#कविता

कशासाठी?

Submitted by सांज on 27 November, 2020 - 06:30

कोणीतरी विचारलं,
कशासाठी ‘लिहत’ असतेस तू?
कोणी वाचतं का हल्ली!
मी हसून म्हटलं,
कशासाठी ‘जगता’ तुम्ही?
कोणी विचारलंय तुम्हाला कधी!
मी लिहते माझ्यासाठी!
तुम्ही सांगा तुम्ही ‘जगता’ का?
तुमच्यासाठी?
.
.
त्यादिवशी पासून ते गप्प आहेत.
आणि मी मात्र लिहतेच आहे,
पूर्वीसारखी..!

~ सांज https://chaafa.blogspot.com/?m=1

शब्दखुणा: 

उषःकाल

Submitted by दिलफ on 14 August, 2020 - 01:05

उषःकाल

चिरून छाती रात्रीची तांबडे फुटेल परत
दूर मग क्षितिजे उधळतील रंग गगनात

प्रभाव काळ्या निषेचा लुप्त होईल क्षणात
अनुपम सुंदर उषेचे रूप राहील मनात

परत एकदा आशेची हृदयात फुटेल पालवी
विश्वास होईल प्रबळ बदलेल सगळी स्थिती

मंतरलेल्या क्षणात तरी सावट कधी पडते
देखावा मोहक जरी वास्तव मग पछाडते

करते चिंता घर जादुचाच ठरेल प्रहर
वेगाने होईल क्षय उन्हे बोचतील परत

राहील तरी प्रतीक्षा उषेची मनातील सदैव
आशा राहील अतूट आणेल अभिप्रेत अर्थ

दिलीप फडके

शब्दखुणा: 

मी काही फार काळ

Submitted by कन्यकापरमेश्वरी on 8 August, 2020 - 23:44

मी काही फार काळ
तुझ्यासोबत असणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्यावरती रुसणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्याशिवाय मुरणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्याभोवती दिसणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्यामागून चलणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्यासारखी फुलणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्याचसाठी मळणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्यापासून उगणार नाही

मी काही फार काळ
तुझ्यावाचून सलणार नाही

- कन्यकापरमेश्वरी गंगाजळीवाले
- 9 ऑगस्ट 2020

शब्दखुणा: 

अनारत

Submitted by प्रगल्भ on 27 July, 2020 - 14:06

( @भरत यांची खंबीर साथ , खूप खूप धन्यवाद सर ... जनरली मी माझ्या कविता प्रकाशचचित्रातच लिहीत असतो )
अनारत

eiIKGGK72397.jpg

शब्दखुणा: 

तुला सांजवेळी दार सोडता न आले

Submitted by प्रगल्भ on 26 July, 2020 - 01:39

एक गझल लिहीण्याचा प्रयत्न केला... कविता होऊन गेली...
परत त्या कवितेला गझलेत बांंधायचा प्रयत्न करू की नको?

मला खर तर या कवितेची इमेज फाईल अपलोड करायची होती... कोणीतरी नंंतर मार्गदर्शन करावे ही नम्र विनंती!

तुला सांजवेळी

तुला सांजवेळी दार, सोडता न आले
दारातून आत मला, बोलावता न आले

घुटमळलो कुंपणापाशी वाट शोधत
मजकडे एकदाही पाहता न आले

रातांधळी गवतफुले धुंडाळत राहीलो
फुलाचे कारण कुणा सांगता न आले

पाहिली वाट तुझी, तुडवत माती तुझी
मातीतल्या तुझ्या गंधास हुंगता न आले

शब्दखुणा: 

फुल

Submitted by दिव्यल on 24 July, 2020 - 13:45

फुल

सारेच कसे गुलाब होतील,रुबाब घेऊन जन्माला येतील!
ताठ पाकळ्या, उंच फांद्या आणि दांडीवर काटे,
आपणच आहोत फक्त या बागेत, असेच त्यासी वाटे.
मोहक लाल रंग आणि क्लिष्ट पाकळ्या जोडीला,
भासवतो असे कि आहे इतकेच त्याच्या देहाला.
पण तो कुठे कुणाला शिरू देतो आपुल्या अंतरंगात,
लपवून ठेवतो सारे पराग त्याच्या दलांच्या आतल्या थरांत.
ठाव नाही लागला अजून त्याच्या मनीचा कुणास,
कसा जगतो कुणास ठाऊक घेऊन काटेरी सहवास.

शब्दखुणा: 

ती आणि तो

Submitted by दिव्यल on 24 July, 2020 - 13:39

ती आणि तो

तिला खूप काही सांगायचंय,
बरंच काही बोलायचंय.

पण तोही ऐकत नाही,
आणि तीला विचारत नाही.

तिला नेहमी ऐकायचीच सवय,
पाहिलंय तिने आईला, लहान होतं वय.

निर्णय घरातले कोण तिला घेऊ देतो,
तो लाडेच म्हणतो 'तू म्हणेन तसे करतो'.

त्याला आवडेल तसेच ती करते,
हक्काच्या स्वयंपाक घरात देखील,
तिच्या स्वतःचे असे काहीच नसते.

भाज्या, फळे असोत काहीही,
तिला आवडतं का?,
हे कोणी विचारत नाही.

सासरी येऊन मुळी विसरतेच ती सारे,
आवडी-छंदादी, फक्त त्याचेच असतात कारे?

शब्दखुणा: 

याचना

Submitted by दिव्यल on 24 July, 2020 - 13:37

याचना

आर्त

घोघावत झंझावत नको पण झुळूक होऊन ये,
ह्या चैत्रातल्या धर्तीवर श्रावण होऊन ये,
सरी वर सर नसेल तरी उडून तुषार ये,
माध्यन्हेच्या पांथाला संध्या होऊन ये,
कोरड्या रुक्ष आयुष्यात पालवी फुटून ये,
चातकाला ह्या चंचूत थेंब होऊन ये,
प्रेमाने ओले करून सगळे-सगळे द्यायला ये.

चिंतन

शब्दखुणा: 

पहिली कविता (कविता ग्रुप मधील)

Submitted by प्रगल्भ on 29 June, 2020 - 05:51

जळीचा तवंंग
जाहला अभंग ।
मौनातील हुंदका
व्यर्थ जाण॥

वासनेच्या पोटी
आसवांना जन्म ।
कोणाचे रूप
कोण घेई॥

मेघांतले पाणि
सांडले भुवणि ।
तृष्णा विरहिणीची
कणव होई॥

ज्यासी मनीषा
आशा, मान ।
तो शून्यदेह
भोग जाण ॥

श्वासात शेवटच्या
जर्जर विश्वास ।
अग्रपुजा 'रामनामे'
साध्य केली ॥

गोंदावले निवासी गुरु भेटला, जाण ॥
पाहता गुरुमुख, उदय दासाचा होई ॥

शब्दखुणा: 

राहून गेले...

Submitted by प्रगल्भ on 29 June, 2020 - 03:29

सरला वसंत कधीचा
बघ उमलणे राहून गेले
स्पर्शिले तुला हजारदा
जवळ घेणे राहून गेले

वाचीले जे डोळ्यांमधे
ते टीपणे राहून गेले
आठवणी खुडल्या एकाच रात्री
पानांचे दुमडणे राहून गेले

निरखले अनेकदा मला
ओळखणे पुरते राहून गेले
जसे अत्तर फासले मनगटी
त्याला हुंगणे राहून गेले

जतन केल्या शेकडो खुणा
जपणे तुला राहून गेले
जुन्या त्या खुणांचे
कोलाज करणे राहून गेले

कोण गुंतले कोणामधे
'गाठ' बांधणे राहून गेले
बघितले उशीराच वळूनी
मिळविणे तुला राहून गेले

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - #कविता