गझल

फार फार झाले

Submitted by श्वेता़क्षरा on 15 May, 2016 - 13:24

आत आत खोल खोल थेट वार झाले
एक एक होत होत फार फार झाले

श्वास थांबतो उगाच नजरभेट घडता
नजरकैद प्रेमवीर बेसुमार झाले

भास व्हायचा तुझा चराचरात तेंव्हा
सत्य भास होत जात आरपार झाले

वाटते कसे बसे तुझ्या मिठीत येता
प्रेम बीम आजकाल थंडगार झाले

पाळ दुःख नेटके हिशोब मांडताना
पारखे सुखास सर्व कारभार झाले

रंगवू कसे घरात चित्र उंबऱ्याचे
नेमके बरेच रंग हद्दपार झाले

एक देह एक प्राण एकसंध नाते
मर्मबंध तोडताच दोन चार झाले

श्वेता द्रविड

शब्दखुणा: 

झोपडपट्टी पाडुन ते उंची महाल बांधत होते -

Submitted by विदेश on 8 April, 2016 - 12:00

झोपडपट्टी पाडुन ते उंची महाल बांधत होते
खुजेपणाने बुलडोझर माणुसकीवर फिरवत होते

करतच होतो ओरड मी पाण्यामध्ये बुडतानाही
काढण्यास माझा फोटो सगळे संधी शोधत होते

माझे माझे ठरवुनिया कवटाळत होतो मी ज्यांना
अडचणीत मी दिसताना दुरून मजला टाळत होते

जसा बावरा कृष्णसखा जवळी नसता बासरीच ती
तू नसताना प्राण सखे तसेच माझे हरवत होते

फूल तोडता जराजरा थरथर हाता जाणवली ती
घेता कानोसा कळले किंचित काटे विव्हळत होते

जाळुन मज सरणावरती घसे मोकळे झाले सगळे
माझे निवांत का आता सद्गुण दुर्गुण चघळत होते

शब्दखुणा: 

घटकेत ऊन पोळे घटकेत चांदणे मज -

Submitted by विदेश on 1 April, 2016 - 05:42

घटकेत ऊन पोळे घटकेत चांदणे मज
आयुष्यमार्ग अवघड समजे न चालणे मज

विश्वात जीव इतके मी एक बिंदु साधा
विश्वास ओळखाया किति जन्म जन्मणे मज

बागेतल्या फुलांची गणती उगाच केली
येता सुगंध नाकी का वेड मोजणे मज

तो सूत्रधार वरचा कळसूत्र हाति त्याच्या
हातातले बनवले त्यानेच खेळणे मज

हातावरील रेषा सुखदु:ख सांगती जर
पुसणार कोण आहे आलेच शोधणे मज ..
.

शब्दखुणा: 

गरजेपुरते चाळत गेले -

Submitted by विदेश on 28 March, 2016 - 11:07

गरजेपुरते चाळत गेले
गरज न उरली टाळत गेले

पोलिस दिसता त्यांना पाठी
नियमाला ते पाळत गेले

होता व्याकुळ चिखल दिसे तो
गाळातुन ते गाळत गेले

फोटो काढत असता नेते
राखेलाही जाळत गेले

जीवन असते पानालाही
जीवन न मिळे वाळत गेले ..
.

शब्दखुणा: 

डोळे मिटले तरिही तो असतो जागा टक्क ..

Submitted by कविता क्षीरसागर on 23 February, 2016 - 11:56

डोळे मिटले तरिही तो असतो जागा टक्क
जो असतो अपुल्यामध्ये ना दाखवता हक्क

ज्ञानेशाच्या ओव्या , की शतजन्मांची कोडी
अजुनी ती ना सुटली ... विद्वत्ता झाली थक्क

रानात उमलले जरि ते गंध लपेना त्याचा
हे शहरी अत्तरवाले शोधत आले चक्क

बिब्बा घालावा म्हणुनी यत्न कितींनी केले
तुटणारच नाही मैत्री .. नातंच आहे पक्कं

अंधार जवळचा वाटे माझ्या एकांताला
थोडा उजेड सुद्धा मग वाटत जातो भक्क

लाटांनी या गिळल्या किंकाळ्या तरुणाईच्या
आठवण जरी आली तर काळिज होते लक्क

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

गझल -

Submitted by विदेश on 14 February, 2016 - 14:21

उपभोगाया मजला आता सुख हे फुरसत नाही
देवा राहू दे दु:खातच त्याविण करमत नाही

आवड मजला ना पुष्पांची का पसरवली अफवा
होती ती काट्यांची सवयच फूलहि धरवत नाही

हसतो बघुनी परका कोणी स्नेही जणु समजोनी
रस्त्यावर सामोरी दिसता अपुला फिरकत नाही

आवडतो मज माळायाला गजरा ग सखे तुजला
नाही बघवत तो सुकल्यावर यास्तव माळत नाही

रंगत चढते भान विसरुनी लोकांना हसवाया
आनंदी खोटाच मुखवटा कोणा समजत नाही

पथ काटेरी पायाखाली मज सवयीचा आहे
हिरवळ सुखदच बागेमधली मजला वाटत नाही ..
.
........... विजयकुमार देशपांडे

भेटायाचे नाही आता ....

Submitted by कविता क्षीरसागर on 7 February, 2016 - 00:59

भेटायाचे नाही आता ....

काहुर उठले मन कातरले जेव्हा गगनी झांजरले
परतीच्या त्या वाटेवरती सखया काळिज अंथरले

भेटायाचे नाही आता ठणकावुन मी सांगितले
जाई ना पण दुःखच लोचट वेडच त्याने पांघरले

मुरलीच्या त्या धुंद सुरांनी भान हरपले गोपींचे
ठाउक त्यांना की कृष्णाने राधेला होते स्मरले

डबडबले सर्वांचे डोळे करुण कहाणी ऐकुन ती
पाहुन माझे डोळे कोरे मीच स्वतःला घाबरले

आयुष्याचा गुंता झाला प्रारंभ नव्याने केला
देते उत्तर दैवाला "बघ अजुनी नाही रे हरले"

कविता क्षीरसागर

शब्दखुणा: 

गझल -

Submitted by विदेश on 5 February, 2016 - 12:16

गेलो सांभाळत माझा म्हणुनी मी ज्याला त्याला
सोबत माझ्या अन्य कुणी कुत्रा सोडुन ना आला

काळ भिण्यातच वैऱ्याला का आयुष्याचा गेला
वार कसा मम मित्राचा सहजच पाठीवर झाला

असते माया अपुल्याजवळी तोवर सच्ची नाती
दिसती पक्षी सोडुन जाता वठलेल्या वृक्षाला

परगावाहुन परताया करता थोडा आळस मी
अश्रू पाझर तव नयनी अवकाळी वर्षावाला

पाहुन दु:खा पाझरती ढग माझ्या डोळ्यामधले
दुष्काळाला बघुन दया वाटावी आकाशाला ..
.

शब्दखुणा: 

का असे? नशिबास पुसणे, आपल्या हातात नाही...

Submitted by हर्षल_चव्हाण on 4 February, 2016 - 20:52

का असे? नशिबास पुसणे, आपल्या हातात नाही,
एकही रेषा बदलणे, आपल्या हातात नाही...

जवळ येणे, दूर जाणे, हात हातातून सुटता,
त्याक्षणी सारे विसरणे, आपल्या हातात नाही...

मी तुझा झालो कधी, जाणतो कळलेच नाही,
शपथ! झाले ते न घडणे, आपल्या हातात नाही...

अंतरीचे मळभ होते दूर; तू येता नभावर,
पण खुले अवकाश मिळणे, आपल्या हातात नाही...

शहरभर एकांत जे शोधीत फिरते मोकळ्याने,
मन सुने; बंदिस्त करणे, आपल्या हातात नाही...

-हर्षल (५/२/१६ - स. १०.४५)

शब्दखुणा: 

टोचत होते झोप अनावर का स्वप्नांचे भाले..

Submitted by विदेश on 3 February, 2016 - 14:08

टोचत होते झोप अनावर का स्वप्नांचे भाले
शरणागत मी अंथरुणावर जागे होणे झाले

गप्प बसा म्हटले मी होते माझ्या जरि शब्दांना
मौनातुनही बोलत अश्रू नयनातून निघाले

मंत्र तंत्र नवसातुनही पदरी नाही काही
बाबाची होताच कृपा ती जन्मास जुळे आले

एकी दाखवता दु:खांनी कवटाळत मज देही
घाबरुनी का माझ्यापासुन सुख ते दूर पळाले

झाल्या भरुनी झोळ्या त्यांच्या माझ्याही दानाने
मागितल्यावर दान कधी मी चक्क नकार मिळाले ..
.

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गझल