सहवास तो सुखाचा!
प्रतीक पल्लवीपेक्षा चार-पाच वर्षांनी मोठा. दोघेही एकाच कार्यालयात कामाला होते. सुरुवातीला पल्लवी जॉइन झाल्यावर तेथे आधीपासूनच असलेल्या प्रतीकशी तिचा केवळ कामापुरताच संवाद होता. पण प्रतीकनं एकदा तिला लग्नासाठी प्रपोज केलं, आणि तिनंही होकार दिला.
पण प्रत्येक प्रेमकहाणीचा शेवट सुखद होत नाही. काही कारणांमुळे पल्लवीच्या घरच्यांचा विरोध झाला आणि दोघांनाही आपले प्रेम दूर सारावे लागले.
आज वसुधा ताई च्या आनंदाला अगदी उधाण आले होते कारणच तसे होते, आज अस्मिता आणि महेश चा साखरपुंडा झाला. किती दिवासां पासून त्या या दिवसाची आतुरतेने वाट बघत होत्या.
अस्मिता कंच हिरव्या रंगाची पैठणी नेसलेली आणि महेश ने पण त्याला साजेसा असा शेरवानी घातला होता. दोघेही जणू लक्ष्मी नारायणचा जोडा असे दिसत होते.
आज तसं काम खूप होतं. आटपून घरी जायलाच रात्रीचे दोन वाजणार याची स्पंदनला खात्री झाली. पण इलाज नव्हता. कॉफीचे घोट रिचवत तो काम करत राहिला. घरी परतण्यापूर्वी गेल्या तासाभरातली इ मेल त्याने डोळ्याखालून घातली आणि त्याच्या काळजाचा ठोका चुकला.
भस्मबीज - भाग १ - पहिले स्वप्न
गेल्या पंधरा-वीस वर्षात कथावाचनापासून मनाने बराच लांब गेलो होतो. एकंदरीतच काल्पनिक साहित्याची गोडी झपाट्याने ओसरली होती. याउलट वास्तवदर्शी, माहितीपर आणि टीकाटिपणीयुक्त लेखन वाचायला अधिक आवडू लागले होते. नाही म्हणायला कोविडच्या प्रथम पर्वात या आवडीत काहीसा बदल झाला होता. तेव्हा सर्वांनाच घरात कोंडलेल्या अवस्थेत बराच काळ काढायचा होता. त्यामुळे वाचनाचे प्रमाण आपोआप वाढले. अधिक वाचन करायचे तर त्यात विविधतेची गरज भासते. म्हणून जरा कात टाकून जरा वेगळा विचार केला. कित्येक वर्षात आपण इंग्रजी ललित साहित्याकडे काहीशी पाठ फिरवलेली होती हे जाणवले.
"उठून जायचं नाही. बस इथे." रत्नाकर इतक्या जोरात ओरडले की चिडून उठलेला दत्ता घाबरून परत बसला. मुक्ता तर बाबांच्या आवाजाने रडकुंडीलाच आली. दोघांच्या चेहर्याकडे पाहताना रत्नाकरना आपण खूप मोठी चूक करतोय असं वाटलं. अजूनही निर्णय बदलावा असं वाटून गेलं. मुलांसमोर अखेर त्यांनी विषय काढला होता पण परिणाम काय होतील याचा अंदाज नव्हता. दत्ता ताडकन उठून निघून चाललेला पाहून ते चिडले.
"मी हे सुखासुखी ठरवलेलं नाही. तुमच्यासाठीच पुन्हा लग्न करतोय. मला एकट्याला नाही झेपणार तुम्ही दोघं. मुक्ता मोठी होतेय." कठोर स्वरात रत्नाकर म्हणाले.
ऑपरेशन ब्लॅक एम्बर - भाग ८
पूर्वभाग
आरव देशमुख, समीर नायर आणि विनायक राऊत यांना “TIDE WINDOW - 10:17” मागचं खरं रहस्य समजायला लागतं लक्ष्य बंदर नव्हे, तर योग्य वेळ साधून निर्माण केलेली घबराट आहे.
JNPT नेव्हिगेशन अॅडव्हायझरी आणि समुद्राच्या खोलीतील तफावतीमुळे जहाजांची हालचाल मंदावते, आणि Black Ember ने आखलेली विलंबाची साखळी प्रत्यक्षात सुरू झाल्याचं स्पष्ट होतं.
बापूची अंगठी
सकाळी लवकरच एक्याला जाग आली. त्याला उठलेलं बघून सखूनं लगबगीनं गरमागरम चहाचा एक प्याला त्याच्यासमोर ठेवला. विचारात मग्न झालेल्या एक्याने तो दोन-तीन घोटात संपवला आणि सखूशी काही न बोलता तो घराबाहेर पडला. सखूनंही त्याला हटकलं नाही. तो कोणत्या विवंचनेत आहे, याची तिला कल्पना होती.
ही कथा काढून टाकली आहे.
इतर सर्व लिखाण कृपया काढून टाका.
सतत ड्युआयडी द्वारे त्रास सहन करण्याची क्षमता संपली.
