लेखन

गाण्यांची वाट लावताना

Submitted by प्रकाशपुत्र on 2 April, 2020 - 00:43

मला एक खोड आहे. म्हणजे तशा बऱ्याच खोड्या आहेत, पण हि एक वेगळी. मला कुठलंही गाणं ऐकलं कि त्याची मोडतोड करायची ईच्छा होते. चांगल गाणं घ्यायचं आणि त्याची पार वाट लावायची किंवा हिंदीतलं गाणं मराठीत बसवायचं. आत्तापर्यंत एका गाण्याने मात्र माझा नक्षा पार उतरवलाय, ते कोणतं ते पुढं सांगतो. आधी मी गाण्याची मोडतोड कशी करतो ते सांगतो.

मन वढाय वढाय (भाग ३१)

Submitted by nimita on 1 April, 2020 - 21:26

अजयचा फोन येऊन गेल्यापासून स्नेहाला राहून राहून त्याचं बोलणं आठवत होतं. ' काय करू ? अजय म्हणतोय तसं खरंच फेसबुकवर अकाउंट उघडू का? सगळे मित्र मैत्रिणी परत भेटतील. किती वर्षं झाली सगळ्यांना भेटून. आता इतक्या वर्षांनंतर पुन्हा एकत्र यायला खरंच खूप मजा येईल. पण कामाच्या इतक्या व्यापात वेळच कुठे आहे या फेसबुक वगैरे साठी ! नाहीतर या फेसबुक च्या नादात सगळी कामं राहायची बाजूला....पण त्यासाठी किती वेळ द्यायचा हे तर माझ्याच हातात आहे ना ! काय करावं?' स्नेहा एकीकडे आपली कामं करता करता विचार करत होती. शेवटी एकदाचा तिचा निर्णय झाला आणि तिनी अजयचं ऐकायचं ठरवलं.

गुरे घुसली समजता कापणीला शेत आहे*

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 1 April, 2020 - 16:18

पुन्हा गाडी घसरलेली रुळावर घेत आहे
चला उतरायचे ?... अंतिम स्टेशन येत आहे

खुल्या डोळ्यांवरी ठरवून पट्टी बांधली तर
तुला दिसणार काळा, रंग ज्याचा श्वेत आहे

तिच्या गरजा तिची घुसमट कुणाला काय त्याचे ?
तुझ्या स्टेटसप्रमाणे आखलेला बेत आहे

असो अण्वीक ऊर्जा वा असो नाते जवळचे
जसा वापर तसा परिणामही ते देत आहे

उन्हातान्हात आपण राबलेलो पेरणीला
गुरे घुसली समजता कापणीला शेत आहे

सुप्रिया मिलिंद जाधव

विषय: 

द असेसिअन पार्ट - १

Submitted by डार्क नाईट on 1 April, 2020 - 15:58

सदर कथा ही पूर्णपणे काल्पनिक असून या कथेचा कोणत्याही व्यक्तीशी,ठिकाणाशी,नावाशी सबंध केवळ योगायोग समजावा.

______________________________________________________
वेळ :- सकाळी ९:०४
ठिकाण:- south beach,san francisco
तारीख:- १७ जुलै २०१५

डॅरेन आपल्या समुद्रा जवळ असलेल्या आलिशान घरात झोपलेला असतो.तेवढ्यात त्याचा फोन वाजतो.डॅरेन खडबडून जागा होतो व आपली फोन ची स्क्रीन पाहतो, तर त्याला प्रायव्हेट नंबर दिसतो व तो दोन सेकंद विचार करून कॉल रिसिवी करतो.

सेक्रेटरी:- हॅलो डॅरेन.

डॅरेन:- हॅलो, गूड मॉर्निंग सर.

सेक्रेटरी:- माझा आवाज ओळखलास तर.

विषय: 

ती गेली तेव्हा रिमझिम...

Submitted by अजय चव्हाण on 1 April, 2020 - 13:37

हाटेपासून "हा" पाऊस कोसळत होता. नुसताच रिमझिम आणि चिंब चिंब. पहाटेचा पाऊस मला आवडतच नाही कारण तो मला खुप भकास वाटतो अगदी संध्याकाळच्या पाऊसापेक्षाही. संध्याकाळचा पाऊस मुसमुसणं असतं तर पहाटेचा पाऊस मला हुंदक्यासारखा वाटतो. अगदी कंठापर्यंत दाठून आलेला आणि न आवरता येणारा. खरं सांगू का? त्या सुरांत मला दुःखाची, एका अपूर्णतेची छटा दिसते. रडणारे ढग तेव्हा दिसतच नाहीत. दिसतात फक्त अस्पष्ट थेंबाच्या रेषा आणि पाण्यांचा तो केविलवाणा आवाज. असं वाटतं मनातलं काही न सांगता तो बरसत आहे आणि त्याचवेळी तो काही अंशी बहरत असल्याचा भास होतो अगदी शांत, मधुर, स्वखुशी बरसत असल्याचा.

विषय: 

प्रकाशक शोधताना!

Submitted by पराग र. लोणकर on 1 April, 2020 - 01:51

प्रत्येकच लेखकाने आपलं लेखन, कवींनी आपल्या कविता खूप मनापासून केलेल्या असतात. किंबहुना बऱ्याचदा त्यांच्यातील प्रतिभेनं हे सारं लेखन उत्स्फूर्तपणे कागदावर (किंवा आजकाल संगणकावर) उतरवलेलं असतं. पुढे हे लेखन विविध दैनिके, साप्ताहिके, मासिके, दिवाळी अंक इत्यादींकडे पाठवल्यावर अनेकदा त्यास प्रसिद्धीही मिळालेली असते. मग या आपल्या लेखनाचं पुस्तक व्हावं असं साहजिकच आपल्या मनात येतं आणि मग सुरु होतो प्रकाशकाचा शोध.

इटुकल्या पिटुकल्या गोष्टी

Submitted by मोहना on 31 March, 2020 - 21:55

आजोबा
'चष्मा आण, पाणी दे. चहा कर.' आजोबा दिसेल त्याला पकडतात. कामांची रेल्वेगाडी सोडतात. आई म्हणते, ’नाचवतात सगळ्यांना.’
मी त्यांना काम सांगितलं की मात्र ओरडतात,
'हातपाय आहेत ना? स्वत:ची कामं स्वत: करायची' असं म्हणतात आणि आरामखुर्चीत डुलत बसतात.
मी आज खोलीत लपून बसलो. कामांची रेल्वेगाडी आजीने हाकली. आजोबा गेले. मी हळूच विचारलं.
"गेले का जमदग्नी?"
"कोण जमदग्नी? बाहेर ये." आजोबा खेकसले. मी घाबरलो. आजोबा होते की इथेच. मी पळणार होतो पण आजोबांनी मला धरून आणायला आजीला पाठवलं असतं.
"बाहेर ये." आजोबा परत जोरात ओरडले. मी बाहेर आलो.

कोठे तू गेलास विठ्ठला ?

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 31 March, 2020 - 05:30

प्रेमामध्ये ठेचकाळला
पडलेल्यांवर नाही हसला

मन राधेसम निर्मळ होते,
अनुभव आले... रंग फासला

तू माझ्या डोळ्यातिल वादळ
समुद्र मीही तुझ्याआतला

आयुष्याच्या कॅनव्हासवर
नियतीचा निष्णात कुंचला

अशी जखडते तुझी आठवण
प्रेम म्हणू की म्हणू शृंखला ?

परिस्थितीचा गुलाम मानव
निसर्गापुढे कायम झुकला

वामांगी तिष्ठते रुक्मिणी
प्रेमामध्ये ठेचकाळला
पडलेल्यांवर नाही हसला

मन राधेसम निर्मळ होते,
अनुभव आले... रंग फासला

तू माझ्या डोळ्यातिल वादळ
समुद्र मीही तुझ्याआतला

विषय: 

लोकडाऊनमध्ये वाचण्यासाठी मायबोलीवरचे जुने धागे

Submitted by आभा on 30 March, 2020 - 22:13

नमस्कार मंडळी,

लॉकडाऊन मध्ये वाचण्यासाठी मायबोलीवरच्या तुम्हाला आवडलेल्या कुठल्याही विषयांवरच्या धाग्याची लिंक इथे द्या.
आपल्याला सगळ्यांना तर परत वाचता येतीलच पण भारतात एकटे असलेल्या ज्येष्ठ नागरिकांना सुद्धा त्या लिंक्स पाठवता येतील. त्यांना नेहमीच्या बातम्या आणि भीतीदायक कायप्पा मेसेजेस पासुन तेव्हढाच विरंगुळा.

सर्व विषय / कथा चालतील....
चला तर मग, वाट बघते आहे.
धन्यवाद!

आधुनिक कुटुंब!

Submitted by चिमण on 30 March, 2020 - 11:29

बीबीसी वर आलेला हा एक सत्य घटनांवर आधारित लेख आहे. भविष्यात काय प्रकारची कुटुंब व्यवस्था असू शकेल याची थोडी कल्पना या लेखामुळे येते. युके बाहेर कदाचित तो न दिसण्याची शक्यता आहे म्हणून त्याचा सारांश इथे देतोय.

Pages

Subscribe to RSS - लेखन