पुणे

उपासना !..

भाग -१

अवघ्या प्राक्तनाला स्वीकारून मी कणखर उभा आहे
चौफेर कलंकित डौल झुगारून मी हे स्वाभिमान साकारला आहे

भूतकाळाचे ग्रहण, आणि वर्तमानाचे गोंदण घेऊन
मी भविष्याचे कोंदण कसे साकारावे?
अविश्वासाची पाळेमुळे घट्ट गिळलेल्याना
मी कोणते बरे बाळकडू पाजावे?

"छत्रछायेत वाढवलेल्या वेलिनी जरी छताचीच उंची झाकु पाहिली
आपलेच म्हणून पुन्हा पुन्हा मात्र त्यांची रक्षाच केली"

खडतर नशिबाच्या छाताडावर स्वतःला भरभक्कम उंचावलय
तरी आभाळभर उंची मात्र अजून आकाशा एवढी दूर आहे

डेट म्हणजे डेट म्हणजे डेट असते
जमलीच तर ग्रेट असते
नाहीतर चेकमेट असते

डेट म्हणजे डेट म्हणजे डेट असते
कधी नुसतीच भेट असते
आणि कुणीतरी हमखास लेट असते

डेट म्हणजे डेट म्हणजे डेट असते
एक चुकार भांबावलेलं पेट असते
त्याच्या cute फोटोंचे इंटरनेट असते
बोलायला विषय नीट आणि
हवाहवासा एक प्रेमळ मेट असते
डेट म्हणजे डेट म्हणजे डेट असते

डेट म्हणजे डेट म्हणजे डेट असते
एका मित्राशी लावलेली बेट असते
बावीसच्या वर गेलेला required रनरेट असते
जिंकलो तर सगळं सेट असते
हरलो तर कडवी हेट असते

...गंमत म्हणून पावसाच्या पाण्यात त्याने सोडलेली होडी,
'नाव' घेऊन परतली...
पुढे मजकूर लिहिला होता...

'गेली अनेक वर्षे बेपत्ता...
आढळून आल्यास, हीच ती व्यक्ती, असा गैरसमज, कृपया करून घेऊ नये.
एकदा हरवलेली माणसे सापडतीलंच, इतकंही लहान राहिलं नाही हे जग,
चेहऱ्यातील साम्य, उरले असलेच(?!), तर समजावा; निव्वळ योगायोग’!

दूर दूर सांगाती
निष्कारण फिरणारा
राने, वाटा, प्रवास..
रम्य धुंद करणारा
दुखर्या जागा जपून
आवाजी ओळखून
"चल भेटू नाक्यावर"
म्हणणारा दोस्त हवा!

चिडल्यावर हसणारा,
हसल्यावर चिडणारा
बेफ़िकरे काहीही
का ही ही बकणारा
मनी येते ते सारे
अघळपघळ सलणारे
शब्दा मौनांत शांत
जगणारा दोस्त हवा!

चुकते माझे बरेच
धडक्या वाटेत ठेच
गडबडूनी वाटे मग
आता चालू नयेच.
नेमक्या अशाच क्षणी
काढूनीया आय-भणी
"उठ साल्या, बाजिंद्या!"
डसणारा दोस्त हवा!

"मी धामापूर तलाव बोलतोय'' लघुपटाचे मुंबई आणि पुण्यात पहिल्यांदा सादरीकरण:

इझी चेअरवर बसून फ्रेंच विन्डो मधून पावसाच्या सरींचा आनंद घेत, हातातल्या मग मधून चहाचे घुटके घेत होतो. कोकण चा पाऊस जितका चांगला तितकाच वाईट. झोडपायला लागला तर थांबतच नाही. नाही तर, क्षणात आहेआणि क्षणात गायब. घराच्या पुर्वेला टेकडीवर धो धो कोसळणारा पाऊस आणि पश्चिमेला समुद्रात मावळत्या सूर्याचे दर्शन. कोकणाच्या पावसाचं खरच काही खरं नाही.

आज जिथे मंडईचा गणपती बसतो तिथून पेरूगेट चौकी पर्यंत जो रस्ता आहे त्यास ल. ब. भोपटकर मार्ग म्हणत.
आज हा रस्ता खूप अरुंद वाटतो ना ? पण एके काळी या रस्त्या वरून अनंत चतुर्दशीच्या दिवशी किमान ४०- ५० मंडळांची विसर्जन मिरवणूक जायची हे आज तुम्हास सांगून पण खोटे वाटेल. १९९१ साली शेवटची मिरवणूक या रस्त्यावरून गेली.