अस वाटत असतंच. पण करतांना मात्र आपण प्रेम करतो ते हातचं राखूनच…. प्रेम मिळवण्यापेक्षा स्वतः प्रेमात असतांना मिळणार सुख अधिक असतं. मिळवतांना किती मिळतंय ह्याचा हिशेब आपल्या हातात कुठेय पण देतांना हातचा सुद्धा शिल्लक न ठेवता अगदी अगदी ऋणात राहूनही देता येतं. सतत २४/७ प्रेमात राहण्याचं सुख ते काय ना ?

विषय: 
शब्दखुणा: 

कलंक

Submitted by विजय मयु on 19 November, 2013 - 02:22

आयुष्याच्या वाटेवरती
मागे फिरून पाहताना
आपल्याच पावलांच्या
पाऊलखुणा अस्पष्ट दिसाव्यात

साथ तुझी कधीच सुटलेली
तरी तुझ्या असण्याचा भास
अजूनही जरूर व्हावा
तुझ्या साथीत व्यतित
केलेल्या चांगल्या क्षणांना
त्या एका वाईट क्षणाचाच
कलंक का लागावा ??

शब्दखुणा: 

रिटर्न तिकीट

Submitted by तनवीर सिद्दीकी on 3 September, 2013 - 03:05

''तो जरा 'हटके' असावा''
''मला समजून घेणारा असावा''
''दिसण्यातही नाकीडोळी मस्त असावा''
''मुख्य म्हणजे माझ्याहून जास्त शिकलेला असावा......MBA वगैरे....''

''बघूया पदरात काय येतंय ते..........''

शब्दखुणा: 

ती आणि मी - सुख म्हणजे आणखी काय असते.. (६)

Submitted by तुमचा अभिषेक on 27 August, 2013 - 07:39

२६ ऑगस्ट २०१३

विषय: 
शब्दखुणा: 

मी गुलाब आणले होते..

Submitted by रोहितगद्रे१ on 12 March, 2013 - 10:57

मी गुलाब आणले होते
काटे काटे ते काढून
नव्हते माहीत तेव्हा
काय ठेवलाय वाढून...!!
मी गुलाब आणले होते
तुला तुलाच द्यायला
तुझ्या नजरेचे बोल
सारे टिपून घ्यायला...!!
मी गुलाब आणले होते
लाल लाल मखमली
आत खोल काळजात
होती दसरा दिवाळी
मी गुलाब आणले होते
तू दिसता दिसना
इथे तिथेही पाहिले
कुठे कुठेच भेटेना...!!
दिस ढळत निघाला
चालले गुलाब कोमेजून
माझे मीच ते तेव्हा
गेलो होतो समजून
बसलो दूर पारावर
लागेना कशाचाच थांग
कापर शिरशिरी भरे
सुन्न झालं होत अंग
तुला दिलेच नाहीत
देऊ आता त्या नदीला
गेला हात बाजूला ते
गुलाब घ्यायला
नव्हते तिथे ते गुलाब

ह्याच प्रेमाच्या आधारावर जग अजुनही टिकून आहे.

Submitted by आकाशस्थ on 12 March, 2013 - 09:36

कधी कधी आपण फारच गुरफटत जातो. प्रेम ही एक हळुवार भावना आहे. तारुण्य वेगवान आहे. गंमत म्हणजे, प्रेम उमलतच मुळी तारुण्यात. वेगवान आयुष्यात थांबायला लावणारे क्षण इथेच येतात. एकीकडे करीयर असतं, तर दुसरीकडे हळुवार भावना. ह्या दोघांची सांगड म्हणजेच गुरफटणं.

जगात सगळ्याच गोष्टी "मी"पाशी येवून थांबतात. सुरुवात प्रेमाची "मी"नं होते. मी आहे म्हणून तर प्रेम आहे, किंबहूना हे सगळं जग आहे.

शब्दखुणा: 

प्रेम

Submitted by विजय जोशी on 24 February, 2013 - 06:11

!! प्रेमवेडा !!
गेलीस तू मला आशेचा किरण देऊन,
वाटलं होतं येशील परत फिरून !!

का गेलीस तू मध्येच निघून,
खेळ आपुला अर्धवट सोडून !!

वाट पाहत आहे तुझी डोळ्यात प्राण आणून,
बसलो आहे अन्न पाणी सोडून !!

डोळे आले आहेत अश्रूंनी भरून,
पण गेलो आहे तुझ्या प्रेमाने भारावून !!

स्वप्न होते मनी वसून,
पण राहिले ते फोल ठरून !!

वाटले एकदा हे जग जावे सोडून,
पण तू बसलीस मार्ग अडवून !!

वाट पाहता पाहता जाईन मरून,
आपल्या प्रेमाची साक्ष ठेवून !!

पण अजूनही आहे आशा मनी धरून,
स्वागत करीन तुझे चुंबन घेऊन !!

शब्दखुणा: 

तुझे येणे जाणे

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 6 February, 2013 - 04:08

तुझे येणे जाणे
असते जीवघेणे
जसे हाती नसते
फुलांचे फुलणे ..१
विसरलेली पुन्हा
कविता आठवणे
सावरलेले मन
होणे वेडे दिवाणे ..२
उपचार जरी ते
तुझे मोहक हसणे
घडे माझे त्यावर
पुन्हा वितळून जाणे ..३
जरी सहज असे
तुझे पाहणे बोलणे
पण माझे उगाच
नादान खुळखुळणे ..४
नको नको म्हणून
पुन्हा हवे असणे
हवे हवे असून
जीव घोर लावणे ..५
तुझे येणे जाणे ...

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

शब्दखुणा: 

ती आली पुन्हा

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 30 January, 2013 - 09:37

ती आली पुन्हा
आज अचानक
हवेच्या झुळकी गत.
मनी गारवा
एक हवासा
हलका पसरवत.
रूढ रोकडा
होता व्यवहार
थोडी ओळख त्यात.
कसे काय ते
बोलही वरवर
झाले न झाल्यागत.
कितीतरी पण
वर्षानंतर तार
थरथरली आत.

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - प्रेम