राधे तुझा रंग गोरा सावळ्यात भिनला कसा?
जगाचा पालनहार तुझ्या प्रणयात रंगला कसा?
सप्तसुरांना सहज नाचवी ओठांवर मुरली,
चक्रधारी चक्रात तुझ्या अडकलाच कसा?
अवघड ज्यास समजणे त्यास दिलीस साथ तू,
समजले एकाकी विटेवर उभा राहिला कसा!
धन्य तुझे प्रेम राधे, धन्य तुझी माया,
स्वये उजेड तुझा, छायेत रमला कसा!
-दक्ष
गेल्याच आठवड्यात क्रांतीज्योती विद्यालय ( मराठी माध्यम ) हा चित्रपट माझ्या पाहण्यात आला आणि ते दिवस माझ्या समोर आले शाळेत तेव्हा मिळत असलेला बाबू चा वडापाव शाळेत असलेले आमचे आवडीचे चित्रकला चे चोणकर सर आणि काही से न आवडणारे सहस्त्रबुद्धे सर ( आणि मुख्याध्यापक देखील ) आणि अतिशय कठोर शिस्तीच्या काही बाई अर्थात तेव्हा ठेवलेली आमची टोपण नाव . अनेक अशा आठवणी तराळून गेल्या आणि सोबत आठवल ते आजच्या मुलाची आवडती मीमीक्री आणि सोबत साने गुरुजी ची खरा तो एकची धर्म ही कविता .
चाळत असता वही शाळकरी
आत मिळाले पिंपळपान
आठवणींच्या धबधब्यात मग
भवतालाचे सुटले भान
आठवणी काही धूसरश्या
काही जिव्हारी रुतलेल्या
अर्थ उमगण्या आधी काही
कापूर होऊनी उडलेल्या
पिंपळपानाच्या जाळीतून
काळ निसटला, तरी जेव्हा
वही चाळली शाळेमधली
मला भेटलो मीच नवा