गद्यलेखन

अक्कड बक्कड...

Submitted by कविन on 2 October, 2020 - 23:44

अक्कड बक्कड बंबे बो
अस्सीs नब्बेs पुरेss सो
सो मे निकला धाssगा
चोर निकल के भाssगा

बाहेर मुलांचा खेळ रंगात आला होता. मातोश्रींनी खिडकीतूनच त्यांच्या वरताण आवाज लावत, "इकडे खेळू नका. किती आवाज करताय?" म्हणत त्यांना पिटाळलं.

"तू जरा खिडकी लावूनच पड ना. दिवसभर आता त्यांचं सुरुच रहाणार असं" या माझ्या वाक्यावर परत तणतणून झालं तिचं, " जर्रा म्हणून झोपू देत नाहीत. सकाळ नाही दुपार नाही, यांचं आपलं सुरुच"

शब्दखुणा: 

अभिवाचन, मुलाखत

Submitted by मोहना on 1 October, 2020 - 06:55

माझी संकोच ही कथा मायबोलीकरांना आवडली होती. तिच कथा रत्नागिरी आर्ट सर्कलच्या कश्ती शेखने वाचक - वसा या कार्यक्रमात वाचली. गोष्टीतल्या नायिकेला साजेशीच कश्ती आहे त्यामुळे कथेचं सादरीकरण भावतं. या कथेच्या अभिवाचनानंतर मायबोलीकर नंदिनीने माझी अर्धा तास - लेखकाचा खास यामध्ये मुलाखत घेतली आहे. ती एक तास झाली आहे Happy तिच्याबरोबर कश्ती आणि दिप्ती कानविंदेही या गप्पांमध्ये होत्या.

अलक

Submitted by nimita on 29 September, 2020 - 03:45

अलक १- पाऊस

संध्याकाळच्या वेळी अचानक अंधारून आलं; ढगांचा गडगडाट आणि त्याच्या जोडीला विजांचा लखलखाट सुरू झाला. त्या दोघीही लगबगीने उठल्या आणि आपापल्या स्वैपाकघरात गेल्या. दोघींनी भांड्यांच्या ढीगातून कढाया काढल्या.... एकीने भजी तळण्यासाठी चुलीवर चढवली आणि दुसरीने..... गळणाऱ्या छपराखाली नेऊन ठेवली....

प्रत्येकीचा पाऊस वेगळा !!

अलक २- खेळ

खेळण्यांच्या त्या महागड्या दुकानातून दोन मोठ्या पिशव्या सांभाळत त्याची आई बाहेर पडली. अजून खेळण्यांसाठी रडणाऱ्या आपल्या मुलाला समजावत राहिली....

माधुरीचा अक्षै (भाग ५ अंतिम भाग )

Submitted by nimita on 25 September, 2020 - 21:21

"हॅलो रंजु, अगं, तुझ्याकडे थोडं काम होतं.. तू थोडी लवकर येऊ शकशील का? " पलीकडून ताईंनी विचारलं. त्यावर रंजी म्हणाली," आवं ताई, येवडंच ना ! येत्ये की म्या लौकर.."

"थँक्स रंजु, आणि हो, येताना तुझ्या पार्लर मधून मेकअप चं सगळं सामान घेऊन येशील का? माझ्याकडे ते ब्रश वगैरे काही नाहीयेत गं."

"आसं हाये व्हय !! सांजच्या पार्टी करता तुमचा मेकअप करायचा हाये व्हय ! बरं बरं... समदं सामान आनते म्या बरोबर. आज तुमाला येकदम परी वानी नटवत्ये बगा.. दादा तर बगतच बसतील तुमास्नी !!" रंजी उत्साहात म्हणाली.

अनुदिनी वर्तुळ : संसार संगे बहु शि Sणलो मी ...

Submitted by मी_अस्मिता on 25 September, 2020 - 17:58

अनुदिनी वर्तुळ : संसार संगे बहु शिणलो मी

कोणत्याही दिवसापासून सुरू करा आणि वर्तुळामध्ये घिरट्या घालत रहा... तितकेच फिट्ट बसेल. डायरी नाव देताच 'अनुदिनी अनुतापे तापलो रामराया' आठवले. मगं संसारतापासाठी अनुदिनी अगदीच जुळते की म्हणून अनुदिनी केले.

१. किराणा घराणा / घरी आणा.

माधुरीचा अक्षै (भाग ४)

Submitted by nimita on 25 September, 2020 - 01:25

साहेबांना...नाही नाही ... रंजीच्या दादांना घरी येऊन आता जवळजवळ दोन आठवडे होत आले होते. त्यांच्या येण्यामुळे रंजीच्या कामांत जे थोडेफार बदल झाले होते तेही आता तिच्या अंगवळणी पडले होते. त्यातला सगळ्यात मोठ्ठा बदल म्हणजे आता रंजीला रविवारची सुट्टी मिळणार होती. ही सुद्धा दादांचीच कल्पना होती.

पत्नी, पती और वह।

Submitted by बिथोवन on 24 September, 2020 - 23:36

पत्नी, पती और "वह".

ऊँ ऊँ हूँ! सोड ना रे! किती डोळ्यात डोळा घालून बघतोस? इतकी आवडते मी तुला..? सोडतच नाहीस अगदी! सतत मला घेऊन बसतोयस तू..! मला पण तू आवडतोस रे... तुझा विरह सहन करणे म्हणजे शिक्षाच. मध्ये चार दिवस बरं नाही म्हणून गेलास तेंव्हा मी इतकी व्याकूळ झाले की काय सांगू तुला..! काय काय बडबडत होतास तापात आणि कसनुसा चेहरा करत होतास... आता अगदी हसत बघतोयस ते... आणि हाताची बोटं किती वेळ गुंतवशील? चल सोड आता.... स्वैपाक करायचा आहे मला... तो येईलच आता तासा दोन तासात. तुझ्याबरोबर बघितलं की माझं संपलच म्हणून समज. बरं बाबा, अजून थोडा वेळ हवाय..? बर.

माधुरीचा अक्षै (भाग ३)

Submitted by nimita on 24 September, 2020 - 00:10

एक दिवस ताई रंजीला म्हणाल्या,"रंजू, आज जरा संध्याकाळी पण येशील का गं? उद्या पहाटे तुझे साहेब येणार आहेत घरी ; म्हणून सगळं घर अगदी झाडून पुसून नीट स्वच्छ करायचंय मला, कपाटं आवरायची आहेत, खिडक्यांचे पडदे बदलायचे आहेत....आणि हो- स्वैपाकघरात पण बरंच काम आहे....साहेबांना सगळं कसं अगदी व्यवस्थित आणि जिथल्या तिथे हवं असतं... एकदम परफेक्ट असायला पाहिजे सगळं ..."

भरपाई

Submitted by पराग र. लोणकर on 23 September, 2020 - 01:53

भरपाई

दरवाजाची बेल वाजली. सकाळची नऊची वेळ, म्हणजे कमळेची यायची वेळ. विशाखा तिच्या रात्रीच्या हॉस्पिटल dutyवर गेली होती.

मी यंत्रवत उठून दरवाजा उघडला आणि परत सोफ्यावर येऊन बसलो. हातात मोबाइल घेतला आणि सहज समोर पाहिलं, कमळा माझ्या समोरच उभी होती. एरवी ती थेट स्वयंपाकघरात शिरत असल्याने तिला समोर उभं पाहून मला आश्चर्य वाटलं.

कमळा गेले २-३ दिवस कामावर आली नव्हती. पण याबद्दल विचारणा करण्याचं काम विशाखाचं असल्यानं मी याबद्दल काहीच बोलणार नव्हतो.

``सायेब, गणेशला अपघात झालाय...`` कमळा म्हणाली.

शब्दखुणा: 

माधुरीचा अक्षै (भाग २)

Submitted by nimita on 23 September, 2020 - 01:40

ताई पण बहुतेक तिचीच वाट बघत होत्या. त्यांनी लगेच दार उघडलं आणि रंजीच्या हसऱ्या, उत्साही चेहेऱ्याकडे बघत विचारलं," आणलंस का?" रंजीनी होकारार्थी मान हलवत आपल्या छोट्या पिशवीतून तिचं आधार कार्ड काढलं आणि ताईंच्या हवाली केलं. काल जेव्हा रंजी कामाचं ठरवायला आली होती तेव्हाच ताईंनी सांगितलं होतं-' आधार कार्ड चेक केल्यावरच कामावर ठेवीन.' ताईंचं हे वाक्य ऐकून खरं म्हणजे रंजीला थोडासा राग च आला होता त्यांचा...'म्हंजे मी काय कुनी चोर, डाकू हाये व्हय ?

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन