गद्यलेखन

भस्मबीज - भाग १८
पूर्वभाग

भस्मबीज - भाग १७
पूर्वभाग

भस्मबीज - भाग १६
पूर्वभाग

भस्मबीज - भाग १५
पूर्वभाग

शेवटचा पीरियड संपला आणि वर्गातली सगळी मुलं मुली, एक एक करून बाहेर पडू लागली, सकाळी नऊ ला सुरू झालेले क्लासेस दुपारी चार वाजेपर्यन्त सुरूच असत, मध्यंतराचा एका तासाचा ब्रेक मिळायचा तेवढाच. त्यातही मधल्या सुट्टीत सगळी मुले बहुधा कॉलेज कॅंटीन मध्येच जात असत. क्वचित कुणी लायब्ररी मधे जात असे.
शंतनू कधीतरी कॅंटीन मधे जाई, बरेच वेळेस तर तो लायब्ररी मध्येच असायचा, अनेक वेळेला तर तो लायब्ररी मधे वाचनात इतका बुडालेला असे की लेक्चर ला पण अॅबसेंट राहत असे.

मी नेहमीप्रमाणे माझ्या नेहमीच्या हॉटेल मध्ये गेलो. संध्याकाळचे सहा वाजले असावेत. हॉटेलात मोजकीच गर्दी होती. समोरच्या टेबलावर तो बसला होता.
"शुक शुक, इकडे."
कुणाला बोलावत होता हा. मला?
"हो हो तुम्हीच. जरा इकडे याल का?"
त्याच्या स्वरात अशी काही अजिजी होती की मला जावेच लागले.
मी त्याच्या समोरच्या खुर्चीवर बसलो.
"मी तुम्हाला ओळखले नाही. आपण पूर्वी कधी भेटलो होतो ?"

भस्मबीज - भाग १४
पूर्वभाग

सहवास तो सुखाचा!

प्रतीक पल्लवीपेक्षा चार-पाच वर्षांनी मोठा. दोघेही एकाच कार्यालयात कामाला होते. सुरुवातीला पल्लवी जॉइन झाल्यावर तेथे आधीपासूनच असलेल्या प्रतीकशी तिचा केवळ कामापुरताच संवाद होता. पण प्रतीकनं एकदा तिला लग्नासाठी प्रपोज केलं, आणि तिनंही होकार दिला.

पण प्रत्येक प्रेमकहाणीचा शेवट सुखद होत नाही. काही कारणांमुळे पल्लवीच्या घरच्यांचा विरोध झाला आणि दोघांनाही आपले प्रेम दूर सारावे लागले.

आइसलँड. नाव ऐकलं तरी अंगात कुडकुडा भरतो. हे पृथ्वीवरचं ठिकाण नाहीच, हे पटवून देणारे आइसलँडचे सौंदर्य आहे, हे मी अनेकदा ऐकलेलं. पण मी जर्मनीतल्या उन्हाळ्यातही गारठणारा माणूस. मग मी अजून कुडकुडायला कशाला बरं जाईन आइसलँडला? पण तिथल्या निसर्गसौंदर्याची स्तुती ऐकून, अखेर रहावलं नाही. इतकी वर्षं युरोपमध्ये राहून थंडी सोसायची थोडीफार सवयही झाली आहे. म्हणून शेवटी ठरवलं आणि आइसलँडसाठी हनुमान-झेप घेतली. चोवीस मे रोजी, मी, माझा भाऊ आणि माझी बायको - असं आमचं राम, लक्ष्मण आणि सीतेचं त्रिकुट बारा दिवसांसाठी आइसलँडला पोहोचलं.

भस्मबीज - भाग १३
पूर्वभाग