साहित्य

कोण आहे रे तिकडे

Submitted by nimita on 9 May, 2018 - 09:14

मी जेव्हा सैन्यगाथा लिहायला सुरुवात केली तेव्हा तिला वाचकांचा इतका उत्स्फूर्त प्रतिसाद मिळेल असं खरंच नव्हतं वाटलं.. जर एखादा भाग share करायला उशीर झाला तर काही वाचक मित्र मैत्रिणी अगदी हक्कानी विचारतात..” झाला का लिहून पुढचा भाग? वाट बघतोय आम्ही, लवकर लिही!”

या आणि अश्या वाचकांमुळे, त्यांच्या प्रेमामुळे लिहायची स्फूर्ती मिळते.

इथे हैदराबाद मधे आम्हां मराठी साहित्यप्रेमींचा एक ‘साहित्य कट्टा’ आहे. महिन्यातून एकदा आम्ही सगळे मिळून हा कट्टा जमवतो, आणि विविध प्रकारच्या साहित्याचं वाचन आणि त्यावर चर्चा, गप्पा होतात.

--जरा-जरा--

Submitted by Nilesh Patil on 6 May, 2018 - 13:16

*--जरा-जरा--*

होतोय मज सराव हसण्याचा जरा-जरा..।
चंद्र आणि ताऱ्यांशी बोलण्याचा जरा-जरा..।

लागली आता समाधी या उसळत्या सागराला,
यात आता सराव पोहण्याचा जरा-जरा..।

दिशादिशात घुमतोय गाज या सागराचा,
मानूनी हाक यास समजतोय जरा-जरा..।

बराच झाला प्रयत्न हात धरून चालण्याचा,
(पडून पुन्हा आता सांभाळतोय जरा-जरा..।)

--निलेश पाटील--
--पारोळा,जि-जळगाव--
--मो--9503374833--

विषय: 
शब्दखुणा: 

अपूर्ण प्रेम

Submitted by somu on 5 May, 2018 - 08:07

" मला पण तुझ्यासारखाच जोडीदार हवा आहे पण मी तुझी जोडीदार होऊ शकत नाही. माफ कर मला " म्हणून अमृता तेथून निघून गेली.....

कुमारच्या पाणीभरल्या डोळ्यासमोरून पूर्ण घटनाक्रम येऊन गेला........

-----------------------------------
" कुमार, अरे आजीची तब्येत बरी नाही तिला ऍडमिट करावे लागू शकते. म्हणूनच सांगतेय ना तुला की आम्हाला नाही जमणार दिप्तीच्या लग्नाला जायला, तू जाशील का ? "

" माहिती आहे ना तुला, मला नाही आवडत असल्या कार्यक्रमात जायला. आणि काकूचे माहेरकडचे कधीतरी बोलतात का आपल्याशी. मग का जायचे आपण ? " कुमार वैतागत बोलला.

--नवी कहाणी--

Submitted by Nilesh Patil on 3 May, 2018 - 05:11

--नवी कहाणी--

मला न उमजली तुझी नवी कहाणी,
थोडेसे प्रेम तर करु थोडी मनमानी..।

रंग आले जिवना, तुझ्या येण्याने साजनी,
रंगहीनही झाले तुझ्या जाण्याने रागिणी..।

उडतांना पक्षी सारे,रंग सोडूनि गेले,
तशा तुझ्या आठवणी,स्वप्न बनूनी गेले..।

ह्रदयात तु माझ्या अलगद प्रवेश केला,
तुझ्या येण्याने मनी सुवर्ण सुर्योदय झाला..।

दररोजची येते आठवण, बनूनी एक कहाणी,
असे प्रेम थोडे तर,असे थोडी मनमानी..।

--निलेश पाटील-
--पारोळा,जि-जळगाव,--
--मो-9503374833--

विषय: 
शब्दखुणा: 

जस्ट लव्ह मी फॉर अ मोमेंट...!‌_ 11

Submitted by अन्नू on 1 May, 2018 - 04:20

फाटक्या माणसानं चंद्राची अपेक्षा ठेऊ नये.. त्याच्याकडे चंद्राच्या प्रतिबिंबाशिवाय काहीच हाती येत नाही!

प्रेम करावं ते मुली गटवण्यात हुशार असलेल्यानं, धंदेवाईक तोंडावर गोड बोलून स्तुतीसुमनं उधळून फ्लर्टींग येणार्‍यानं! मनात खरं प्रेम बाळगणार्‍या साध्या लोकांनी नाही. कारण आज ना उद्या त्यांचं हरणं निश्चित असतं!

मॉलमध्ये तिला इनडायरेक्टली प्रपोज करणं माझी सगळ्यात मोठी चूक होती. यासाठी नाही की तिला ते आवडलं नाही पण यासाठी की तसं करुन मी तिला सगळ्यात जास्त दुखावलं होतं.
संपूर्ण प्रवासात ती घुम्यासारखी एकटी बसून होती. माझ्याकडे साधं बघायलाही ती तयार नव्हती.

शब्दखुणा: 

चिरुमाला (भाग २)

Submitted by मिरिंडा on 30 April, 2018 - 02:41

मी पाटलांच्या मागे चाललो होतो. मध्येच एकदा थांबून मला म्हणाले," आणा ती ब्याग इकडं.." मी म्हंटले , " राहू द्या हो. मी आणतो की." त्यावर ते म्हणाले," अवंअसं कसं ,कुनि पाह्य्लं तर काय म्हनल ,पावन्यास्नी सामान घेऊन चालवतोय. " मग मात्र मी त्यांना म्हंटलं , " नाही नाही , ठीक आहे. " पण त्यांनी ऐकलं नाही. माझ्या हातातली बॅग घेऊन ते निघाले. आम्ही बराच वेळ चालत होतो. रस्ता म्हणजे रानातली पायवाटच होती. .... आजूबाजूला माजलेलं रान आणि त्यातली रानटी रंगीबेरंगी फुलं पाहात मी जात होतो. पाटील वयस्कर असले तरी त्यांचा चालण्याचा वेग माझ्य दुप्पट होता. मला फार भराभर चालावे लागत होते.

प्रांत/गाव: 

एकवीस वर्षांनी -भाग १

Submitted by आनंद. on 29 April, 2018 - 11:20

"एकवीस वर्षांनी ―भाग १"

.
.
.
.
.
"तीन वर्षांनंतर !"

हिंदी शब्दां ना मराठी योग्य शब्द.

Submitted by मिरिंडा on 27 April, 2018 - 07:25

हल्ली हिंदी वाक्य रचना व वाक्प्रचार मराठीत वापरले जातात असे. शव्द खालील प्रमाणे आहेत.:

विषय: 

राणी एलिझाबेथ, साधी एलिझाबेथ.

Submitted by शिवकन्या शशी on 27 April, 2018 - 07:04

राणी एलिझाबेथ, साधी एलिझाबेथ.
[ही एक रूपककथा. लावू तितके अर्थ. करू तसा विचार.]
एक होती राणी एलिझाबेथ. दुसरी होती साधी एलिझाबेथ.
दोघींचाही आपापल्या मामांवर भारी जीव होता. मामांचाही त्यांच्यावर.
एके दिवशी घरात अचानक गर्दी दिसू लागली. गर्दीतच मामा झोपलेला दिसला. शेलाट्या अंग काठीचा मामा एकदम जाडसर दिसू लागला. त्याच्या अंगा खांद्यावर कसली कसली हारफुलं घातली जाऊ लागली.
साधी एलिझाबेथ मामा जवळ जायचा हट्ट धरते. राणी एलिझाबेथ सगळे प्रोटोकॉल्स सांभाळत, मूक अश्रू गाळीत उभी राहते.

विषय: 

चिरुमाला. (भाग १)

Submitted by मिरिंडा on 26 April, 2018 - 07:26

नोकरीत बदली होणं हे कुणालाच नवीन नाही . तसं ते मलाही नवीन नव्हतं. बँकेतल्या नोकरीतली बदली मात्र एखाद्या शहरात असली तर बरं वाटतं परंतू एखाद्या आडवाटेच्या खेड्यात असेल तर प्रत्येक बाबतीत आपली अडवणूक होत आहे असं

Pages

Subscribe to RSS - साहित्य