गद्यलेखन

आर्किमिडीजचा स्क्रू!

Submitted by चिमण on 29 October, 2018 - 10:54

आर्किमिडीजचं नाव घेतलं की बहुतेकांना त्याचा शोध नक्की काय होता ते भले सांगता येणार नाही पण तो नग्नावस्थेत युरेका! युरेका! (खरा उच्चार युरिका आहे म्हणे) ओरडत रस्त्यातून पळाला होता हे डोळ्यासमोर नक्की येईल! पाठ्यपुस्तकं रंजक करण्यासाठी ज्या गोष्टी घालतात नेमक्या त्याच जन्मभर लक्षात रहातात. असो! आर्किमिडीजने बरीच उपयुक्त यंत्रं बनविली त्यातलंच एक आर्किमिडीजचा स्क्रू आहे!

झोप

Submitted by पायस on 28 October, 2018 - 02:48

शुक्रवारचा दिवस असल्याने अनन्याचे लक्ष मॉनिटरकडे कमी आणि घड्याळाकडे जास्त होते. तिच्या वयाच्या अनेकजणांप्रमाणे तिनेही कीबोर्ड बडवायची नोकरी पकडली होती. तिचा या जगाच्या उलथापालथीवर नगण्य प्रभाव होता पण तिला याची फारशी फिकीरही नव्हती. ती कंपनीही काही फार जबरदस्त वगैरे नव्हती पण तिच्या डिपार्टमेंटकडे पुरेसे क्लाएंट्स होते. तिच्या बुद्धिमत्तेच्या मानाने काम अगदीच मामूली असल्याने तिच्याच शब्दात सांगायचे तर "मला ८-९ तास एका जागी बसून कॉफी ढोसण्याचे पैसे मिळतात". पगारही तसा बरा होता. वीकांताला मग एखादा सिनेमा, पुस्तक वाचन वगैरे मध्ये वेळ घालवता येत असेल तर आणखी काय पाहिजे आयुष्यात?

भयाण (भयकथा) भाग 3

Submitted by shrinand kamble on 27 October, 2018 - 07:53

तो तिकडून नजर चोरून घेत म्हणाला.
'' अगं असल्या वाळलेल्या झाडांवर घुबडं नेहमी बसत असतात, त्यात भ्यायसारख काय आहे''
खरंतर राजपण त्या घुबडाचं ते अमानवी पाहणं बघून मनातून थोडासा घाबरला होता.पण त्याने तसं दाखवून दिलं नाही.कारण तोच जर भ्यायला तर सुमीत्राची काय अवस्था होईल हे त्याला चांगलच ठाऊक होतं.
वातावरणात एक वेगळाच कुंदपणा जाणवत होता.दुरून कुठूनतरी कुत्र्याचे ओरडणे कनावरती ऐकू येत होते. त्याच्या त्या ओरडण्याने वातावरणात आणखी भयानता पसरली होती.

कांदिसा - ४

Submitted by किरणुद्दीन on 24 October, 2018 - 11:02

नवा भारत मधे स्वप्नील चा फोटो आलाय असा फोन श्रीधरने केला होता.
संध्याच्या प्रश्नांना उत्तरे न देता श्रीधर फक्त एव्हढेच बोलला.

" बाहेर पडून नवा भारतचा अंक घे आणि तशीच माझ्याकडे रिक्षाने निघून ये. इथून आपण माझ्या कारमधून जाताना पुढचं बोलूयात "

यावर त्याची एक शब्दही बोलायची तयारी नव्हती.

कोप-यावरचा पेपरचा स्टॉल शोधून नवा भारतचा अंक तिने घेतला.
सगळा अंक चाळून काढला.

शेवटून दुस-या पानावर खाली स्नेहलचा फोटो होता.
सापडला आहे या शीर्षकाखाली. तिला धक्का बसला.

भयाण ( भयकथा )भाग2

Submitted by shrinand kamble on 24 October, 2018 - 05:36

''ते बघ तिकडे'' . राज तिकडे बोट करत म्हणाला. इतक्यात जोरात वीज कडाडते त्या प्रकाशात सर्व परिसर लखकन दिसतं आणि परत अंधारात गडप होऊन जातं.सुमित्रा त्या वाड्याकडे पहाते.तिकडे पाहतच भयाचा सरसरता स्पर्श तिला होतो.
रात्रीच्या अंधारात तो वाडा खूपच भयानक दिसत होता.समोरचं ते वाळलेलं झाड आणि त्यावरती बसलेलं ते विचित्र घुबड त्यात आणखी भर घालत होतं.
'' काय तिकडे नको बाबा, कसलं विचित्र दिसतय ते घर ''
सुमित्रा भयभीत स्वरात म्हणाली.
'' अगं कदाचित ते बाहेरून तसं दिसतय, आतमध्ये कोणीतरी राहत असेलच एकदा जाऊन बघायला काय हरकत आहे ''
राज समजुतीच्या स्वरात म्हणाला.

भयाण ( भयकथा )भाग2

Submitted by shrinand kamble on 24 October, 2018 - 05:35

''ते बघ तिकडे'' . राज तिकडे बोट करत म्हणाला. इतक्यात जोरात वीज कडाडते त्या प्रकाशात सर्व परिसर लखकन दिसतं आणि परत अंधारात गडप होऊन जातं.सुमित्रा त्या वाड्याकडे पहाते.तिकडे पाहतच भयाचा सरसरता स्पर्श तिला होतो.
रात्रीच्या अंधारात तो वाडा खूपच भयानक दिसत होता.समोरचं ते वळलेलं झाड आणि त्यावरती बसलेलं ते विचित्र घुबड त्यात आणखी भर घालत होतं.
'' काय तिकडे नको बाबा, कसलं विचित्र दिसतय ते घर ''
सुमित्रा भयभीत स्वरात म्हणाली.
'' अगं कदाचित ते बाहेरून तसं दिसतय, आतमध्ये कोणीतरी राहत असेलच एकदा जाऊन बघायला काय हरकत आहे ''
राज समजुतीच्या स्वरात म्हणाला.

भयाण (भयकथा ) भाग 1

Submitted by shrinand kamble on 23 October, 2018 - 15:13

रात्रीचा 1चा प्रहर. आकाशात विजांचा कडकडाट होत होता. पाऊस खूपच जोराने पडत होता. सर्वत्र मिट्ट काळोख पसरला होता.एक कार रस्त्यावरून भरधाव वेगाने धावत होती. कारच्या हेडलाईटला दुरून पाहिल्यानंतर असं वाटत होत जणू प्रकाशाचे दोन गोळे रस्त्याने भरधाव धावत आहेत. हेडलाईटच्या प्रकाशात ती कार भरधाव वेगाने धावत होती.गावापासून अलीकडेच असलेल्या छोट्याशा टेकडीवर एक पडका वाडा विजा चमकताच दिसायचं आणि क्षणात अंधारात गडप होऊन जायच. ती कार थेट त्या वाड्यापाशि येऊन बंद पडली.
'' काय झाल राज गाडी बंद का पडलीय ? ''
सुमित्रा राजकडे पाहत म्हणाली.
'' कही नाही गं डिझेल सम्पलय वाटतं ''

वॉट्सअप वरील लेखन

Submitted by उमानु on 23 October, 2018 - 13:47

माझ्या वाचनात वॉट्सअप वर राजेंद्र वैशंपालन यांच्या अती लघु कथा आल्या त्या इथे कॉपी पोस्ट करू शकते का??

ढवळ्याशेजारी बांधला पवळ्या....

Submitted by चिमण on 23 October, 2018 - 05:34

'दिवाळीचा काय प्लॅन आहे रे बंड्या?'.. अष्टपुत्रेंनी आठव्यांदा विचारल्यावर बंड्या 'पुण्याला जायचा विचार आहे' असं गुळमुळीतपणे पुटपुटला. त्याला कारण तसंच होतं. अष्टपुत्रेंना विषय मिळायचा अवकाश की ते त्यावर तासनतास ब्रेथलेस गाण्यासारखे बोलू शकायचे. पण त्यांना टाळता येणं शक्य नव्हतं. कारण त्याच्या गावात मराठी टाळकी कमी असल्यामुळे कुठल्याही समारंभात तीच तीच पुनःपुन्हा भेटायची. इंग्लंडातली मराठी मंडळी चक्क एकमेकांना धरून असतात हे समजलं तर अखिल महाराष्ट्रातले कट्टर मराठी झीट येऊन पडतील. असो! पण बंड्याच्या चावीमुळे लंडन पुणे प्रवासावरचा त्यांचा हातखंडा एकपात्री प्रयोग सुरू झाला!

जत्रा ( एक भयकथा ) संपूर्ण -५

Submitted by शुभम् on 22 October, 2018 - 23:37

पुढे चालू
" हा ss हा sss "
एक क्रूर हास्याचा आवाज सर्वत्र घुमला .
त्या कातळ काळोखाच्या अघोर समुद्रामध्ये लाटा उसळल्या. कर्णकर्कश्य ध्वनी आसमंतात घुमू लागला .
" माग , माफी माग . कारण थोड्याच वेळात माफी मागायला तुही नसशील आणि ज्यांना माफी मागायची आहे तेही नसतील . "
आणि लाटा अधिकच जोमाने उसळू लागल्या .लाटा उसळत होत्या . उंच उसळून कड्यावरती आपटत होत्या. त्या कड्यावरचा , त्या बेटावरचा एक एक आत्मा गायब होत होता . त्या अघोरी समुद्रामध्ये त्यांचा बळी दिला जात होता .

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन