लेखन

सहज सुचलं म्हणून...

Submitted by अभिषेक अरुण गोडबोले on 9 September, 2018 - 00:10

नव्या शहरात येतो ना,तेव्हा पाहुणे असतो आपण त्या शहरासाठी....
अगदी नवखे,नवीन,अनोळखी पाहुणे...आता पाहुण्यांनी म्हणजे आपण लगेच अशी अपेक्षा करू नये कि,आपल्याला लगेच त्यांच्यातलाच एक समजायला लागेल हे शहर...
पाहुण्याला 'घरातलाच ' एक व्हायला वेळ लागतो,तो वेळच मागत असतं ते शहर...
एकदा तो वेळ दिला कि,सामावून घेतं ते शहर तुम्हाला...तुम्ही वेगळे राहातच नाही मग,तुम्ही शहरातले आणि शहर तुमच्यातलंच होऊन जातं !!

माणसं हि अशीच असावीत का ? वेळ देत नाहीयोत का आपण ?

विषय: 
शब्दखुणा: 

मुंबई अग्निसंरक्षण दल. एक चांगला अनुभव.

Submitted by अमा on 8 September, 2018 - 09:54

मुंबईच्या सेंट्रल सबर्ब्स मध्ये लाल बहादुर शास्त्री हा एक आर्टेरिअल रूट आहे. दिवस रात्र बिझी अस णारा. इथले अनेक लँड्मार्क वर्षा नुवर्षे प्रसिद्ध झालेले आहेत. मुलुंडातले जाँसन कंपनीची फॅक्ट्री व त्याही पेक्षा तिची बाग अगदी लोकप्रिय आहे. ह्या सिग्नल समोर एक फायर स्टेशन आहे तीन ट्रक कायम गो मोड मध्ये रोड कडे तोंड करून उभे, एक मोठे साधे घड्याळ जे मी जाता येता बघून त्याप्रमाणे आता काय करायचे ते आखत असते. व एक साधे पण सुरेख गणपतीचे देउळ.

विषय: 

मा. ल. क. - ११

Submitted by शाली on 7 September, 2018 - 10:29

एकदा देव फार फार म्हणजे फारच कंटाळला. या ब्रम्हांडांचा कारभार हाकताना खुपच वैतागला. ‘रोज काय तेच तेच!’ म्हणत चिडला. त्यानेच निर्माण केलेल्या या विश्वाच्या पसाऱ्यात त्याला मन मोकळं करावं असं कोणी बरोबरीचं दिसेना.
अचानक त्याच्या लक्षात आले “अरे, आपणच निर्माण केलेला मानवप्राणी नक्कीच बुध्दीमान आहे. तो थोडावेळतरी नक्की आपले मनोरंजन करु शकतो.”
देवच तो. मग काय, काहीही कल्पना नसताना तो अचानक त्याच्या एका भक्त असलेल्या माणसापुढे प्रकट झाला. माणूस प्रथम गडबडला. मग चार वेळा “देवा तुम्ही! देवा तुम्ही!” म्हणत पाया पडत राहीला.

विषय: 

एका लग्नाआधीची गोष्ट

Submitted by सूनटून्या on 6 September, 2018 - 03:38

खूप वर्ष रॉक क्लाईम्बिंग केल्यानंतरही हाताच्या बोटावर मोजण्याइतपतच लोक, बहुतांश मित्रच तुम्हाला ओळखत असतात. रॉक क्लाईम्बिंग तुमच्या जिवनाशी किती एकरूप झालंय याची त्यांनाच जास्त जाण असते.

तुमची चाळीशी खुणावत असते, आणि तुम्हाला अचानक उमजते कि ''हे देवा सह्याद्री, चोवीस तासात काही तासांची रात्रसुद्धा असते''.
आणि आता स्वप्न पाहायची वेळ राहिलेली नाही तर थेट कृती करण्याची वेळ आली आहे.

NAT GEO ....याचि देही याचि डोळा (भाग २)

Submitted by nimita on 5 September, 2018 - 02:08

Aberdare country club हुन पुढे जाण्यासाठी एका मिनी बस ची सोय केली होती. बस चा ड्रायव्हर -'चार्ल्स' एकीकडे आमच्याशी गप्पा मारत होता. लवकरच आम्ही Aberdare National Parkला पोचलो. तिथल्या 'The Ark' हॉटेल मधे आम्ही एक रात्र थांबणार होतो.

हॉटेलचं नाव ऐकल्यावर Noah's Ark ची आठवण होते ना! लांबून पाहिलं तर तसंच दिसते ते ...फक्त Noah ची ark पाण्यात तरंगत होती; ही ark मात्र हिरव्यागार जंगलात तरंगत असल्यासारखं वाटत होतं.

मुख्य रस्त्यावरून हॉटेल पर्यंत पोचायला एका लाकडी पुलावरून जावं लागतं.

सदैव शिक्षका……

Submitted by Asu on 5 September, 2018 - 00:20

शिक्षक दिनानिमित्त,
माझ्यासह माझ्या समस्त शिक्षक बांधवांची क्षमा मागून
शिक्षकांनाच अर्पण…

सदैव शिक्षका……

सदैव शिक्षका तुला
शिक्षक रहायचे
देशाचे आधारस्तंभ
तुला घडवायचे

अंधार दिसे सर्वत्र तुला
दीप व्हायचे
मार्ग दाखविण्या सदा
जळत रहायचे

कुणी शिको वा नको
शिकवत राहायचे
वाळू रगडून रगडून
तेलही गाळायचे

वांझभूमीत ज्ञानबीज
सतत पेरायचे
पीक येवो वा न येवो
दिनरात श्रमायचे

शब्दखुणा: 

वारस

Submitted by शाली on 4 September, 2018 - 05:41

(ही कथा मी २०११ साली वेगळ्या आयडीने लिहिली होती. माझे सगळे लिखाण एकाच आयडीवर उपलब्ध असावे म्हणून येथे परत देत आहे. ज्यांनी या अगोदर ही कथा वाचली असेल त्यांनी कथेकडे दुर्लक्ष करावे. Happy )

विषय: 

सृष्टीचक्र

Submitted by Asu on 3 September, 2018 - 10:23

सृष्टीचक्र

मैथुन करण्या फक्त
जगण्याचा पसारा
माया मोह सारा
दो घडीचा किनारा

अवतरलो भूवरी
सृष्टीचक्र फिरवण्या
रस्ता तोच आहे
अस्तित्व मिरविण्या

जगण्याचा मोह नाही
ना मरणाशी वाकडे
जायचे आता पुढे
क्षितिजा पलीकडे

- प्रा.अरुण सु.पाटील (असु)
© सर्व हक्क स्वाधीन
https://www.facebook.com/AsuChyaKavita

शब्दखुणा: 

गोपिका भक्ती

Submitted by Asu on 2 September, 2018 - 01:36

गोपिका भक्ती

घट अजुनि ना पुरते भरले
का छळिशी आम्हा कान्हा
सूर बासरीचे ऐकल्याविना
गाईही ना सोडती पान्हा

नको वाजवू तुझी बासरी
ओढ लाविते तना मना
घरदार, संसार सोडुनि
पाय ओढती कुंजवना

दही दुधाचे माठ फोडुनि
प्रेमरसाने न्हाऊ घालिशी
कधी अचानक पाठी येऊनि
संकटकाळी गाठ सोडिशी

नंदकिशोरा, माखनचोरा
काय हवे तुज चोरून घे
गोपिका आम्ही कुलीन नारी
होईल बदनामी घरी जाऊ दे

भक्ती वाहिली तुझ्याच पायी
नाचविशी तू नाच नचैया
मोक्षदा तू कृष्ण कन्हैया
गोपालक तू आम्ही गैया

शब्दखुणा: 

Mens so called Ego Pampering

Submitted by समाधी on 1 September, 2018 - 14:27

माझा 1ला धागा
मी कदी काढेन असे वाटलेच नवते पण काडतेय
आता बरेच जण जे आधीपासून टपून बसले असतील माझ्या काई लिहिण्याची, त्यांची मज्जाच मज्जा तोंडसुख घेयाला

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन