गद्यलेखन

कथा सुवर्णाची

Submitted by बेफ़िकीर on 31 August, 2018 - 23:08

आशा कार्यकर्त्यांची सभा आटोपून सुवर्णा गावी परतत होती. मुलीची आणि मुलाची शाळा सुटली असेल आणि दोघे चालत चालत घरी येत असतील ह्याचा तिला अंदाज होता. एस टी मध्ये बसून ती खिडकीतून दिसणारे उजाड बोडके डोंगर बघत स्वतःच्या आयुष्याशी त्यांची तुलना करत होती. हे उजाड बोडके डोंगर आणि टेकड्या तिला खूप काही शिकवायचे. सुवर्णाच्या समाजातील स्थानिक पुढारी, जाणती माणसं, चार शब्द बोलता येणारी माणसं आणि हे डोंगर अगदी सारखे वाटत होते तिला! ह्या डोंगरांवर फक्त तेव्हाच हिरवा रंग चढतो जेव्हा वरून चार थेंब पडतात. तशीच ही जाणती माणसं आणि पुढारी!

शब्दखुणा: 

इंजेक्शन(अती लघुकथा)

Submitted by धनुर्धर on 31 August, 2018 - 12:59

तापाने विव्हळत तो बेडवर पडला होता. शेजारी बायको तोंडाला पदर लावून बसली होती. तिच्या डोळ्यात काळजी दाटली होती. तेवढ्यात नर्स इंजेक्शन घेऊन आली. "देऊ का इंजेक्शन?, दिडशे रूपये होतील अं!" नर्स त्या बाईच्या फाटक्या अवताराकडे बघत म्हणाली. "संध्याकाळी आणून देते!"बाईने आर्जव केले. इंजेक्शन देऊन नर्स निघून गेली. नवर् याला तिथेच सोडून बाई आपल्या मजूरीच्या कामाला निघून गेली. संध्याकाळी आली तेव्हा तिच्या हातात दिडशे रूपये होते.

चिरुमाला (भाग १३)

Submitted by मिरिंडा on 28 August, 2018 - 03:53

जोर लावून लावून मी थकलो पण कडी रेसभरही हलली नाही. शेवटी जुनं काम होतं. अर्थात मी आत्ता त्या गोष्टीचं कौतुक करण्याच्या मनः स्थितीत नव्हतो. थंडी असूनही माझ्या कपाळावर घामाच्या धारा लागल्या. मग दुसऱ्या बाजूने पण प्रयत्न करून पाहिला पण कडी ढिम्म हालेना. मग मी कंटाळून पहार तिकडेच टाकली. जरा दम खाण्यासाठी बसलो., पण उकिडवा. खाली फरशी असावी . ती बरीच जुनी असल्याने खडकासारखी भासत होती. पायऱ्यांवर बसण्याची सोय नव्हती . माझा एक हात लाकडी पेटी वर होता. आपण दुसरं कोणाची मदत घ्यावी का असा विचार माझ्या मनात आला. कोणाची मदत घेणार ? जुडेकर , गोळे , की पै ? जुडेकरवर विश्वास वेताचा होता.

तर्क द लॉजिक (कथा)

Submitted by चैतन्य रासकर on 26 August, 2018 - 15:37

(सूचना जोर गरम:
ही नवीन, स्वतंत्र कथा आहे, या कथेचा काथ्याकूट सिरीजशी काहीही संबंध नाही, काथ्याकूटच्या पुढच्या भागाचं लेखन सुरु आहे, लवकरच पोस्ट करेन)
................................................................................................................................

शब्दखुणा: 

आमची गच्ची

Submitted by nimita on 25 August, 2018 - 09:36

असं म्हणतात की जेव्हा एखादी मुलगी लग्न होऊन तिच्या सासरी जाते तेव्हा बरंच काही माहेरी सोडून जाते...तिच्या स्वभावातला बालिशपणा, तिच्या बर्याचश्या सवयी वगैरे वगैरे!

माझ्या लग्नानंतर देखील माझं काही बाही माझ्या माहेरी राहून गेलं.. (माझा बालिशपणा मात्र मी बरोबर घेऊन आले....असं मी नाही तर माझ्या आजूबाजूचे लोक म्हणतात!)

पण त्याबद्दल मला कधीच खंत नाही वाटली, कारण मागे राहिलेल्या पेक्षा मला जे काही नवीन गवसलं ते ही माझ्यासाठी तितकच महत्वाचं होतं.

जीवन गाणे गातच रहावे.

Submitted by संगीता थूल. on 19 August, 2018 - 13:57

जीवन गाणे गातच रहावे
|
जीवन गाणे गातच रहावे.
झाले गेले विसरून जावे पुढे पुढे चालावे
जीवन गाणे गातच रहावे.
सात सुरांचा हा मेळा व्यापून उरला विश्वाला
हृदयी हलता वरखाली ताल मिळे या गाण्याला
तुमच्या माझ्या श्वासामधूनी आकारा यावे
जीवन गाणे गातच रहावे
मातीमधूनी अंकुरली चैतन्याची दीपकळी
आनंदाने थरथरली कधी अंतरी गहिवरली
या मातीला या प्रितीला हितगूज सांगावे
जीवन गाणे गातच रहावे......
चिमणाबाई हिरमुसली गाल फुगवूनी का बसली
सान बाहुली ही इवली लटकी लटकी का रुसली
रुसली फुगली खुदकन हसली पापे किती घ्यावे.

'मी'पण माझे

Submitted by nimita on 19 August, 2018 - 00:49

या महिन्याचा साहित्य कट्ट्याचा विषय सगळ्यात अवघड विषय आहे...निदान माझ्या साठी तरी!

जेव्हा पहिल्यांदा ऐकलं की 'यावेळी स्वतः बद्दल लिहायचं आहे' तेव्हा वाटलं, " माझ्याबद्दल लिहायचं म्हणजे तर किती काही लिहिता येईल. कारण माझ्या इतकं मला कोणीच ओळखत नाही." पण जेव्हा त्या दृष्टीनी विचार करायला सुरुवात केली तेव्हा लक्षात आलं की हे प्रकरण वाटतं तेवढं सोपं नाहीये..

माझ्यातलं 'मी'पण शोधताना मला बरंच काही सापडतंय. माझ्या आत्तापर्यंतच्या पन्नास वर्षांत मी कशी घडत आणि काही वेळा बिघडत गेले याचा अभ्यास करताना किती तरी interesting गोष्टी लक्षात आल्या.

जाहिरातीमधील गिजगा भात

Submitted by राजेश्री on 18 August, 2018 - 22:44

सातारा डायरी (१२)
जाहिरात :- गिजगा भात

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन