लेखन

निर्णय

Submitted by VB on 22 May, 2019 - 14:33

आपल्या प्रत्येकाच्या आयुष्यात एक तरी व्यक्ती अशी असते जी आपल्या खूप जवळची असते, आपली असते, जिच्या सोबत असताना कुठलाही संकोच नसतो की कसलेही वागण्या बोलण्याचे बंधन नसते. अगदी असाच होता तिचा अमित. तिचा जोडीदार जो कधीच तिचा होऊ शकला नाही.

विषय: 
शब्दखुणा: 

माझी सैन्यगाथा (भाग २३)

Submitted by nimita on 21 May, 2019 - 04:31

११नोव्हेंबर १९९८...अजूनही लक्षात आहे मला ती तारीख ! त्याच दिवशी DSSC मधे फील्ड मार्शल मनेकशॉ यांचं भाषण होतं. विषय होता- 'Leadership and Discipline' ..

तसं पाहता त्या कोर्सच्या दरम्यान वेगवेगळ्या क्षेत्रातले दिग्गज येऊन कोर्स करणाऱ्या ऑफिसर्स ना संबोधित करायचे. पण अगदी मोजक्याच वेळी आम्हां लेडीज ना पण आमंत्रित केलं जायचं. कारण मोस्टली सगळी भाषणं ही त्यांच्या अभ्यासाशी निगडित असायची. पण luckily फील्ड मार्शल मनेकशॉ यांचं भाषण ऐकायला आम्हांला सुद्धा परवानगी होती.

NTR Jr - वीरा राघवा!

Submitted by अज्ञातवासी on 20 May, 2019 - 12:11

तो काळच जबरदस्त होता. स्वप्नवत वाटणारा काळ!
भारत स्वतंत्र होऊन जवळपास २० वर्ष उलटून गेली होती. एका पिढीने हालअपेष्टा सोसल्या होत्या, आणि येणारी तरुणाई नव्या भारताचं सोनेरी स्वप्न बघत होती!
आणि त्या सोनेरी स्वप्नाला मुलामा चढवला चंदेरी दुनियेने! 
१९६० ते १९८०, हा काळच वेगळा होता.
तिकडे भारतीय चित्रपटसृष्टीचा पहिला सुपरस्टार रसिकांच्या मनावर मोहिनी घालत होता. संपूर्ण हिंदी भाषिक राज्यांत त्याचा बोलबाला होता. तो तरुणाईला स्वप्न दाखवण्यात पटाईत होता. तरुणींना भुरळ घालण्यात तरबेज होता.
राजेश खन्ना!

अंतर (कथा)

Submitted by रोहिणी निला on 18 May, 2019 - 21:35

अंतर

खरं तर काय कमी होतं संसारात? हां...लग्नानंतर दहा वर्षांनी सुद्धा फक्त राजा राणीचा संसार म्हणजे लौकिकार्थाने वेलीवर फुलांची कमतरता होती पण तो उर्वी आणि तेजसने मिळून आनंदाने घेतलेला निर्णय होता.

लग्न करताना आपण एकमेकांना किती परफेक्ट मॅच आहोत हे कळत गेल्यावर दोघांनाही खूपच ऑसम वगैरे वाटलं होतं. आणि मुलांच्या बाबतीतले एकमेकांचे विचार किती जुळतात हे बघून तर त्यांनी एकमेकांना मिठीच मारायची बाकी ठेवली होती कारण तेव्हा ते एका कॅफे मध्ये बसले होते आणि दोघांच्या मध्ये एका टेबलाचं अंतर होतं.

न जाणलीस तू।

Submitted by अनिकेत विठ्ठल लोखंडे on 18 May, 2019 - 12:33

न जाने जीवनात कधी आलीस तू
प्रेमवेड्या भावना न जाणलीस तू।
मनाच्या गाभाऱ्यात गंध ओतले तू
प्रेमवेड्या भावना न जाणलीस तू।
स्वप्न जीवनाचे न पुर्ण झालीस तू
प्रेमवेड्या भावना न जाणलीस तू।

विषय: 

आचार्य (शतशब्दकथा)

Submitted by दासानु दास on 17 May, 2019 - 04:27

"शिस्त! शिस्तीचे पालन करण्यासाठी जर दृढता नसेल, तर आपल्यात आणि प्राण्यांमध्ये फरकच काय उरतो?" ते उद्गार गुरुकुलातील शांतता भेदून गेले.

पहिल्यांदा गुरुजींचा क्रोध दिसत होता. गुरुमाताही थक्क झल्या होत्या. क्रोधाचे कारण मात्र कळत नव्हते.

"अस्वलाप्रमानेच झोप आवडत असेल, तर मनुष्य जन्म मिळून फायदाच काय?..." आता कुठे गुरुजींच्या क्रोधाचे कारण कळाले. घोर निराशा आणि क्रोधामुळे गुरुजी खूप काही बोलून गेले. पण चुक कुणाची हे मात्र कळत नव्हते.

विषय: 

आठवणीतलंं जनसेवा

Submitted by साजिरी_11 on 16 May, 2019 - 12:50

आज बऱ्याच दिवसांनी ब्रेकफास्टला तिखटमीठाचा सांजा करताना रवा भाजायला घेतला आणि जनसेवाची हटकून आठवण आली..! येस्स 'गावातलं' जनसेवा..पीयूष आणि सांज्यासाठी प्रसिद्ध असलेलं जनसेवा, बरेचदा चव , क्वालिटीसाठी नावजलं गेलेलं जनसेवा तसंच अव्वाच्या सव्वा किंमती लावतात बुवा उपाध्ये असं म्हणून टीकेचा भडिमार सहन केलेलंही जनसेवाच..काहीही असलं तरी पुण्याच्या खाद्यसंस्कृतीत मानाचं स्थान पटकावलेलं जनसेवा..!

विषय: 

कादंबरीकार!

Submitted by अज्ञातवासी on 16 May, 2019 - 12:18

'रुळाजवळ त्याचा देह कित्येक वेळापासून पडून होता, अचेत, निष्प्राण!!!
एक दोनदा काही कुत्री त्याला हुंगून गेली, जिवंतपणाचं काहीही लक्षण दिसत नव्हतं.
कचरा गोळा करणारी पोरं त्याच्यापाशी आली, त्यांनी त्याच्या खिशात कुणी आपल्याला बघत नाही तर नाही ना, असं बघून हात घातला.
पाकिटातल्या दोन हजाराच्या चोवीस नोटा बघून तर त्यांना लॉटरी लागल्यासारखच झालं. त्यावरून त्यांची मारामारी चालू झाली.
प्रत्येकाची काही स्वप्ने होती, आणि या नोटा त्यांची चावी.
बाजूला पडलेले कागद मात्र कुणालाही उचलावे वाटले नाहीत...'
रॉयल प्रकाशनच्या पिंगेलनी पुस्तक खाली ठेवलं.

Odd Man Out (भाग २५)

Submitted by nimita on 14 May, 2019 - 12:51

मेमसाब, घर आ गया।" ड्रायव्हर च्या या वाक्यानी नम्रता तंद्रीतून भानावर आली. तिनी आवाजाच्या दिशेनी बघितलं- जीपचा ड्रायव्हर दार उघडून अदबीनी उभा होता. तिनी समोर बघितलं तर खरंच गाडी तिच्या घरासमोर येऊन थांबली होती. विचारांच्या नादात तिला कळलंच नव्हतं.लगबगीनी गाडीतून उतरून ड्रायव्हरच्या हातात एक फाईल देत ती म्हणाली," भैय्या, ये फॅमिली वेल्फेअर की फाईल adjutant साहबको दिजिये। मैं बाद में उनसे बात कर लूंगी।"

मदत - स्फुट

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 14 May, 2019 - 12:45

ती !!
आयुष्यभर घाण्याला
जुंपलेल्या बैलासारखी
खालमानेन कष्ट उपसत
घर-नोकरी, सण-वार, पै-पाहुणा
ह्यांचा रगाडा उपसून
सगळ्यातूनच रिटायर्ड होऊन
तिच्या लाडक्या जावयाच्या आग्रहाखातर
माझ्याकडे आलेली
कायमची !!

तो,
तल्लख बुद्धीमत्तेच्या जोरावर
ढोर मेहनीतीची जोड देत
मिळवलेल्या पै न पैची
योग्य गुंतवणूक करून
उच्चपदावरील जबाबदारीच्या कामामुळे
सिव्हियर हाय ब्लडप्रेशर आणि वाढते कोलेस्ट्रॉल घेऊन
चाळीशीतच ऐच्छिक निवृत्ती घेतलेला

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन