गद्यलेखन

योग व योगासन स्पर्धा... (३० डिसेंबर २०१२, पुणे)

Submitted by अ. अ. जोशी on 27 December, 2012 - 23:58

येत्या रविवारी दिनांक ३० डिसेंबर रोजी योगोत्कर्ष ह्या योग आणि योगासनांसाठी वाहून घेतलेल्या संस्थेतर्फे योग आणि योगासन स्पर्धा आयोजित करण्यात आली आहे. गेली २५ वर्षे ही संस्था पुणे जिल्ह्यात कार्यरत आहे. योग प्रसार व प्रचाराचे काम यथाशक्ती करीत आहे.योगशास्त्र आणि योगासनांचॆ आवड जनमानसात, विशेषत: मुलांमध्ये लहानपणापासूनच निर्माण व्हावी या उद्देशाने स्पर्धा भरविण्यात येतात. आजपावेतो अनेक विद्यार्थ्यांची योगासन स्पर्धेसाठी राष्ट्रीय तसेच आंतरराष्ट्रीय स्पर्धेसाठी निवड झाली आहे. त्यात यशही मिळाले आहे.

या संस्थेच्या मते,

शब्दखुणा: 

ओढ...!

Submitted by बागेश्री on 26 December, 2012 - 07:55

पावलांना कुठलीच आणि कशाचीच ओढ नसली की,
जगण्याचे संदर्भ बदलतात..!

स्वतःतच रमण्याची ही संधी मानावी की सर्व काही गमावल्याचं द्योतक,
ह्या प्रश्नांत गुरफटून जायला होतं!

ओढीनं ओढलं जाणारं आयुष्य, आपल्यासकट वेळेला घेऊन धावत असतं,
काळाच्या चक्राची पाती भराभर फिरतात....

ओढ सरली, की मग मात्र
घरातून चोरी गेलेल्या सामानानंतरची भकास पोकळी दाटते...

ह्या पोकळीतच उदास श्वास घुटमळू द्यायचे की स्वतःचा, स्वतःपुरता नवा डाव मांडायचा -
हे ठरवायला हवंच!

---------------------------------------------------------------

शब्दखुणा: 

'लोकमान्य' सचिन तेंडुलकर

Submitted by आशयगुणे on 25 December, 2012 - 06:41

ह्या देशाने शेवटी एक कडू बातमी पचवलीच! ही बातमी बऱ्याच लोकांना निरनिराळ्या अर्थाने कडू आहे! कुणाला 'तो' ह्या विषयावर बोलता येणार नाही म्हणून तर कुणाला 'त्याच्या 'वर कीस काढता येणार नाही म्हणून कडू! कुणाला 'तो' खेळला की आपण हरतो हे ठासवता येणार नाही तर कुणाला 'तो' अंतिम सामन्यात खेळतच नाही हा तर्क लावता येणार नाही म्हणून कडू! कुणाला 'आता कुणाच्या श्रीमंती वर बोलावे' म्हणून तर कुणाला ' त्याच्याकडे इतका पैसा आहे ना .. की पुढच्या अमुक इतक्या पिढ्या ऐत्या बसून खातील' असं आता कुणाबद्दल बोलावे म्हणून कडू!

सांताक्लॉजा (स्फुट )

Submitted by Kiran.. on 24 December, 2012 - 12:29

सांताक्लॉजा
========

"आई, आज नक्की येईल ना गं तो ?"
"अरे बेटु, आई काम करतेय "
"सांग ना गं .."
" कोण येईल ?"
" तू म्हणालेलीस तो "
" ते बघ आता.. कसं समजायचं मी ?"
" तू सांगितलेलं ना एकदा? तो येतो म्हणून..मी लहान असताना ?"
" मग आत्ता मोठा झालास का ?"
" हो मी मोठा झालोय"
" हो ना माझा बेटुराजा.. चार वर्षांचं मोठ्ठं बाळ ते "
" अगं मी खरंच मोठ्ठा झालोय.. बाबा एव्हढा "
" हम्म "
"आई ! आई.. ओ दे ना "
,
,
,
,
,
,
,
,
,

"चला सगळे जेवायला. माझी क्युट गर्ल कुठेय?"
"भूक नाही "

कंठलंगोट

Submitted by A M I T on 21 December, 2012 - 05:27

आमच्या डिपार्टमेंटचे हेड बदलले आणि माझे हेडेक सुरू झाले. त्याला कारणही तसंच होतं.
आमच्या नव्या साहेबाने आम्हांला टाय कम्पल्सरी केला होता आणि टाय नसलेल्या व्यक्तीस रि'टाय'र्ड करण्याची छूपी धमकीही दिली होती.
आता आली ना पंचाईत ! उभ्या जन्मात मला कधी बुटांची नाडी बांधता आली नाही तिथं टायची काय कथा !

पण नव्या नियमांचं पालन करून टाय खरेदी करणे क्रमप्राप्त होतं.
एका दुकानातल्या काचेच्या आत फायबरच्या की प्लास्टीकच्या मानवी आकृतीच्या अंगावर सुट-बुट विथ टाय मी बाहेरूनच पाहून इथे टाय नक्की मिळेल, अशी खात्री करून दुकानात प्रवेश केला.

वत्सल सुधा : पूर्वार्ध

Submitted by अवल on 20 December, 2012 - 08:40

( माझी आजी, माझ्या आईची सावत्र आई म्हणजे सौ. सुधा प्रधान ( पूर्वाश्रमाची वत्सला गुप्ते) हिची कथा मी लहानपणापासून आईकडून ऐकत आले. तिच्या आयुष्यातल्या अनेक घटना सर्वसामान्य स्त्री पेक्षा खूप वेगळ्या. त्या सगळ्यांसमोर मांडाव्या वाटल्या. म्हणून हे लिखाण. यातल्या महत्वाच्या ठळक घटना जशाच्या तशा मांडल्या आहेत. माझी आई, मोठा मामा यांनी त्या आपल्या आठवणींतून सांगितल्या आहेत. १९४८ मध्ये स्त्री मासिकासाठी तिची मुलाखत श्री. दि. बा. मोकाशी यांनी घेतली होती. ऑगस्ट १९४८ च्या स्त्री मासिकात ती छापून आली होती.

हे सगळं तुझ्याशी बोलायचं होतं गं... पण!

Submitted by बेफ़िकीर on 20 December, 2012 - 02:17

हे सगळं बोलायचं होतं तुझ्याशी! पण बोलताना गहिवरून येतं आणि दुसरं म्हणजे भावना नीट पोहोचवण्याचा आटोकाट प्रयत्न करत, वक्तृत्वाची उत्कृष्ट पातळी गाठूनही कदाचित तुझंच नीट लक्ष नसलं तर त्या संवादाला फाटे फुटतात असाही एक अनुभव आहे गाठीशी! मग ते पोहोचतं पार पहिल्यापासूनच्या संदर्भांपर्यंत आणि हिशोब करत करत आत्तापर्यंत पुढे यायचं आणि शेवटी पर्याय नसल्याने पुन्हा जुळवून घ्यायचं या नेहमीच्या पायर्‍या चढल्या की नवीन असमाधानांना जागा मिळण्यासाठी मन मोकळे होते, इतकेच फक्त मिळते त्यातून. पण मला तितकेच नको आहे आज.

एक पान... गळालेलं

Submitted by -शाम on 19 December, 2012 - 23:34

" पहिल्यांदाच वेळेवर आलीयेस... बैस "

" हुं...महत्वाची वेळ निघून गेल्यावर, बाकी वेळांना महत्व उरतं कुठं?"

" माझा नंबर बरा आठवला तुला, इतक्या दिवसांनी?"

" विसरलेय कुठे मी अजून काही?"

"नीट बोलाणारेस का? तू बोलावलं म्हणून आलोय "

"काहीच नीट नाही राहिलं रे, मग बोलणं कुठून राहणार?"

"एनी वे, कशीयेस?"

"पाणी येत नाही हल्ली डोळ्यात, बाकी मस्त... तू ? "

"आहे तसाच"

"म्हणजे डामाडौल"

"कधीच नव्हतो"

"मग हात का सोडलास?"

..

"काही वेगळं बोलुयात?"

"हुं..."

"हे तळं वेगळंच वाटतंय न आता"

"पाणी... पाणी बदललंय, दोन पावसाळे गेले ना!"

मायबोलीने मनाची एक ख्नन्त दुर केली

Submitted by आकाश नील on 19 December, 2012 - 13:59

अनेक वर्षे संगणक क्षेत्रात काम केले तरी मराठी पाने आंतर्जालावर (अजून सगळे मराठी प्रतीशब्द माहित नाहीत). वाचली नव्हती. सध्या ती वाचायचा योग आला, आणि नंतर गेले २ महिने फार खन्त वाटत होती. (शुध्द-अशुद्ध नव्हे, पण विचित्र मराठी वाचून). नुसते साधे मराठी वाचण्याची तळमळ लागली होती.

आज सुदैवाने मायबोलीची ओळख झाली. अजून सगळे वाचले नाही, पण खूप वाचले. कल्पना नव्हती की नवीन पिढी इतक्या दमाचे मराठी लिहू शकते. कविता, विनोद, कथा, अनुवाद (शेरलॉक होम्स) आणि इतर सदरे (Comments ना काय म्हणतात? शेरा? प्रतिसाद?).

हशा, टाळ्या आणि 'पारले-जी' चॉकलेट

Submitted by चिर्कुट on 19 December, 2012 - 12:05

माबोवरचं माझं हे पहिलंच लिखाण. जुनाच एक लेख टाकून सुरुवात करतो. Happy

साधारणपणे ऑगस्ट एन्डचे दिवस होते. पावसाळ्याचे दिवस.

'कुमार विद्यामंदीर,हुपरी-शाळा नं. 1' मधील तिसरी-ब चा वर्ग. मुलांना "प्रश्नोत्तरे लिहा रे", असं सांगून अलाटकर गुरुजी निवांत पान खात बसले होते. त्याच वर्गात एका कोप-यात अस्मादिक मित्रांबरोबर 'चिंचोके' खेळण्यात गुंतले होते.

Pages

Subscribe to RSS - गद्यलेखन