काव्यलेखन

अवजड पान

Submitted by आर्त on 25 September, 2020 - 08:49

गजरा त्याने हुंगून घेतला,
प्रणयरस बिंबवून घेतला,
जीवन-मरणापलीकडला
खऱ्या खोट्याचा प्रश्न होता,
पुरावा फक्त लपवणे
एवढाच त्याचा यत्न होता.

गुडघ्यात जिजला तो,
घामात नखशिकांत भिजला तो,
हाडा सांध्यात अवघडला तो,
जीवाभावाचे लढला तो.

पण त्या दुखण्यापलीकडले,
दुखणे काळजात सललेले,
त्याच्या राखणीतले गूढ
तिला सहज कळलेले.

कित्येक वर्षांची धुमसणारी आग
त्याचे वणवे आज पेटले,
वृक्षाचे त्याच्या अवघड पान
अकस्मात तिच्या अंगणाशी खेटले.

मार्ग नाही गावलेला

Submitted by निशिकांत on 24 September, 2020 - 22:47

यक्षप्रश्नांनी सदा वैतागलेला
उत्तरांचा मार्ग नाही गावलेला

पापण्या भिजतात तेंव्हा नेमका का?
कोपरा असतो मनी भेगाळलेला

लिप्त संसारी तरी वारीत जाता
जाहलो सर्वांसवे भक्ताळलेला

कोणते घरटे अता आबाद आहे?
लेकुरे उडताच जो तो संपलेला

जो विटेवर कैद आहे, संकटी तो
पाहिला मदतीस नाही धावलेला

हालवाया गदगदा सिंहासनाला
पाहिजे जनक्षोभ धगधग पेटलेला

का दुरुत्तर द्यावयाचे उत्तराला?
मी निरुत्तर मार्ग आहे शोधलेला

गौरवान्वित ईशमाथीच्या फुलांना
शाप "व्हा निर्माल्य"आहे लाभलेला

अश्रूंनाही नको नकोसे

Submitted by निशिकांत on 23 September, 2020 - 09:26

कधी न रडतो, जगास वाटे
आहे मी खुशहाल
अश्रूंनाही नको नकोसे
सुरकुतलेले गाल

म्हणे कधी मी मोठा होतो
समाजतही मान
बरे जाहले विसरुन गेलो
 इतिहासाचे पान
नवीन लिहिण्या कोरी पाटी
पुसला सारा काल
अश्रूंनाही नको नकोसे
सुरकुतलेले गाल

चालत आहे काळासंगे
थकल्यावर थांबतो
पुढे जमाना जातो, मागे
वळतो ना पाहतो
उरली माझी मलाच संगत
धरतो आता ताल
अश्रूंनाही नको नकोसे
सुरकुतलेले गाल

मंद नाही तेवणारी वात मी

Submitted by निलेश वि. ना. शेलोटे on 22 September, 2020 - 13:32

शोधतो काही कुठे माझ्यात मी
हा बरा माझा मला अज्ञात मी

भोग सारे भोगणे आहे इथे
का कुणाला दाखवावे हात मी

टाळली नाही उगा मी माणसे
टाळले सांगू किती आघात मी

पाळला अंधार मी माझ्या घरी
पाळली झोकात आहे रात मी

भीड ठेऊ मी हवेची का उगा
मंद नाही तेवणारी वात मी

चर्चिले जाते असे काही मला
रान सारे जाळणारी बात मी

निलेश वि. ना. शेलोटे
वृत्त :- मेनका
(गालगागा गालगागा गालगा)

स्वप्न-सरोवर

Submitted by अपूर्व जांभेकर on 22 September, 2020 - 07:38

हळूच उमलले फूल एकदा, तळ्याकाठच्या त्या वेलीवर
डोकावूनी पाहत आहे, खोल स्वतःला... किती काळचे...

रवी उदयाचा नूतन वायू, स्वैर खेळतो जलपटलाशी
तरंग उठती वरवरले जरी, अंतरंग तरी अभंग सुस्थिर -।।१।।
हळूच उमलले फूल एकदा...

माध्यान्ही मग लाट उन्हाची, पेटते पाकळी-पाकळी
आश्चर्य किती पण तळ्यातले 'ते', ध्यान लावूनी शांत समांतर -।।२।।
हळूच उमलले फूल एकदा...

कातरवेळही सरून जाते, क्षितिज कुशीतून येते रजनी
मिटल्या डोळ्यांनी उतरून खाली, पाण्यात होतसे भेट अखेर -।।३।।
हळूच उमलले फूल एकदा...

काळ चालला पुढे

Submitted by Asu on 22 September, 2020 - 02:43

काळ चालला पुढे

       तम सारून सूर्य उगवला
       प्रकाश पसरला चोहीकडे
       का मानवा तू मनात कुढे?
       काळ चालला पुढे पुढे
संकटांशी देत लढे, काळ चालला पुढे

       पक्षी गाती फुले हसती
       नाचती अवखळ ओढे
       आनंदीआनंद उधळीत
       काळ चालला पुढे पुढे
संकटांशी देत लढे, काळ चालला पुढे

       ऊनपाऊस खेळ सर्वदा
       निसर्गचक्र हे नित्य घडे
       भलेबुरे स्वीकारीत सारे
       काळ चालला पुढे पुढे
संकटांशी देत लढे, काळ चालला पुढे

शब्दखुणा: 

पावसाळ्यास माझ्या तेव्हा, खरी सुरवात होऊ लागली...

Submitted by Pratik jagannat... on 21 September, 2020 - 13:29

अंगणातील कपड्यांची तोरणे जेव्हा घरात सजू लागली;
पावसाळ्यास माझ्या तेव्हा, खरी सुरवात होऊ लागली..

टपटप गळत्या छतास जेव्हा, रास भांड्यांची लागु लागली;
जुन्या पडक्या पाट्यास जेव्हा ओल मिठी मारू लागली...

जोरच्या येणार्‍या वार्‍या मुळे विजेचा लपंडाव सुरू झाला;
अन कुशीत मला निजवूनी मग, आई वारा घालू लागली...

कामावर जाताना बाबांच्या डोक्यावर पिशवी प्लास्टिक चि दिसू लागली;
घरास चार माणसांच्या जेव्हा, गरज छत्रीची भासू लागली...

जुन्याच घराची डागडुजी करताना सकाळची संध्याकाळ होऊ लागली;
निश्वास टाकूनी अखेरचा मग, शांती मनास वाटू लागली...

बोलका अबोला

Submitted by गंधकुटी on 21 September, 2020 - 10:22

बोलला तू ना काही
ऐकले मी ही नाही
अबोला मात्र आपला
गूज उलगडत राही

क्षणात बरसे रुसवा
क्षणात जिव्हाळा मनाचा
बोलका अबोला तुझा
खेळ रिमझिम श्रावणाचा

न बोलता सांगून गेला
सांगावा तुझा अबोला
दारचा प्राजक्त माझ्या
बहरून आज आला

तुझे निरोप फुले देती
तुझेच गीत झरे गाती
अबोल तू असशी जरी
तू माझा सदा रे सांगाती.

न बोलताही काही
अर्थ जाणवे अंतरी
बोलका हा अबोला
वाढवी प्रेमाची खुमारी

काळानुसार आपण बदलायला नको का?

Submitted by इस्रो on 21 September, 2020 - 07:15

(ओळीसाठी श्री. भूषण कटककर "बेफिकीर" यांचे आभार)

जाचक रूढी प्रथांना, सोडायला नको का ?
काळानुसार आपण, बदलायला नको का ?

जर का समान असती, सारी मुले मुली तर
घरकाम मुलासही, शिकवायला नको का ?

म्हणशील रे कितीदा ? नुसतेच "येस सर" तू
अपुले विचार तूही, मांडायला नको का ?

आहे करायचे जर, शांघाय मुंबईचे
रस्त्यावरील खड्डे, बुजवायला नको को ?

चरख्याजवळ बसूनी, अभिनय उगा कशाला ?
गांधी विचार अंगी, बाणायला नको का ?

- नाहिद नालबन्द 'इसरो'

तिची डायरी

Submitted by Mamatta'S on 21 September, 2020 - 03:45

तिची डायरी

किराणा ची यादी
मुलांच्या फी च्या नोंदी
कामवालीचा हिशोब
भाजीच्या रेसिपी
असं बरंच काही बाही,
आली संपत डायरी
आणि ती शोधतेय
सैरभैर होऊन
स्वतःच प्रतिबिंब
स्वतः च्याच डायरीत,
अन शोध चालू आहे .......

ममता मुनगीलवार

Pages

Subscribe to RSS - काव्यलेखन