लेखन

समाधान

Submitted by मोहना on 14 October, 2019 - 22:53

"न्यायाधीशांना दिवसभरात तुमची कधीही गरज भासू शकते त्यामुळे पाचवाजेपर्यंत थांबणं जरुरीचं आहे. इमारतीबाहेर फक्त जेवणासाठी जाता येईल. तुमची निवड झाली तर कदाचित एकाच दिवसात काम संपेल, कदाचित कितीतरी दिवस लागतील. काम सुरु व्हायच्याआधीच तुमच्या अडचणी तुम्ही न्यायाधीशांना सांगू शकता..." ज्युरीड्युटीसाठी आलेल्या साधनाला ते ऐकताना आता आठ ते पाच इतका वेळ बसून काय करायचं हा प्रश्न पडला, तसा तो तिथे असलेल्या १५ - २० जणांनाही पडलेला होताच. हळूहळू सगळेच फोनमध्ये डोकं खूपसून बसले, इमारतीत भटकून आले. एकमेकांच्या ओळखी करुन घेणं भागच होतं. नाहीतर करायचं काय इतक्या वेळाचं?

नारायण धारपांची पुस्तके - विचार/समीक्षा

Submitted by अज्ञातवासी on 12 October, 2019 - 13:35

कालपासून नारायण धारपांची पुस्तके वाचायला सुरुवात केली आहे. त्याविषयी माझे विचार/परीक्षण या धाग्यात टाकेन.
यात अजून एक सिस्टीम मी वापरेन. एक ते पाच च्या रेटिंगवर मी माझं मत मांडेन.

★ - बिलकुल वाचलं नाही तरी चालेल
★★ - वाचलं न वाचलं काही फरक पडत नाही
★★★ - वाचायला तर हवं
★★★★ - वाचायलाच हवं
★★★★★ - काहीही करा, हे पुस्तक चुकवू नका
(ही फक्त माझी रेटिंग. वाचकांच्याही रेटिंगचं स्वागत आहे.)

आतापर्यंत वाचलेली पुस्तके व रेटिंग!

विषय: 

युगांतर - आरंभ अंताचा! भाग ४३

Submitted by मी मधुरा on 12 October, 2019 - 05:25

फुलांच्या, सोन्याच्या माळांनी भरलेल्या चहूबाजू आणि मखमली गालिचे टाकलेले भव्य सभागृह! अत्यंत सुंदर कलाकुसरीचे सुशोभीकरण त्याला शोभून दिसत होते. मध्यभागी एक सुंदर गोलाकार पात्र होते.... नितळ पाण्याचे! कडेच्या तबकात विशाल आणि सुबक धनुष्य काही बाणांसोबत विराजमान होतं.

सहदेव आणि वचन - तृतीय

Submitted by अजय चव्हाण on 12 October, 2019 - 02:21

संध्याकाळची कातरवेळ. नदीकिनारी अस्ताला चाललेला सूर्य.
सूर्याने जाता जाता बहुतेक ह्या सृष्टीला आपला रंग बहाल केलेला.

विषय: 
शब्दखुणा: 

उपवास

Submitted by Ravi Shenolikar on 11 October, 2019 - 10:50

रविवारी नवरात्रीतली अष्टमी होती. ठरवून उपवास केला. मी केला म्हणून सौ. ने ही केला. माझा तिला काही आग्रह नव्हता. पण तिनेही केला. अर्थात निर्जळी किंवा तत्सम भीषण उपवास नव्हे. नेहमी करतो तसा. सकाळी बटाट्याचा कीस व दूध, दुपारी दोन केळी, संध्याकाळी साबुदाणा वडे. रात्री ९ ला उपवास सोडून जेवण. संध्याकाळी देवीच्या देवळात जाऊन आलो. एकूण छान वाटले. मनात आलं, आपण आपली पचनसंस्था किती राब राब राबवतो. तिलासुद्धा विश्रांतीची गरज आहे. कदाचित आपल्या पूर्वजांनी म्हणूनच एकादशी, संकष्टी वगैरे निमित्तानी उपवासाची योजना करून ठेवली असेल. त्यामागचे शहाणपण कळायला बराच काळ गेला.

विषय: 
शब्दखुणा: 

खडतर आयुष्य ! तीच-११

Submitted by रिना वाढई on 11 October, 2019 - 07:08

सगळं काही विसरून ती आता नव्याने सुरुवात करणार होती . राजीव खूप समजदार होता , तिला प्रत्येक गोष्टीत तो समजून घेत होता . म्हणून तिला त्याच्याशी लग्न करायला काही हरकत नव्हती . लग्नाचा दिवस आला . ती जगाला दिसत होती तेवढी आंनदी तर नव्हतीच .
पण कोणासाठी आपलं आयुष्य थांबत नाही हे तिला कळलं होत आणि म्हणून तिला आपल्या आयुष्यामध्ये समोर जावंच लागणार होत .
लग्नाच्या चहलपहल मध्येही तिची नजर त्याला शोधत होतीच . तिला कुठेतरी माहित होत कि तो नाही येणार लग्नाला पण राहून राहून तिचे डोळे त्याला शोधू लागले होते . शेवटी नाहीच आला होता तो . तिच्या लग्नाच्या दिवशीच तो परत गेला होता .

विषय: 

निनावी कथा

Submitted by मी मधुरा on 11 October, 2019 - 02:27

सुशांतला कॉलेजला पाठवण्याच्या तयारीनंतर निरजचे ऑफिसला जाण्याआधीचे शोधाशोधीचे सत्र संपवून दोघांना अनुराधाने गाडीत बसवून 'टाटा' केला आणि मग निवांतपणे ती टिव्ही लावून बसली. बातम्यांवर नेहमीचे राजकारणी पडसाद उमटत होते. या अश्या बातम्या सुरु झाल्या की तिला जबरदस्त कंटाळा येत असे. काही तरी सोबत राहिलं म्हणून तिने रेडिओ असल्यासारखा बाजूला टीव्ही चालूच राहू दिला आणि मघाशीच्या शोधाशोध सत्रात पसरलेले घर आवरण्याचा प्रपंच सुरू केला. सर्दीकरता काढलेल्या टॅब्लेटसची स्ट्रीप आवरताना तिला माईची आठवण आली. आज माई इथे असती तर नक्की म्हणाली असती, 'अगं शिंकल्यावर माणसाने घराबाहेर पडू नये. सांग सुशांताला....

विषय: 

ते दिवस

Submitted by रिना वाढई on 10 October, 2019 - 03:45

कुणी देतील का ते दिवस परत , त्या राती आणि ती तळमळ
कुठे शोधू मी ते दिवस , ज्यामध्ये होतास तू
आठवण आली कि उगाचच मन , असा कासावीस का होतो
माझ्या डोळ्यातलं पाणी होतास तू , जणू हे ओरडून सांगतो .

क्षणभर वाटत , एक पाऊल टाकावे मागे
ज्या क्षणात होतास तू , श्वास माझ्या हृदयाचा
राहून गेलेली ती अबोल प्रीत , अबोल शब्द आणि अबोल मी ....
शोधू पाहते मी आज या क्षणी , हरवलेल्या त्या दिवसांत .

विषय: 

युगांतर - आरंभ अंताचा! भाग ४२

Submitted by मी मधुरा on 10 October, 2019 - 02:13

"भीम, तुझ्या बंधुंना सांग की बाहेरून लाकडे आणू नका सध्यातरी. तू काल आणलेली चार झाडे अजून पडली आहेत पडवीत. ती पुरतील अनेक दिवस."

भीम ओसरीवर बसला होता. त्याच्या हातातल्या तृणपात्याकडे नजर लावून एकाग्रपणे बघत होता. बहुदा कुंतीचे शब्दही त्याच्या कानापर्यंत पोचले नसावेत. त्याची तंद्री भंग करायला हे पुरेसे नसावे.

कुंती मात्र दुपारच्या भोजनाची तयारी करण्यात व्यस्त होती. पुत्रांनी धान्य आणले की ते शिजवण्याकरता आणि अन्न स्वादिष्ट बनवण्याकरता बाकीची तयारी असायला हवी, म्हणून तिची लगबग सुरु होती आणि शक्तीचे काम म्हणल्यावर भीम शिवाय पान हलत नसे. तिने पुन्हा भीमला हाक मारली.

Pages

Subscribe to RSS - लेखन