लेखन

मन वढाय वढाय (भाग २४)

Submitted by nimita on 11 March, 2020 - 22:04

गप्पा गोष्टी, चहा कॉफी वगैरे नंतर सगळ्यांची एकत्र जेवणं देखील झाली. स्नेहाच्या घरचे आता परत जायला निघाले. रजत म्हणाला," तुम्ही सगळ्यांनी काय ठरवलंय ते तरी सांगा. येणार आहात ना तुम्ही आमच्याबरोबर बडोद्याला !"

त्यावर काही क्षण विचार करून त्याचे बाबा म्हणाले," सांगतो लवकरच.. आम्हांला थोडा वेळ द्या. इतका मोठा निर्णय आहे; असा तडकाफडकी नाही घेता येणार ना ! सगळ्या दृष्टीनी विचार करून, discuss करून मग सर्वानुमते ठरवू या काय करायचं ते."

प्रमोशन

Submitted by कौस्तुभ_सृजन on 10 March, 2020 - 05:42

“अभिनंदन अविनाश! तुझ्या उत्कृष्ठ कामगिरीबद्दल कंपनी तुला प्रमोशन देते आहे. तुझी निवड हि खास आपल्या चीफ एक्सेक्युटीव्ह ऑफिसर तर्फ़े करण्या आलेली आहे. या प्रमोशन नंतर तुला आपल्या कंपनीतर्फे संपूर्ण युरोप विभागाची जबाबदारी देण्यात येणार आहे. पुढच्या एका वर्षात कंपनीचा या विभागातील नफा तीस टक्क्याने वाढविण्याचे आव्हान तुझ्यासमोर असेल. तुझ्या सारखा अत्यंत हुशार, तरुण, तडफदार, कर्तबगार अधिकारीच हे आव्हान यशस्वीपणे पेलू शकतो ह्याची कंपनीला जाणीव आहे आणि म्हणूनच तुझ्या नावावर या प्रमोशन साठी शिक्कामोर्तब करण्यात आले आहे.” अविनाशच्या बॉसने त्याला हि बातमी त्याला आपल्या कॅबिनमध्ये बोलावून दिली.

विषय: 
शब्दखुणा: 

शांतताप्रिय लढवय्या

Submitted by Theurbannomad on 10 March, 2020 - 02:00

जगाच्या पाठीवरच्या अनेक शापित देशांपैकी एक म्हणजे इराक हा अरबस्तानाच्या वायव्य टोकाला असलेला देश. तैग्रिस आणि युफ्रेटीस नद्यांमुळे या प्रांतात सुमेरियन, असिरिअन, बाबीलोनिअन, मेसोपोटेमियन अश्या अनेक समृद्ध संस्कृती नांदल्या. एकेकाळचा हा समृद्ध आणि संपन्न देश आज पाश्चात्य देशांच्या हातातल खेळणं झालेला आहे आणि मागच्या १०० वर्षातल्या सततच्या लढाया, वांशिक नरसंहार, शेजारच्या देशाबरोबरचे तंटे अशा अनेक कारणांनी पार खिळखिळा होऊन गेलेला आहे. ब्रिटिश आणि फ्रेंच राज्यकर्त्यांनी १०० वर्षांपूर्वी पेरलेली दुहीची बीजं आज इतकी अक्राळविक्राळ फोफावली आहेत की त्यात अक्खा देश पोखरून निघालेला आहे.

प्रांत/गाव: 

वचने आणि बोध

Submitted by साद on 9 March, 2020 - 07:49

मी थोडेफार वाचन करतो. ते करताना काही नामांकित, वलयांकित किंवा विचारवंत इत्यादींची वचने वाचनात येतात. मग मी ती माझ्या डायरीत लिहून ठेवतो. वाचनातून मला जडलेला हा छंदच आहे म्हणाना. एकदा निवांत बसलो असता मी माझी जुनी डायरी चाळली. तेव्हा असे लक्षात आले की माझ्या संग्रहातील काही वाक्ये खूप मार्मिक आहेत. मला ती पुन्हा पुन्हा वाचाविशी वाटतात. ती खूप विचार करायला लावतात. या मंथनातून मला एक आगळाच आनंद मिळतो. या लेखात अशी काही निवडक वाक्ये घेतो आणि त्यावर काही भाष्य करतो.

१. ‘जगातली सर्वात सोपी गोष्ट कोणती? तर इतरांनी काय करावे, हे आपण ठरवणे’.

विषय: 
शब्दखुणा: 

बुरा न मानो होली है! (एक Holy लेखण!)

Submitted by अत्रुप्त आत्मा on 9 March, 2020 - 03:12

ढिश-क्लेमर:- वाचकांना शीघ्र फलप्राप्ती व्हावी म्हणून (व आज होळी असल्यामुळेही..) सदर प्र-संग थोडा रंगवून टाकलेला आहे,मूळ रंगासह! ह्याची दखल घ्यावी.

विषय: 

मन वढाय वढाय (भाग २३)

Submitted by nimita on 8 March, 2020 - 21:40

संध्याकाळी रजत ऑफिसमधून घरी आला तेव्हा त्याला घरातून गप्पांचा, हास्यविनोदांचा गलका अगदी बाहेरपर्यंत ऐकू येत होता. 'आले वाटतं मावशीकडचे सगळे . रजत साहेब, आता प्रश्नांच्या भडिमारासाठी सज्ज व्हा...' एकीकडे आपल्या कुटुंबियांच्या उत्साहानी, प्रेमानी खुश होत रजत स्वतःला उद्देशून म्हणाला. त्याच्या अपेक्षेप्रमाणे त्यानी बेल वाजवायच्या आधीच त्याच्या आईनी दार उघडलं. इतका वेळ बडबडणारं घर एकदम शांत झालं. सगळ्यांच्या अपेक्षित नजरा आता रजतवर खिळून होत्या. पण रजत मात्र काही न बोलता खोलीत जायला लागला. त्याला मधेच थांबवत वंदना म्हणाली," अरे हे काय? घरी आल्यावर सांगतो म्हणाला होतास ना ??

स्त्री जन्मा...

Submitted by चिन्नु on 8 March, 2020 - 09:56

स्त्री जन्मा-

अंगावर फुलतात तिच्या
घामाचीच फुले
व्यथा जरी गं पोटात,
ओठी वात्सल्यच उले

पडझड तन मनी,
वाट जाहली दुर्गम,
रक्ताळले कण कण- ती चालतीबोलती जखम!

प्रेम-माया अगणित-असंख्य उधळूनही ती धनी!
जोडे करी कातड्याचे, तरी जग तिचेच ऋणी ...

श्रीमंत पेशवे

Submitted by Theurbannomad on 8 March, 2020 - 06:47

दुबईमध्ये येऊन २-३ वर्ष झाल्यावर आणि बऱ्यापैकी मित्रमंडळी जोडल्यावर जवळ जवळ प्रत्येक सुटीच्या दिवशी काही ना काही बेत आखायची आणि त्यानुसार कुठेतरी जाऊन गप्पांचा अड्डा जमवायची मला सवय लागली होती. कधी कधी अबू धाबी, शारजा अश्या इतर अमिरातींमधून सुद्धा काही मित्रमंडळी येत आणि गप्पांचा फड आणखी रंगात येई.अशाच एके दिवशी गप्प्पा मारायला जमलेल्या आमच्या टोळक्यात माझ्या एका अबू धाबीच्या मित्राबरोबर गोरापान, निळे डोळे असलेला आणि पाहताक्षणी ब्रिटिश वाटेल असा कोणीतरी आलेला दिसला आणि मी त्याची इंग्रजीत विचारपूस करायला लागल्यावर ' अरे काय हे....मी ना, मी मराठी आहे' असं लडिवाळपणे तो बोलला.

प्रांत/गाव: 

' ताप ' गंधर्व

Submitted by Theurbannomad on 8 March, 2020 - 03:38

संगीत आणि त्यातही शास्त्रीय संगीत हा माझा जिव्हाळ्याचा विषय. आजच्या पंजाबी वळणाच्या आणि केवळ ठेक्यावर जोर देत गायला जाणाऱ्या गाण्यांचा मला प्रचंड तिटकारा आहे. किंबहुना ही गाणी ' तयार' करावी लागतात हे मला पटत नाही आणि म्हणूनच हे सगळं मला बरंचसं सपक वाटतं. कवितेचे शब्द, भाव, त्यात अभिप्रेत असलेला अर्थ याचा सखोल विचार करून सुरांना त्या शब्दांमध्ये अलगद गुंफायची कला प्रचंड तपस्या करून मिळते, म्हणूनच असेल कदाचित, पण आजच्या ' फास्ट फूड' च्या जमान्यात फार कमी वेळा अशी गाणी ऐकायला मिळतात.

प्रांत/गाव: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन