गद्यलेखन

मोत्याचे डुल आणि कुडी

Submitted by मनीमोहोर on 27 October, 2021 - 07:36

कानामध्ये आभूषणे घालून चेहऱ्याचं सौंदर्य खुलवण्याची कला पुरातन काळापासून मानवाला अवगत आहे. कानामध्ये पानं फुलं घातल्याचे उल्लेख पुराणात ही आढळतात. कर्णाची कवच कुंडले कोणाला माहीत नसणं शक्यच नाही. वारीयाने कुंडल हाले , बुगडी माझी सांडली ग , झूमका गिरा रे, ढुंढो ढुंढो रे साजना ह्या सारखी कर्णभूषणांवर आधारित अनेक गाणी लोकप्रिय ही झाली आहेत. नायिकेचे कानातलं नायकाच्या शर्टात अडकणे हिंदी मराठी चित्रपटा दिग्दर्शकां मध्ये पूर्वी भलताच पॉप्युलर होता. असो

शब्दखुणा: 

स्टेटस

Submitted by SharmilaR on 25 October, 2021 - 00:20

स्टेटस

दुपारर्पयंत खोळंबून ती अगदी आंबून गेली होती. सकाळचा उत्साह, आत्मविशास तर केव्हाच डळमळीत झाला होता. आता तर तिच्या इथल्या अस्तित्वाबद्दलच प्रश्नचिन्हं निर्माण झालं होतं. रखवालदाराच्या केबिन बाहेर बसून ती अगदी आसुसून त्या इमारतीकडे बघत होती. लंचटाईम तर केव्हाच होऊन गेला होता. बरोबर आणलेल्या डब्यातली पोळी - भाजी पण तिला खावीशी वाटेना. सगळी भूकच मरून गेली होती.

शब्दखुणा: 

भीती – कुट्टीची गोष्ट - 5

Submitted by SharmilaR on 18 October, 2021 - 01:32

भीती – कुट्टीची गोष्ट - 5

घराचं फाटक उघडून कुट्टी आत शिरली तेव्हा अजुनही तिचे पाय थरथरत होते. रडू अगदी दाटून आलं होतं. ओठ घट्ट दाबून तिने तशीच हातातली फुलांची पिशवी खाली ठेवली. कपाटातून सुई - दोरा घेतला अन ती गणपतीसाठी हार करायला लागली.

हात भराभर चालवायला हवा होता. अजून तर गणपतीच्या मखराभोवती रांगोळी पण काढायची होती. सकाळचे साडे-सहा वाजायला आले होते. 'आत्ता शाळेत जाण्याची वेळ होईल.' ती मनात म्हणाली.

नरकातल्या गोष्टी - भाग २ - दिग्दर्शक!!

Submitted by अज्ञातवासी on 16 October, 2021 - 14:35

"मी राजीनामा देतोय, याक्षणी. मी चाललो."
"सॉरी ना चित्रू..."
"तू सॉरी म्हणू नकोस, सॉरी मला म्हणू दे, हे पाप पुण्याचं कॅलक्युलेशन करण्याचं काम मी स्वीकारलं."
"पण माझी काय चूक, माझं मन मानेल तसं मी लिहिते."
"मी लिहिते??? बाई, कृपा कर माझ्यावर... तू लिहीत नाहीस, तू अवघड कोडी घालतेस... सोडवावी मला लागतात."
"चित्रू..." एव्हाना शांत असलेली व्यक्ती धीरगंभीर आवाजात म्हणाली.
"जी धर्मराज!"
"कॉल मी राज!"
"येस, राज." चित्रू नम्रपणे म्हणाला.
'यांचं टीवी बघणं कमी केलं पाहिजे.' तो स्वतःशीच पुटपुटला.

नरकातल्या गोष्टी - भाग १ - लेखिका!

Submitted by अज्ञातवासी on 15 October, 2021 - 00:11

"तोच तोच तोच तोच तोचपणा!!!!! दुसरं काही सुचत नाही का तुला?"
"लोकांना हे असलंच आवडतं.'
'तुला लोकांच्या आवडी निवडीशी काय घेणं देणं? स्वतःच्या मनाचं कर कधीतरी. लोकप्रिय व्हायची तुला काहीही गरज नाही."
"लोकप्रिय? मला कुणी ओळखतही नाही..." ती निराशेने म्हणाली.
तोही जरा वरमला.
"पण तेच तेच काय? एकच कथा नेहमी, वर्षानुवर्ष तेच. आणि प्रत्येक कथेत तोच सरधोपटपणा. एक बाळ आलं, मोठं झालं, नोकरीला लागलं, लग्न झालं, त्याला मुले झालीत, त्यांची लग्ने, हा मेला. दॅट्स इट?"

आंधळा

Submitted by SharmilaR on 11 October, 2021 - 01:51

आंधळा

“हत्ती भिंतीसारखा आहे.” आंधळ्या ने परत रोजच्या प्रमाणे कितव्यांदा तरी सांगीतलं.
रोजचं त्याचं बोलणं ऐकणाऱ्यांनी रोजच्या सवई प्रमाणे त्याच्याकडे पूर्ण दुर्लक्ष केलं. कारण त्याला काही सांगून उपयोग नव्हता.

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन