अवांतर

कधीच न संपणारा 'सिग्नेचर' पॉज!

Submitted by Charudutt Ramti... on 31 August, 2018 - 12:35

गेल्या आठवड्यात वाजपेईजींच जाणं चांगलंच मनाला लावून गेलं. अगदी मनस्वी वाईट वाटलं...घरातलं कुणी वयस्क अनेक वर्षं अंथरुणात खिळून काहीही न बोलता एकट्यान्ं गुमान आजारपण सोसत असतं. त्याचं करणा-याला ते आजारी नातेवाईकाचं दुख: बघवत नसतं. आणि एक दिवस ते जरजर शरीर घेऊन ते अंथरुणात अडकलेल आप्त् आपल्याला सोडून दूर निघून जातं. ते गेल्यावर एकीकडे माणूस आपल्यातून कायमचं निघून गेल्याचं दुख: तर दुसरीकडे निघून गेलेली व्यक्ती एकदाची ते कष्ट प्रद भोग सोसण्यातून सुटली ही निश्वास सोडायला लावणारी भावना असते. तशी च काहीशी भावना झाली, वाजपेईजिंच्या जाण्याची बातमी कळल्या कळल्या. नंतर बराच वेळ मग हळवं वाटायला लागलं.

विषय: 

अमानविय शक्तिंशी बोकलत ह्यांचे मानविय द्वंद्व !!!!!

Submitted by कल्पतरू on 24 August, 2018 - 07:23

नमस्कार मंडळी, हा नवीन धागा काढण्याचे कारण म्हणजे आपले नवीन मायबोलीकर बोकलत, तर या गोष्टीला काही दिवसांपूर्वी सुरवात झाली, अमानवीय या धाग्यावर अनेक मायबोलीकर त्यांना आलेले गूढ अनुभव शेअर करत असतात. त्या सगळ्या अनुभवांना एक गंभीरतेची किनार असते पण आपले बोकलत त्या सगळ्या गंभीरतेवर पाणी ओतून तो धागा विनोदी करण्याचा प्रयत्न करत आहेत. मायबोलीकरांनी त्यांना हात जोडून नवीन धागा काढण्याची विनंती केली पण परिणाम शून्य, म्हणून त्यांच्या वतीने हा धागा मी काढत आहे आणि त्यांना कळकळीची विनंती करत आहे कि इथून पुढे त्यांनी त्यांचे अनुभव या धाग्यावर शेअर करावेत.

विषय: 

का?

Submitted by शब्दरचना on 22 August, 2018 - 09:56

मी अनंतात लोपले
पाश सोडून तुझे मागे
तु ओल्या संध्याकाळी एकटा
सैरभैर होशील का?

ना मी उरले मागे
जाणाया व्यथा तुझी
तसबिरीसमोर माझ्या
तरीही त्या मांडशील का?

मी न आता
गाया भूपाळी
ना कवेत घ्याया तुला
जाणिवेने ह्या तळमळीने
मध्यरात्री दचकुन
तु अचानक उठशील का?

विषय: 

टिंब टिंब प्रभात आणि निसटते अनुभव..!

Submitted by DJ. on 20 August, 2018 - 11:08

*** प्रसंग पहिला *** (८-१० वर्षांपुर्वीचा)

मी कॉलेज ला असतानाची गोष्ट. नविन अ‍ॅडमिशन घेतलेले असल्याने वर्गात जास्त कुणी ओळखीचे नव्हते. पण थोड्याच दिवसात ओळखी वाढल्या. ८०% विद्यार्थी बाहेरगावचे होते आणि अम्ही ८-१० जणच शहरातले. एकाशी चांगली मैत्री झाली. एकाच बेन्च वर बसु लगलो. लोकलाईड होतो त्यामुळे एकमेकांच्या घरी जायचे ठरवले. तो आमच्या घरी येउन गेला.. घरच्यांशी ओळख करुन दिली. नंतर त्यानेही मला त्यंच्या घरी बोलावले. मीही आगत्याने गेलो..

विषय: 

व्हॉटसपशिवाय हजार तास !

Submitted by ऋन्मेऽऽष on 17 August, 2018 - 18:35

आज आत्ता तब्बल शंभर तास होत आलेत मला हे आव्हान स्विकारून.

गेल्या चार दिवसात व्हॉटसपबद्दलची वाटणारी ओढ टप्प्याटप्याने कमी होताना अनुभवली आहे.

विषय: 
शब्दखुणा: 

"उजाले उनकी यादों के...."

Posted
1 month ago
शेवटचा प्रतिसाद
1 month ago

काही गोष्टी, आठवणी, वस्तू अक्षरश: आपलं आयुष्य घडवतात. आणि अंशी आयुष्य बनूनच राहतात.
साधारण तेरा चौदा वर्षापुर्वीची आठवण असेल. मी आणि माझी मैत्रीण एक अतिशय छोटी सदनिका भाडे तत्वावर घेऊन रहात होतो. आमच्या कडे टिव्ही नव्हता. मोबाईल तर तेव्हा फक्त बोलणे यासाठीच वापरात होता किंवा फारतर त्यावर एफ एम रेडिओ चालत असे. विरंगुळ्याचे असे साधन म्हणजे फक्त एक म्युझिक सिस्टिम होती आणि काही मोजक्या सीडीज. त्या उप्पर सतत सुरू असे ते म्हणजे आकाशवाणी पुणे केंद्र (१०१.१)

विषय: 
प्रकार: 

शब्द माझ्या मनातले

Submitted by Hemali Mhatre on 14 August, 2018 - 03:46

तुझी मी पिल्लू ,माझा तु शोना,
होइन तुझीच मी ,थोडं थांब ना ..

रोजचेच msg नी रोजचेच Call ,
म्हणून होते सारे Tenshan salve...

माझं कुटुंब आणि तुझं कुटुंब,
नेहमीच असते आपल्या पाठीशी उभं....

आपलं भूतकाळ हे तर होत दैव लिखित,
घडणाऱ ते घडले आता हवीय तुझी साथ...

मला प्रेम करता येत नाही, पण शिकेन मी
तुझ्यासाठी पुन्हा नव्याने जगेन  मी ...

करु नको घाई, शोना ऐक ना ,
होइन तुझीच मी ,थोडं थांब ना .....

शब्दखुणा: 

हरवणे

Submitted by शब्दरचना on 13 August, 2018 - 12:42

खुप शोधाशोध करतोय मी
मला मी सापडतच नाही
नक्की कुठे हरवलोय
मला ते आठवतच नाही

बोलण्यात तिच्या की
हसण्यात तिच्या
नक्की गुंतलो कशात
कि पुन्हा कधी सुटलोच नाही

पैंजणांच्या घुंगरांत तिच्या
शोधले पापण्यांत तिच्या
असा बुडालो डोळ्यांत तिच्या
कि पुन्हा उठलोच नाही

खरच खुप शोधाशोध करतोय
मला मी सापडतच नाही
नक्की कुठे हरवलोय
मला ते आठवतच नाही...!!!



विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - अवांतर