लेखन

सोळा आण्याच्या गोष्टी - ती - कटप्पा

Submitted by कटप्पा on 10 September, 2019 - 21:23

दिवसभराचे काम संपवुन ते तिघे सन्ध्याकाळी परत घराकडे निघाले होते.
रस्त्यात नेहमीप्रमाणे पाटलाचा वाडा लागला. तिघांची नजर वाड्याच्या कुम्पनातुन आत भिरभिरु लागली.
च्यायला आज लवकर आलो का बे आपन ? आज दिसत कशी नाही.
आली आली- ते बघ दरवाज्या च्या बाजुच्या खुर्चीवर.
कसला भरलेला माल आहे.
हिला एक रात्री उचलुनच घेऊन जातो साला.
भेन्जो एकटा नाही मजा करु देनार- तिघे मजा करु.
ठरले तर मग आज रात्रीच काम करु. मि सन्त्रा घेउन येतो.ते म्हनतात ना - शराब के साथ कबाब का मजा ही अलग है ... हा हा हा

विषय: 
शब्दखुणा: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी-कठपुतली - कटप्पा

Submitted by कटप्पा on 10 September, 2019 - 17:03

आज चिंगी चा पाचवा वाढ़दिवस. सर्व मित्र मैत्रिनी नातलग जमलेले.
केक कापणे वगैरे प्रकार झाल्यानांतर चिंगी ने घोषणा केली.
मी आज सर्वाना रिटर्न गिफ्ट देनार आहे.माझ्याकडे असणारी खेळणी मी शेयर करणार.

बाबा तुम्हाला हि माझी कार . तुम्ही मला खर्या कार मधे फिरवता.
आई तुला हा छोटासा फ्रिज. तु मस्त मस्त खाऊ बनवते.
काकु तुम्हाला हि छोटी पर्स. शोपींग करायला.
काका तुमच्यासाठी ही बाहुली. तुम्ही आता हिच्याबरोबर खेळत जा, माझ्याशी नको. बघा ना मी तिचे कपडे काढुनच देतेय तुम्हाला.

विषय: 
शब्दखुणा: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी- निसर्ग - बिपिन सांगळे

Submitted by बिपिनसांगळे on 10 September, 2019 - 09:26

प्रसन्न सकाळ आहे. हवाही आल्हाददायक. बोराच्या झाडावर साळुंक्या बसल्या आहेत. त्या जोडीचा किलबिलाट चालू आहे . पलीकडच्या झुडपांवर छोटी पिवळी फुलपाखरं उडत आहेत. मध्येच हवेची झुळूक येतीये . पानं डोलत आहेत. झाडावर सरडा कळून येत नाहीये. दिवस पावसाचे पण पाऊस नाहीये.
मलाही छान वाटतंय !
चहाच्या टपरीपाशी पोरापोरींची गर्दी आहे. ती पोरं मजेत चहा पितात आणि कटिंग चायवाले छोटे थर्माकोलचे कप वाढलेल्या झुडपांमध्ये फेकतात .
माणूस निसर्गाचा असा नाश का करतो ?
पण- अशाच एका कपामध्ये माती भरलीये…

विषय: 

अनामिक कथा

Submitted by मी मधुरा on 10 September, 2019 - 06:07

रात्र.... पाऊस...... कशाची तमा न बाळगता ती चालत सुटली. गणपत चौकात येईपर्यंत तिचे कपडे भिजून अंगाला घट्ट चिकटले होते. तिच्या नकळत २ जणांची वखवखलेली नजर.... तिच्या कपड्यांच्या आरपार पाहण्याचा प्रयत्न करत होती. तिच्या खांद्याला कसलासा स्पर्श झाला तसे दचकून तिने मागे पाहिले.
"कहॉ चली मोहतरमा?" तिच्या खांद्यावर हात घासत पहिला म्हणाला. तिला त्या स्पर्शाची जबरदस्त किळस वाटली. तिने हात झटकत घाबरून त्याच्याकडे पाहिलं. तितक्यात दुसऱ्याने तिला मागून पकडलं.
"वाचवा.... वाचवा..... हेल्प!" जीवाच्या आकांताने ती ओरडू लागली. प्रतिकार कमी झाल्याची संधी घेत पहिल्याने पुढून पकडलं.

विषय: 
शब्दखुणा: 

@अनन्या

Submitted by onlynit26 on 10 September, 2019 - 02:44

अनन्याची सकाळपासूनच लगबग चालू होती. आज ती खूश होती, कारण शाळा सुरू होणार होती. तिची आई तिच्यासाठी चपाती आणि भाजी करून कामाला गेली होती. लूळा बाप कोनात झोपून होता. मोठा भाऊ सकाळीच शाळेला गेला होता. वह्या , पुस्तके , पेन , पेन्सिल आणि बरेच शालेय साहित्य तिने एका मोठ्या दफ्तरवजा बॅगमध्ये भरले होते. शिवाय एक चॉकलेट्सची बरणीही सोबत घेतली. थोड्याच वेळात ती निघणार होती. बारा वर्षाची चिमुरडी अनन्या भलतीच चुणचुणीत होती. स्वताची तयारी करायला ती लहान वयातच शिकली. शिवाय आईला घरकामात मदत करायला ती पुढे असायची. आजही तिने सगळे घर स्वच्छ करून अंथरुणावर असलेल्या बापाला गरम पाण्याने पुसून काढले होते.

विषय: 

© मना घडवी संस्कार

Submitted by onlynit26 on 10 September, 2019 - 02:42

रात्री आठ वाजता जेव्हा मानसी घरी आली तेव्हा अशोक बेडरूममध्ये कण्हत होता. मानस त्याच्या पायशी बसून होता.
" खूप त्रास होतोय काय रे?" अशोकच्या डोकं आणि पोटाला आळीपाळीने हात लावत मानसी म्हणाली.
" आताच डॉक्टरांनी दिलेली औषधे घेतली आहेत, वाटेल बरं."
" ममा बाबांना मी पेज पण भरवली." चिमुकला मानस आपल्या बोबड्या शब्दात असे म्हणाल्यावर अशोक आणि मानसीने कौतुकभऱ्या नजरेने त्याच्या कडे पाहिले.
" हो रे माझ्या सोन्या. " अस बोलत मानसीने त्याच्या गालावर ओली पप्पी दिली.
त्याबरोबर तो खूपच खूश झाला. त्याला ओली पप्पी खूप आवडायची.

विषय: 

infinity

Submitted by जव्हेरगंज on 9 September, 2019 - 14:37

त्या पटरीवर अंधाराचे साम्राज्य होते. काळोखी झुडपे भयाण भासत होती. बोचऱ्या थंडीने पाय लटपटत होते. दूरवर कुत्री भुंकत होती. मधूनच एक रानडुक्कर पळालं आणि मी सिगारेट काढली.

सिगारेट! बस एक सिगारेट! सालं पेटवायला माचीस नाही.

चरफडत चालत राहिलो. इथली शांतता किती भयाण आहे. कुण्या एकेकाळी वापरात असलेली आणि जिचा भयानक अपघात झाला असावा अशी वाटणारी एक मालगाडी यार्डात उभी होती. प्लॅटफॉर्मवर एक माणूस दिसेल तर शप्पथ. दिवे मात्र अजूनही जळत होते. लख्ख प्रकाश.

सोळा आण्याच्या गोष्टी - 'आतुरता' - किल्ली

Submitted by किल्ली on 9 September, 2019 - 09:43

घराच्या ओसरीवर कट्ट्यावर बसून ती त्याची वाट पाहत होती. वेडी!

त्याने अजूनही तिची दखल घेतली नव्हती, कदाचित घेणारही नव्हता. हे माहित असूनही ती रोज त्याची वाट पाहत असे आणि तो दिसताच आनंदून जात असे.
त्याचं तेजस्वी रूप तिच्या मनात व्यापलं होतं.

एके दिवशी त्याला पाहू शकली नाही तेव्हा तिची चर्या दुःखाने काळवंडून गेली होती.

नेहमीसारखा तो विशिष्ट वेळी येणार हे माहित असूनही मोठ्या आशेने आधीपासून त्याच्या वाटेकडे डोळे लावून बसली होती.

दोघांचा मूक संवाद नेहमीच चाले. दुरून!

निदान तिला तरी असं वाटे की तो इशाऱ्यांमध्ये तिच्याशी बोलतो.

विषय: 

पुनरागमनायच !

Submitted by प्रसन्न हरणखेडकर on 9 September, 2019 - 06:32

झालं... निघालास? आत्ता आत्ता तर परवाच्या सोमवारी आला होतास नं? आणि लगेच निघालास हि?

स्पंदन - राहू दे ही माझी गझल कायम अधुरी - महाश्वेता

Submitted by महाश्वेता on 8 September, 2019 - 16:03

लिहिता लिहिता थांबायले हवे कधीतरी
राहिला प्रवास तर राहू दे अधांतरी

सुखच आले वाट्यास, भोग ना नशिबी आले
पूर्ण कशी करू गझल, काहीच नाही घडले

हेवा वाटतो त्यांचा, बुडाले जे प्रेमभंगात
मीच राहिले कोरडी, सदैव रंगले अरंगात

ना सर्वांगाची काहिली, ना सोसला दाह
साधी जखमही नाही, नसे बिनकामाचा विरह

निराशेने कधी व्यापले नाही, ना आले वादळ
यशासाठी भरला पाया, सोसली थोडी कळ

काळा निळा भगवा हिरवा नाही गझलेच भांडवल
फुकटची धर्मनिरपेक्ष नाही ना कुठेही कलकल

आयुष्यात तृप्त मी, ना कशाची तहान
स्वतः केल्यात चुका, न मीच महान

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन