४. उडणारे जीव आणि निर्जीव!!
काल कथानक मिळाल्याने सिंगापुर एअरपोर्टचे वर्णन करायचे राहून गेले.सिंगापूरचा चांगी एअरपोर्ट नावाप्रमाणे फक्त चांगला नव्हे तर अप्रतिम आहे.
इथे एकाच ठिकाणी उडणारे नाजूक जीवाचे सुंदर फुलपाखरू आणि हवेत वेगात झेप घेणारे जंबो एअरबस 380 याचे उडणे बघण्याचा योग आला.खूपजण इथे जाऊन आले असतील त्याच्या आठवणीही ताज्या असतील.
१. श्रीगणेशा..
कालच हेमंत आजोबा दोन नातवाबरोबर खेळण्यासाठी सुमारे दोन महिन्याकरता ऑकलंडला सुखरूप पोहचला. यावेळी या सुंदर देशाच्या ट्रिपचे शब्दांकन करण्याचा विचार आहे.
खरंतर आता पर्यत कधीही रोजनिशी मी लिहिली नाही. या वेळी मात्र लिहिण्याचा प्रयत्न करणार आहे...डायरीत जे काही त्या दिवशी घडते ते लिहिले जाते पण माझी डायरी ही पु. लं. नी वर्णन केलेल्या पानवाला या कथेतील पानवाल्याच्या दुकानातील देखाव्याप्रमाणे असणार आहे अगदी,
"भूत, वर्तमान आणि भविष्य या तिन्ही काळाचे वर्णन करणारी, कोणतेही बंधन नसणारी अगदी निर्बंध अशी.."
#Sahyadrirockclimbing #kokankada#Firstascentswg#Westernghat #Rockclimbing
१९८८-८९ मध्ये हरिश्चंद्रगडाचा कोकण कड़ा “सेंटर रूट” प्रथम चढाई करताना ठाणे येथील कै.मिलिंद पाठक यांचे सोबत राजू देशमुख, अभिजीत दांडेकर, विश्वास थत्ते, अभय पावगी, सुहास पाठक इ .व पुण्यातले आघाडीचे प्रस्तरारोहक राजेश पटाडे, अनिल साबळे आणि इतर मंडळी होती…
सातवीत शिकणारा राहुलला यंदाच्या दिवाळीच्या सुट्टीची खूप उत्सुकतेने वाट बघत होता. कारणही तसंच होतं म्हणा! यंदा दिवाळीच्या भाऊबीजेला तो त्याच्या आईबाबांबरोबर नागपूरजवळच्या, वाघांसाठी प्रसिध्द असलेल्या ताडोबा जंगलातील अभयारण्यात सफारीसाठी जाणार होता. त्याची आत्या नागपूरला रहात होती. आत्याचे कुटुंबपण ताडोबाला येणार होते त्यामुळे यंदाची भाऊबीज अगदी वेगळी आणि मजेची जाणार होती. शिवाय राहुलच्या बाबांनी घेतलेल्या नवीन कारमधून, नव्यानेच बनलेल्या मुंबई ते नागपूर समृध्दी महामार्गावरून ते ताडोबासाठीचा प्रवास जाणार होते त्यामुळे राहुल प्रवासासाठी आणखीनच उल्हसित झाला होता.
पूर्वीचा भाग: आईंचे तीर्थाटन - भाग ३: अंबाबाईचा उदो उदो
दीड वाजता पन्हाळ्यावरून निघालो. पुढे कणेरी मठाला जायचं होतं. सर्वांनाच भुका लागल्या होत्या. रस्त्यात एका ठिकाणी "हॉटेल सई शुद्ध शाकाहारी" असा बोर्ड वाचून थांबलो. एक कुटुंब नुकतंच बाहेर पडत होतं. त्यांना "जेवण कसं होतं?" असं विचारलं. "चांगलं होतं" असं उत्तर मिळाल्यावर आत शिरलो!
पूर्वीचा भाग: आईंचे तीर्थाटन - भाग २: जय भवानी
सकाळी सहाला उठलो. गाढ झोप झालेली होती. अगदी फ्रेश वाटत होतं. स्नान करून बाहेर पडायला सात वाजले. चहापाणी करून आठ वाजता श्री अंबाबाई महालक्ष्मी मंदिरात पोहोचलो. चौकशी केल्यावर दर्शनासाठी एक तास लागेल असे कळले. इथे ज्येष्ठ नागरिकांना दर्शनासाठी वेगळे व्यवस्था नाही असेही कळले. मग संस्थानाच्या कार्यालयात जाऊन ₹७५१/- भरून अभिषेकाची पावती घेतली त्यावर दहा मिनिटात दर्शन झाले.
पूर्वीचा भाग: आईंचे तीर्थाटन - भाग १: प्रास्ताविक
तीर्थाटनाचा आज प्रारंभ करायचा होता. सकाळी चारला उठलो. सहाला निघायचे होते पण निघेपर्यंत पावणेसात झाले. घरून निघाल्यावर दहा मिनिटात हैदराबादच्या आउटर रिंगरोडवर पोहोचलो. १२० च्या गतीने जाताना डिवायडरवरची हिरव्या झाडांची पिवळी फुले वाऱ्यावर डोलताना दिसत होती. "प्रवासाच्या शुभेच्छा, पुन्हा भेटू" असेच जणू म्हणत होती!
