भटकंती

इकडे कुठे? (ग्रीस ५)

Submitted by Arnika on 1 November, 2018 - 04:09

“एव्ही. एवढंच नाव सांगत्ये मी सगळ्यांना, कारण इंग्लंडमध्ये कोणालाच उच्चार नाही जमत माझ्या नावाचा.” कॉलेजच्या पहिल्या आठवड्यात एक मुलगी मला म्हणाली.
“तरी मला खरं नाव सांग; मी म्हणून बघते.” दृष्टद्युम्न म्हणता येतं एवढ्या एका क्वॉलिफिकेशनवर मी विडा उचलला.

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ११

Submitted by संजय भावे on 1 November, 2018 - 02:57

हरिश्चंद्रगड - नाईट ट्रेक

Submitted by DJ. on 31 October, 2018 - 11:18

ट्रेकची आवड आहे पण ट्रेकची आवड असणारा परिवार, नातेवाईक किंवा मित्र-मैत्रीणी नसल्यामुळे ट्रेकला जाऊ न शकणार्‍या अनेकांपैकी मी एक. ठकाला ठक भेटतोच या ऊक्तीप्रमाणे मलाही ट्रेकची आवड असणारी आमच्या ऑफिसमधील मिलन भेटल्यामुळे या वर्षी २ ट्रेक करता आले. इतकी वर्षं आम्ही दोघे एकाच ऑफिस मधे एकाच बसने जातो पण दोघांनाही ट्रेकची आवड आहे हे आम्हाला माहितच नव्हते. मिलनने जानेवारीत २६-२७-२८ चा लाँग वीकेंड बघुन एका ट्रेकिंग ग्रुप सोबत मला 'कळसुबाई'ला ट्रेकवुन आणले होते. त्यानंतर तिने आत्ता २७-२८ ऑक्टोबरच्या वीकेंडला "हरिश्चंद्रगड साठी नाईट ट्रेकला जायचं का?" विचारलं.

बघता मानस होते दंग (सायकलीवर पुणे- सातारा- कराड- मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर- देवगड- कुणकेश्वर) ६: देवगड बीच आणि किल्ला

Submitted by मार्गी on 31 October, 2018 - 08:01

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – १०

Submitted by संजय भावे on 31 October, 2018 - 01:37

बघता मानस होते दंग (सायकलीवर पुणे- सातारा- कराड- मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर- देवगड- कुणकेश्वर) ५: राजापूर- देवगड (५२ किमी)

Submitted by मार्गी on 29 October, 2018 - 10:30

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ९

Submitted by संजय भावे on 29 October, 2018 - 00:24

शब्दखुणा: 

बघता मानस होते दंग (सायकलीवर पुणे- सातारा- कराड- मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर- देवगड- कुणकेश्वर) ४: मलकापूर- आंबा घाट- लांजा- राजापूर (९४ किमी)

Submitted by मार्गी on 26 October, 2018 - 09:50

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ८

Submitted by संजय भावे on 26 October, 2018 - 04:54

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ७

Submitted by संजय भावे on 25 October, 2018 - 03:21

ईजिप्त सोलोट्रीप: एक अविस्मरणीय अनुभव. भाग – ७

.

सकाळी ९ च्या सुमारास भुकेच्या जाणीवेने जाग आली. बऱ्याच दिवसांनी मस्त झोप झाली होती. ब्रेकफास्ट ची वेळ सकाळी ८ ते १० पर्यंतच असल्याने आधी तो उरकून घ्यावा म्हणून ब्रश करून सव्वा नउला रुफ-टॉप रेस्टॉरंट मध्ये पोचलो. कदाचित हॉटेल मधले बाकीचे पर्यटक सकाळी लवकर नाश्ता करून साईट सीईंगला बाहेर पडले असल्याने तिथे मी, आणि तिथली व्यवस्था बघणारा जोसेफ सोडून ईतर कोणीच नव्हते.

Pages

Subscribe to RSS - भटकंती