चार जखमा काळजावर गोंदल्या

चार जखमा काळजावर गोंदल्या
- महेश मोरे (स्वच्छंदी)

चार......ओठांवर खुबीने पेरल्या
चार जखमा काळजावर गोंदल्या

बोलले नाही कुणी दोघांतले
पापण्या.. पण आसवांनी बोलल्या

वेळ आली एवढी काट्यावरी
पाकळ्यासुद्धा छळाया लागल्या

मी तुझ्या चौकात जेव्हा थांबलो
चालणाऱ्या चार वाटा थांबल्या

वादळाला त्रास होतो ना ? म्हणुन
मीच उघड्या दोन खिडक्या ठेवल्या

बाप लेकींना जसा सांभाळतो
मी तशा सल-वेदना सांभाळल्या

शेवटी आला तुझा आवाज अन्
मिट्ट काळोखात पणत्या पेटल्या