लेखन

बिरादरीची माणसं - पल्लो मामा

Submitted by लोकेश तमगीरे on 31 May, 2019 - 05:21

"पल्लो मामा"....हो, बिरादरीत सारे याच नावाने हाक मारतात त्यांना. "दोगे पिरंगी पल्लो" हे पल्लो मामांचं पूर्ण नाव. गडचिरोली जिल्ह्यातील घनदाट जंगल असलेल्या एटापल्ली तालुक्यातील उडेरा गावामध्ये एका माडिया कुटुंबात त्यांचा जन्म झाला. संपूर्णतः निसर्गावर अवलंबून असणारे हे माडिया आदिवासी. ही गोष्ट साधारणतः ६०-६५ वर्षापूर्वीची असेल. आजच हा भाग एवढा घनदाट आहे तर ६० वर्षांपूर्वी कसा असेल याची कल्पनासुद्धा आपल्याला करता येणार नाही. जन्मतारीख त्यांना माहित नाही. कारण शिक्षण-शाळा हा प्रकार या भागात अस्तित्वात सुद्धा नव्हता.

विषय: 

मी पाहीलेली काही लग्ने..

Submitted by अजय चव्हाण on 31 May, 2019 - 04:07

खरंतरं लग्नासारख्या कार्यक्रमाला जाणं मला खरचं खुप कंटाळणवाणं वाटतं पण काय करणार ना ?कधी कधी नाईलाजाने जावचं लागत.

विषय: 

वळीव-१

Submitted by शाली on 30 May, 2019 - 06:38

आज सुट्टी असल्याने मला फारशी घाई नव्हती. फक्त पोळ्या केल्या तरी पार्थचे आणि गार्गीचे काम भागणार होते. बाप लेकी दुध पोळी आवडीने खातात. दुपारी काहीतरी घाट घातला की झाले. पार्थ सकाळीच मॉर्निंग वॉकसाठी बाहेर पडला होता, दोन पोळ्या होईतोवर तो आला असता. मी एका बाजुला थोडी वेलची पुड टाकुन दुध गरम करायला ठेवले होते व दुसरीकडे पोळ्या करत होते. मागे फ्रिज उघडल्याचा आवाज आला. मला जरा आश्चर्य वाटले. पार्थ कसा काय इतक्यात आला? त्याला काही विचारावे म्हणून मी मागे पाहीले तर गार्गी फ्रिजमधुन काहीतरी काढत होती.

विषय: 
शब्दखुणा: 

तुम्हाला कोणत्या माबो लेखकाला/लेखिकेला प्रत्यक्ष भेटायला व त्यांना ऐकायला आवडेल?

Submitted by किल्ली on 28 May, 2019 - 03:32

आपल्या सर्वांचे आंतरजालावरील जिव्हाळ्याचे ठिकाण म्हणजे मायबोली!

येथे आपण कित्येक लेखकांनी लिहीलेल्या कथा, कविता, गझल, लेख आणि बर्‍याच प्रकारचे लिखाण वाचत असतो.
काही लेखक आपल्याला त्यांच्या लिखाणातुन हसवतात, तर काहींचे लिखाण वाचुन डोळ्यांत टचकन पाणी येते.
काही जण अनुभव मांडतात, ते वाचताना आपणही ते क्षण जगतो.
काहींच्या रहस्य आणि भयकथांमध्ये आपण हरवुन जातो आणि थरार अनुभवतो.
कधीतरी असे लिखाण वाचण्यात येते की ते आपल्याला विचार करण्यास भाग पाडते, आपण अन्तर्मुख होतो.

विषय: 

निर्णय

Submitted by VB on 22 May, 2019 - 14:33

आपल्या प्रत्येकाच्या आयुष्यात एक तरी व्यक्ती अशी असते जी आपल्या खूप जवळची असते, आपली असते, जिच्या सोबत असताना कुठलाही संकोच नसतो की कसलेही वागण्या बोलण्याचे बंधन नसते. अगदी असाच होता तिचा अमित. तिचा जोडीदार जो कधीच तिचा होऊ शकला नाही.

विषय: 
शब्दखुणा: 

माझी सैन्यगाथा (भाग २३)

Submitted by nimita on 21 May, 2019 - 04:31

११नोव्हेंबर १९९८...अजूनही लक्षात आहे मला ती तारीख ! त्याच दिवशी DSSC मधे फील्ड मार्शल मनेकशॉ यांचं भाषण होतं. विषय होता- 'Leadership and Discipline' ..

तसं पाहता त्या कोर्सच्या दरम्यान वेगवेगळ्या क्षेत्रातले दिग्गज येऊन कोर्स करणाऱ्या ऑफिसर्स ना संबोधित करायचे. पण अगदी मोजक्याच वेळी आम्हां लेडीज ना पण आमंत्रित केलं जायचं. कारण मोस्टली सगळी भाषणं ही त्यांच्या अभ्यासाशी निगडित असायची. पण luckily फील्ड मार्शल मनेकशॉ यांचं भाषण ऐकायला आम्हांला सुद्धा परवानगी होती.

NTR Jr - वीरा राघवा!

Submitted by अज्ञातवासी on 20 May, 2019 - 12:11

तो काळच जबरदस्त होता. स्वप्नवत वाटणारा काळ!
भारत स्वतंत्र होऊन जवळपास २० वर्ष उलटून गेली होती. एका पिढीने हालअपेष्टा सोसल्या होत्या, आणि येणारी तरुणाई नव्या भारताचं सोनेरी स्वप्न बघत होती!
आणि त्या सोनेरी स्वप्नाला मुलामा चढवला चंदेरी दुनियेने! 
१९६० ते १९८०, हा काळच वेगळा होता.
तिकडे भारतीय चित्रपटसृष्टीचा पहिला सुपरस्टार रसिकांच्या मनावर मोहिनी घालत होता. संपूर्ण हिंदी भाषिक राज्यांत त्याचा बोलबाला होता. तो तरुणाईला स्वप्न दाखवण्यात पटाईत होता. तरुणींना भुरळ घालण्यात तरबेज होता.
राजेश खन्ना!

अंतर (कथा)

Submitted by रोहिणी निला on 18 May, 2019 - 21:35

अंतर

खरं तर काय कमी होतं संसारात? हां...लग्नानंतर दहा वर्षांनी सुद्धा फक्त राजा राणीचा संसार म्हणजे लौकिकार्थाने वेलीवर फुलांची कमतरता होती पण तो उर्वी आणि तेजसने मिळून आनंदाने घेतलेला निर्णय होता.

लग्न करताना आपण एकमेकांना किती परफेक्ट मॅच आहोत हे कळत गेल्यावर दोघांनाही खूपच ऑसम वगैरे वाटलं होतं. आणि मुलांच्या बाबतीतले एकमेकांचे विचार किती जुळतात हे बघून तर त्यांनी एकमेकांना मिठीच मारायची बाकी ठेवली होती कारण तेव्हा ते एका कॅफे मध्ये बसले होते आणि दोघांच्या मध्ये एका टेबलाचं अंतर होतं.

Pages

Subscribe to RSS - लेखन