काव्यलेखन

उध्वस्त वादळ....

Submitted by पाडस. on 7 October, 2018 - 07:17

एकदा मनात वादळ उठलं,
त्या वादळान मनाच जंगलच पेटलं.

मग थेट तिलाच गाठलं,
लगेच कस विचाराव असही वाटल.

काही विचारायचा धीरच होईना,
ओठावरला शब्द बाहेरच जाईना.

मग घेतली तिच्या मनाची फिरकी,
तेंव्हा कळलं हि सुद्धा आपल्याच सारखी.

मग बोललो दुसऱ्याच्या प्रेमातल,
म्हटलं वेळ आली कि सांगावं आपल्याही मनातलं.

पण मी काय म्हणतोय हे येईना तिच्या ध्यानात,
वाटल आपल प्रेम राहतंय कि काय मनातल्या मनात.

शेवटी सांगून टाकल तिला एकाच दमात,
त्यावर ती म्हणाली तू तर नुसता आहेस वेड्यांची जमात.

शब्दखुणा: 

कलियुग

Submitted by अंबज्ञ on 7 October, 2018 - 05:32

कलियुग
~~~~~

कलियुगात भेटला एकदा अजब चित्रकार
रेखाटले त्याने सुंदर स्वप्नांचे कल्पित आकार
निरखुन पाहता चित्रातून झाले भविष्य साकार
अकल्पित अघटित सर्वच तेथे अंधकार !

छाटलेल्या शिश्नाचाही दिसू लागला आविष्कार
घड़तो तिसऱ्या पंथाकडूनही तेथे बलात्कार
सुंथा केलेला, न केलेला राही निर्विकार
हाच असेल का बरे कलियुगाचा चमत्कार !

स्पर्श घृणावणारा लपवतो अस्फुट चित्कार
पोटाची खळगी बनतात येथे लाचार
राजरोस सुरु झाला पहा हां व्यभिचार
खुलेआम भरतो आता चमड़ीचोरांचा बाजार !

विषाणूदेवा !

Submitted by Asu on 6 October, 2018 - 22:52

विषाणूदेवा !

पाऊस सरला उन्हे तापली
विषाणूंनी अन् संधी साधली
व्हायरस सारे व्हायरल झाले
ताप तापून जनगण थकले

ऑक्टोबर हीट सुरू जाहली
विषाणुंची खूप प्रजा व्यायली
वातावरण झाले उष्ण दमट
विषाणू निपजले कितीक पट

सर्दी खोकला घसा धरला
अंगोअंगी बहु ताप भरला
खोकून खोकून छाती भरली
वाघोबाची केपळ शेळी उरली

अंगी बळ ना काही उरते
पाय उचलता धडकी भरते
उठणे बसणे नकोच वाटे
सर्वत्र दिसती बाभूळ काटे

शब्दखुणा: 

वाट चालण्या अंधाराची

Submitted by निशिकांत on 6 October, 2018 - 08:11

सांजवलेल्या आयुष्या चल वाट चालण्या अंधाराची
पुरे उजळणी गतकालाच्या वैभवशाली कर्तृत्वाची

भूक, वेदना, पाप, पुण्यही नष्ट जाहले मृत्यू होता
आत्म्याने का वाट बघावी? पिंडदान मिळण्या श्राध्दाची

कुठून आला? कसा मिळवला? प्रश्न केवढे गौण जाहले?
घरात पैसा अमाप असणे, बाब वाटते अभिमानाची

तेल वड्याचे वांग्यावरती काढायाचा प्रघात म्हणुनी
नोकरदारांवरती खटले, सुटका होते पण नेत्याची

आत्मवृत्त मी उगाच लिहिले, पाठ फिरवुनी वाचक गेले
कोण वाचतो भग्न कहाणी पराजिताच्या मनोगताची?

चुका

Submitted by Asu on 4 October, 2018 - 22:36

चुका

वागावे कसे
समजत नाही
चुका कळतात
पण,
वळत नाही

आयुष्याच्या वाटे
चुकांचे काटे
पायी टोचतात
पण,
बोचत नाही

चुकांच्या थपडा
गाली बसतात
अश्रू चमकतात
पण,
ओघळत नाही

आयुष्य हीच
चूक खरी
मनी समजते
पण
उमजत नाही

चुकत माकतही
शिकत नाही
'ढ' म्हणा
पण,
गा...वातला नाही

शब्दखुणा: 

राजा ❤️राणी

Submitted by पाडस. on 4 October, 2018 - 08:26

आहे हि स्वप्नातली काहाणी,
त्यात मी होतो राजा अन् ती माझी राणी.

धावपळ झाली होती राणीच्या घरात,
मंडपही सुरेख उभा केला होता दारात.

सनई हि वाजू लागे मग सुरात,
वाजत-गाजत आली राजाची वरात.

राजा होता हत्तीवर स्वार,
राजाची ऐट होती भारदार.

वरातीला राजाचे पाहुणे होते फार,
बगूनच राणीचा बाप झाला गार.

मग राजाला बसायला दिला, सोन्याचा पाट,
त्याच्या लग्नाचा होता, काही वेगळाच थाट.

जेवणाला होते जिन्नस साठ ,
वऱ्हाडी शोधतात जेवणाचं ताट.

शब्दखुणा: 

आपुल्या फुलण्यातुनी

Submitted by निशिकांत on 4 October, 2018 - 00:48

बोलती झाली अबोली
आपुल्या फुलण्यातुनी
गारवा देते मनाला
गोडशा हसण्यातुनी

बारमाही फूल असते
बहरलेले अंगणी
जर कधी सुकलेच तर ते
दाटतो गुदमर मनी
प्रेमही वेडी अबोली
व्यक्तते रुसण्यातुनी
गारवा देते मनाला
गोडशा हसण्यातुनी

चाललेले काय असते?
अंतरी ती जाणते
यत्न करता लपवण्याचा
शस्त्रही ती उपसते
डाव हुकुमी खेळते ती
पापण्या ओलाउनी
गारवा देते मनाला
गोडशा हसण्यातुनी

बिलंदर पावसाला मारला आहे कुणी रट्टा ?

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 3 October, 2018 - 07:29

रडे थांबेचना ह्याचे, भयंकर पेटला हट्टा !
बिलंदर पावसाला मारला आहे कुणी रट्टा ?

ठळक कुंकू, करारी नाक आणिक हासरी जिवणी !
हुबेहुब रेखली आजी, जमेना हातचा घट्टा

व्यसन नव्हते सुपारीचे, समंजस घरधनी माझा !
तरीही बेभरवशी पावसावर लावला सट्टा

इथे येतात ते प्रत्येकजण नसतात ना स्कॉलर ?
सुमारांना घडवतो वेगळे कॉलेजचा कट्टा

कधीपासून नव्हते हासले माझ्याचवरती मी
नशीबा, ह्याचसाठी मांडली आहेस ना थट्टा ?

सुप्रिया

तुलाही त्रास होतो ना मला मी त्रास देताना ?

Submitted by सुप्रिया जाधव. on 2 October, 2018 - 15:17

स्वतःपासून थोडेसे स्वतःला दूर नेताना
मला मी जाणते आहे तुला समजून घेताना

नको सांगूस काहीही, मलाही माहिती आहे
तुलाही त्रास होतो ना मला मी त्रास देताना ?

कशीशी चुकविली होती विचारांची तुझ्या गर्दी
बरोबर गाठते खिंडीत माझी वाट येताना

तुझ्या चांगुलपणाबद्दल कुठे संदिग्धता आहे ?
मलाही दे जरासा त्यातला इतरांस देताना

असे नाहीच की माझ्यापुढे पर्याय नाही...पण
तुझा खांदातरी देशील ना उचलून नेताना ?

सुप्रिया

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन