"वेल्डिंग-बिगिनींग ऑफ ए लव्हस्टोरी"
नविन मित्रमैत्रिणी बनत असताना एखादा असा काही प्रसंग घडतो की त्या प्रसंगाने समोरचा अथवा समोरची आपल्यासाठी एकदमच खास बनून जातात. मग तो प्रसंग म्हणजे एखादा भांडणाचा क्षण, मुद्दामहून काढलेली खोडी, नकळत घडलेला लहानसा अपघात किंवा लहानश्या प्रसंगात घेतलेली एकदुसर्याची काळजी असलं काहीही असू शकतं. अशा खास प्रसंगानंतर मैत्रीचं रोपटं सर्वांगानं आणखी बहरतं हे आपल्यापैकी अनेकांनी अनेकदा अनुभवलं असेल. अशीच माझी एक लहानशी आठवण.

कॉलेजातील मस्ती नि यारों की फुलवारी
नव्हतीच ती स्वस्ती तरी पण फुलवली भारी
कट्टा नि कटिंग चाय भी होता था शेरिंग
नडला आम्हाला की झालाच साऱ्यांना बोरिंग
नुसत्या एका नजरेने आंखोसे मार डालना
कुठूनस मनात धकधक तर हार्टबीट बढना
इशारो इशारो में ही पुरा पिरेड ऑफ जाना
घायाळ होतांना लाईफ के ख्वाबो में खो जाना
ती आवडणारी मैत्रिण
सोबत माझ्या वावरली
प्रपोज केल्यावर ठरवून
थोडं घाबरून बावरली ॥धृ॥
सौंदर्य उधळते बघून
प्रेमात पडलो होतो
घायाळ तिच्या नजरेनं
अलगद फसलो होतो ॥१॥
मनी ध्यानी नसताना
मैत्री जुळवूनी आणली
काळ हळू लोटताना
बहरून किती आली ॥२॥
कोमल हळव्या क्षणांनी
अगणित आठवणी दिल्या
सांजवेळी हात गुंफूनी
दिशा प्रेमरंगांनी खुलल्या ॥३॥
घरी दोघांनी सांगताना
धांदल आमुची उडाली
घरी प्रेमासाठी भांडताना
दिशा दोघांनी ठरवली ॥४॥
गोठविणारी हवा मंतरलेली
सांजवेळ आजची बहरलेली
उधळूया का आज प्रणयरंग
पहा मनांत उठती प्रेम तरंग
भिजल्या ओठी चुंबन घेण्याची
वाट बघितली तुझ्या मिलनाची
वाटत आहे छेडावे, होऊनी धुंद
आज उधळावे, उधळूदे प्रेम गंध
तुझ्या श्वासांनी हलकेच फुलावे
माझ्या श्वासांनी अलगद फसावे
आज जडावा, जडू दे प्रणयछंद
घट्ट होतील गतजन्मांचे प्रेमबंध
―प्रणय
मायबोली वर झाली भेट
विपु मुळे झाली ओळख
जितक्या लवकर जुळल प्रेम
तितक्याच लवकर झाल ब्रेकअप
प्रेमावरची तुमची कविता
खरच खुप भारी होती
तिने पहिल्यांदा केलेली ही विपु
मी अजुन जपुन ठेवली होती
गप्पांच्या धाग्यावर आमची प्रिती
वाहत्या पानासारखी वाहत गेली
भारंभार निघणाऱ्या धाग्यासारखी
दिवसेंदिवस अजुन वाढत गेली
मी लिहिलेल्या प्रत्येक कवितेला
ती हमखास प्रतिसाद द्यायची
मी दिलेल्या धन्यवादामुळे
तिची विपुही भरुन वाहायची
तुझ्या सोबतीनं―भाग-२ [ह्रदयी वसंत फुलताना]
भाग१
नजरखेळांचा जडला छंद
भावभावनांचे उठती तरंग
मंतरलेला सहवास धुंद
उजळून टाकीत अंतरंग
एकांती रंगल्या गप्पांना
सर कशाची येईल ना
ओठां वरल्या बोलांना
समजूनी कोणी घेईल ना
गोड अनामिक नात्यांना
ओढ मिलनाची मनांना
निसटल्या त्या क्षणांना
आठवून पहा आठवांना
―₹!हुल / १९.८.१७
संद्याकाळी मनाला अनामिक हुरहूर लागून राहिली होती आणि मन भूतकाळाच्या रेशमी पडद्यामागं पोहोचल होत. का कुणास ठाऊक पण कधी नाही ती तिची आठवण येत होती . म्हणजे अगदी प्रेमबिम नव्हतं..... का होत ? माहित नाही पण एक हुरहूर होती तिच्या बद्दल . आज राहून राहून तिची आठवण येत होती, खरंच कशी असेल ती ? आणि काय करत असेल.. कुठे असेल .. ती सध्या काय करते ?
*********************************************************************************
नमस्कार मायबोलीकर,
मी मायबोलीवर नवीन असून हा माझा लिखाणाचा पहिलाच प्रयत्न आहे. आपल्याकडून प्रतिसादांची अपेक्षा आहे. कथा आवडली नाही तरी कृपया मनमोकळेपणाने कळवावे.
**********************************************************************************************************
स्मृतीत साठवून जाती
पावसांत भिजलो आम्ही
चोरपावलानं उन्हं येती
चिंब भिजल्या क्षणांना
स्मृतीत साठवून जाती ॥१॥
धुक्यात हरवलो आम्ही
उगवतीचे किरणं येती
स्पर्श उबदार बाहूंचा
स्मृतीत साठवून जाती ॥२॥
प्रेमात पडलो आम्ही
स्वप्नं उद्याचे पडती
कोमल हळव्या मनांना
स्मृतीत साठवून जाती ॥३॥
विरहात तगमगलो आम्ही
आठवणी सोबतीस येती
नयनी ओल्या आसवांना
स्मृतीत साठवून जाती ॥४॥
―₹!हुल /२४.०७.१७