कथा

दुकान, गिरण आणि...

Submitted by मोहना on 12 November, 2018 - 08:05

काटकुळ्या शरीरयष्टीचा त्रिंबककर पिशवी हलवत बाजारातून साहेबांच्या घराकडे निघाला. रस्त्याच्या कडेने सवयीने अंग चोरत तो पावलं टाकत होता. चालता चालता ’थूऽऽऽ...’ विचित्र आवाज करत पान कोंबलेल्या तोंडानेच तो रस्त्याच्या बाजूला थुकला. त्याचे एक दोन थेंब फाटक्या विजारीवर उडाले. त्याला दु:ख झालं. घरी गेल्यावर कैदाशीण जिवंत ठेवणार नाही याची त्याला खात्री होती. थुकी लावून ते छोटे ठिपके त्याने घालवायचा प्रयत्न केला पण विजार आणखीनंच रंगली. काय करावं ते त्याला कळेना तितक्यात कुणीतरी त्याच्या पाठीवर जोरात थाप मारली. त्याचं बारकुळं शरीर हादरा बसल्यासारखं डळमळलं. कसाबसा त्याने तोल सांभाळला.

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई -भाग ६

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 4 November, 2018 - 20:52

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग १
https://www.maayboli.com/node/67353

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग २
https://www.maayboli.com/node/67392

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग ३
https://www.maayboli.com/node/67521

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग ५

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 5 October, 2018 - 11:21

बराच वेळ सलग रायडींग झाल्यावर राधाने मागेपुढे असलेल्यांना ब्रेक घ्यायची खूण केली. एक टपरीवजा दुकान होतं. सगळे थांबले. मस्त कडक चहा आणि मॅगी खाऊन पुढचा रस्ता सुरु झाला. अखेर संध्याकाळी ठरलेल्या ठिकाणी मुक्काम करायला सगळे थांबले. ते एक लहानसं खेडं होतं. ग्रुपचा मुक्काम तिथल्याच एका होमस्टे मध्ये होता. दिवसभराच्या रायडिंगमुळे सगळेच दमले होते. सर्वांनी फ्रेश होऊन जेवणावर ताव मारला. जेवण साधंच होतं पण ते दिवसभराच्या थकव्यानंतर निशाला खूप आवडलं. झोपण्यापूर्वी सगळ्यांना राधाने परत उद्याच्या सूचना दिल्या. निशाला झोप आली नव्हती.

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग ४

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 1 October, 2018 - 05:22

निशा सकाळी उठली तेंव्हा तिला खूप मस्त वाटत होतं. अगदी गुरगुटून झोपली होती ती रात्री. आई उशापाशी बसून तिच्या केसांमधून हात फिरवत होती. आई जवळ असण्याचं सुख अनुभवत कधी झोप लागली हे निशाला कळलंच नाही. आज काय बरं करूया असा विचार करतानाच आई आली.
“ निशा, जरा दिवाळीची खरेदी करूया का आज?” आईने विचारलं.
“हो जाऊया की. काय काय आणायचंय?” निशा आईबरोबर फिरायला जायला नेहमीच तयार असायची.
“काही विशेष नाही. नेहमीचीच दिवाळीची खरेदी. आणि तुझ्यासाठी एक छान साडी पण घेऊया”

तहान

Submitted by स्वप्नाली on 28 September, 2018 - 17:16

तहान

चैत्र पौर्णिमेच्या नीरभ्र आकाशात चंद्र आज अनभिषक्त सम्राटाच्या थाटात झळकत होता.

रूपेरी प्रकाशात अर्ध्या कोस अंतरावर "त्याला" झोपडीवजा एक घर दिसत होतं.

त्या घराच्या खिडकीतून झिरपणारा पिवळा प्रकाश त्याचा शेवटचा आशेचा कीरण होता.

दाट झाडीतून वाट काढ़त, तो पाय ओढत होता. एरवी मैलभर अंतर झपाझप कापू शकणारा तो एक एक पाऊल उचलताना कण्हत होता.
त्याच्या पहाड़ी शरीरावर जागोजागी झालेल्या जख़मान्मधून ठिबकणारं रक्त त्याच्या वाटेचा सुगावा सोडत होतं. पण आज त्याला त्याची पर्वा नव्हती.

शब्दखुणा: 

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग ३

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 20 September, 2018 - 04:43

“हां तर मी मूळचा पुण्याचा. हे तर तुला कळलंयच आता.” सिद्धार्थ बोलता बोलता हळूच तिच्याकडे पाहत म्हणाला.
“हो. कळलं... पुढे..?” निशाने सरळ प्रश्न केल्यावर जरा नाराजीनेच सिद्धार्थने पुढे सांगायला सुरुवात केली.
“हं.. तर माझं शिक्षण पुण्यातच झालं. अगदी इंजिनीरिंग होईपर्यंत मी पुण्यातून कधीच बाहेर कुठे गेलो नव्हतो. इंजिनीरिंग होऊन जॉब लागल्यावर मात्र पहिल्यांदा मित्र मैत्रिणींबरोबर ट्रीपला जायचं ठरलं.
मोठा ग्रुप होता आमचा. पण त्यातल्या काही मोजक्या लोकांशीच मी बोलायचो. खूप शांत होतो मी”
“काय सांगतोस? तू शांत होतास?” निशाने मध्येच त्याचं वाक्य तोडत विचारलं.

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग २

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 7 September, 2018 - 11:58

निशा वेळेत एअरपोर्टला पोहोचली. सिक्युरिटी वगैरे उरकून गेटला येऊन बसली. अजून boarding ला वेळ होता त्यामुळे तिने तिचं नेहमीचं काम करायचं ठरवलं. आजूबाजूचे लोक बघत बसणे. तिला काही मन वगैरे वाचता यायचं नाही पण माणसे बघणे हा तिचा आणखी एक विरंगुळा होता. ट्रेन स्टेशन, airport अशा ठिकाणी तर पर्वणीच! कारण १०० प्रकारची १०० माणसे. कोणी गडबडीत, कोणी मुलांना आवरून दमलेलं तर कोणी पहिल्या प्रवासाला निघाल्यामुळे खुश!

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 4 September, 2018 - 03:27

सकाळचा पाचचा गजर वाजला आणि निशा उठली.
कराग्रे वसते लक्ष्मी करमध्ये सरस्वती
करमूले तू गोविंदं
प्रभाते करदर्शनम।

कथा : मैत्रा - भाग २

Submitted by भागवत on 10 August, 2018 - 10:42

पहिले मी जेव्हा तुला ( भाग ६ )

Submitted by अनाहुत on 31 July, 2018 - 10:41

" I m sorry "
तिला त्याच्या डोळ्यात दिसणारं सॉरी त्याच्या ओठातूनही बाहेर पडलं होत ."असू दे रे किती मनाला लावून घेतोस . "
" नाही मी तुला असं अडवायला नको होत . " त्याच्या बोलण्यात तो दुखावल्याचे जाणवत होत .
" Its ok "
" नाही पण ... "
" पुरे यार किती तेच ते दुसरं काही तरी बोल ना मला कंटाळा आलाय तुझ्या sorry चा "
" माझा नाही ना आला कंटाळा ? "
" काहीही काय "
" हो तस असेल तर सांग "
" मी जाऊ का , म्हणजे तुला असच बोलायचं असेल तर जाते मी " ती वळून निघाली .
" कायमची निघालीस ? मला सोडून ? "

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - कथा