साहित्य

साहवेना दुरी

Submitted by पुरंदरे शशांक on 21 January, 2018 - 21:39

साहवेना दुरी

लपवावे तुज । ह्रदयामाझारी । साहवेना दुरी । काही केल्या ।।

एकांतीचे सुख । भोगावे केवळ । एकचि गोपाळ । दुजे नको ।।

सुखदुःख वार्ता । सर्व तुजपाशी । येर सारे नाशी । लौकिक हे ।।

नयनी ह्रदयी । वसता मुरारे । खंती चि ना उरे । कोणतीच ।।

भरूनी वाहेल । आनंदी आनंद । स्वये ब्रह्मानंद । प्रगटेल ।।

हीच एक आस । जागवी सतत । तेणे माझे चित्त । सुखावेल ।।

येर नको काही । मोक्ष सुख थोर । जरी तू उदार । व्यापी चित्ता ।।

दुरी = दुरावा, द्वैत
आस = इच्छा

काथ्याकूट: नकळत चघळत (भाग सहा)

Submitted by चैतन्य रासकर on 21 January, 2018 - 11:45

उजळणी:
काथ्याकूट: भाग एक---पात्रांची ओळख झाली.
काथ्याकूट: नित्याचं ब्रेकअप (भाग दोन)---नित्याचा बॉयफ्रेंड मॅरीड निघाला.
काथ्याकूट: मोघम अमोघ (भाग तीन)---नित्याचा बॉयफ्रेंड अमोघ निघाला.
काथ्याकूट: इराची तऱ्हा (भाग चार)---नित्याचा बॉयफ्रेंड शरद निघाला.

शब्दखुणा: 

कळ

Submitted by शिवकन्या शशी on 18 January, 2018 - 21:27

कळ
....
तिच्या हसऱ्या फोटोवर एक नजर फिरवली. सगळे प्राण बोटाच्या अग्राशी आणून डिलीटचा ऑप्शन वापरला. मोबाईल बंद केला. एक भला मोठ्ठा दगड मनाच्या दाराशी ठेवला आणि कौशिकदा उठले.

शब्दखुणा: 

कोष

Submitted by पुरंदरे शशांक on 16 January, 2018 - 00:13

कोष

जोडताना बंध सारे गुंतलो का गुंगलो
कोष रेशीम भोवताली मस्त मी सुस्तावलो

कोष सारा विणूनी होता कोण मी उच्चारलो
नाद प्रतिनाद उठता केवढा भांबावलो

देह मन नाजूक विणीला कौतुके न्याहाळलो
आरपार जाताच त्याच्या मी जरा चक्रावलो

भास आभासी किती त्या जाणीवांवर भाळलो
सावल्यांचा खेळ कळता कोष कुठला हासलो.....

शब्दखुणा: 

बार शेट्टीचा

Submitted by मिरिंडा on 14 January, 2018 - 13:16

बारचेच गोदाम मदिरेचाच ठेवा
उघड बार शेट्टी आता उघड बार आता ॥ध्रु॥

जमले ते असंख्य बेवडे बंद बारपाशी
वाट पाहुनिया सारे निराश होती चित्ती
बापा शेट्टी लवकर आता ह्वावा प्रवेश आमुचा ॥ उघड बार... ॥ १

उजेडात होते ग्लास , अंधारात बाटल्या
ज्याचे त्याचे हाती होती चखण्याची वाटी
ताक पिणाऱ्यांना कैसी घडे मदिराभक्ती ॥ उघड बार .... ॥२

पिते मदिरा डोळे मिटूनी जात बेवड्याची
मनी बेवड्याच्या का रे भीती बायकोची
गृहप्रवेश होता होता बसेल ,कमरेत लाथ ॥ उघड बार .... ॥ ३

पारुबायची खाज

Submitted by शिवकन्या शशी on 13 January, 2018 - 01:11

पारुबायची खाज –

पारुबायला एक झ्यांगडी सवय होती!

खाजकुयलीची पावडर स्वतः अंगाला लावायची, आणि 'क्काय खाजवतंय, क्काय खाजवतंय' अशा बोंबा ठोकत, अंगावरचे कपडे काढत, गावभर सुसाट धावायचे!

पारुबाय बोल्ड! तिला मानणारे चिक्कार घोळके होते.

मग काही घोळके, 'बाई इथ्थं खाजवतंय का, तिथ्थं खाजवतंय का?'असं विचारून विचारून तिला विविधांगी खाजवायचे!पारुबायला इतकं बरं वाटायचं! काय विचारू नका.

पण नंतरनंतर घोळक्यांच्या लक्षात यायला लागलं,मायला, हिला खाजवता खाजवता आपल्या हाताबोटांची आग व्हाय लागलीय.मग हळूहळू घोळक्यांनी खाजवायचे थांबवले.तशी पारुबाय जास्त आक्रस्ताळेपणा करू लागली!

शब्दखुणा: 

गूढकथा

Submitted by dr pranjal on 4 January, 2018 - 09:29

आपल्या मायबोली वरील सर्व गूढकथे च्या Links जर कुणाकडे असतील तर ईथे कृपया करून पोस्ट करा.
आपलाच
प्रांजल

त्याची "मैत्रीण"

Submitted by स्वप्नाली on 21 December, 2017 - 12:02

ठरवलेल्या वेळेवर ती यायची नाही
आल्यावर सॉरी-बीरी नाहीच नाही
वाट पाहून कन्टाळालेला तो,
जराही रागावायचा नाही, कारण
ती त्याची मैत्रीण होती...

खूप बोलायची, खूप ऐकायची
मन-मोकळं हसायची
अवघड प्रश्न विचारून त्याला
अनुत्तरीत नाही करायची, कारण
ती त्याची मैत्रीण होती...

मुक्त-छन्द कवितेसारखी
साचेबंद राहायची नाही
रक्ताहून जास्त असलेल्या
नात्याला नावात बांधायची नाही, कारण
ती त्याची मैत्रीण होती...

शब्दखुणा: 

काथ्याकूट: उरातला केर (भाग पाच)

Submitted by चैतन्य रासकर on 16 December, 2017 - 06:59

“बँनर”

Submitted by भागवत on 15 December, 2017 - 22:12

सनी दातमोजे हा तसा दिलदार माणूस. किडकिडीत दंड, भारदार कपाळ आणि तेवढेच मोठे मन. मित्रात रमणारा आणि मित्रांना सतत मदत करणारा सनी मित्रांचा यार आहे. लहानपणी खोड्या करताना तोंडावर पडून काही दात पडले होते आणि एक दात अर्धा तुटला होता. त्यामुळे सगळे त्याला दातमोजे म्हणायचे. घरी त्याची फक्त प्रेमळ आई होती. सनी आईचा एकुलता एक असल्यामुळे लाडका होता. त्यामुळे दिवसभर टुकारगिरी करत, उंडारत फिरणे. दादा साहेबानी काम सांगितल्यास ते करत फिरणे यावाचून त्याला दुसरे काही काम नव्हते. दादा साहेब हे गावाचे राजकीय, वजनदार आणि दमदार व्यक्तिमत्व. त्यांना सगळे गाव मानायचे. दादा साहेबांना सनी सुद्धा खूप मानायचा.

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - साहित्य