गद्यलेखन

सेटलमेन्ट बाबा: भाग २

Submitted by सायली रहाटे on 27 September, 2018 - 05:37

माझा मित्र रामू याने सांगितल्याप्रमाणे मी 'सेटलमेंट बाबा'कडे जायचा निर्णय घेतला. माझ्या मित्राने त्या बाबांचा पत्ता मला वॉटसपवर टाकला होता. तो पत्ता होता- मैनापुर, कबुतर चौक. कबुतर चौकापासून ५ किमीवर राघूवाडी हे छोटेसे गाव आहे. त्या गावापासून अर्धा किमीच्या कच्च्या रस्त्यानंतर बाबांचा मठ आहे.
मी मैनापूर स्टेशनपासून कबुतर चौकला जाण्यासाठी रिक्षा शोधत होतो. तेवढ्यात एक रिक्षा आली.
'काका तुम्हाला कबुतर चौकला जायचंय का?' रिक्षावाल्याने विचारलं.
'इथेसुद्धा काका? हा 'काका' नावाचा टॅग माझ्या नशीबातून केव्हा जाणार आहे देव जाणो.

शेअर करताना अडचण येते

Submitted by सायली रहाटे on 27 September, 2018 - 05:15

मी माझ्या कथेची लिंक व्हाट्सएवर शेअर केली पण ती व्हाट्सआपला सेंड न होता फेसबूकवर पोस्ट होते काय करु?

भुरळ .... Love and Lust

Submitted by अनाहुत on 26 September, 2018 - 10:37

त्याने त्याचे फेसबुक अकाउंट open केलं . एक friend request होती त्याने ती check केली . sweet sneha या नावाने friend request होती . या fake accounts च काय करायचं आणि कशाला कोण उगाचच मुलीच account बनवून बसतात काय माहित आणि त्यातून वर आणखी friend request टाकत बसतात काय माहित . पण जाऊदे आपण तरी एव्हढा कशाला विचार करायचा . करूया आपणही accept . काय फरक पडतो . त्याने accept वर click केलं आणि तो स्वतःची timeline check करू लागला. तेच ते नेहमीच , बस दोघाचे नवीन pic आणि त्याच त्या नेहमीच्या शेकडॊवेळा repeat झालेल्या posts ....

शब्दखुणा: 

मांगाचा हरी

Submitted by दत्तात्रय साळुंके on 26 September, 2018 - 08:32

( या लिखाणाचा उद्देश एक निखळ, निरागस , भावविश्वाचे व्यक्तिचित्रण करणे हाच आहे . लेखक कुठल्याही भेदाभेद अथवा अंधश्रद्धेचे समर्थन करत नाही . )

मांगाचा हरी

माझे पहिली ते सातवी पर्यंतचे शिक्षण माझ्या जन्मगावा व्यतिरीक्त दुसऱ्या गावात झाले आणि आठवी साठी माझ्या मूळगावापासून ७-८ किलोमीटरवर असलेल्या गावात रयत शिक्षण संस्थेच्या न्यू इंग्लिश स्कूल शाळेत प्रवेश घेतला . प्रवेश घेण्या आधीच त्या शाळेतला शिपाई हरी माझ्या गावचाच असल्याने परिचित होता . कोठल्याही वयात एखाद्या पूर्ण अनोळखी ठिकाणी ओळखीचे कोणी असेल तर मनाचे अवघडलेपण कमी होते . मलाही नवख्या ठिकाणी रुळायला हरीची मदत झाली .

सेटलमेन्ट बाबा

Submitted by सायली रहाटे on 24 September, 2018 - 06:47

(या कथेतील पात्रे व घटना काल्पनिक आहेत.)

अशी ही बनवाबनवी

Submitted by प्रकाशपुत्र on 24 September, 2018 - 00:34

आज व्हाट्सअँप वरती एक मेसेज आला कि 'अशी ही बनवाबनवी' ला ३० वर्षे पूर्ण झाली. ते वाचून मला बनवाबनवीबद्दल काहीतरी लिहावे वाटले, म्हणून हा लेखनप्रपंच. २३ सप्टेंबर १९८८ ला हा चित्रपट प्रदर्शित झाला. या पिक्चरला लोकांनी अफाट प्रेम दिले. हा पिक्चर अफाट गाजला आणि अजूनही गाजतोच आहे. 'Cult Following' असं जे म्हणतात ते या पिक्चरला मिळाले. मी दादा कोंडक्यांच्या जमान्यातला नाही, त्यामुळे त्यांचे चित्रपट किती गाजायचे याचा मला प्रत्यक्ष अनुभव नाही, पण त्याबद्दल ऐकून आहे. तेवढेच किंवा जास्तच प्रेम बनवाबनवीला मिळाले.

आत्याबाई- व्यक्तिचित्रण

Submitted by mrsbarve on 23 September, 2018 - 23:46

कित्ती कित्ती वर्षे झाली त्या असायला !त्या कधी गेल्या तेही आठवत नाहीय. आठवते ती त्यांची छोटेखानी मूर्ती! ,आत्या आज्जी !आजोबांची बहीण! खूप सुरकुत्या असलेला त्यांचा चेहरा ,काटकुळी देहयष्टी,नऊवारी साडी !

खेळ (शतशब्द कथा)

Submitted by सौ. पूजा नरेगल on 23 September, 2018 - 11:34

एक छोटासा प्रयत्न कथा लिहीण्याचा
*****************************

"संपल सगळं, हा शेवटचा वार असेल ह्याचा. अचूक नेम धरला आहे त्याने.
पळायला वाटच नाही आणि त्राण सुद्धा नाहीत.
त्याच्या निशाण्यावर मी एकटीच नाही, अजून एक जण सुद्धा आहे. एका दगडात दोन पक्षी मारुन 'खेळ' संपवायचा आहे याला."

इतका वेळ इकडून तिकडे पळत होती, ह्या कोपऱ्यातून त्या कोपऱ्यात,
मधल्या रिंगणात सुद्धा जाऊन आली पण तो पाठलाग काही सोडत नव्हता. आता तिच्या समोर होती खोल आणि अंंधःकारमय विहीर.

शब्दखुणा: 

माझी सैन्यगाथा (भाग १४)

Submitted by nimita on 23 September, 2018 - 04:12

आमची ट्रेन तिच्या ठरलेल्या वेळेपेक्षा सात तास लेट चालली होती, त्यामुळे त्या दिवशी आम्हांला पठाणकोटला पोचायला संध्याकाळ होणार होती. आम्ही सगळे सहप्रवासी त्याबद्दल च बोलत होतो तेवढ्यात असं लक्षात आलं की ट्रेन च्या AC मधे काहीतरी प्रॉब्लेम झाला आहे कारण हळूहळू गरमी जाणवायला लागली होती. त्या बद्दल कोच अटेंडंट ला सांगायला गेले तर तो पट्ठ्या गायब च होता. मग एकानी त्याला शेजारच्या कोच मधून शोधून आणला आणि त्याला AC चं पॅनेल चेक करायला सांगितलं.

व्यक्तिचित्रण ---आमचा आधार " पुष्पा " --- मनीमोहोर

Submitted by मनीमोहोर on 22 September, 2018 - 10:45

आमच्या कोकणातल्या घरा वरचा आणखी एक लेख

पुष्पा, गो, ती मोठी कढई दे जरा पटकन घासून.

पुष्पा, तेवढं अळू दे चिरून आणि आठळ्या ही दे सोलून आळवात घालायला

पुष्पा, ह्या ओढणीचा रंग जातोय तेव्हा वेगळी धु.

पुष्पा , निखिलला घे जरा आणि आगरात फिरवून आण.... किती किरकिरतोय बघ.

तुम्ही ओळखलचं असेल ही पुष्पा कोण ते. हो बरोबर आहे … ही आमची कोकणातल्या घरची कामवाली . पु. लं च्या नारायणा सारखी हसतमुखाने सर्व आघाड्यांवर लढत असते दिवसभर.

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन