गीत

कुरबुर झाली

Submitted by पाषाणभेद on 23 June, 2019 - 04:36

कुरबुर झाली

(काल रात्री साडे तीन वाजता पाणी बचतीवर एक पथनाट्य लिहीले. एका व्हाट्सअ‍ॅप गृपमध्ये सदस्य दुर्गविहारी अन दीपक११७७ यांनी झोप घेत चला अन काही कुरबुर झाली असेल असे विनोदाने लिहीले. सकाळी मी ते वाचले अन मग त्यांना देण्याचे उत्तर या गीतलेखनातून लिहीले.)

तुझ्यासंग माझ्यावाली
कुरबुर झाली ग कुरबुर झाली
त्यानेच माझी झोपायाची
ग झोपायाची पंचाईत झाली ||धृ||

शब्दखुणा: 

प्रीत सुटत नाही..

Submitted by ' अनामिका ' on 18 April, 2019 - 22:46

नवे कितीही नाते जुळले तरी जुने तुटत नाही
संपले जरी साथ आपले मात्र प्रीत सुटत नाही

असतात सार्‍या दिशा साक्षी साक्ष देण्या प्रिया
ते सोबतीस आहे म्हणून तुझी उणीव आटत नाही

दूर दूर आपण, मध्ये इतके खोल पण रिते अंतर
मीलनाचे स्वप्न नयनी, सत्यात काही घटत नाही

मिळाली सौख्याची पर्वणी पण तुजवाचून अपुरे
मी श्वास रोखून धरले असता दुरावे मिटत नाही

तू लहर जणू प्रेमाची मी तप्त आतुर किनारा
विरहाची ही प्रतीक्षा इथेच काही संपत नाही

काव्य शांत व्हावे तर बोलतील ही हे मौन
शब्द रुजलेल्या पानात वादळ उठत नाही

शब्दखुणा: 

चंदा कि किरनोंसे लिपटी हवायें, सितारों की महफिल जवां, आके मिल जा….!

Submitted by अतुल ठाकुर on 24 June, 2018 - 00:27

chanda_ki_kirno_se.jpg

दिवस १९७३ चे होते. जीवन आजच्या तुलनेने साधे होते. अंगभर साडी नेसलेली, एक वेणी घातलेली आणि ती वेणी उजवीकडून पुढे आणलेली तरुणी साधी असली तरी नायिका म्हणून शोभत होती आणि सुंदरही दिसत होती. बलदेव खोसाचा भोळा भाबडा चेहराही नायक म्हणून पडद्यावर स्विकारला जात होता. आणि या सर्वात माधुर्य आणत होते ते त्याकाळचे संगीत. चित्रगुप्त यांना नौशाद, सी रामचंद्र, मदनमोहन यांच्याप्रमाणे नावाजले गेले नसले तरी त्यांनी जी मोजकी गाणी दिली ती मात्र जबरदस्त होती. "चंदा की किरनोंसे" हे त्यातीलच एक गीत.

शब्दखुणा: 

आळव तू गीत माझे

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 15 April, 2018 - 03:12

आळव तू गीत माझे

आळव तू गीत माझे
मी जवळ नसताना
तान माझीच येइल
तू रागदारी गाताना

हा कसा सुगंध खासा
मातीचा दरवळला
कालचा पाऊस माझा
दारी तुझ्या घुटमळला

चिंब चिंब तू झालीस
अंगोअंगी मज नशा
डोळे तुझेही शराबी
बोलतात माझी भाषा

कालचे ते स्पर्श सारे
आज कसे जागले
अन मनाने आजही
मागू नये ते मागले

नित्य नवी हुरहूर
खेळ कधी सरु नये
पाऊस आठवांचा हा
कधीच ओसरु नये
कधीच ओसरु नये

© दत्तात्रय साळुंके

शब्दखुणा: 

नवीन गाणं - मोरया मोरया

Submitted by limayeprawara on 27 August, 2017 - 23:58

मित्रांनो... आपल्या लाडक्या गणपती बाप्पासाठी नवीन गाणं रेलीज केलं आहे. जरूर ऐका, विसर्जनापर्यन्त रोज वाजवा आणि शेअर करा.....

https://youtu.be/_hfF0zfQ8nM

धन्यावाद...
प्रवरा संदीप.

विषय: 
शब्दखुणा: 

गाण्यांच्या अनुषंगाने अधिक माहिती

Submitted by गजानन on 8 May, 2013 - 13:19

'सख्या रे घायाळ मी हरिणी' हे गाणं रेकॉर्ड करायच्या आधी लतानं ते फक्त एकदाच ऐकलं होतं म्हणे. ऐन रेकॉर्डींगच्या दिवशी दुसर्‍या एका गाण्याचे रेकॉर्डींग लांबल्यामुळे त्या या गाण्याच्या रेकॉर्डींगला येऊ शकल्या नाहीत. पण तोपर्यंत तुम्ही हे गाणं दुसर्‍या गायकाच्या आवाजात रेकॉर्ड करा (तात्पुरते म्हणून) असे त्यांनी संगीतकारांना कळवले. म्हणून मग ते रवींद्र साठ्यांच्या आवाजात रेकॉर्ड करण्यात आले. त्यानंतरच्या ठरलेल्या दिवशी लता मंगेशकर रेकॉर्डींगला आल्या. तोपर्यंत त्यांनी हे गाणं किंवा त्याची चाल अक्षरशः एकदाही ऐकली नव्हती. आल्यावर त्यांनी ते गाणं आपल्या अक्षरात लिहून घेतलं.

शब्दखुणा: 

रैनि गई मत दिनु भी जाइ

Submitted by समीर चव्हाण on 12 February, 2013 - 13:18

अलीकडेच कबीराची एक सुंदर कविता वाचनात आली.
(Songs of Kabir, Translated by Arvind Krishna Mehrotra, Everyman Publication,
with a preface by Wendy Doniger)
एका महाकवीचे मरणाचे अप्रतिम डिस्क्रीबशन आहे,
डोळे दिपवणारे आहे. कबीर म्हणतो:

रैनि गई मत दिनु भी जाइ
भंवर उडे बग बैठे आइ

थरहर कंपै बाला जिउ
ना जांनौं क्या करिहै पीउ
कांचै करवै रहै न पानी
हंस उडा काया कुम्हिलांनी
कउवा उडत भुजा पिरांनी
कहै कबीर यहु कथा सिरानी

काही अर्थ सांगतो की ज्याने कविता समजायला सोपी जाइल.
एकतर मत इथे सुध्दा अश्या अर्थाने आलेले दिसतेय.
बग म्हणजे हेरोन.

विषय: 
शब्दखुणा: 

भक्तीगीतांचा संग्रह

Submitted by महेश on 25 January, 2013 - 05:25

नमस्कार,

नुकतेच एक जुने हिंदी भक्तीगीत ऐकायला मिळाले.
मुझीमे रहके मुझीसे दूर,
ये कैसा दस्तूर रे मालिक ये कैसा दस्तूर

विषय: 

चारचौघांचेच गातो गीत मी...

Submitted by हर्षल_चव्हाण on 10 January, 2013 - 08:13

'तरही'ची दिलेली ओळ घेऊन सुचलेली ही रचना. डॉ.काकांच्या सल्ल्याने बोल्ड केलेल्या ओळी बदलून देत आहे.

आज आहे नेमका शुद्धीत मी,
गोठलो होतो जरा थंडीत मी...

बंध नाही मोकळ्या वार्‍यावरी
मोकळा, स्वच्छंद अन् नवनीत मी...

वेगळे अनुभव जगाचे घेतले,
अन् तया बसलो इथे मांडीत मी...

नेक आहे, थोर नाही जाणतो,
चारचौघांचेच गातो गीत मी...

भूतळी ह्या प्रेम होवो सोहळा,
माणसांना जोडणारी प्रीत मी...

खूप लिहिणे टाळतो मोहातही,
योग्य त्याची मागताहे जीत मी...
-------------------------------------------------
हर्षल (१०/१/१३-सायं. ६.३०)

शब्दखुणा: 

गाणे थेंबाचे

Submitted by यःकश्चित on 16 December, 2012 - 01:14

उधळत खिदळत होतो
त्या नीलसागरात
सुवर्णमत्स्य संगतीने
पाण्याचे गीत गात

हातात हात माश्याच्या
पाण्यात सुरांची साथ
लव्हे डोलता किनारे
बिलगुनी आनंदात

पाण्याचे ऐकून गाणे
नभ व्याकुळतेने पुरता
बोलवित मजला तिकडे
लेऊन सफेद कुर्ता

मज कडेवरी घेऊनी
दिनकर मेघदूत झाला
निरोप देऊन सागरास
तो आभाळी आला

खूप खूप खेळुनी
मी नभाच्या समवेत
धुंद होऊन जावे
जिथे जिथे नभ नेत

खेळ खेळता खेळता
मळला तयाचा सदरा
हात फिरवूनी मायेने
घेतसे मजला उदरा

प्रेमळ कुशीत नभाच्या
होतो निजून शांत
ऐकून कोरडी हाक
मोडला ओला एकांत

पाहून हाक कोणाची
मन गलबलून आले
हिरव्यागार धरेचे
केवळ माळरान झाले

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गीत