साहित्य

सांग सांगते

Submitted by Asu on 6 June, 2019 - 22:53

सांग सांगते
(लेवा गणबोली)

सांग टोकराची हलकीफुलकी
वापऱ्याले लई आशे बहुगुनी
कुढीबी वापरा कशीबी वापरा
कोपऱ्यात बसते सुनी सुनी

वरती चढ्याले खाले उतऱ्याले
गच्ची पत्र्यावर आनं धाब्यावर
तुम्ही तंतर म्हना की यंतर म्हना
कमी शक्ति आनं काम भराभर

सांग सांगते तुले मानसा
चढ्याचं जर यश शिखर
कठीन येळी बिकट कायी
मार्ग नही तुले माह्या बिगर

जायाचं जर भरभर वरवर
माह्या बिगर नी खरा मैतर
सांग ईना ना तुही परगती
बोल आसु दे ध्यानी बरुबर

शब्दखुणा: 

घ्यावे तेवढे परत करावे

Submitted by Asu on 5 June, 2019 - 05:36

आजच्या जागतिक पर्यावरण दिनाच्या निमित्ताने सगळ्यांना आवाहन - 'वाचवाल तर वाचाल!'

घ्यावे तेवढे परत करावे

झाडे फुले पक्षी प्राणी
ऊन वारा पाऊस पाणी
निसर्ग पिता, धरणी माता
पर्यावरण हे जीवन जगता

घटकांमध्ये नको भांडण
असो सुखी सहजीवन
मिळून देऊ तनमनधन
वसुंधरेचे करू नंदनवन

वसुधैव कुटुंबकम् निती
सर्व मानव एक जगती
एकमेकांचा हात धरू
वसुंधरेचा उद्धार करू

निनावी

Submitted by जयश्री साळुंके on 5 June, 2019 - 01:32

जन्म झाला तो एका श्रीमंताच्या घरी.
आई खुप सुंदर होती, अगदी स्वर्गातून उतरलेली अप्सरा. शैक्षणिक दर्जा जरा बरा, अगदी वर्गात पहिली नाही पण पहिल्या दहात असायची. वडील आईच्याच कॉलेज मध्ये शिक्षक. इतिहास शिकवायचे. त्यांचं दोन गोष्टींवर नितांत प्रेम होतं. एक म्हणजे इतिहास आणि दुसरं म्हणजे आई. पण म्हणतात न कि खर्या प्रेमाला कोणाची ना कोणाची नजर लागते. आई बाबांचं लग्न नव्हत न झालेलं. मग काय आजोबांना जेव्हा कळालं तेव्हा त्यांनी प्रेमाला मान्यता द्यायला नकार दिला.

रबरदादा

Submitted by Asu on 5 June, 2019 - 00:22

चित्र काढताना किंवा लिहिताना पेन्सिलीबरोबर खोडरबराची साथ हवीच. पण, ते नेहमीच इकडे तिकडे उडी मारून दडून बसते आणि आपल्यालाही छळत असते. अशा खट्याळ खोडरबराच्या या लीला-

रबरदादा

खोडरबराऽऽ खोडरबराऽऽ
किती करतोस घाबराघुबरा

इथे दिसतोस तिथे दिसतोस
शोधावे तर कुठेच नसतोस

पेन्सिल तर सदाच खोडतोस
कारे उगाच तिला छळतोस

खोड्या करून कुठे लपतोस
धांदल पाहून मलाच हसतोस

मी तिचा ना मोठा भाऊ
चुका तिच्या कशा साहू

चुकली तर तिला खोडतो
इतर वेळी तिला सोडतो

शब्दखुणा: 

माया!

Submitted by अज्ञातवासी on 4 June, 2019 - 17:09

अभेद्य त्या तटावर,
चिरा का पडती?
कधी वाळूचा कण न सोडता,
बुरुज का ढासळती?

बांधूनी स्वप्नांचे इमले,
उधळले स्वार!
स्वप्नातच कोसळला बंगला,
रंगला पत्यांचा डाव!

राजा राजेपण दाखवितो,
राणी तोरा मिरविसी!
विद्वजन चाली चालती,
विदूषक बाजी मारिती!

क्षणभंगुर आयुष्य,
का बुडबुडा आनंदाने फुलतो?
चिरंजीव अश्वत्थामा,
का मरणाची भीक मागतो?

खेळ कधी ना संपे,
निरंतर चालत राही!
खेळातून बाहेर पडता ,
मायेतच गुरफटून जाई!

आई -३

Submitted by झुलेलाल on 4 June, 2019 - 14:27

एक मनस्वी वादक होता. आत्मानंदी! कलेचा उपासक. रोज सकाळी उठून वाद्य खांद्यावर घेऊन गावाबाहेर दूरच्या डोंगरावरच्या एका कड्याच्या काठी बसायचा, आणि कलासाधनेत मग्न व्हायचा. डोंगरातला वाराही त्या तालावर फेर धरायचा, पक्षी सम साधत गाऊ लागायचे, सारे भवताल सचेतन होऊन जायचे. या वादकाला त्याचा पत्ताही नसायचा. त्याची जादूई बोटं त्या वाद्यावर थिरकत स्वर्गीय नादनिर्मितीत मग्न असायची...

ठेच

Submitted by Asu on 3 June, 2019 - 22:17

ठेच

ठेच लागते जरी पुढच्याला
मागचा तरी व्हावा शहाणा
शिकण्याची पण करी उपेक्षा
माणसा तू तर अति दिवाणा

डोळे असुनि जगी आंधळा
मार्ग आक्रमिता असे वेंधळा
ठेच लागता कोसे नशिबाला
दोष बिचाऱ्या त्या दगडाला

चूक कुणाची दोष कुणाला
जगण्याचा ना मार्ग चांगला
चुकता चुकता तो शिकतो
दोषी स्वतःला जो मानतो

ठेच असे गतिरोधक वेगाला
वेग वाढताच अपघात घडे
पाहुनि खाली इकडे तिकडे
जगण्याचे आपण घ्यावे धडे

शब्दखुणा: 

मला काहीच आठवत नाहीये भाग ७ - मानसी गजानन इनामदार!

Submitted by अज्ञातवासी on 2 June, 2019 - 14:24

पाटील v/s पाटील - भाग २१

Submitted by अज्ञातवासी on 2 June, 2019 - 09:23

हा भाग छोटा झालाय, याची मला पूर्ण कल्पना आहे. पण फार दिवसापासून कथा पुढे सरकत नाहीये. यापुढील भाग मोठा येईल.
धन्यवाद!!!

पाटील v/s पाटील - भाग २०

https://www.maayboli.com/node/69942

आई...

Submitted by झुलेलाल on 2 June, 2019 - 08:30

तिन्हिसांजेची वेळ. अंधार पडायला सुरुवात झालेली... एका घनदाट जंगलातून मोलमजुरी करून घराचा गाडा हाकणारी एक स्त्री आपल्या तान्ह्याला कडेवर घेऊन झपझप पावलं टाकत पायवाट कापत असते. काळोख मिट्ट व्हायच्या आत जंगल पार करून घर गाठायचं असतं... अचानक वारे वाहू लागतात. आभाळ भरून येतं, झाडं आडवीतिडवी होत एकमेकांना झोडपू लागतात... पायवाटेवरचा पावलापुरता प्रकाशही अंधुक होतो आणि ही स्त्री घाबरते... ती भीती वादळाची नसते. अधाराचीही नसते. ती भीती, कडेवरच्या बाळाच्या सुरक्षिततेची असते...

Pages

Subscribe to RSS - साहित्य