मायबोलीकर अमित ने एक लिंक काल गप्पांच्या धाग्यावर दिली. बघायला सुरूवात केली तर लिंकमधला कार्यक्रम अप्रतिम आहे! मी फार विचार करून अभ्यासाचं ठरवलं होतं ते बाजूला ठेवून मी कार्यक्रमच बघत बसले! माझ्या मनाला आजकाल शिस्तीत विचार करायची सवय राहिली नाहिये, ते सैरावैराच पळतं. त्यामुळे सुरूवात करताना एक विषय धरला तरी संपताना त्याचा अनेक फांद्या फुटलेला वृक्ष होईल हे आधीच सांगून ठेवते! गप्पा मारतेय असं समजा आणि वाचा.
"खरंच एकत्र एखादं प्रॉजेक्ट केलं पाहिजे रे. 35 वर्षांपूर्वी लिटिल थिएटर मध्ये एकत्र काम केल्यानंतर आपण परत कधी एकत्र काम केलंच नाही. काय करूया?" सिंगापूर मध्ये स्थायिक माझा मित्र योगेश तडवळकर ह्याच्याशी फोनवर झालेला संवाद. साल होतं 2021. कोविड च्या धक्क्यातून नुकतंच कुठे जग सावरत होतं . एकमेकांपासून मैलोन मैल लांब राहून देखील संगणक आणि झूम च्या द्वारे एकत्र येण्याची हळू हळू जगाला सवय होत होती. ह्याच तंत्रज्ञानाचा सृजनशील वापर करून काहीतरी घडवून आणूया असं मी आणि योगेशनं पक्क ठरवलं.
या दिवाळीत मी काढलेल्या रांगोळ्या...
तुमच्या रांगोळ्यांचे पण फोटो येऊद्यात
.
.
बरं वाटतंय का आता?
हो आहे खरी शांतता ..
पाश तुटले का सगळे?
संपल्या का अपेक्षा?
किती ते शब्द मनात जपलेले ..
किती त्या आठवणी खोलवर रुजलेल्या ..
अंकगणिताच्या हिशेबाने कमीच
पण मनात ठाण मांडून बसलेल्या ..
संपलं का मग सगळं ?
इतका सोप्पं होता का?
वेळ सगळं ठीक करते का?
हेचं औषध असतं का?
जाऊ दे झाल बरंच झालं .. त्रासातून मुक्ती . .
नकोच ती तगमग. . अंगाची लाही लाही.
हातात उरलं तर काहीच नाही . .
तसही होतच कुठे कुठल्या काळी . .
रीते हाथ रीते मन. .
स्पर्शून मात्र गेले काहीतरी विलक्षण
पाल्याचे नाव - रिदीत गोड्बोले
वय - ६ वर्षे
चित्राचा विषय - काल्पनीक प्राणी
ज्यांच्या कडे जेन अल्फा मुले आहेत त्यांना हे काय आहे ते सांगायलाच नको. इतरान्साठी - या वयोगटात सध्या इटालियन ब्रेन रॉट ची चलती आहे. एआय वापरुन तयार केलेले हे कॅरेक्टर्स मुलांना आवडतायेत.
त्यापैकी एक म्हणजे त्रालालेलो त्रालाला. हा एक तीन पायांचा शार्क आहे जो नायकी चे शुज घालतो. मला यापुढे जास्त ऐकवलं नाही .
खुप दिवसांनी हातात ब्रश घेतला...
.
नाही, म्हणजे काय लिहायचे या माणसाबद्दल!
एक पिढी की काही पिढ्या बनवल्या!
KBC बघताना दिसणारा तो बघून आपल्या पुढच्या पिढीला कदाचित खरेच वाटणार नाही.
बाकी त्याचा इतिहास करोडो लोकांना पाठ आहे. जंजीर, दीवार, शोले वगैरे!
लुडुबुडू, गुळगुळीत नायकांची सद्दी कशी संपली ते कोणीही सांगू शकतो.
कोणत्या भूमिकेचा विशेष उल्लेख करायचा हा प्रश्नही पडत नाही.
एरवी हिंदी चित्रपट गीते बघताना सहसा सुंदर सुंदर अभिनेत्री भुरळ पाडतात. हा एक मनुष्य असा, की गाणे बघतानासुद्धा त्याच्याचकडे तमाम प्रेक्षक बघायचे.
ना "त्यात" तु
ना "त्यात" मी
नात्यात "आम्ही" ते नाते
ना त्यात "तुझे"
ना त्यात "माझे"
नात्यात "आपले" ते नाते
ना त्यात "हरवणे"
ना त्यात "सापडणे"
नात्यात "सांभाळणे" ते नाते
