गद्यलेखन

पूर्णब्रह्म

Submitted by अज्ञातवासी on 9 November, 2018 - 00:07

फार वर्षांपूर्वी मिसळपाववर चंडोल नामक आय डीने ही कथा लिहिली होती. लेखकांशी संपर्क होऊ शकला नाही. पण माझी सर्वात आवडीची कथा असल्याने इथे लिहीत आहे. कथेचं सर्व क्रेडिट चंडोल यांनाच आहे. जर धागा नियमात बसत नसेल तर उडवून टाकावा.
******

चिरुमाला (भाग १५)

Submitted by मिरिंडा on 5 November, 2018 - 06:18

झोप जेमतेमच लागली. हळू हळू गाल चांगलाच सुजला. उद्या डॉक्टरांकडे जावं लागेल . त्यांना काय सांगायचं. प्रश्नच होता. सध्या त्यावर विचार न करता मी झोपण्याचा प्रयत्न करू लागलो. अर्धवट लागलेल्या झोपेत मध्येच पुढचा दरवाज्या कोणीतरी वाजवित असल्याचा भास झाला. मी खडबडून जागा झालो. खरोखरीच कोणीतरी दरवाज्या वाजवीत होतं. मी वेळ पाहिली " सव्वातीन. ......... यावेळेला कोण आलं असेल . असा विचार करीत मी दरवाज्याजवळ गेलो. गोळेची बायको तर नाही आली ? . दरवाज्या पुन्हा वाजला. आता मी तो उघडण्या ऐवजी , पुन्हा बेडरूममध्ये आलो. तिथली खिडकी हळूच उघडली . हेतू हा की तिथून मुख्य दरवाज्या दिसेल.

शेवटी, ती एक आई होती...

Submitted by Mia on 5 November, 2018 - 04:37

आजच्या जेवणाची भ्रांत होणार होती. कितितरी दिवसापासुन ती लोक, जनावरांसारखी मागे लागलेलीत. काय बिघडवलेले मी त्यांचे? हे आमचे घर होते आम्ही सगळे इथे शांततेत राहायचो, यांच्या जगापेक्षा दूर, खुप दूर. आमची शेकडो कुटुंब होती तेव्हा, अनेक जाती-जमातींची! पण राहायचो मात्र एकोप्याने.
अचानक एक दिवस ही लोकं, आमच्या घराभोवती राहायला आली. आम्ही काही म्हट्लो नाही, ती देखील आपल्यासारखीच मग काय त्रास त्यांचा!

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई -भाग ६

Submitted by हजारो ख्वाईशे ऐसी on 4 November, 2018 - 20:52

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग १
https://www.maayboli.com/node/67353

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग २
https://www.maayboli.com/node/67392

तेरा मुझसे है पेहले का नाता कोई - भाग ३
https://www.maayboli.com/node/67521

मुक्तिबंधन

Submitted by nimita on 3 November, 2018 - 22:55

( *एका आईच्या सत्य अनुभवाचे शब्दांकन* )

"Congratulations madam!

धनश्रीच्या कपाळावरचा घाम टिपत नर्स म्हणाली. "मुलगा झालाय!"

"बाळ नॉर्मल आहे ना?"धनश्री नी घाबरतच विचारलं. "हो .." चेहेऱ्यावरचं प्रश्नचिन्ह लपवत नर्स उत्तरली

"मग अजून रडत का नाहीये?" धनश्रीचं वाक्य संपतंय न संपतंय तोच बाळाच्या रडण्याचा आवाज आला आणि तिनी समाधानानी निःश्वास सोडला.

उत्सव...

Submitted by झुलेलाल on 31 October, 2018 - 00:37

आजही काहीच पत्ता लागला नाही. दोन दिवसांपासून घरात अक्षरश: सुतकी वातावरण होतं. मुलांच्या डोळ्यातील पाण्याला तर खळ नव्हता. धाकट्या मुलीने तर कालपासून काहीही खाल्लेदेखील नव्हते. तोदेखील विषण्ण होऊन घरात बसला होता. एवढा शोध घेऊनही सापडत नसल्याने स्वत:वरच चरफडत होता. भिंतीवरचा त्याचा फोटो पाहून तर त्याला रडूच कोसळले.
... तेवढ्यात फोन वाजला. त्याने क्षणाचाही विलंब न लावता फोन कानाला लावला.
‘हॅलो, मी वृद्धाश्रमातून बोलतोय. तुम्ही दिलेली जाहिरात वाचली. दोन दिवसांपासून बेपत्ता असलेला तुमचा कुत्रा इथे आलाय. तुमच्या आईशी खेळतोय. लवकरात लवकर या आणि तुमच्या कुत्र्याला घरी घेऊन जा!’

आर्किमिडीजचा स्क्रू!

Submitted by चिमण on 29 October, 2018 - 10:54

आर्किमिडीजचं नाव घेतलं की बहुतेकांना त्याचा शोध नक्की काय होता ते भले सांगता येणार नाही पण तो नग्नावस्थेत युरेका! युरेका! (खरा उच्चार युरिका आहे म्हणे) ओरडत रस्त्यातून पळाला होता हे डोळ्यासमोर नक्की येईल! पाठ्यपुस्तकं रंजक करण्यासाठी ज्या गोष्टी घालतात नेमक्या त्याच जन्मभर लक्षात रहातात. असो! आर्किमिडीजने बरीच उपयुक्त यंत्रं बनविली त्यातलंच एक आर्किमिडीजचा स्क्रू आहे!

झोप

Submitted by पायस on 28 October, 2018 - 02:48

शुक्रवारचा दिवस असल्याने अनन्याचे लक्ष मॉनिटरकडे कमी आणि घड्याळाकडे जास्त होते. तिच्या वयाच्या अनेकजणांप्रमाणे तिनेही कीबोर्ड बडवायची नोकरी पकडली होती. तिचा या जगाच्या उलथापालथीवर नगण्य प्रभाव होता पण तिला याची फारशी फिकीरही नव्हती. ती कंपनीही काही फार जबरदस्त वगैरे नव्हती पण तिच्या डिपार्टमेंटकडे पुरेसे क्लाएंट्स होते. तिच्या बुद्धिमत्तेच्या मानाने काम अगदीच मामूली असल्याने तिच्याच शब्दात सांगायचे तर "मला ८-९ तास एका जागी बसून कॉफी ढोसण्याचे पैसे मिळतात". पगारही तसा बरा होता. वीकांताला मग एखादा सिनेमा, पुस्तक वाचन वगैरे मध्ये वेळ घालवता येत असेल तर आणखी काय पाहिजे आयुष्यात?

भयाण (भयकथा) भाग 3

Submitted by shrinand kamble on 27 October, 2018 - 07:53

तो तिकडून नजर चोरून घेत म्हणाला.
'' अगं असल्या वाळलेल्या झाडांवर घुबडं नेहमी बसत असतात, त्यात भ्यायसारख काय आहे''
खरंतर राजपण त्या घुबडाचं ते अमानवी पाहणं बघून मनातून थोडासा घाबरला होता.पण त्याने तसं दाखवून दिलं नाही.कारण तोच जर भ्यायला तर सुमीत्राची काय अवस्था होईल हे त्याला चांगलच ठाऊक होतं.
वातावरणात एक वेगळाच कुंदपणा जाणवत होता.दुरून कुठूनतरी कुत्र्याचे ओरडणे कनावरती ऐकू येत होते. त्याच्या त्या ओरडण्याने वातावरणात आणखी भयानता पसरली होती.

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन