लेखन

infinity

Submitted by जव्हेरगंज on 9 September, 2019 - 14:37

त्या पटरीवर अंधाराचे साम्राज्य होते. काळोखी झुडपे भयाण भासत होती. बोचऱ्या थंडीने पाय लटपटत होते. दूरवर कुत्री भुंकत होती. मधूनच एक रानडुक्कर पळालं आणि मी सिगारेट काढली.

सिगारेट! बस एक सिगारेट! सालं पेटवायला माचीस नाही.

चरफडत चालत राहिलो. इथली शांतता किती भयाण आहे. कुण्या एकेकाळी वापरात असलेली आणि जिचा भयानक अपघात झाला असावा अशी वाटणारी एक मालगाडी यार्डात उभी होती. प्लॅटफॉर्मवर एक माणूस दिसेल तर शप्पथ. दिवे मात्र अजूनही जळत होते. लख्ख प्रकाश.

सोळा आण्याच्या गोष्टी - 'आतुरता' - किल्ली

Submitted by किल्ली on 9 September, 2019 - 09:43

घराच्या ओसरीवर कट्ट्यावर बसून ती त्याची वाट पाहत होती. वेडी!

त्याने अजूनही तिची दखल घेतली नव्हती, कदाचित घेणारही नव्हता. हे माहित असूनही ती रोज त्याची वाट पाहत असे आणि तो दिसताच आनंदून जात असे.
त्याचं तेजस्वी रूप तिच्या मनात व्यापलं होतं.

एके दिवशी त्याला पाहू शकली नाही तेव्हा तिची चर्या दुःखाने काळवंडून गेली होती.

नेहमीसारखा तो विशिष्ट वेळी येणार हे माहित असूनही मोठ्या आशेने आधीपासून त्याच्या वाटेकडे डोळे लावून बसली होती.

दोघांचा मूक संवाद नेहमीच चाले. दुरून!

निदान तिला तरी असं वाटे की तो इशाऱ्यांमध्ये तिच्याशी बोलतो.

विषय: 

पुनरागमनायच !

Submitted by प्रसन्न हरणखेडकर on 9 September, 2019 - 06:32

झालं... निघालास? आत्ता आत्ता तर परवाच्या सोमवारी आला होतास नं? आणि लगेच निघालास हि?

स्पंदन - राहू दे ही माझी गझल कायम अधुरी - महाश्वेता

Submitted by महाश्वेता on 8 September, 2019 - 16:03

लिहिता लिहिता थांबायले हवे कधीतरी
राहिला प्रवास तर राहू दे अधांतरी

सुखच आले वाट्यास, भोग ना नशिबी आले
पूर्ण कशी करू गझल, काहीच नाही घडले

हेवा वाटतो त्यांचा, बुडाले जे प्रेमभंगात
मीच राहिले कोरडी, सदैव रंगले अरंगात

ना सर्वांगाची काहिली, ना सोसला दाह
साधी जखमही नाही, नसे बिनकामाचा विरह

निराशेने कधी व्यापले नाही, ना आले वादळ
यशासाठी भरला पाया, सोसली थोडी कळ

काळा निळा भगवा हिरवा नाही गझलेच भांडवल
फुकटची धर्मनिरपेक्ष नाही ना कुठेही कलकल

आयुष्यात तृप्त मी, ना कशाची तहान
स्वतः केल्यात चुका, न मीच महान

विषय: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी – बिननावाची गोष्ट - सायकलस्वार

Submitted by सा. on 8 September, 2019 - 15:40

मरताना माणसाचं अख्खं आयुष्य डोळ्यांसमोरून चमकून जातं म्हणतात.
शरीरावरचे आघात सहन होत नव्हते. त्यात कसलंसं हत्यार वर्मी बसलं आणि डोक्यातून जबरदस्त कळ गेली.
बंद डोळ्यांपुढून पट सरकला.
*
के.जी.तला पहिला दिवस.
पेंडसेबाईंच्या छड्या.
छत्री तिरकी करून सारिकाने दिलेला पहिला किस.
आयआयटीचा ग्रॅज्युएशन सेरेमनी.
अयानाची चिमुकली मूठ.
सीईओ म्हणून नियुक्त झाल्यावर बोर्डमेंबर्सनी केलेलं अभिनंदन.
बाईक क्रॅशनंतर सहाव्या दिवशी अथर्व शुद्धीवर आला तो क्षण….
*
पाठ खाडकन ट्रेवर आदळली. जोरदार किंचाळावसं वाटलं पण जमलं नाही.

विषय: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - 'पत्ते' - हायझेनबर्ग

Submitted by हायझेनबर्ग - एक... on 8 September, 2019 - 14:20

पूर्वसुचना:- एवढ्यातच माझ्या एका कथेवर ओरिजिनल नसल्याचा आक्षेप घेण्यात आला आहे. त्यावरून ही कथा ओरिजिनल आहे असा दावा मी करू शकत नाही. कथेवर कोणाही वाचकाचा आक्षेप असल्यास प्रतिसादात नि:संकोच कळावावा.
तोवर माझी ह्या कथेमागची प्रेरणा ईथे नोंदवून ठेवतो. त्याच्याशी वा ईतर कुठल्याही साहित्याशी आक्षेपार्ह साम्यस्थळं वाचकांना जाणवल्यास मी आनंदाने जबाबदारी स्वीकारण्यास कटिबद्ध आहे.

कळावे लोभ असावा.
---------------------------------------------------------------------------------

विषय: 

माझी सैन्यगाथा (भाग २८)

Submitted by nimita on 8 September, 2019 - 13:20

उन्हाळ्याचा रखरखाट संपून आता हळूहळू थंडी पडायला सुरुवात झाली होती. पण जम्मूचा उन्हाळा जितका प्रखर तितकीच तिकडची थंडीही अगदी कडाक्याची! ऐन थंडीच्या दिवसांत तर पहाटे पहाटे इतकं धुकं पडायचं की खिडकीतून बाहेर पाहिलं तर समोरचं काही म्हणजे काही दिसायचं नाही...बागेतली झाडं, बागेच्या पलीकडचा रस्ता, रस्त्याच्या पल्याडची घरं... सगळं काही धुक्याच्या पडद्यामागे लपून गेलेलं असायचं. कधी कधी तर बाहेर रस्त्यावर स्कूल बस येऊन थांबायची पण आम्हांला दिसायचीच नाही....फक्त ऐकू यायची...म्हणजे बसचा ड्रायव्हर जोरजोरात हॉर्न वाजवायचा आणि गाडीचे हेडलाईट्स ऑन ऑफ करून सिग्नल द्यायचा.

सोळा आण्याच्या गोष्टी - परी - बिपीन सांगळे

Submitted by बिपिनसांगळे on 8 September, 2019 - 01:16

त्या चिमुरड्याने शेजारी नवीन रहायला आलेल्या चिमुरडीला घरी बोलावलं . खेळायला .
पोरगी भलतीच गोड होती. एखादी परी ? ...
त्याच्या घरात काचेच्या हंडीमध्ये मासे होते. रंगीबेरंगी ,चमकणारे, गप्पी मासे. तिला गम्मत वाटली .
गालावर हात ठेऊन ती आश्चर्याने म्हणाली ,” अय्या !फिश!”
मग तिने मोजायची सुरुवात केली.” एक दोन तीन चाल .ए, चाल माशे आहेत .”
“नाही गं ! पाच माशे आहेत.”
“नाही ले, चालच आहेत.”
“तुला माइती का मला माइती? माजे माशे आहेत ! तू मोजायला चुकतीये.”
त्यावरून दोघे भांडले .ती परी गेली घरी.

विषय: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - प्रेमाची लांबी - बिपीन सांगळे

Submitted by बिपिनसांगळे on 7 September, 2019 - 14:09

नवरा बायको कशावरूनही भांडतात. पण त्याचं अन तिचं कशावरून बिनसलं हे कळलं, तर तुम्हाला गम्मतच
वाटेल.

विषय: 

सोळ्या आण्याच्या गोष्टी - नो बॅरीअर्स - अजय चव्हाण

Submitted by अजय चव्हाण on 7 September, 2019 - 13:44

बाजूच्या घरातून मोठ्याने रडण्याचा आवाज ऐकू येऊ लागला तसं मी हळूच दार उघडलं. बाजूचा दरवाजा उघडाच होता.
मी आत डोकवलं. कुसुमच्या सासूबाई रडत होत्या आणि जमिनीवर कुसुमच प्रेत पडलेलं. लोक गोळा होत होती. सांत्वन करत होती.
प्रकाश तर काही बोलण्याच्याच मनस्थितीत नव्हता.

कसा असणार? गेल्या महिन्यात "ही" गेली तेव्हा माझीसुद्धा हीच परिस्थिती होती. मी हलकेच प्रकाशच्या खांद्यावर थोपटलं. त्याचा बांध फुटला. तो मला बिलगून रडू लागला. मी फक्त थोपटत राहीलो.

अशावेळी काय करावं, काय बोलावं काहीच सुचत नाही.

मी सांत्वन करून निघून आलो..

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन