लेखन

कृष्णडोहाच्या पैलतीरी**षष्ठम चरण...६

Submitted by मी_अस्मिता on 3 July, 2020 - 18:06

प्रवास....

Submitted by Wishdesai on 3 July, 2020 - 17:05

खड़तर हा मार्ग कधीचा अजूनही मी चालत आहे...
पाय जरी हे रक्ताळलेले वाट सर करत आहे...
दुखावलेले पाय बरे तरी होतील...
पण दुखावलेले इवलेसे मन कसे बरे होईल ???
कधी वाटे जीवनाचा प्रवास आता थांबवावा..
तोडून सारे बंधपाश मुक्त मी व्हावे...
पण प्रवास थांबवणे मज आता शक्य नाही....
सोनूली माझ्या कडेवर ही सुंदर प्रवासाचे स्वप्न पाही...

विषय: 
शब्दखुणा: 

कृष्णडोहाच्या पैलतीरी ** पंचम चरण...५

Submitted by मी_अस्मिता on 2 July, 2020 - 17:25

फोटो...

Submitted by पूर्वी on 1 July, 2020 - 14:35

फोटो....
ईयत्ता पहिली...
पाच वर्ष वय होते माझे.
कन्यापाठ शाळेचा गाणे, नृत्यचा कार्यक्रम राममंदिरात ठेवला होता.
मला" नेसते, नेसते पैठण चोळी ग आज होळी ग "या गाण्यावर नृत्य करायचे होते
वेणी घालण्यासाठी केस सोडले पण मला वेणी तर घालता येईना. त्याकाळी मोकळे केस म्हणजे विचीत्र, अशोभनीय मानले जायचे. माझे केसही फार मोठे होते. त्याची आमच्या वर्गाच्या बाईंनी अंबाड्यासारखी गssच्च गाठ बांधली. खूप खूप गच्च आणि लगेच मी ष्टेजवर गेले.
केसांमुळे डोक्यात होणाऱ्या वेदना विसरण्याचा, चेहर्यावर येऊ न देण्याचा प्रयत्न करत मी ते गाणे-नृत्य पुर्ण केले.

विषय: 
प्रांत/गाव: 
शब्दखुणा: 

बाईची जात

Submitted by Kajal mayekar on 1 July, 2020 - 14:18

तो तिच्यावरून बाजूला झाला व आपला शर्ट घालू लागला. त्याने एकदा तिच्याकडे बघितल कदाचित ती बेशुद्ध पडली होती. बाजूला झाडीत मगाशी फेकलेली तिची ओढणी त्याने तिच्या अंगावर फेकली आणि तो निघून गेला तिला त्या भयाण अंधाऱ्या जंगलात मरणाच्या दारात सोडून....

रात्र पुढे सरत होती. वारा वेगाने वाहत होता. टिटवीचा आवाज काळजाचा वेध घेत होता. मध्येच रातकिड्यांचा आवाज अंगावर काटा आणत होता. रात्रीच्या गारव्यामुळे तिच्या शरीरावरच्या जखमा झोंबायला लागल्या. जखमांतुन येणाऱ्या रक्तावर माश्या घोंघवू लागल्या होत्या.

विठ्ठल विठ्ठल

Submitted by nimita on 1 July, 2020 - 11:38

आज पहाटेपासूनच फुलमंडी मधे खूप गर्दी जमली होती. तशी रोजच पहाटेपासून विक्रेत्यांची आणि गिऱ्हाईकांची गर्दी असायची तिथे.... फुलांचं होलसेल मार्केट असल्यामुळे ऊन चढायच्या आत सगळी खरेदी उरकायची घाई असायची गिऱ्हाईकांची... कारण एकदा का सूर्य माथ्यावर आला की ती ताजी टवटवीत फुलं हळूहळू माना टाकायला लागायची.

लष्कराच्या भाकऱ्या....

Submitted by कुमार१ on 30 June, 2020 - 22:35

समाजात वावरताना आपल्याला अनेक अनुभव येत असतात- काही भले तर काही बुरे. दोन्ही प्रकारचे अनुभव आपल्याला बरेच काही शिकवून जातात. त्यातूनच आपला व्यक्तिमत्व विकास घडत असतो. चांगले अनुभव आपल्याला उल्हसित करतात, तर कटू अनुभव उदास करून जातात. या दोन प्रकारच्या अनुभवांची जर तुलना केली, तर आपल्या लक्षात येईल की चांगल्या अनुभवांची स्मृती ही अल्पकाळ राहते. याउलट, कटू अनुभव मात्र दीर्घकाळ मनात खोलवर दडून राहतात.

विषय: 

प्रेमगाथा ही गाजली नसती

Submitted by Amol shivaji Rasal on 30 June, 2020 - 06:14

आली नसती वेळेवर ती खोली सुद्धा सजली नसती
आनंदाच्या अश्रूंनीही पापणीसुद्धा भिजली नसती..

वाट पाहिली नेहमीच अन धैर्य सोबत नसतानाही
प्रतीक्षेत तो होता नाहीतर प्रीत जराही रुजली नसती..

तिच्या पुढेच गाऊन गेला आयुष्याचे प्रेमगीत ते
तिला प्रचिती झाली असावी तीही खट्याळ हसली नसती..

मित्रांची ओळखही तिजला त्याने स्वतःच करून दिली
मित्रांच्या मदतीशिवाय डाळ जराही शिजली नसती

आलीच शेवटी त्याच्याकडे ती गोडगोजिरी स्वप्ने घेऊन
आयुष्याचे नंदनवन अन प्रेमकथा ही गाजली नसती..

कृष्णडोहाच्या पैलतीरी ** तृतीय चरण...३

Submitted by मी_अस्मिता on 29 June, 2020 - 18:32

या आधीचे भाग इथे वाचू शकता.
कृष्णडोहाच्या पैलतीरी ** प्रथम चरण
कृष्णडोहाच्या पैलतीरी ** द्वितीय चरण

**************************************

कृष्णडोहाच्या पैलतीरी ** तृतीय चरण

विषय: 

मीठ चोळुनी गेली ती

Submitted by Amol shivaji Rasal on 29 June, 2020 - 12:16

ओल्या कोरड्या जखमांवर आज मीठ चोळूनी गेली ती
नागिणीची चाल तिची अन कात टाकूनी गेली ती..

भरलेल्या या जखमांवरती कुणी कसा आघात करावा
तो तयार नव्हता घात सोसाया मात देऊनी गेली ती...

सुटका यातून करेल कशी तो आठवणींचे जाळे हे..
तयार झाला दिस उजडला अन रात देऊनी गेली ती..

चवदार जेवण खाण्यासाठी केला होता हट्ट उरी
सपक पांढरा होता तसाच भात देऊनी गेली ती..

राजा होता राष्ट्राचा तो जगावर तो राज्य करी..
जग घेतले राष्ट्र घेतले प्रांत देऊनी गेली ती..

Pages

Subscribe to RSS - लेखन