लेखन

परीची दुनिया (भाग ६)

Submitted by nimita on 16 September, 2019 - 13:55

दुसऱ्या दिवशी सकाळी सकाळी एक कोणीतरी काकू खोलीत आली. परीला पाळण्यातून उचलून घेत ती तिच्या आईला म्हणाली," ताई, बेबीला bcg द्यायचंय ना ...घेऊन जाते नर्स कडे." आणि परीच्या काही लक्षात येईपर्यंत ती चक्क चक्क परीला बाहेर घेऊन जायला लागली. "आईला सोडून मी नाही येणार," परीनी हळूच आपला निषेध नोंदवायचा प्रयत्न केला. पण ती काकू ऐकतच नव्हती. मग नाईलाजानी परीला आपला तार सप्तकातला सूर लावायला लागला. ती काकू काही बोलणार तेवढ्यात आई आलीच. परीला आपल्या कुशीत घेत म्हणाली, " मी आणते तिला,तुम्ही व्हा पुढे."

लास्ट गूडबाय

Submitted by ध्येयवेडा on 16 September, 2019 - 09:14

"कुठे भेटतोय? मला उद्या दुपारी जमेल. अगदी थोडा वेळ."
त्याच्या इ-मेलला जवळपास दोन आठवड्यांनी आलेला तिचा रिप्लाय वाचून त्याच्या मनात चाललेली चलबिचल थोडी कमी झाली.

"ट्रॅव्हल कॅफे. एस बी रोड. दुपारी तीन ?"

"मी आलेय."
त्यानं धावत रस्ता क्रॉस केला आणि तो आत शिरला. एका कोपऱ्यातल्या बेंचवर ती पाठमोरी बसली होती. तो तिच्या समोर जाऊन बसला.
"का बोलावलंयस मला ?"
"मी बोलावलं, आणि तू आलीस.. का आलीस?"

"काय बोलायचंय तुला?"

विषय: 

गणेशोत्सव स्पर्धा - तुमचे विजेते!

Submitted by महाश्वेता on 16 September, 2019 - 05:58

सालाबादाप्रमाणे मायबोली गणेशोत्सव स्पर्धा यथासांग पार पडली. संयोजक त्यांचा विजेता निवडतीलच, पण आपल्या सगळ्याच्या मनातील कथांसाठी विजेते जाणून घेण्यासाठी हा धागा.
बघुयात संयोजक आणि आपली मने जुळतायेत का?
तर. नॉमिनीज आर!

१. सोळा आण्याच्या गोष्टी - प्रचंड एंट्री आहेत. कॉपी पेस्ट करून दमले. तुम्हीच तुमच्या पहिल्या तीन विजेत्या कथा ठरवा

२. हास्यलहरी
सर्टिफिकेट! - अज्ञातवासी
क्लीन चिट - चैतन्य रासकर
सुलोचनाबाईंची चारीधाम यात्रा –जयश्री देशकुलकर्णी

३. चंद्र अर्धा राहिला
डॅमईट - धनि
कुशस्थळीहून आलेला पाहुणा - पायस

विषय: 

Ig- नोबेल पुरस्कार : विनोदातून विचाराकडे !

Submitted by कुमार१ on 16 September, 2019 - 01:30

ऑक्टोबर महिन्यापासून २०१९चे नोबेल पुरस्कार जाहीर होऊ लागतील. संपूर्ण संशोधक जगताचे त्याकडे लक्ष असते. ते पुरस्कार सन्मानाचे असतात. पण त्यापूर्वीच सप्टेंबरमध्ये एक अनोखे लक्षवेधी पुरस्कार दरवर्षी दिले जातात. त्यांचे नाव शीर्षकात दिलेच आहे.

विषय: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - राजू- बिपीन सांगळे

Submitted by बिपिनसांगळे on 15 September, 2019 - 13:06

मनाशी काहीएक विचार करूनच ती मुलाच्या शाळेत आली होती . तिला पाहून बाईंना खूप आनंद झाला. तिच्या मनातली विवंचना त्यांना जाणवलीच नाही .
“आज काय झालं माहितीये ?” बाई म्हणाल्या ,” राजू काय बोलतो कमाल ! मी सांगत होते की माकडांपासून माणूस बनला आहे .”
तर तो म्हणाला,” मग ते बनण्याचं काम अजून चालू आहे का ?”
“का रे ? “
“मग आपल्या शहरात कित्ती गर्दी आहे ! …”
“हं ! “
“ आणि मग एवढ्या सगळ्या माणसांना जागा पुरणार कशी ? “
बाई डोळे विस्फारून सांगत होत्या .
“अय्या ! खरंच? “ ती आनंदून म्हणाली .

विषय: 

खोपोली गगनगिरी महाराज मठ

Submitted by VB on 15 September, 2019 - 10:10

खूप दिवसांपासून खोपोलीला जायचे होते, पण वेळेअभावी जमत नव्हते. पण आज तो योग जुळून आला. खरतरं कालपर्यंत काहीच ठरले नव्हते, पण काल रात्री अचानक ठरले की पाऊस मस्त रिमझिम पडतोय, सो जाऊया खोपोलीला, तिकडचा मठ छान आहे असे ऐकले होते. अन खासकरून पावसाळ्यात तर खूप छान असते तिथले वातावरण. तसेही एकदातरी बघायची इच्छा होतीच, सो दुसऱ्या दिवशी सकाळी निघुया असे ठरले.

विषय: 

सोळा आण्याच्या गोष्टी - आनंद - बिपीन सांगळे

Submitted by बिपिनसांगळे on 15 September, 2019 - 09:09

कपडे चढवताना तिने त्याला खुषीत डोळा मारला .
“मजा आली ! ”
तिच्या या वाक्यावर तो चमकला. एक धंदेवाली असं म्हणते ?...
त्याच्या चेहऱ्यावरचं प्रश्नचिन्ह पाहून तीच पुढे म्हणाली , “प्रत्येक क्षण एन्जॉय करायचा असं माझं तत्व आहे. जग दुःखाने भरलेलं आहे . आपण का दुःखी व्हायचं ? हे काम करताना पैसाही मिळतो . पण मी त्या कामाचाही आनंद लुटते –मनापासून ! इतर पोरींसारखं नाही “…
ती एक कॉलेजतरुणी होती , ऐश करण्यासाठी पैसा मिळवायला हे काम करणारी.
खच्च्यॅक !
तिच्या मानेतून लालभडक रक्ताच्या चिळकांड्या उडाल्या .

विषय: 

आठ आण्याच्या गोष्टी – उपरा - सायकलस्वार

Submitted by सा. on 13 September, 2019 - 12:41

"सोहम!... हे बघ तुझ्यासाठी झुरळ आणलंय!"
"काव काव! Happy "
"यु आर वेलकम! वेदांग, हा घे तुला टोळ! काहीतरी कुरकुरीत खावंसं वाटतंय म्हणत होतास ना?"
"काव काव!"
"सानिका... तुझं पोट बिघडलंय म्हणत होतीस म्हणून तुझ्यासाठी मऊमऊ पिंडाचा भात."
"काव काव!"
"आर्य, हा घे तुला गांडूळ. बघ कसा ताजा ताजा आहे!"
"कुहु कुहु...आपलं...काव काव!"
"??!"

विषय: 

खडतर आयुष्य ! तीच

Submitted by रिना वाढई on 13 September, 2019 - 03:33

मनातल्या भावनांची जेव्हा कुणाला कदर नसते , किंवा कदर असूनही ,कोणाला काही करता येणार नाही, अशी भावना जेव्हा आपल्या मनात घर करते, तेव्हा आयुष्यात समोर जाण्यावाचून पर्याय नसतोच !

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन