गझल

दोन डोळे मत्सराचे हाय दिसती का मला ..

Submitted by विदेश on 29 January, 2016 - 22:51

बोलतो मी जास्त जेव्हा चुप बसवती का मला
गप्प असतो मात्र तेव्हा बोल म्हणती का मला

वाटते ना कायद्याची आजही भीती कुणा
लाच देता काम होते ते हुडकती का मला

ओळखीचे चांगले ते समजुनी मी भेटता
विसरुनी उपकार माझे दूर करती का मला

सांगतो सर्वास माझी जात मी माणूसकी
घेउनी बाजूस कानी परत पुसती का मला

चार येती कौतुकाचे शब्द कानी ऐकण्या
दोन डोळे मत्सराचे हाय दिसती का मला ..
.

तुरटी ....

Submitted by कविता क्षीरसागर on 29 January, 2016 - 05:14

तुरटी ..

खुबीने चेहरा तू झाकला
लपविला का घरोबा आपला

गुलाबी पाश सारे तोडले
पुन्हा हाकारती स्वप्नी मला

कुठे मिळते पहा तुरटी अशी
मनाशी गाळ आहे साचला

मनाचा कोपरा देते तुला
व्यथांनी भाग बाकी व्यापला

खुशीने राहुया वृद्धाश्रमी
कुणाचा मोह नाही चांगला

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

पर्याय आज नाही फुलण्याशिवाय आता ..

Submitted by विदेश on 26 January, 2016 - 14:27

पर्याय आज नाही फुलण्याशिवाय आता
फुलणार ना फुले ही काट्याशिवाय आता

आश्वासनास देण्या नेता सरावलेला
मतदार राहतो का भुलल्याशिवाय आता

होता अनोळखी पण नात्यातला निघाला
राहील काय येथे घुसल्याशिवाय आता

पेशा विदूषकाचा पाठीस लागलेला
उरली व्यथा न दुसरी हसण्याशिवाय आता

हुजरेगिरीत सारे आयुष्य काढलेले
होते न काम काही झुकल्याशिवाय आता ..
.

शब्दखुणा: 

बरे झाले ..

Submitted by कविता क्षीरसागर on 24 January, 2016 - 01:16

बरे झाले ...

नव्याने भाग्य रेखू ... दैव देणे विसरले तर
कुणी काही करू शकते मनाने ठरवले तर

खुशाली पत्र केव्हाचे उराशी घट्ट धरले
खुळी अजुनी कशी रडते ... कितीही हसवले तर

सुईचे शस्त्रही होते, सुईने सांधता येते
कसा करशील वापर हृदय माझे उसवले तर

कुठे अन्याय होता .. फक्त बघतो, भ्याड आम्ही
लढू शकणार कैसे, हेच हृदयी ठसवले तर ?

बरे झाले मनाला घट्ट करणे जमत आहे
तरी पण व्हायचा तो त्रास होतो .. फसवले तर

मनाचा कौल मोठा, जात नाही, धर्म नाही
नका आणू मधे कोणी गणपती बसवले तर

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

अंधार हा ….

Submitted by कविता क्षीरसागर on 21 January, 2016 - 09:58

अंधार हा ….

युगांचा साचला अंधार हा
घृणेने गोठला अंधार हा

नसे ना का मला माझे कुणी
उराशी कवळला अंधार हा

कशाला माळले तू चांदणे
तुझ्यावर भाळला अंधार हा

नको लाजू प्रिये दे ओठ दे
बरे की लाभला अंधार हा

सरावाने नजर मरतेच ना
तरी का लाजला अंधार हा

पुन्हा झाले रिकामे घर , तसे
छळाया लागला अंधार हा

सुरांनी एवढे केले खुळे
निळासा भासला अंधार हा

उगा नावे कुणी ठेवू नका
खरे तर चांगला अंधार हा

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

ओळख नसता माना हलवत बघुनी हसती काही -

Submitted by विदेश on 20 January, 2016 - 11:47

ओळख नसता माना हलवत बघुनी हसती काही
ओळख असता टाळत नजरा उलटे फिरती काही

उगवत मातीतून बिजाला आनंदाला भरते
शेवट अपुला अंती माती का घाबरती काही

प्रयत्नांती ईश्वरप्राप्ती माहित हे सर्वांना
देवावर नवसावर श्रद्धा ठेवुन फसती काही

रस्त्यावरुनी पुष्प गुलाबी विकुनी जगती काही
अंथरुणावर स्वप्न गुलाबी बघतच मरती काही

कलियुग आहे कोणालाही कोठे कृष्ण न भेटे
दु:शासन का जागोजागी मिरवत दिसती काही ..
.

शब्दखुणा: 

फणा ...

Submitted by कविता क्षीरसागर on 16 January, 2016 - 13:30

फणा ....

उपटला प्रश्न हा मी तणासारखा
जन्म का रे दिला सरपणासारखा

का तुझा माजला रे अहम् मानवा
जाण विश्वात या तू कणासारखा

तिष्ठते मी किती , वेळ तू पाळ ना
का असा वागतो साजणा सारखा

वाटते नेहमी शरण यावे तुला
आडवा येतसे मीपणा सारखा

तोडले बंध अन् हायसे वाटले
पाळते दिवस तो मी सणासारखा

तत्व जी पाळली … तोडली जर कधी
उकळतो जीव हा आधणासारखा

दंशते जीभ ही गरळ ओके अशी
छाट ना ... काढते ती फणा सारखा

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

शक्य नाही ...

Submitted by कविता क्षीरसागर on 3 January, 2016 - 21:50

शक्य नाही ...

वाटले होते तुझा होकार मिळणे शक्य नाही
वाटते आता मला की काय करणे शक्य नाही

ठेविला विश्वास इतका आंधळ्यागत मी तुझ्यावर
मागुनी तू वार केला ... घाव भरणे शक्य नाही

काढले डोळ्यांत पाणी पावसाने या सुगीला
देव घेतो ही परीक्षा मज हरवणे शक्य नाही

कापसाच्या बाहुलीसम देह का देशी असा तू
जाळती दुःखे अशी की श्वास उरणे शक्य नाही

गाळल्या अश्रूंस तारण ठेविले आहे तिने रे
हासणे भेसूर वाटे ... ते विसरणे शक्य नाही

लपव ना रे वर्तमाना काळसर ह्या भूतकाळा
प्राक्तनापासून पण का हे लपवणे शक्य नाही

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

भाकरी ...

Submitted by कविता क्षीरसागर on 25 December, 2015 - 23:49

भाकरी …।

वाढल्या ढे-या तयांना का न रुचते भाकरी
कष्टणा-या झोपड्यांचे पोट भरते भाकरी

लेक मागे लागलेला पुरणपोळी दे मला
आसवे लपवून आई गोड करते भाकरी

दोन भावांच्या मध्ये ही फुट पडली का अशी
कोप-यामध्ये चुलीवर बाल्य स्मरते भाकरी

ध्यान नाही जेवण्याचे वेळ झाला हा किती
वाट पाही घरधन्याची हाय ! झुरते भाकरी

पोट लावी हे कराया चोर नाही तो खरा
दोष सारा हा भुकेचा रडत म्हणते भाकरी

टाकुनीया माजलेल्या भव्य ह्या खानावळी
पोट भरताना भुकेले तृप्त हसते भाकरी

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

ओझे झाले …

Submitted by कविता क्षीरसागर on 20 December, 2015 - 09:28

ओझे झाले …

ही फरफट आयुष्याची बघण्याचे ओझे झाले
रुसुनीया नशिबावरती जगण्याचे ओझे झाले

पण कितिदा गमवायाचे स्वत्वाला माझ्या मी
या मानी -हदया आता हरण्याचे ओझे झाले

जा दुस-या कोणा सांगा ह्या बाता स्त्रीमुक्तीच्या
या मुद्दयांवर पुरुषांच्या फसण्याचे ओझे झाले

बघ उडुनी गेले अत्तर घमघमतो अजुनी फाया
तो गेल्यावरही मागे उरण्याचे ओझे झाले

का शिवरायांच्या नावे तलवारी उठती अजुनी
ह्या इतिहासाच्या पोथ्या जपण्याचे ओझे झाले

पुष्पक धाडा हो त्यांना स्वर्गाची उघडा दारे
ह्या पृथ्वीला संतांच्या असण्याचे ओझे झाले

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गझल