काव्य

रंग, धागे आणि तो

Submitted by अनामिका आणि स्वप्ने on 5 July, 2020 - 01:32

तो आहे निळ्या रंगासारखा,
आणि लाल माझा रंग..
माझी चाल थोडी वेगळी,
आणि त्याचा फारच वेगळा ढंग..

पण काहीतरी आहे त्यात,
दुसर्यांपेक्षा फार वेगळं..
त्याच्या निळ्या रंगांच्या धाग्यांनी,
माझं अंतरंग व्यापलय सगळं..

त्याला कदाचित माहितीही नसेल,
माझ्या लाल धाग्याचं जग..
एकाच प्रश्न सतावतोय फक्त,
त्याने हे लाल धागे पहिलेच नसले मग..

लाल माझ्या पडद्यावरती,
निळी नक्षी बहरतेय..
पण त्याचे निळे पडदे मात्र,
अजूनही निळेशारच दिसतायत...

प्रश्न

Submitted by प्रभुदेसाई on 21 June, 2020 - 00:24

इथल्या काही कविता वाचल्यानंतर
मला हा प्रश्न पडला आहे. माफ करा.
हे गद्य लेखन मी कविता ह्या विभागांत लिहित आहे.
मुद्दामहून. इथे कवीजन येऊन आपल्या कविता सादर करतात.
रसिक वाचक त्यांचा आस्वाद घेऊन त्यावर आपल्या प्रतिक्रिया व्यक्त करतात.
अश्या या ‘ कवी संमेलनांत’
मी अज्ञानी थोडा भांबावलो आहे.
मला कुणी सांगा की गद्य आणि पद्य ह्यामध्ये फरक काय असतो.

शब्दखुणा: 

निरोप

Submitted by jpradnya on 5 April, 2020 - 17:36

निरोप म्हणजे देवाला नमस्कार
निघताना हातावर घातलेलं दही
पाठीवर थरथरता हात आजीचा
सांगून जातो बरंच काही

न सैलावणारी घट्ट मिठी
छकुल्या हातांनी केलेला टाटा
जेव्हा दुरावतात सखे सोबती
जेव्हा वेगळ्या होतात वाटा

साता समुद्रांपार पहिली भरारी
सासरी चाललेल्या ताईची पाठवणी
हसण्याचा केलेला आटोकाट प्रयत्न
दडवीत हुंदका
लपवीत डोळ्यातलं पाणी

सहवासातल्या क्षणांच्या आठवणींची दाटी
विरहाची हुरहूर जडावलेली अंतः करणं
निरोप म्हणजेच परतीचं तिकीट
निरोपातच असतं पुढल्या भेटीचं बोलावणं

शब्दखुणा: 

ऐक ना रे

Submitted by ShamalSawant on 11 March, 2020 - 06:43

ऐक ना रे साद वेड्या मनाची,
जाणून घे प्रीत भावनांची!

तुझी साथ मिळता शब्द होती मुके,
तू नसता पसरती आठवणींचे धुके!

रोज नव्याने तुला आठवावे किती,
समजुनी घे जरा धुंदवेडी प्रिती!

पाऊस होऊनी बरसुन ये तू,
बेधुंद होऊनी मजला कवेत घे तू!
तुझीच क्षमा...शामल !

शब्दखुणा: 

ऐक ना रे...

Submitted by ShamalSawant on 11 March, 2020 - 06:38

ऐक ना रे साद वेड्या मनाची,
जाणून घे प्रीत भावनांची!

तुझी साथ मिळता शब्द होती मुके,
तू नसता पसरती आठवणींचे धुके!

रोज नव्याने तुला आठवावे किती,
समजुनी घे जरा धुंदवेडी प्रिती!

पाऊस होऊनी बरसुन ये तू,
बेधुंद होऊनी मजला कवेत घे तू!
तुझीच क्षमा...शामल !

शब्दखुणा: 

आवाज

Submitted by प्रतिक सोमवंशी on 24 August, 2019 - 13:59

कसला आवाज आहे हा?
इतका गेहरा, इतका शहारलेला
अंधारच्या गर्तेतून उगम पावणाऱ्या
एखाद्या नदीच्या शांततेसारखा
त्या अंधारात,
त्या शुकशुकाटात,
त्या आवाजाला,
घाबरून पळून जावं, की तिथेच थांबावं
निश्चल,
ठाम,
सगळ काही ऐकत,
आपण सोबत घेतलेल्या श्वासांचा आवाजही असाच काहीसा होता ना
घाबरू नकोस, पळू नकोस
तू ही ऐकून बघ, तुलाही जाणवेल
©प्रतिक सोमवंशी

(कुणीतरी email केलेला कोण होत त्याने कॉमेंट नक्की करा, मी जरा जास्तच busy होतो म्हणून पोस्ट नाही केलं काही)

स्वतःशीच बोलायचे राहून गेले ...

Submitted by प्रतिक सोमवंशी on 21 June, 2019 - 09:52

खूप कमवली धन दौलत
खूप कमवली नाती
खूप जपली माणस आपली
खूप जपल्या आठवणी
खूप मिळाले मित्र नवे
खूप जण साथ सोडून गेले
खूप जगलो सुखात आयुष्य
खूप दुःखही सहन केले
खूप हसलो सुखात
खूप दुःखात रडूनही झाले
पण
पण
या सर्वांशी करार करताना
स्वतःशीच बोलायचे राहून गेले ...
©प्रतिक सोमवंशी

बोलता बोलता तुला सांगायचच राहून गेल

Submitted by प्रतिक सोमवंशी on 25 May, 2019 - 12:10

बोलता बोलता तुला सांगायचच राहून गेल
मी बघत होतो तुला अन गाव सार पाहून गेल

लाटा होत्या खोट्या, त्या शब्दांच्याच का असेना
गाव त्या बघत होत, पण स्वप्न माझ वाहून गेल

गोल गोल फिरत असत, बघ नेहमी नियतीच चक्र
काल होतो घामात, आज डोक्यावरच ऊन गेल

काय सांगू कुणाला, मी डोळ्यात लपवले गुपितं
शब्द नव्हते त्यात, तरी कुणीतरी वाचून गेल

‛प्रति’ तुझ्या गजलेत, नाही दिसला म्हणतात राम
मी भावना लिहत होतो, ते त्यांना टोचून गेल
©प्रतिक सोमवंशी

तुझ्या घराला सये दारे अनेक

Submitted by प्रतिक सोमवंशी on 1 May, 2019 - 08:23

तुझ्या घराला सये दारे अनेक
किती मोजशील ते तारे अनेक

रास शिंपल्यांची पडली रेतीवर
सांजेस मोत्यांचे किनारे अनेक

ऐकशील का ओठांवरली गाणी
तोंडावर खर बोलणारे अनेक

उगा नाही सये येशू रडतो
त्याला कृसास ठोकणारे अनेक

उलटूनही डाव तसा मांडला
नव्याने परत खेळणारे अनेक
©प्रतिक सोमवंशी
insta @shabdalay

शब्दखुणा: 

जाता जाता

Submitted by प्रतिक सोमवंशी on 24 April, 2019 - 23:06

जाता जाता पुन्हा तुला डोळेभरून पाहू दे
आठवणींचा तो एक कप्पा मनामध्ये राहू दे

नाही कुंदन नाही मोती नाही कसले हिरे
काळ्या निशेचे खोटे तारे तरी तुला वाहू दे

जातीखाली चिरडले असतील कितीतरी किडे
लाटांनी तरी किनाऱ्याला खरं प्रेम दाऊ दे

पाहिजे होेत कुणी गाणार आलापात गोडवे
राग माहीत नाही तरी देठापासून गाऊ दे

पायवाटा चुकल्या साऱ्या, काटे पायात टोचले
जखडलेल्या पायांनी मला तुझ्याकडे धावू दे

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्य