चुंबकीय क्षेत्र आणि विद्युतक्षेत्र यांत घनिष्ट संबंध असल्याचे खूपच पूर्वीपासून लक्षात आलेले आहे. एका क्षेत्रात कुठलेही बदल घडत असल्यास ते दुसर्या क्षेत्रास जन्म देतात असेही आढळून आले. या नव्या क्षेत्राच्या निर्मितीची दिशा निश्चित करणारा अभ्यास फ्लेमिंग यांनी केला होता.
जुलै महिना म्हणजे पालक व विद्यार्थ्यांसाठी धावपळीचा. अकरावी, अभियांत्रिकी, आयआयटी,वैद्यकीय, परदेशी उच्चशिक्षण अश्या अनेक प्रवेश प्रकिया करण्यात काही यशस्वी पालक-विद्यार्थी दंग आहेत तर आता पुढे काय? हा प्रश्नाने त्रस्त झालेले हताश पालक-विद्यार्थी आहेत. असे हताश पालक आपण केलेल्या कष्टाचा,खर्चाचा, वेळेचा त्याबदलात आपल्या पदरात काय पडले ह्याचा हिशोब मांडत बसले आहेत. मोठं ध्येय असणे हा नक्कीच गुन्हा ठरत नाही. आपल्या पाल्याने उच्च शिक्षित असावं, खूप पैसा कमवावा हे प्रत्येक पालकाचं स्वप्न असतं आणि असावंही.
भुलाबाईची गाणी : ग्रामीण संस्कृतीचे वास्तवदर्शन
*अति* अति कोपता कार्य जाते लयाला, अति नम्रता पात्र होते भयाला, अति असे ते कोणतेही नसावे, प्रमाणामध्ये सर्व काही असावे .
झाडाला फळं लागताना दिसतात. पण जमिनीखाली बटाटे कसे लागत असतील, ते कसे दिसतात हे बघायचे होते. त्यासाठी हा प्रयोग केला. इंटरनेट वर असे किट मिळतात ज्यात गाजर किंवा मुळ्याची वाढ पारदर्शक डब्यातुन दिसते. तसला किट वगैरे मागवण्यापेक्षा घरीच करता येईल असा विचार केला.
बटाटे आम्हाला पारदर्शक डब्यातुन दिसले नाहीत कारण ते अगदी कडेला आले नाहीत. पुन्हा लावताना कोंब अजुन कडेला, डब्याला चिकटवुन लावणार आहे. शिवाय गाजर / मुळा हे प्रयोगासाठी घेईन. तुम्हीही करुन बघा. एकत्र रोज पाणी घालायला, झाडाची वाढ बघायला छान वाटतं.
साहित्यः
कुलगुरू साहेब, आव्हान स्वीकारा....!
मा. कुलगुरू डॉ.व्यंकट मायंदे,
पंजाबराव कृषी विद्यापीठ, अकोला.
स.न.वि.वि
दि. ६ जून २०११ च्या लोकसत्तामध्ये एक बातमी प्रकाशित झाली आहे. कृषी अधिकार्यांच्या तांत्रिक कार्यशाळेत "प्रकल्प आधारित शेती" या विषयावर मार्गदर्शन करताना "शेतकर्यांना फुकट काही देऊ नये, नुसते फुकट जर दिले तर शेतकरी फुकट घेण्यासाठीच बसलेले असतात, अशी शेतकर्यांची प्रवृत्तीच झाली आहे" अशा आशयाचे विधान केल्याचे प्रकाशित झाले आहे.
नुकत्याच झालेल्या जनगणनेच्या वेळी आपल्याला अवगत असलेल्या भाषांमधे संस्कृतचा समावेश करावा अशा आशयाचे आवाहन करणारी विपत्रे आपल्याला आली असतीलच. भारतात संस्कृतचे संवर्धन अनेक जण पारंपारिक पद्धतीने करत आहेतच, पण काही जण अतिशय अनोख्या पद्धतीने या अभिजात भाषेचे संवर्धन आणि प्रसार करत आहेत.
आमचे भोपाळस्थित एक नातेवाईक श्री दयाकर दाबके हे संस्कृतचे मोठे जाणकार आहेत.
