गजल

--गजल--

Submitted by Nilesh Patil on 21 April, 2018 - 09:17

--गजल--

शब्द गजल निःशब्द गजल,
हीच माझी मित गजल..।

या मनाची अशांत भावना,
तीच माझी प्रित गजल..।

उनाड होती मनी रुजलेली,
अशी ही माझी गीत गजल..।

अंगार झाली तप्ततारीका,
उगाच शिवली चित गजल..।

उजाड वनी ही सहज शिरली,
बहार झाली रीत गजल..।

प्रित गजल,मित गजल,
ह्रदयी पसरली गीत गजल..।

--निलेश पाटील,--
--पारोळा,जि-जळगाव--
--मो-९५०३३७४८३३--

विषय: 
शब्दखुणा: 

तुझी आठवण पुन्हा दे ना..!!

Submitted by श्रीगणेशा on 16 June, 2017 - 13:10

मेंदीचाही रंग खुलेना..
तुझी आठवण पुन्हा दे ना..!!

धुर्या-धुर्याचे टिचभर अंतर..
पार कराया जन्म पुरेना..!!

असह्य होतो जिवास उष्मा..
उन्हासही सावली मिळेना..!!

सुटी उन्हाळी हरवून गेली..
जन्माची शाळा समजेना..!!

नकळताच फोफावत जाते ..
दुःख असावे बहुदा केना..!!

लहान होतो,मोठा झालो..
लहान व्हावे कसे कळेना..!!

तिच्याएेवढे सुरेख जगणे..
तिच्याविनाही जगून घे ना..!!

-गणेश शिंदे दुसरबीडकर

तेवढे आयुष्य सावरण्यात जाते..

Submitted by श्रीगणेशा on 24 May, 2017 - 05:11

'हो-नको' च्या जेवढे वादात जाते..
तेवढे आयुष्य सावरण्यात जाते..!!

डांबरी सडकेत ती हरवून गेली..
एक गाडीवाट जी गावात जाते...!!

एेवढ्या जोरात भांडे बोलते की..
बातमी मग नेमकी चौकात जाते...!!

'फोडुनी' घर चांगले गावातले मग..
ती 'त्सुनामी' शेवटी शहरात जाते..!!

पावसाला वेळ लागू लागला की ..
स्वप्न हिरवेगार मग सरणात जाते..!!

एक नाते ओघळाया लागल्यावर..
तावदानी मन जुन्या काळात जाते..!!

गणेश शिंदे दुसरबीडकर

गद्दार होते का

Submitted by संतोष वाटपाडे on 24 February, 2017 - 04:57

जरी माघार होती घेतली..पळणार होते का
खरोखर सांग.. पुर्वज आमचे गद्दार होते का ...?

कशाला एवढी गर्दी जमा केलीत दुःखांनो
मला पाहून सरणावर कुणी रडणार होते का...?

मुलांना प्रेम दे मित्रा..तुझा पैसा नको फ़ेकू
बियाणे फ़क्त मातीने कधी गर्भार होते का..?

शहीदाची मिळाली देशभक्ती आज देशाला
घरी बापास त्याच्या लेकरु मिळणार होते का..?

तिला आनंद व्हावा याचसाठी शांत निजलो मी
गळा कापून हत्या एरवी अलवार होते का..?

तिला साडी पुरवताना...पुरवले शस्त्र का नाही
तुलादेखील अन्यायी कुणी म्हणणार होते का..?

शब्दखुणा: 

अशक्त वेदना

Submitted by संतोष वाटपाडे on 8 May, 2016 - 06:39

पुसून ओठ शेवटी प्रिया निघून जायची
बराच वेळ पावले नशेत अडखळायची...

म्हणून सांगतो व्यथे रडायचे शिकून घे
सहीष्णुता तुझी इथे कुणास ना कळायची...

जळून जायचा जरी पतंग ज्योत चुंबुनी
समर्पणात त्या मिजास केवढी असायची...

असेल त्या घरात फ़ास घेतला कुणीतरी
म्हणून भाकरी घरास पोटभर मिळायची..

तिला रफी उदास अन किशोर आवडायचे
तरी समोर माझिया गुलाम गुणगुणायची..

लबाड एवढी कशी असेल ओढणी तिची
मला समोर पाहुनी उगाच फडफडायची...

जखम हवीच एक.. जीवनास कैफ़ यायला
अशक्त वेदना मनातली किती पुरायची...!

-- संतोष

शब्दखुणा: 

लाभते सौख्य मित्रा

Submitted by संतोष वाटपाडे on 28 April, 2016 - 01:45

हीच शिक्षा खरोखर मला पाहिजे
की तुझी आठवण यायला पाहिजे...

जीव जाणार नाही गळा कापुनी
घाव पाठीमधे घातला पाहिजे...

आसवांना नशा जर कधी पाहिजे
एकदा दुःखही प्यायला पाहिजे ...

प्रेम आहे तुझे तर दुरुन बोल ना
हात अंगास का लावला पाहिजे?

प्रेत म्हसणात नेले गड्या जाळण्या
ते म्हणे जातिचा दाखला पाहिजे..

लाभते सौख्य मित्रा निखार्‍यात पण
वेदनेचा लळा लागला पाहिजे..

धुंद स्वप्ने नको जडजवाहिर नको
मी भुकेला.. मला खायला पाहिजे...

-- संतोष

शब्दखुणा: 

चार खांद्यावर

Submitted by संतोष वाटपाडे on 25 April, 2016 - 03:19

ठेवला विश्वास आम्ही वादळावर
अन म्हणालो की सुरक्षित जाहले घर..

शांतता होती चिवट मेलीच नाही
झाडल्या गोळ्या जरी त्यांनी तिच्यावर..

शेवटी पर्याय सापडला व्यथेवर
की निजावे शांत चित्ताने चितेवर..

काल ओठांचा पुन्हा अपघात झाला
हात कमरेला सख्याचा लागल्यावर...

जाळले आम्हास दुनियेच्या दयेने
दोष शेवट लादला गेला उन्हावर...

नेहमी ठेवायच्या पकडून त्याला
जीव जडला पापण्य़ांचा आसवावर...

चार खांद्यांवर मला उचलून नेले
एवढा मी भार होतो का जगावर...

-- संतोष वाटपाडे ( नाशिक)

शब्दखुणा: 

गुन्हा नसून

Submitted by संतोष वाटपाडे on 18 April, 2016 - 01:29

निरोप द्यायचा म्हणून ती मिठीत घ्यायची
निरोप देउनी पुन्हा तिथेच घुटमळायची..

निघून जायचे खुशाल तेल पाठ फ़िरवुनी
दिव्यात वात एकटीच रात्रभर जळायची...

तिला समोर पाहुनी जरी न दुःख व्हायचे
जखम जुनी मनातली उगाच दरवळायची...

बघून दुःख भरजरी नकोस जीवना जळू
सदैव वाटते भिती तुझी नियत चळायची...

मनुष्यजन्म दे कधीतरी चुकून विठ्ठला
किड्यासमान जिंदगी किती युगे जगायची...

हवेमुळे तिची खट्याळ ओढणी उडायची
गुन्हा नसूनही प्रिया मलाच दोष द्यायची...

तव्यामधेच बाप राहिला रुतून जन्मभर
चुलीत माय भाबडी अधेमधे दिसायची...

शब्दखुणा: 

दिला आधार फ़ासाने

Submitted by संतोष वाटपाडे on 13 March, 2016 - 03:42

चिता पेटून गेल्यावर सभा भरणार असते
जिचे सौभाग्य गेले तीच बस रडणार असते...

जुन्या जखमेस गोंजारु नको दररोज इतके
पुन्हा केव्हातरी खपली जखम धरणार असते...

दिव्याचे नाव होते अन उजेडाची प्रशंसा
खरेतर वात तेथे एकटी जळणार असते...

तिला आढ्याकडे बघणे जिवावर येत असते
धन्याची आठवण कारण तिला छळणार असते...

दिला आधार फ़ासाने..किती उपकार झाले!
खरी माणूसकी कोठे अशी मिळणार असते?

किती हे प्रेम निस्वार्थी नदीचे पाहिले का !!
समुद्राला मिठी मारुन नदी मरणार असते..!!

शब्दखुणा: 

माझी गाणी... "कळेना मला हे कशी वेगळी तू..." (नवीन)

Submitted by limayeprawara on 16 January, 2016 - 04:51

मित्रांनो,
एक निखळ हळुवार प्रेमगीत... आणि एक उत्कृष्ट गझल...
प्रेयसी आणि प्रतिभा... दोघीही सारख्याच... कधी चांदणं बरसवणाऱ्या तर कधी उन्हात उभं करणाऱ्या... कंपोजर म्हणून मलाही असंच जाणवतं... "कळेना मला हे कशी वेगळी तू..." म्हणून... प्रियकर "अथांग यमन", मी आणि रोमँटिक वॉल्ट्झ...

"कळेना मला हे कशी वेगळी तू..."

जरूर ऐका आणि आपले मत नोन्दवा....
धन्यवाद.... प्रवरा

विषय: 
प्रांत/गाव: 

Pages

Subscribe to RSS - गजल