अनाथांची माय सिंधुताई सपकाळ नेहमी म्हणायच्या या देशात जिवंतपणी मोठेपण मिळत नाही. त्यासाठी मरायला लागतं.
सिंधुताईंनी सुध्दा जिवंतपणी मरण भोगलं. स्मशानात चितेच्या निखा-यावर मैताला ठेवलेल्या पिठाची भाकरी भाजून खाल्ली. हा एकच दाखला त्यांना आलेलं मोठेपण दाखवायला पुरेसा आहे. त्यांचं संपूर्ण आयुष्यच काट्याकुट्यांच. ज्या नवरोबानं गरोदरपणात पोटावर लाथ मारून हाकलले त्यालाही आसरा दिला. हे एक मातृ हृदयच करू जाणं.
असो लेखाचा उद्देश दुसरा आहे. पण माई सुरेश भटांच्या या ओळी नेहमी उद्धृत करत
इतकेच मला जातांना सरणावर कळले होते
मरणाने सुटका केली जगण्याने छळले होते
नुकतेच नवीन घरात प्रवेश करून जेमतेम महीना झालेला, दिवाळी नवीन घरीच करूया यावर सगळ्यांचेच एकमत झालेले म्हणून कसेबसे काम संपवून नव्या घरात डेरेदाखल झालो. स्वतः चे स्वतंत्र घराचे स्वप्न पूर्ण झाले, मुलांना त्यांच्या त्यांच्या स्वतंत्र खोल्या मिळाल्या, आईंना त्यांचे मोठे देवघर आणि खोली मिळाली यामुळे मी, अहो, त्यांची आई, मन्या, आणि डुब्बी असे सगळे मनापासून सुखावले होतो.
ऑपरेशन ब्लॅक एम्बर - भाग ३
आरव देशमुख काळोखात पाऊल टाकत होता, आता तो केवळ एक मूक प्रेक्षक उरला नव्हता, तर त्याने प्रत्यक्ष रणांगणात प्रवेश केला होता. समीर नायरवर विश्वास ठेवायचा की नाही? हा संभ्रम अजूनही कायम होता. पण एक सत्य आता सूर्यप्रकाशासारखं स्वच्छ होतं ते म्हणजे आरवचं नाव यंत्रणेच्या लेखी नोंदवलं गेलं होतं. आता तो शिकारी नव्हता, तर स्वत: एक 'टार्गेट' बनला होता.
Disclaimer – अस्वीकरण
ही कादंबरी पूर्णपणे काल्पनिक आहे. कथेत उल्लेख केलेली व्यक्तीरेखा, संस्था, आर्थिक हालचाली, गुप्त संघटना, तांत्रिक कारवाया, बाजारातील घडामोडी, राजकीय संकेत, देश, शहरं किंवा घटना यांचा कोणत्याही वास्तविक व्यक्ती, संस्था किंवा घडलेल्या प्रसंगाशी थेट संबंध नाही. काही ठिकाणी वास्तव जगातील शहरं, बंदरं, आर्थिक प्रणाली, व्यापारमार्ग, तंत्रज्ञान, बाजाररचना किंवा भू-राजकीय संदर्भ केवळ कथेला वास्तवदर्शी स्वरूप देण्यासाठी वापरलेले आहेत.
झोरान झिवकोविचचे TWELVE COLLECTIONS AND THE TEASHOP हे भन्नाट पुस्तक हातात पडले आणि पहीलीच कथा “Days” ही कथा वाचून भारावून गेलो. आपले सुदैव असे कि ह्या पुस्तकाला Michael Moorcock ह्या लेखकाने प्रस्तावना लिहिली आहे, Fantasy ह्या नव्या लेखनप्रकाराची ओळख करून दिली आहे. एके काळी नगण्य मानला गेलेला आणि नाके मुरडली गेलेल्या ह्या वाङ्मयप्रकारात अनेक हेवी वेट साहित्यिकांनी लेखन केल्यामुळे ह्याॉला थोडीतरी प्रतिष्ठा प्राप्त झाली आहे. ह्या संग्रहातील बारा कथा ह्या माणसाच्या संग्रह करणाच्या वृत्तीबद्दल भाष्य करतात. Moorcock ने ह्या प्रवृत्तीचे छान विश्लेषण केले आहे.
