लेखन

कथा: अधांतरी त्रिकोण

Submitted by पाषाणभेद on 19 July, 2020 - 04:55

विषय मराठी युवकभारती (प्रथम भाषा), इयत्ता: बारावी

महाराष्ट्रीय राज्य पाठ्यपुस्तक अवलोकन व टिप्पणी संशोधीत खाजगी मंडळ, पुणे-१२
अशासन निर्णय क्रमांक - नअभ्यास-१२१३/ (प्रअ ८६२) एएसडीएफ/४ दिनांक ३१/०४/२० अन्वये विस्थापन करण्यात आलेल्या समितीच्या दिनांक ३०/०२/२० रोजीच्या बैठकीत हा पाठ या अशैक्षणीक (कोरोना काळ) वर्षापासून निर्धारीत करण्यात येत आहे.

विद्यार्थी तसेच शिक्षकांसाठी सुचना: सदर पाठ आपल्या स्मार्ट फोनमधील दक्षशिक्ष या अ‍ॅपद्वारे पाठावरील क्यू. आर. स्कॅनरद्वारे स्कॅन केल्यास अध्यापनास उपलब्ध आहे.

एकटा

Submitted by चेतन खैरनार on 19 July, 2020 - 01:32

आपुलेच गेले पाठ दाखवुनी
केली त्यांचीच मनोमनी
गाठीत विश्वासाच्या
हा मी झालो एकटा
मित्र गेले
शत्रू गेले
प्रेमही नको म्हणाले
रंगमंची या जगीच्या
हा मी झालो एकटा
वाट दिली
पण साथ नाही
राज्य दिले
पण प्रजा नाही
खेळात नशिबाच्या
हा मी झालो एकटा

विषय: 
शब्दखुणा: 

तो डाव पापणीचा तेव्हा मला न कळला

Submitted by गणक on 18 July, 2020 - 02:51

डोळ्यांत दोष वाटे हर्षात अश्रू गळला
तो डाव पापणीचा तेव्हा मला न कळला

वेशीत शब्द खोटे रस्ते नवीन होते
तो गाव लेखणीचा तेव्हा मला न कळला

गाफिल सर्व काटे न सांगता उमलल्या
ठराव त्या कळ्यांचा तेव्हा मला न कळला

तोडले अंग लचके वाटे मला पिशाच्च
घेराव "माणसांचा" तेव्हा मला न कळला

बाजार लोकशाही त्यांनीच मांडलेला
तो "भाव" भाषणांचा तेव्हा मला न कळला

चपळाई अंगी होती तरीही ससेच हरले
सराव कासवांचा तेव्हा मला न कळला

ठेवून खूश त्यांना अवघा दबून गेलो
भराव मागण्यांचा तेव्हा मला न कळला

कवीचे मागणे

Submitted by गणक on 17 July, 2020 - 09:57

काव्यपंक्ती सजविण्या
शब्दरुपी साज दे
ताऱ्यासम तेज माझ्या
लेखणीस आज दे

ताल शोधे ओळ अशी
वाद्यरुपी बाज दे
रसीक मन भेदे असा
गोड तीरंदाज दे

शब्दाला या ग्लानी आली
स्फुर्तीचा ईलाज दे
शब्दपदर ओढणाऱ्या
लेखणीस लाज दे

नव्या दाद सागरात
लिनता जहाज दे
श्रोते मंत्रमुग्ध करे
मधुमय आवाज दे

मन स्वस्थ बसू नये
ध्येय नवे काज दे
काव्यरूपी मुद्दलास
कौतुकाचे व्याज दे

शब्दखुणा: 

प्रवासातल्या सहवासाने मोहरले मी

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 17 July, 2020 - 01:01

प्रलोभनांचे निबीड जंगल... गांगरले मी
वाट मिळाली कवितेची अन सावरले मी

ह्या थेंबांचा जीव गुंतला बटेत माझ्या
म्हणून गालावरती रेशीम विखुरले मी

निरिच्छतेला नवे धुमारे फुटण्यासाठी
कल्पकतेच्या फांद्या छाटत वावरले मी

नकार देण्याइतकासुद्धा अवधी नव्हता
हुकमी होता कटाक्ष त्याचा, बावरले मी

भुयार सरता सरेचना मुस्कटदाबीचे
स्वातंत्र्याची मशाल घेउन भिर-भिरले मी

ऱस्त्यावरच्या रहदारीने व्याकुळला तो
प्रवासातल्या सहवासाने मोहरले मी

दार असावे सदैव उघडे माझ्यासाठी
अश्या मनाच्या प्रतिक्षेत युग-युग झुरले मी

विषय: 

इंडिकेटर

Submitted by तुषार पेडणेकर on 15 July, 2020 - 14:50

"साहेब, आम्ही सगळे चेक केले आणि काही प्रॉब्लेम दिसत नाही."
"अहो पण काल हा प्रॉब्लेम मी स्वतः पाहिला ह्यावर तुमचा विश्वास का बसत नाही? मागच्या महिन्यात गाडी विकत घेतली तेंव्हा तुम्ही अगदी गोडीगुलाबीने बोलत होतात आणि आता तुमचा रोख एकदम बदलल्यासारखा वाटतो." मन्या स्वतःच्या कामाईतून घेतलेल्या नव्या कोऱ्या गाडीबद्दल तावातावाने डीलरबरोबर वाद घालत होता कारण कालची गाडीच्या पार्टीची रात्र!

शिकण्यासारखं बरंच काही (भाग २)

Submitted by nimita on 15 July, 2020 - 01:42

तसं पाहिलं तर प्रत्येकाच्याच मनात आपल्या शालेय जीवनातल्या शिक्षकांबद्दल स्वतःच्या अशा खास आठवणी असतात. आपलं व्यक्तिमत्त्व घडवण्यात आपल्या परिवारा इतकंच आपल्या शिक्षकांचं पण योगदान असतं. 'मीदेखील याला अपवाद नाही' हे सांगणे न लगे !

बोल ना !!

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 14 July, 2020 - 12:29

तू सांग ना बोलू कुणाशी...बोल ना
संवादते गझले तुझ्याशी, बोल ना

आभाळ कोसळते धरेला बिलगले
मृदगंध दरवळला उराशी, बोल ना

गोठ्यात गायी, पाखरे घरटयांमधे
मकरंदही आला फुलाशी, बोल ना

हे बोलणे मौनातले, स्पर्शातले
मी बोलते आहे तुझ्याशी, बोल ना

गाळात रुतले पूर्ण, धडपड थांबली
पोहोचण्यापूर्वी तळाशी, बोल ना

तू बोलल्या वाचून का समजेल ते
जे साठले आहे मनाशी, बोल ना

तू पोचला आहेस तेथे यायचे
घेणे न देणे ह्या जगाशी, बोल ना

सुप्रिया मिलिंद जाधव

विषय: 

मनाला ह्याहुनी कणखर किती ठेवू ?

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 13 July, 2020 - 12:20

तुझा माझ्यातला वावर किती ठेवू ?
तुझ्या माझ्यातले अंतर किती ठेवू ?

प्रकाशाची तिरिपही येत नाही तर
उन्हामध्ये सतत हे घर किती ठेवू ?

मने जिंकायला जातेस अन हरते
तुझ्या हाती दही-साखर किती ठेवू ?

परजली अनुभवांवर खुंटली बुद्धी
कळेना नेमका वापर किती ठेवू ?

मिळाले की निसटते ओंजळीमधुनी
सुखाच्या खालती घागर किती ठेवू ?

खचत नाही तुझ्याही ट्रोल करण्याने
मनाला ह्याहुनी कणखर किती ठेवू ?

किती देतोस रे हुलकावण्या मृत्यो
नकोसा जीव हा वरवर किती ठेवू ?

सुप्रिया मिलिंद जाधव

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - लेखन