विरह

पूर्वा ( भाग २ ) (सत्यकथेवर आधारित )

Submitted by अनाहुत on 3 June, 2018 - 21:38

" अगं पूर्वा, ये ग जरा मदत करायला . " राहुलची आई तिला बोलावत होती .
" हो येते ना काय करताय ? " - पूर्वा
" अगं काय हा पसारा झालाय त्यातून काय करायचा सुचत नाहीये बघ राहुलला लाडू खायची इच्छा झाली होती म्हणून हे सगळं घेऊन आले पण या कामाच्या रगाड्यात काही करायचं होईना . आज जरा वेळ मिळाला तर हा सगळं पसारा झालाय . मी आवरून घेते मग आपण बसुया करायला. " अहो तुम्ही बसा काकू मी आवरते पसारा . "
" अगं तुला कुठं हि काम सांगू . "
" अहो असू द्या हो मी करते हे . तुम्ही बघा किती दमलाय आणि किती घाम आलाय तुम्हाला . थोडा वेळ बसा तोपर्यंत होईल माझं . "

शब्दखुणा: 

विरह वेदना !!!

Submitted by prakashsalvi on 22 June, 2017 - 12:08

विरह वेदना !!
-----------
आता नको तू पुन्हा दू:खात लोटू
सुकली आसवे ही, नको पुन्हा भेटू
**
शिशिरात पानगळ, वसंतात पालवी
पुन्हा प्रीतीची आस, नको लाळ घोटू
**
तुझे हासणे, तुझे बहाणे, तुझे ते लाडावणे
त्या हरित आठवांनी, नको रक्त आटू
**
जीवन म्हणजे खेळ उन - पावसाचा
जगणे आहे मजेचे, नको स्वत्व घोटू
**
हार कुणाची, जीत कुणाची खेळात आपल्या
जिंकण्याचे भान ठेव, नको श्रेय लाटू
**
झाले जरी माझ्या, जीवनाचे वाळवंट
खाईत वेदनांच्या आता नको दूर लोटू
**
प्रकाश साळवी

शब्दखुणा: 

जशी दूर गेली.....

Submitted by स्वाकु on 28 October, 2013 - 04:17

तुला वाहिली मी फुले आज काही,
झुलू देत नाही हवा ती जराही ||

जशी दूर गेली सखे आज तू ही,
तशी या जिवाची न पर्वा मलाही ||

तिचे श्वास होते खरे प्राण माझे,
तिच्यावाचुनी झोंबतो गारवाही ||

कसा शोध घेऊ, कुणा साद घालू,
न येई तिची हाक आता तिलाही ||

मनी शेवटाची न इच्छा मलाही,
जरी ती कथा पूर्ण झालीच नही ||

कळेना..

Submitted by अमेलिया on 3 August, 2012 - 05:30

अजून ही तुझ्यामध्ये माझा, जीव का अडकतो कळेना
तुझे रंग घेऊन स्वप्नी, अजूनही का तुज स्मरते कळेना

मी अखंड झुरत्या क्षणांत तुझिया, तुला शोधूनी बघते
का तुझ्या भेटीचा ऋतू हवासा, न येई फिरुनी कळेना

आकाश तुझे अन तुझ्या चांदण्या, न माझे काही उरले
वाट तुझी-माझी सरली, अन गाव तुझा का सुटला कळेना

जरी मी जपले माझ्यात तुला, लपवूनी जगापासून
परी तुझ्यात ना मी उरले जराशी, का नाहीस जपले कळेना

शब्दखुणा: 

तू काही येत नाही

Submitted by चिखलु on 4 July, 2012 - 01:46

रात्रीच्या अंधारात
जेव्हा मी तुझी वाट बघतो
चांदणंही झोपी जातं, पण तू काही येत नाही.

कधी कधी
चंद्र हळूच विचारतो
अजून किती वाट बघणार?
तोही क्षितिजापार निघून जातो, पण तू काही येत नाही.

बेभान हा वारा,
घोंगावत रुंजी घालतो
थोडासा थबकून कानोसा घेतो,
तोही आसरा शोधतो, पण तू काही येत नाही.

झाडाची पालवी
पडता पडता विचारपूस करते
पानगळ संपली,
वृक्षाला नवी पालवी फुटली, पण तू काही येत नाही

संपणारे श्वास माझे
संपता संपता हृदयात तुझा शोध घेतात
आता श्वासही संपत आले
आणि हृदयही शांततय, पण तू काही येत नाही

तू येत नाही,
पण तुझ्या आठवणी साथ सोडत नाहीत
आता स्मरणशक्तीही दगा देते

गुलमोहर: 

विरह

Submitted by मुक्तेश्वर कुळकर्णी on 17 May, 2012 - 07:22

सदर कविता सत्य प्रसंगानुरुप असुन तिने आपले बाळ कोसो दुर आजी आजोबा जवळ ठेवले आहे. तिची मनःसिथती रेखाटण्याचा हा प्रयत्न

viraha3.jpg

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 

स्वप्न, ती आणि स्वप्नातला मी!

Submitted by एक नसलेल अस्तित्व on 30 April, 2012 - 07:14

स्वप्नांच्या जगात माझ्या एक फुलांची बाग होती
बागेतल्या त्या कट्ट्यावर फक्त तुझीच मला साथ होती
हातात घेवून तुझा हाथ तिथे कविता मी करत होतो
तुझ्याच प्रेमात ग सजणी वेड्यासारखा मी झुरत होतो

तू स्वप्नातही मला अचानकच सोडून जायचीस
वेड्या ह्या जीवाला माझ्या, एकाकी सोडायचीस
घाबरलेल मन माझ तुला शोधत फिरायचं
थकून भागून बिचार मग एकटच रडायचं

स्वप्नातही कधी तू माझी न झालीस
एकट्याला टाकून मला दूरदेशी गेलीस
दूरदेशीच्या राजकुमारात तू अस काय ग बघितलंस
तुझ्याच ह्या प्रतिबिंबाला अस का ग रडवलस???

आजही तुझ्या पाऊलखुणा त्या वाटेवर शाबूत आहेत
परतीची वाट कधीच नसते रडून मला सांगत आहेत

गुलमोहर: 

तुझा विरह!

Submitted by अन्नू on 17 December, 2011 - 09:22

नेहमीप्रमाणे आज मित्राच्या घरी त्याच्या शॉर्ट फिल्मच्या स्टोरीबद्द्ल आंम्ही काही महत्त्वाच बोलत बसलो होतो. सहजच म्हणुन मी त्याच्या कप्युटरवरुन यु ट्युबवर काही नवीन व्हिडीओ आले आहेत का ते चेक करत होतो. आणि त्याचवेळी मला एक व्हिडीओ भेटला. एका मांजराचा होता तो! जो आपल्या साथीदाराच्या जाण्याने अगदी दु:खी झाला होता. ती मांजर गतप्राण होऊन त्याच्यापुढे पडले होते आणि तो मात्र तिला हलवुन उठवण्याचे निष्फळ प्रयत्न करत होता. ते पाहुन मन कसेसेच झाले. प्राण्यांनाही भावना असतात याची जाणीव मला त्यावेळी झाली. तो व्हिडीओ पाहताना मात्र माझे डोळे अक्षरशः अश्रुंनी डबडबले होते.

गुलमोहर: 

न जाणे का ते....(In the memories of our airport meet)

Submitted by monikadhumal on 7 January, 2011 - 06:42

न जाणे का ते ....पण

राहून राहून सारखं तेच आठवतंय
कसा निघून गेलास ना तू त्यादिवशी
जणू काही बंद मुठीतली वाळू पटकन निसटून गेली...
एकदम अलगद...

नुकताच तर घेतला होतास तू
हातात माझा हात थेट..
अन नुकतीच तर झाली होती
तुझी माझी नजरभेट ...

हवाहवासा वाटणारा तुझा सहवास
अन निसटून चाललेली ती वेळ...
शब्द तर सारे अडकून पडलेले
बसत नव्हता कुठेच मेळ....

खूप जड पावलांनी तेव्हा
निरोप तुला दिला होता
लवकर परत येशील असा
वादाही तू केला होता

पण बघ ना हि वेळ.....
इथेच थांबून राहिलेय...
सूर्य आकाशात असूनही
नभ भरून आलंय...

हातावर पडलेल्या थेंबाकडे बघितलं ना

गुलमोहर: 
शब्दखुणा: 
Subscribe to RSS - विरह