लेखन

विबासं - शतशब्दकथा

Submitted by किल्ली on 14 May, 2019 - 09:58

"आपल्या नात्याला ५-६ वर्षे झाल्यामुळे तोचतोचपणा आला आहे"
"काहीतरी थ्रिलिंग आणि इंटरेस्टिंग झालं पाहिजे"
"ह्या प्रश्नाचं उत्तर आहे माझ्याकडे"
"काय?"
"विबासं"
तो फक्त हसला.
"असं छद्मी हास्य करून काही साध्य होणार नाहीये. मला काहीतरी वेगळं केलंच पाहिजे आणि ते म्हणजे विबासं. हे माझं निश्चितपणे ठरलंय"
"बरं, मग? माझा काय संबंध? तुला हवं ते करायला तू स्वतंत्र आहेस"

शब्दखुणा: 

मदर्स डे!

Submitted by mrsbarve on 13 May, 2019 - 01:46

आजची सकाळ ,छान सूर्यकिरणे अंगावर घेत कॉफी पीत व्हरांड्यात बसले होते.एक बाई रस्त्यावरून चालली होती . डोक्यावर भाजी,त्यातून हिरवीगार कोवळ्या कांद्याची पात डोकावत होतिं; न राहवून मी त्या बाइला हाक मारली तिने माझ्या अंगणातल्या कट्ट्यावर तिची पाटी टेकवली. मी काही बोलणार तेव्हढ्यात ती म्हणाली,"बैसाब,बाळाची जुनी कापडं हैती का?कुटल्याबी वयाची चालतील बगा, मला आणि माझ्या लेकीलाबी पोर हायती ,त्यास्नी लई कापडं लागत्यात वं ,असली तर द्या कि!"

विषय: 

अपेक्षा

Submitted by मयुरी चवाथे-शिंदे on 10 May, 2019 - 06:47

- (अर्धशतक शब्दकथा)

"त्याने सतत तुझाच विचार करत रहावं अशी इच्छा आहे का तुझी ?"- ती जरा घुश्श्यातच प्रश्नार्थी झाली,

"अजिबात नाही; त्याने निदान तसं भासवू तरी नये, इतकीच अपेक्षा आहे माझी" - ती हि निश्चयाने उत्तरली.

तिच्या त्या उत्तराने 'हरवलेली ती पुन्हा सापडली' या आनंदाने'; आरशातली 'ती'ही सुखावली.

.....मयुरी चवाथे-शिंदे

विषय: 
शब्दखुणा: 

निसर्गाचा अक्षय ठेवा

Submitted by स्मिता द on 10 May, 2019 - 03:30

दै.सकाळच्या अक्षयतृतीया पुरवणीत प्रसिध्द झालेला लेख....

निसर्गाचा अक्षय ठेवा

अक्षयतृतीया येण्याची चाहूल मला लागते ती वातावरणाने सभोताली असलेल्या निसर्गाने....चैत्रगौरीचे हळदी-कुंकू संपत आलेले असते. कैरीची डाळ आणि पन्ह्याची मेजवानी संपली की हळूहळू चाहूल लागते निरनिराळ्या फळांची, फुलांची आणि एकूणच वातावरण बदलाची.

स्मिता दोडमिसे

विषय: 

© सकलोज फेणी

Submitted by onlynit26 on 10 May, 2019 - 02:53

© सकलोज फेणी
सखाराम मेरेकर साजगावातील प्रसिद्ध व्यक्ती. पण सगळ्यांसाठी तो 'सकलो' होता. अतिशय हुशार म्हणून त्याची ख्याती. जणू प्रति बिरबलच. काही लोक त्याच्याकडे आपली समस्या घेऊन यायचे आणि तो तिचे निरसन करायचा. त्याचे खरे आडनाव सावंत पण त्याचे आजोबा सदाशिवराव यांना मेरेकर हे आडनाव गावकऱ्यांनी बहाल केले.

विषय: 

सुगरणीचा खोपा

Submitted by onlynit26 on 9 May, 2019 - 01:13

सुगरणीचा खोपा
केसात भांग पाडत बारक्याने आरश्यात वळून पाहिले आणि बर्म्युडा- टिशर्ट घालत घाईघाईने बाहेर पडू लागला.
"बारक्या खय जातस रे?" पडवीतून त्याची आई म्हणजे सुलक्षणा माई जवळजवळ ओरडल्याच.
"नदीर न्हावक जातंय." बारक्या सुकत घातलेले टॉवेल घेत म्हणाला.
"मगे थोड्या येळापूर्वी न्हानयेत कोण न्हालो?" सुलक्षणा माई कंबरेवर हात घेत दम देत म्हणाल्या.

विषय: 

माझी सैन्यगाथा (भाग २२)

Submitted by nimita on 8 May, 2019 - 08:25

ठरल्याप्रमाणे आम्ही चार पाच मैत्रिणी मिळून एक दिवस केत्ती ला जायला निघालो. रानी अम्माच्या मते आम्हाला साधारण अर्धा पाऊण तास लागणार होता केत्ती ला पोचायला , पण त्या दिवशी आम्ही ज्या मैत्रिणीच्या कार मधून जाणार होतो ती स्वतः एक कमर्शियल पायलट आहे. आणि गंमत म्हणजे ती कार ला पण विमान समजूनच चालवते... आम्ही ज्या स्पीडनी रस्त्यावरचे चढ उतार आणि वळणं मागे टाकत जात होतो ते बघताना एक दोन वेळा मला खरंच विमानात बसल्यासारखं वाटलं होतं. तेव्हा एक मजेशीर विचार मनात आला..महाभारतात जसा धर्मराजाचा रथ जमिनीपासून दोन बोटं वर- हवेत- चालायचा तशीच आमची गाडी पण बहुदा हवेतच चालली होती !!

खात्यावर मांडून ठेव!

Submitted by शाली on 8 May, 2019 - 00:53

(माझा मिसळचा लेख वर आला तेंव्हा लक्षात आले की या लेखाचा दुसरा भाग मी तेंव्हाच लिहुन ठेवला होता पण प्रकाशित करायला विसरलो होतो. आता फारसा एडीट न करता प्रकाशित करत आहे.)

अगोदरचा लेख: मिसळपुराण

विषय: 
शब्दखुणा: 

या शद्बांनो परत फिरा रे...

Submitted by श्यामा on 6 May, 2019 - 03:57

या शद्बांनो परत फिरा रे....

हे शब्दांनो,वाग्देवीच्या पुत्रानो
माझ्या मनाची गुपित सांभाळणरया सख्यांनो
असे रुसु नका रागऊ नका, परत फिरा रे

या नश्वर देहाने टिपलेल्या अनुभवांना तुम्हीच बदललत अक्षरात
इंद्रधनुचे रंग वेचून भरलेत माझ्या मनात
तुमचच बोट धरुन केली सफर जगाची
चाखली चव न उमगलेल्याही भावनांची
माझ्याही प्रतिभेला फुलं येऊ लागली होती कवितेची

तुम्ही माझ्या विचारांना परजलत सजवलत
आखीव रेखीव बनवुन जगात आणलत
पण माझ चुकलं
नवं आकाश शोधता शोधता घरट मागे सुटल
मृगजळापाठी धावताना गंगेशी नातं तुटलं

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन