काव्यलेखन

वाटणी

Submitted by डॉ.विक्रांत प्र... on 6 September, 2018 - 12:22

*****
जेंव्हा रक्त भांडते
रक्ता सोबत
तेंव्हा रक्ताच्या थेंबाथेंबातून
वाहणारे नाते असते
फक्त हळहळत
खोल तडफडत

कुठल्यातरी समर्थ
हातांनी लावलेल्या
अन वाढवलेल्या
त्या वटवृक्षाचे
तुकडे पडतांना पाहून
येते कणव दाटून
त्या व्यर्थ जाणार्‍या
कर्तृत्वासाठी मनातून

फांदी फांदीस्तव
होतात खलबतं
डहाळी डहाळीसाठी
ते करतात युद्ध
कलहाच्या या आगीत
सरते पुंजी कष्टाची
अन जातात वाया
किती एक वर्ष आयुष्याची

सारंगिया

Submitted by चैतन्य दीक्षित on 6 September, 2018 - 01:25

तुझ्यातला सारंगिया
माझ्या मागे सावलीसा
कधी माझ्याहून आर्त
कधी मूक अव्यक्तसा

कधी माझ्याबरोबर
सूर्यसा तू डोक्यावर
कधी माझ्याहून दुणा
जणू माझ्यातून उणा !

तुझ्यातल्या सारंगीचे
रंग, माझा मनःपट,
माझ्या सुरांचे कुंचले
ओथंबून काठोकाठ

विलंबित कधी द्रुत
श्वासनि:श्वासांची लय
मीट डोळे, पहा मन
तुझे माझे चित्रमय !

~ चैतन्य

शब्दखुणा: 

मागे वळून पाहतांना

Submitted by रेव्यु on 5 September, 2018 - 10:13

एकाकी यश
रस्त्यावर
मागे वळून पहात असताना
लक्षात आल की मी एकटाच पोहोचलो
या वळणावर

गृहित धरून चाललो होतो
बरोबरचे पुढे मागे असतील
अन नक्कीच
मार्गावर साथ देतील

मला कळलंच नाही
माझ्याच धुंदीत
माझा गावच काय
सगळा जिव्हाळ्याचा
गोतावळा मागे सोडून मी दमछाक करत
अनोळखी शिखरावर पोहोचलो

सर्वांच्या आधी या शिखरावर पोहोचलो
पण शिखरावर पोहोचेस्तोवर संध्याकाळ झाली होती
अन घर परतीच्या वाटेवर
वाटसरू नव्हते
होता फक्त काळोख अन--------- मी

माझी असते मलाच सोबत

Submitted by निशिकांत on 5 September, 2018 - 00:37

घेत उसासे समोर बसता
आरशातली करते संगत
घरातल्या गर्दीत नेहमी
माझी असते मलाच सोबत

लग्नानंतर प्रथेप्रमाणे
कुलदैवत अन् गोत्र बदलले
समरस होण्या घरात नवख्या
नाव मूळचे जरी विसरले
काळ उलटला, अजून परकी!
बोच कुणाला नाही सांगत
घरातल्या गर्दीत नेहमी
माझी असते मलाच सोबत

कुळदिपक हळजायासाठी**
मादी होती हवी तयांना
खाणे, कपडा लत्ता, छप्पर
सौद्यामधला जणू बयाना
कूस उजवण्या उशीर होता
विचित्र सारे होते वागत
घरातल्या गर्दीत नेहमी
माझी असते मलाच सोबत

सदैव शिक्षका……

Submitted by Asu on 5 September, 2018 - 00:20

शिक्षक दिनानिमित्त,
माझ्यासह माझ्या समस्त शिक्षक बांधवांची क्षमा मागून
शिक्षकांनाच अर्पण…

सदैव शिक्षका……

सदैव शिक्षका तुला
शिक्षक रहायचे
देशाचे आधारस्तंभ
तुला घडवायचे

अंधार दिसे सर्वत्र तुला
दीप व्हायचे
मार्ग दाखविण्या सदा
जळत रहायचे

कुणी शिको वा नको
शिकवत राहायचे
वाळू रगडून रगडून
तेलही गाळायचे

वांझभूमीत ज्ञानबीज
सतत पेरायचे
पीक येवो वा न येवो
दिनरात श्रमायचे

शब्दखुणा: 

सर तुम्ही नसता तर

Submitted by शुभम् on 4 September, 2018 - 22:50

ज्यावेळी कळत नव्हतं
चांगलं तुम्ही शिकवलं
जेव्हा जास्त कळू लागलं
वाईटा पासून रोखल

तुमचा मार खाऊन सर
यशाची शिडी चढली भरभर
गर्वात बुडून गेलो असतो
तुम्हीच शिकवलं  
नम्रतेने व्हावे सादर

दररोजची प्रार्थना अशीतशीच म्हणायचो
फळ्यावरची सुविचार तुम्ही सांगता म्हणून लिहायचो
कळालं नाही  महत्व तेव्हा आता ते कळत आहे
तेव्हा लावलेले बीज फुल होऊन फुलतं आहेत

स्वप्नात एकदा चार सिंव्ह मारले

Submitted by सिद्धेश्वर विला... on 4 September, 2018 - 03:34

स्वप्नात एकदा चार सिंव्ह मारले

अरे लेकांनो मारले कसले

चांगले उभे आडवे हाणले

पुढे गेलो तर काय ?

जंगली हत्तींचा कळप चालून आला

बाह्या सरसावून ठोकून काढला एकेकाला

भिरकावून दिले गगनात एकेक करुनि सारे

अजुनी आहेत ते बनुनी गगनी तारे

याच तार्यांचे पाठ गिरविता

तुम्हासी न ठावे

असे मीच करविता

मखलाशी चालू असे मनाशी

बहुत लढे उशी घेऊन उशाशी

लढता लढता पाय पसारे

बायको उठुनी झाडू मारे

स्वप्न मोडिता सत्य अवतरे

मारलीस का कधी खरी कबुतरे ?

सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

शब्दखुणा: 

सृष्टीचक्र

Submitted by Asu on 3 September, 2018 - 10:23

सृष्टीचक्र

मैथुन करण्या फक्त
जगण्याचा पसारा
माया मोह सारा
दो घडीचा किनारा

अवतरलो भूवरी
सृष्टीचक्र फिरवण्या
रस्ता तोच आहे
अस्तित्व मिरविण्या

जगण्याचा मोह नाही
ना मरणाशी वाकडे
जायचे आता पुढे
क्षितिजा पलीकडे

- प्रा.अरुण सु.पाटील (असु)
© सर्व हक्क स्वाधीन
https://www.facebook.com/AsuChyaKavita

शब्दखुणा: 

वर्ख माझ्या चेहर्‍याचा

Submitted by निशिकांत on 3 September, 2018 - 01:30

वर्ख माझ्या चेहर्‍याचा आज कोणी काढला?
वास्तवचा घोट कडवा का असा हा पाजला?

लूट झाली मंदिरी तो पंचनामा वाचला
"रात्र सारी चोर जागे देव होता झोपला"

अंतरीच्या वेदना मी का जगाला दाखवू?
दु:ख ज्याने ओळखावे तोच परका भासला

हासणे छदमी तयाचे पाहता रागावले
एक ठोकर मारली अन् आरसा मी फोडला

टाळण्या नजरा विषारी चेहरा झाकू किती?
बंडखोरी शस्त्र उरले खूप गुदमर सोसला

वाट अवघड चालते मी पण जमाना का असा
पाय माझा घसरण्याची वाट पाहू लागला?

वाढदिवशी चार भिंती थंड होत्या सोबती
पण शुभेच्छांचा उबारा फेसबुकवर लाभला

राधेश्याम

Submitted by राजेंद्र देवी on 3 September, 2018 - 01:01

राधेश्याम

मनात आठवणींचा काला
डोळ्यात श्रावण ओला
अजून झुलतो आहे तो
कदंबा खालील झुला

तटी कालींदीच्या रमतात
गोप गोपिंच्या रासलीला
राधेच्या डोळ्यात तरळतो
गोकुळीचा नंदलाला

आठवून साऱ्या शामलीला
जीव हा हळवा झाला
राधेच्या अश्रूंनी होतो
अजुन श्रावण ओला

राजेंद्र देवी

शब्दखुणा: 

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन