अनुभव

सियाचीन ग्लेशीयर.....भाग २ ......आयुष्याची दोरी

Submitted by रणजित चितळे on 25 December, 2012 - 11:39

सियाचीन ग्लेशीयर ...भाग १
.ह्या आधीचे...

.......... एखाद्या खुनी माणसा प्रमाणे किंवा कोणाला मारण्याची सुपारी घेतल्या सारखे सतत तेथे असणाऱ्या जवानांच्या मागे दबा धरून राहून घात करायला तयार असतात जणुकाही. चालताना चुकलात, थोडे वजन जास्त पडले, पाय घसरला, समजले नाही, वाट चुकलात किंवा नशिबाने पाठ फिरवली तर पटकन सावज साधायला तयार...................

क्ष आणि य# इ. इ.

Submitted by आयडू on 25 September, 2012 - 13:47

***
कृपया लक्षात अस द्या -

क्ष आणि य# ! क्ष आणि य ही एक प्रवृत्ती आहे ! क्ष आणि य हे प्रातिनिधिक असून अजून वाद होऊ नयेत, कुणाही लोकांच्या भावना दुखू नयेत ह्या हेतूने शीर्षक बदललं आहे.

***

नव्या घरात शिफ्ट झालो आणि कीज हातात आल्यावर पहातो तो काय... दारात हे एवढे गुंतवळ, तेलाचे डबे बॉक्सेस, खेळणी, पेपर्स फाईल्स इ. इ. कचरा. पूर्ण दोन दिवस लागले नुसता कचरा घराबाहेर काढायला.

घर आवरून रिनोव्हेट करायला काढलं अन् एका रविवारी श्री. क्ष (जुने फ्लॅट ओनर) भर दुपारी दोन वाजता प्रगट झाले. म्हणे - "काही लेटर्स आली आहेत ती घ्यायला आलो"

शब्दखुणा: 

काही गोड तर काही कडू...

Submitted by मोहना on 10 September, 2012 - 08:07

"आय एम एक्स्ट्रिमली ऑफेंडेंड...." तलावाकाठचं घर बघायला आम्ही आत शिरलो आणि विनसीने माझा दंड पकडला. माझी मान आश्चर्याने तिच्याकडे वळली. तिचा रागाने लालेलाल झालेला चेहरा, शरीराला सुटलेली सूक्ष्म थरथर... आपला गुन्हा काय हेच मला कळेना.
"तुझा मुलगा तुमच्या भाषेत बोलतोय."
’ऑ?’ तो केव्हा मराठी बोलत होता याच विचारात गुंतले क्षणभर. एकदम कोडं सुटलं. मी घाईघाईने म्हटलं,

शब्दखुणा: 

वासंती भाटकर आणि स्त्री-मुक्ती

Submitted by ज्योति_कामत on 25 August, 2012 - 12:21

बर्‍याच वर्षांपूर्वीची हकीकत आहे. तेव्हा मी प्राथमिक शाळेत जात होते आणि रत्नागिरीजवळच्या बसणी नावाच्या एका खेड्यात रहात होते. हे इतकं लहान खेडेगाव होतं, की रत्नागिरी फक्त ५ मैलांवर असून तिथे जायला थेट रस्ता नव्हता. मधे साखरतरची खूप मोठी खाडी होती. रत्नागिरीला जायचं तर आधी बैलगाडीने तरीपर्यंत जायचं, मग तरीने खाडी ओलांडायची आणि मग बस मिळायची. गावात दुपारी १२ वाजता वगैरे पेपर यायचा. म्हणजे महाराष्ट्र टाईम्स. सगळ्यात मोठी करमणूक म्हणजे रेडिओवरची खरखरत्या आवाजातली सुशील दोशीची कॉमेंट्री नाहीतर सिलोन रेडिओवरची बिनाका. त्यासाठी आम्ही बुधवार रात्रीची वाट बघायचो.

गंध...

Submitted by rar on 25 April, 2012 - 11:34

गेल्या दोन महिन्यात घडलेल्या असंख्य घडामोडी आणि धावपळीनंतर आत्ता कुठे तिला जरा शांतता, फुरसत मिळाली होती. म्हणजे अजून तसा प्रवास संपलेला नाहीच आहे. पण तरीही सकाळपासून रेल्वेचा प्रवास, मग एअरपोर्टवर सिक्युरिटी वगैरे नाटकं संपवून पॅरिसच्या 'चार्ल्स डे गॉल' विमानतळावर ती पुढच्या विमानाची वाट पाहात थांबली होती. दगदग, गडबड होती तरी हातात घेतलेली सगळी काम यथायोग्य पार पडली या विचारानीच तिला शांत वाटत होतं. असं दमून-भागून शांत, स्वस्थ झाली की कायम बसल्या बसल्या 'काय काय घडून गेलं' याची उजळणी, त्यावर विचार करायची तिची नेहेमीची सवय.

गुलमोहर: 

राजाराम सीताराम एक...भाग १४...मुठी शिबिर

Submitted by रणजित चितळे on 17 April, 2012 - 05:19

ह्या आधीचे..........
राजाराम सीताराम एक राजाराम सीताराम दो।...... भाग १ प्रवेश.
राजाराम सीताराम....... भाग २... पुढचे चार दिवस.
राजाराम सीताराम....... भाग ३... सुरवातीचे दिवस – भाग १.
राजाराम सीताराम....... भाग ४... सुरवातीचे दिवस – भाग २.
राजाराम सीताराम....... भाग ५... आयएमएतले दिवस.
राजाराम सीताराम....... भाग ६... मसुरी नाइट.
राजाराम सीताराम....... भाग ७….. ड्रिलस्क्वेअर.
राजाराम सीताराम....... भाग ८....शिक्षा.
राजाराम सीताराम....... भाग ९.... एक गोली एक दुश्मन।.... भाग १.
राजाराम सीताराम....... भाग १०.. एक गोली एक दुश्मन।.... भाग २.
राजाराम सीताराम....... भाग ११...पिटी परेड.

गुलमोहर: 

"नस्त्या उचापती"

Submitted by अन्नू on 11 April, 2012 - 18:42

आज घरातील सर्व मंडळी काही कारणास्तव चार दिवसांसाठी बाहेरगावी गेलेली असल्याने मी घरात एकटाच पडलो होतो आणि त्यामुळेच घरातील 'स्व' जेवणाची जबाबदारीसुद्धा सर्वस्वी माझ्यावर पडली होती. तसा मी भात अगदी मस्त करतो (एकट्यापुरताच) परंतु रोज रोज भात खाण्यापेक्षा आज जरा वेगळं करुया असे वाटले. पण वेगळ म्हणजे नेमक काय करायच? कारण ऑम्लेट- भाताच्या पुढे माझी कधीच उडी गेली नव्हती; नव्हे तसं धाडसच मी कधी केलं नव्हत. (त्यात आळस हा घटकही किंचितसा कारणीभूत होताच!) पण आज मात्र काहीतरी असं धाडसी कृत्य करावच अस मनापासून वाटू लागल होतं.

गुलमोहर: 

राजाराम सीताराम एक....भाग १३.....विस्थापित काश्मिरी हिंदू, सुनील खेर

Submitted by रणजित चितळे on 8 April, 2012 - 22:29

ह्या आधीचे..........
राजाराम सीताराम एक राजाराम सीताराम दो।...... भाग १ प्रवेश.
राजाराम सीताराम....... भाग २... पुढचे चार दिवस.
राजाराम सीताराम....... भाग ३... सुरवातीचे दिवस – भाग १.
राजाराम सीताराम....... भाग ४... सुरवातीचे दिवस – भाग २.
राजाराम सीताराम....... भाग ५... आयएमएतले दिवस.
राजाराम सीताराम....... भाग ६... मसुरी नाइट.
राजाराम सीताराम....... भाग ७….. ड्रिलस्क्वेअर.
राजाराम सीताराम....... भाग ८...... शिक्षा.
राजाराम सीताराम....... भाग ९...... एक गोली एक दुश्मन।.... भाग १.
राजाराम सीताराम....... भाग १०.. एक गोली एक दुश्मन।.... भाग २.

गुलमोहर: 

तू मला खूप खूप आवडतोस!

Submitted by अमेलिया on 6 April, 2012 - 09:30

तुझे कुठेतरी गुपचुप उद्योग चाललेले असतात.

मी तुला हळूच येऊन पकडते आणि मोठ्ठा पापा घेऊन म्हणते , "अरे सशा, तुला एक खूप महत्त्वाचं सांगायचं होतं रे.." तुझे मोठे डोळे अजूनच मोठे करत तू म्हणतोस,"काय ग आई?" "अरे , तू मला खूप म्हणजे खूप म्हणजे खूप आवडतोस ..." हे ऐकलं की तू खुश होतोस. तुला माहीत असतं की आई महत्त्वाचं असं काय सांगणार आहे . माझं हे वाक्यही तुला माहीत असतं. पण तरीही तुला ते ऐकायला फार आवडतं आणि मला तुला ते सांगायला...!

शब्दखुणा: 

एप्रिल फ़ुल -- एक अनुभव

Submitted by निरंजन on 1 April, 2012 - 02:44

मला या प्रकाराचा जाम राग येतो. जर आपण वर्षाचे ३६४ दिवस फ़क्त व फ़क्त खर बोलत असलो तर या दिवसाच्या खोट बोलण्याला काही अर्थ उरतो व त्यामुळे एक विनोद घडतो. इथे आपण पदोपदी खोट बोलणार, समोरच्याला फ़सवणार आणि समोरच्यानी आजची तारिख लक्षात ठेऊन हे खोट बोलणं एक विनोद आहे अस मानाव अशी आपेक्षा करणार.

कदाचित आपल्याला या दिवसाचे काही चांगले वा वाईट अनुभव आलेले असतील. आपण कोणाची फ़जिती केलेली असेल कधी आपली झालेली असेल, कधी आयुष्यात परत कोणाला एप्रिलफ़ुल करणार नाही असा आपण धडा घेतलेला असेल.

चला लिहु या आपण तेच इथे.

गुलमोहर: 

Pages

Subscribe to RSS - अनुभव